Literatura naukowa | tania książka

Jak daleko można się posunąć w imię wielkości własnego narodu? Prawie 1/4 lądów i niemal 700 milionów ludzi pod jedną flagą. W XX wieku władza imperium brytyjskiego rozciąga się na kilka kontynentów i zostawia rany, które po 100 latach nadal będą krwawić. Jego ambicja jest niepohamowana, a apetyt nieposkromiony. Imperium pożera słabszych, okalecza bezbronnych i rządzi bezlitośnie – w imię Ich Królewskich Mości. Potęga imperium brytyjskiego rośnie od XVIII wieku. Wyzysk, deportacje, kary cielesne, napaści seksualne, tortury, zabójstwa, obozy koncentracyjne, wojny. Terror. Tak wygląda „misja cywilizacyjna”, którą wyspiarze niosą w świat. Brytyjczycy – naród w swoich oczach wybrany – używają przemocy, by zbudować swój raj na piekle innych. Zwyciężczyni Nagrody Pulitzera Caroline Elkins tworzy dzieło monumentalne. Pochłonęło 10 lat jej życia i wymagało pracy na 4 kontynentach. Przerzuciła tysiące stron dokumentów – także tych skrzętnie ukrywanych, które wiele lat czekały na odnalezienie. Z chłodną precyzją prezentuje fakty, które przedstawiają nową wersję historii świata. Jest to nieznana opowieść o potędze, ambicji i krwawym rachunku, niespłaconym do dziś. Największe imperium w historii świata staje w obliczu wyrządzonych krzywd

Co artyści mówią nam o miłości? Francis Bacon zakochał się w mężczyźnie, który próbował okraść jego mieszkanie. Frida Kahlo, upokarzana przez kolejne zdrady Diego Rivery, sama miała wielu kochanków. Suzanne Valadon szokowała XIX-wieczny Paryż, pozując nago, pijąc i flirtując z młodszymi od siebie mężczyznami. Nick Trend, kurator National Gallery, odkrywa przed nami sekrety najsłynniejszych artystek i artystów. "Sztuka i miłości" to fascynująca podróż przez największe miłosne historie w dziejach malarstwa mistrzów takich jak Caravaggio, Marc Chagall, Tamara Lempicka, Salvador Dali czy Lee Miller. Podróż pełna pasji, namiętności i destrukcyjnej obsesji. Nick Trend – dziennikarz i historyk sztuki, redaktor naczelny działu kultury w „The Telegraph”. Autor przewodników po największych muzeach świata, kurator National Gallery w Londynie. Absolwent Cambridge, doktor historii sztuki University of East Anglia.

Zwycięstwo albo śmierć. Wielka wojna ojczyźniana z perspektywy zwykłego żołnierza Armii Czerwonej Dla własnych dowódców są tylko mięsem armatnim. Dla wrogów – podludźmi. W pierwszych tygodniach wojny niemiecki walec miażdży ich, wywołuje panikę, chaos. Wielu rzuca broń i ucieka. Lasy są pełne oszołomionych dezerterów. Niemcy nie znają litości. Głodzą swych jeńców, traktują ich jak zwierzęta. Stalin także nie wie, co to współczucie. Wydaje rozkaz nr 227: „Ani kroku w tył”. Na jego mocy 158 tysięcy sowieckich żołnierzy za tchórzostwo zostaje rozstrzelanych przez własnych kamratów. Komu szczęście dopisze, ten przeżyje na tyle długo, by uwierzyć stalinowskiej propagandzie. Zabijanie faszystów to przecież „źródło uciechy”. A potem jest Stalingrad – zwycięstwo kosztujące Armię Czerwoną pół miliona zabitych. Ale tego zwykły sowiecki żołnierz ma się nie dowiedzieć. Teraz jednak wie, że Hitlera można pokonać. Będzie bezlitosny. Będzie mścił krzywdy. Będzie zabijał, gwałcił, grabił. Bez różnicy – żołnierzy czy cywilów. Będzie pił, bo wtedy łatwiej o odwagę, a trudniej o poczucie winy. Taka właśnie będzie wojna Iwana – szarego sowieckiego żołnierza, który często niewiele rozumie. Ale może właśnie o to chodzi wielkim tego świata. Przełomowa książka Catherine Merridale została oparta na wywiadach z ponad dwoma setkami weteranów, pamiętnikach i listach żołnierzy, a także na odtajnionych materiałach z archiwów wojskowych i NKWD. To unikalne spojrzenie na wielką wojnę ojczyźnianą oczami zwykłego żołnierza Armii Czerwonej. Wstrząsający obraz wojny, odarty z sowieckiej propagandy.

