Rewolucja niebieska. Powieść o Mikołaju Koperniku

Opowieść o bohaterskiej latarniczce, odwadze, miłości i niegasnącym świetle. Rok 1838. Northumberland, Anglia. Grace wraz z ojcem opiekuje się latarnią Longstone na wyspach Farne. Kiedy cudem ratują rozbitków z potwornej burzy, wieść o wyjątkowej odwadze młodej latarniczki obiega cały kraj. Dla Grace znacznie cenniejsza niż sława jest kiełkująca miłość do młodego artysty. George Emmerson obiecał już jednak serce innej… Rok 1938. Newport, Rhode Island. Dziewiętnastoletnia Matilda Emmerson wyrusza z Irlandii do Ameryki w atmosferze hańby i skandalu. Ma urodzić nieślubne dziecko, a potem wrócić do rodziców. Schronienia udziela jej kuzynka Harriet, latarniczka. Pewnego dnia Matilda znajduje na strychu portret tajemniczej nieznajomej. I choć te dwie kobiety dzieli sto lat, łączy je silna więź, wyrosła z odwagi i miłości. "Grace, córka latarnika" to wzruszająca romantyczna opowieść inspirowana prawdziwymi wydarzeniami.

"Zbawiciel z Hvidovre" to powieść autorstwa cenionego duńskiego pisarza Kaspara Collinga Nielsena, znanego ze swoich błyskotliwych powieści. Ta książka, choć pełna humoru, zawiera również subtelne refleksje na temat roli sztuki w społeczeństwie, polityki mieszkaniowej i poprawności politycznej. Głównym bohaterem jest Allan Thornbum, poeta, który przestał pisać i skromnie utrzymuje się z liczenia ruchu drogowego. Mieszka w małym lokum na przedmieściach Kopenhagi razem ze swoim kotem Felixem. Jego spokojne, niemal ascetyczne życie, zostaje zakłócone, kiedy premier Danii prosi go o napisanie kolejnego wiersza, aby rozwiązać kryzysy spowodowane przez najgorszą erupcję wulkanu Wezuwiusza od tysięcy lat. Chmura pyłu spowiła kontynent w ciemnościach. Szalejąca pandemia, kryzys gospodarczy oraz zmiany klimatyczne sprawiają, że wydaje się, iż koniec świata jest bliski. Książka dotyka wielu tematów, takich jak rola sztuki w społeczeństwie, polityka mieszkaniowa czy poprawność polityczna, a mimo to jest zabawna i lżejsza w porównaniu z wcześniejszymi pracami Nielsena.

Doktor Honorata Hill to ceniona terapeutka, która pomaga pacjentom mierzyć się z traumą. Sama jednak od lat skrywa własne koszmary – jako nastolatka padła ofiarą brutalnego gwałtu. Wydawało jej się, że przeszłość ma za sobą. Do czasu. Kiedy w jej gabinecie pojawia się Agnieszka, zgwałcona podczas pobytu w USA, w Honoracie odżywa pragnienie zemsty. Aby je zrealizować, postanawia zmanipulować jednego z pacjentów – niepozornego, zakochanego w niej młodego mężczyznę. Ale nic nie przebiega zgodnie z planem. Czy chłopak naprawdę jest tak bezbronny, jak myślała? Co się dzieje, gdy ci, którym powierzamy sekrety, skrywają własne demony? Doktor Hill wkroczyła na drogę bez odwrotu. A zemsta rzadko smakuje tak, jak sobie wyobrażamy…

Opracowanie poświęcone organizacji i działalności naczelnych władz wojskowych na uchodźstwie w latach 1939–1946. Autor gruntownie omawia wyzwania polityczne i wojskowe na ziemi francuskiej, Wyspach Brytyjskich i po zakończeniu II wojny światowej. Rozpatrywany okres obfituje w wiele doniosłych osiągnięć – ale też działań kontrowersyjnych oraz rozczarowań posunięciami i decyzjami sojuszników...

Gdziekolwiek spojrzysz, zobaczysz maszyny. Jedne ułatwiają nam codzienne życie, jak rower, którym pojedziesz na niezapomniane wycieczki. Inne, na przykład sztuczne satelity, przekazują sygnały radiowe i telewizyjne oraz śledzą zjawiska pogodowe. Ciekawi cię, którą maszynę było najtrudniej wynaleźć? Domyślasz się, jak będą wyglądały maszyny przyszłości? Chcesz się dowiedzieć, w jaki sposób i ty możesz zostać superwynalazcą albo superwynalazczynią? W tej książce znajdziesz odpowiedzi na te i inne pytania! Poznaj niezwykłych ludzi, których wynalazki zmieniły świat. Wykonaj samodzielnie kilka prostych maszyn i też zostań wynalazcą albo wynalazczynią! Książka realizuje założenia popularnego nurtu STEM (Science, Technology, Engineering, Mathematics: nauka, technologia, inżynieria, matematyka), który ma na celu rozwój tych zainteresowań i talentów. Nie zamierzamy wkładać dzieciom do głów, że powinny się interesować nauką, bo jest kluczem do ich sukcesu. Ta seria sprawi, że dzieci same odkryją, jak pasjonująca jest nauka - i to jest właśnie klucz do sukcesu! „Nauka na co dzień” w niezwykle angażujący sposób pokazuje zastosowania technologii, inżynierii, matematyki i fizyki w codziennym życiu. Skłania do myślenia, obserwowania i doświadczania. Książka realizuje założenia popularnego nurtu STEM (Science, Technology, Engineering, Mathematics: nauka, technologia, inżynieria, matematyka), który ma na celu rozwój tych zainteresowań i talentów.