„Dzisiaj cała warszawa jest barykadą” 18 sierpnia 1944 roku W pierwszych dniach sierpnia ich budowie towarzyszyła euforia. Budowali je wszyscy – na każdym skrzyżowaniu i każdej przecznicy miasta. Wznoszono je z ziemi, płyt chodnikowych, mebli, przewróconych tramwajów. Były tarczami chroniącymi przed niemieckimi kulami, stanowiskami strzeleckimi, rowami przeciwczołgowymi, przestrzenią, w której przenikały się życie i śmierć. Niektóre istniały kilka godzin, inne kilka tygodni. Barykady – mimowolni widzowie zagłady Warszawy i jej mieszkańców. "Barykady ’44" to opowieść o symbolu powstańczego oporu, nadziei i o ludziach, którzy budowali barykady, ginęli na nich, ratowali innych, żyli w ich cieniu, marzyli na nich o wolnej Polsce.

Kompletna historia największej operacji desantowej w dziejach świata Osiemdziesiąt lat temu sześć tysięcy alianckich okrętów przewiozło ponad milion żołnierzy przez kanał La Manche na okupowane przez Niemców wybrzeże Normandii. D-Day rozpoczął nowy rozdział w historii drugiej wojny światowej. Dla tysięcy żołnierzy okazał się tragiczny. Była to największa w historii ludzkości operacja desantowa. O jej koszcie przypomina dziś morze krzyży położonego na szczycie urwiska wojskowego cmentarza. Większość opisów tego epickiego starcia zaczyna się od lądowania aliantów na plażach rankiem 6 czerwca 1944 roku. Ta historia jednak ma swój początek dużo wcześniej, w mrocznych dniach po ewakuacji Dunkierki latem 1940 roku. Poziom skomplikowania tego przedsięwzięcia był trudny do wyobrażenia. Wszystko mogło pójść źle. Craig Symonds przedstawia pełny obraz operacji Neptun, charakteryzuje kluczowe postacie dowódców i porywająco relacjonuje sam moment desantu. Udowadnia też, że sukces zależał głównie od młodszych oficerów i szeregowców, którzy dotarli na wybrzeże w barkach desantowych, rozbrajali miny, zajmowali plaże i szturmowali obsadzone niemieckimi żołnierzami urwiska, by zabezpieczyć przyczółki dla przyszłej kampanii, której celem był Berlin i zakończenie najkrwawszej wojny, jaką widział świat.

Sprzymierzyli się z wrogiem, żeby przetrwać i obronić bliskich Urodzili się na skrwawionych ziemiach, a wychowała ich wojna. Dorastali w piekle i już jako dzieci oglądali wywózki sąsiadów na wschód. Widzieli koszmar eksterminacji ludności żydowskiej. Tracili bliskich w pogromach UPA. I choć Sowieta szczerze nienawidzili, to bezradność, pragnienie obrony oraz chęć zemsty popchnęły ich do współpracy z komunistami. Kim byli Strybkowie? Przez szeregi Batalionów Niszczycielskich NKWD przewinęło się nawet kilkanaście tysięcy Polaków. Część z nich wcześniej walczyła w oddziałach AK. Książka Damiana Markowskiego opowiada ich historię – pełną paradoksów, lęków i traum. Pozwala zrozumieć, jak młodzi Polacy marzący o powrocie „malowanych ułanów” mogli wstąpić do formacji, która tych samych kawalerzystów rozstrzeliwała w Katyniu. Doświadczyli okrucieństwa wojny, ale nie pozostali bierni. Dowodzeni przez sowieckich oficerów bronili osaczonych przez banderowców wiosek na Podolu i Wołyniu, a czasem po prostu się mścili. Oto ich historia – bez czerni i bez bieli. Strybki, Strybkowie (z ukr. strzelcy, bojowcy) – młodzi Polacy z Kresów, często nieletni, którzy wstąpili do formacji pomocniczej NKWD, żeby walczyć przeciwko UPA.

O książce Oko tygrysa. Opowieść o bestii, którą stworzył człowiek Tygrysy od zawsze rozpalały ludzką wyobraźnię, lecz i tak doprowadziliśmy to zwierzę na skraj wyginięcia. Co sprawia, że tygrys jest obiektem kultu i nienawiści zarazem? Dlaczego wciąż pożera w lasach delty Gangesu ponad dwieście osób rocznie? Kim są „tygrysie wdowy” i jak żyją po śmierci mężów w dżungli? Jaka kobieta wykarmiła własną piersią tygrysięta? Kim była pierwsza ofiara tygrysa w Europie? Dlaczego to ulubione zwierzę tyranów i dyktatorów, między innymi Władimira Putina? Kiedy te azjatyckie koty przywieziono do Europy i dlaczego ich wizerunek lepiej sprzedaje produkty w kapitalistycznym świecie? A przede wszystkim: jaki jest tygrys odarty ze stereotypów? Jak widzi, słyszy, zabija? Poznajmy tygrysa od strony biologicznej i kulturowej, ale też spotykamy rodziny jego ofiar i ocalałych z ataku. Przyjrzyjmy się mitom Azji, zapiskom kolonialnych myśliwych i plemiennym opowieściom z Syberii o małżeństwach kobiet z tygrysami. Oko tygrysa to wielowątkowy reportaż o majestatycznym stworzeniu i o indyjskich Sundarbanach, ostatnich na Ziemi lasach namorzynowych, gdzie tygrys wciąż jest bogiem. Tu też niczym w soczewce skupiają bolączki naszego świata, ale autorka również daje nadzieję, że zmiana myślenia, a przede wszystkim opowiadania pomoże wspólnie uratować nasz znikający, różnorodny świat. Poruszająca opowieść i rozmyślania o zwierzętach przez nas umęczonych. Książka o tygrysach, napisana z wielką do nich miłością, więc i pasją, która zaciąga nas do azjatyckich puszczy, przez świat mitów, aż do przeklętej współczesności, w której umieściliśmy te zwierzęta za ich naturę, piękne kły i boskie futro. Urszula Zajączkowska To nie jest książka o tygrysach, choć za niemal każdym jej akapitem tygrys się czai, czasem bardziej mistyczny, często zdecydowanie rzeczywisty. Dużo w tej książce jest krwi i kości. To nawet nie jest książka o Indiach, choć cały czas nurzamy się w ich najdzikszych i najbardziej bezwzględnych obszarach, jednocześnie poznając prastarą indyjską duchowość i widząc jej interakcje ze światem współczesnym. To jest jedna z najlepszych książek o splątanych więziach człowieka z resztą przyrody, o naszej arogancji, o kolonialnej mentalności i mrocznej stronie naszej natury, nie tylko europejskiej. Miejscami nie jest to łatwa lektura, ale warto, bo dużo tu mądrości. Polecam zdecydowanie. Mikołaj Golachowski

„Widzisz ten pociąg? On jedzie do Oświęcimia. Twoja mama jest w jednym z wagonów” – usłyszała Felicja Weiss od swojego ojca. Był 26 maja 1942 roku, a ona skończyła właśnie siedem lat. Wojnę przetrwała w ukryciu – w bunkrze, do którego wchodziło się przez kredens; później u zupełnie obcych ludzi. Każdy przeżyty dzień to dla Felicji było uratowane życie. Nie kasłać i nie kichać. W żadnym wypadku nie podchodzić do okna, najlepiej w ogóle się nie ruszać, tylko siedzieć: za szafą, w piwnicy, w drewnianej skrzyni. Nie płakać, choć łzy cisną się do dziecięcych oczu. Nie dawać znaku życia – żeby to życie zachować. Bohaterowie tej książki – siedmioro Ocalałych z Holokaustu – opowiadają autorowi, jak cudem udało im się przetrwać wojnę. Na wiele pytań nie znają jednak odpowiedzi – minęło zbyt wiele czasu. Nie pamiętają. "Ukryci" to poruszające świadectwo zapominania i zapis być może jednego z ostatnich spotkań z Ocalałymi. Powyższy opis pochodzi od wydawcy.

Trocki jest prawdopodobnie najbardziej intrygującą, a z pewnością najbardziej mylnie ocenianą postacią wśród przywódców sowieckiej rewolucji. Utrwalany przez długie lata wizerunek rewolucjonisty, który został wygnany, a w końcu zamordowany przez Stalina, stanowił doskonały materiał na legendę. W ten sposób Trocki stał się w powszechnej świadomości przede wszystkim przeciwnikiem, a także ofiarą stalinowskiej dyktatury. Szybko zapomniano, że to właśnie on w latach dwudziestych nie tylko kładł fundamenty pod stalinizm, ale również marzył o marszu Armii Czerwonej przez Europę. Robert Service, jeden z najwybitniejszych sowietologów, zgromadził ogromną ilość – w dużej części nowych i nigdy wcześniej niepublikowanych – informacji i stworzył pierwszą pełną biografię Lwa Trockiego. To wielowymiarowy portret sowieckiego rewolucjonisty, bezwzględnego zbrodniarza, który miał nieszczęście wejść w konflikt z kimś silniejszym i tak samo opętanym przez szaleństwo czerwonego terroru i żądzę władzy. "Najlepsza biografia Trockiego napisana do tej pory; wydaje się, że nie ma powodu, by ktoś miał pisać kolejną." „Literary Review”