Debiut literacki Natalii Fiedorczuk to opowieść o kobiecym doświadczeniu, jakiej w Polsce jeszcze nie było. Bezkompromisowa, mądra, do bólu prawdziwa. 10 stycznia 2017 roku Natalia Fiedorczuk-Cieślak otrzymała Paszport Polityki za książkę Jak pokochać centra handlowe! Czy mamy prawo traktować to skądinąd radosne wydarzenie w kategorii kryzysu? Macierzyństwo to nie tylko utrata wolności, przedciążowego ciała i czasu na hobby. To nagła lawina odpowiedzialności. To zmiana, którą trudno opisać, poza zdawkowym "urodzisz swoje to zobaczysz". Można uciekać w perfekcjonizm i strofowanie tych matek, których standardy nie są tak wyśrubowane. Można też, w obliczu tej zmiany coraz głębiej zapadać się w siebie. Depresyjna mieszkanka przedmieść Warszawy. Przedstawicielka pokolenia umów śmieciowych. Bywalczyni supermarketów. Młoda żona i - niedługo - matka. Bohaterka Jak pokochać centra handlowe to kobieta, w jakiej przejrzeć może się wielu z nas. Mimo braku stałego zatrudnienia i prawa do urlopu macierzyńskiego decyduje się na dziecko. I odkrywa, że na to, co przychodzi po porodzie, nikt jej nie przygotował. Tej gigantycznej zmiany trzeba doświadczyć na sobie. Ona jej doświadcza bardzo boleśnie. Macierzyństwo okazuje się wyzwaniem, któremu trudno podołać. Niepojętą konfrontacją z własnym ciałem i kulturowymi nakazami. Rozprawą ze swoim dotychczasowym życiem. Jak można sobie z tym poradzić? Czy głęboka depresja poporodowa to jedyne tabu, z którym trzeba się zmierzyć? "Prawo jest relatywnie łagodne dla dzieciobójczyń, jednak nie jest dla nich łagodna opinia publiczna. Wyznanie matki niemowlęcia, płaczącego szóstą godzinę przez ząbkowanie lub kolkę, że ma myśli o wyrzuceniu zawiniątka przez okno, wciąż pozostaje w sferze tabu." - tłumaczy autorka książki. I sama to tabu przełamuje - po raz pierwszy tak dojrzałym literacko, doniosłym głosem. Głosem, którego nie można zapomnieć. Jak pokochać centra handlowe to także mocny i realistyczny obraz współczesnej Polski widzianej oczami młodych ludzi wchodzących w dorosłość. To opis polskich przedmieść, codziennej pracy i obowiązków. Działający jak uderzenie pięścią manifest pokolenia prekariatu.

„…Wprzód egzystencja sztuki, artysty, związana była zawsze z jakimś mniejszym lub większym dworem, z osobą króla czy wielkiego pana; dopiero w nowoczesnym ustroju społecznym dwór mecenasa rozpylił się w szary tłum bezimiennej publiczności, która rozstrzyga o sławie i dochodach artysty. Osobliwe warunki życia wytworzyły typ cygana, tego króla bez ziemi, owijającego się dumnie dziurawą peleryną niby płaszczem monarszym. Świadomość, że o wartości jego decyduje talent, i tylko talent, stwarza w artyście lekceważenie kodeksu etyki społecznej w stosunku do mieszczucha, filistra (mydlarza, jak niedawno u nas się mówiło), którego uważa jakby za reprezentanta wrogiego plemienia; niestałość dochodów, niestosunek pomiędzy stanem materialnym a wysokim napięciem duchowym, częste wreszcie ocieranie się o świat zbytku — wytwarzają ową specyficzną gospodarkę, w której owoc kilkumiesięcznej pracy spożywa się w kilka godzin, aby nazajutrz rozpocząć życie czarnej nędzy, bardziej w tych kontrastach odpowiadające wyobraźni artysty niż ciągła uregulowana mierność. A wreszcie, te okresy wytężonej pracy, łamania się z samym sobą, to rozbujanie nerwów między upojeniem twórczym a zwątpieniem niemocy lub zawodu pociąga za sobą nieodzowną potrzebę równie silnych odczynów odurzenia i szalonych wybryków. Ta dekoracyjna strona życia cyganerii, te hulanki i ekscentryczności najbardziej podpadają oczom publiczności, jako iż tamte dnie i noce mozolnej, wytrwałej pracy pozostają w cieniu: stąd tyle ciem, wabionych owym łatwym na pozór, barwnym i niefrasobliwym życiem, leci ku temu światu — ażeby w nim spłonąć. Tę też cyganerię, bawiącą się, biesiadującą, całującą ładne buziaki, płatającą tysiączne psoty, wziął Murger za przedmiot swoich Scen. …Cyganeria! to pojęcie skrystalizowało się pod piórem Murgera po raz pierwszy i definitywny zarazem…" Tadeusz Boy Żeleński