Radovan Karadžić, przywódca bośniackich Serbów podczas wojny w Bośni (1992–1995), lekarz psychiatra, poeta i zbrodniarz skazany na karę dożywotniego pozbawienia wolności przez Międzynarodowy Trybunał Karny dla byłej Jugosławii w Hadze. Człowiek odpowiedzialny za największe okrucieństwa dokonane w Europie po drugiej wojnie światowej nie był jednak krwawym dyktatorem, a politykiem, współtwórcą Serbskiej Partii Demokratycznej. Opierając się na niepublikowanych dokumentach Trybunału w Hadze oraz wielogodzinnych rozmowach z Radovanem Karadžiciem, Robert Donia, który brał udział w jego procesie jako biegły, szczegółowo opisuje niezwykłą przemianę szarego polityka w potężnego przywódcę bośniackich Serbów, nacjonalistę, krzewiciela zbrodniczej ideologii i ludobójcę..

Syberia – miejsce zsyłki tysięcy Polaków, którzy w XIX wieku trafiali tam między innymi po nieudanych powstaniach. Kraina, której obraz utrwalili na swych dziełach tacy malarze jak Malczewski czy Grottger, nieodłącznie kojarzy się z katorgą. Wojciech Lada zrywa z tą martyrologiczną, wzniosłą tradycją. W jego książce zesłanie to nie tylko kajdany, kibitki i recytacje poezji wieszczów, ale też smród jurty, komary i potworna nuda. Autor zwraca uwagę, że carska niewola stała się dla wielu młodych skazańców swoistym uniwersytetem i furtką do kariery. Jan Czerski trafił do karnego garnizonu w Omsku, nie mając pojęcia o naukach przyrodniczych, a po kilku latach nie tylko postawił na głowie dotychczasową teorię geologiczną regionu, ale stał się jednym z najnowocześniejszych i najwszechstronniejszych badaczy. Zanim Wacław Sieroszewski znalazł się w Wierchojańsku, był ślusarzem. Gdy wrócił ze zsyłki do kraju, był już wybitnym jakutologiem, cytowanym do dziś znawcą szamanizmu. Bronisław Piłsudski przypłynął na Sachalin jako student prawa, opuścił go zaś jako człowiek, który ocalił od zapomnienia archaiczne języki lokalnych plemion. Sieroszewski, Piłsudski, Dybowski, Czekanowski, Czerski, Kon – to tylko kilku z wielu Polaków zasłużonych dla Syberii i dla nauki w ogóle. Wojciech Lada z pasją śledzi ich losy i pokazuje, jak wielki mieli wpływ na poznanie dalekiej Północy. I przekonuje, że nawet z katorgi może być pożytek.

BESTSELLER „NEW YORK TIMESA”, „INDIE”, „USA TODAY” „Martha Beck zmieniła moje życie swoimi słowami, naukami i przewodnictwem. Zawsze wyprzedza swój czas. Ta książka pomoże ci spojrzeć na lęk z ciekawością i dotrzeć do swojej kreatywności. Przygotuj się na przemianę.” — Maria Shriver Jak przezwyciężyć lęk, przebudzając wewnętrzną kreatywność. Żyjemy w epoce epidemii lęku. Myślimy, że kluczem do jego pokonania jest „przemyślenie” go – próba wyjścia z pułapki niepokoju za pomocą logicznego myślenia. I rzeczywiście, ten sposób przez chwilę działa. Zawsze jednak pojawia się coś, co ponownie wciąga nas w spiralę lęku. Dr Martha Beck wyjaśnia, dlaczego poziom lęku wokół nas – i w nas – stale rośnie. Pokazuje też, jak nie tylko go zmniejszyć, ale jak wykorzystać go jako siłę napędową prowadzącą do życia pełnego spokoju, sensu i radości. Łącząc najnowsze odkrycia neurobiologii z wiedzą socjologiczną oraz doświadczeniem coachingowym, autorka objaśnia mechanizm tzw. „spirali lęku”. Aby się z niej wydostać, musimy uruchomić inne obszary układu nerwowego – te odpowiedzialne za kreatywność. W tej książce znajdziesz praktyczne wskazówki, jak zainicjować „spiralę kreatywności” – proces, który nie tylko ucisza lęk, lecz również prowadzi do twórczego rozwiązywania problemów, poczucia sensu i celu oraz budowania głębokich, radosnych więzi z innymi ludźmi. TO NAJLEPSZA KSIĄŻKA O LĘKU, JAKĄ PRZECZYTASZ.

Gwiazdy w Powstaniu Warszawskim Mieczysław Fogg w otwartej trumnie zobaczył martwą dziewczynę w wieku 16–17 lat o ślicznej twarzy. Była ubrana w granatowy fartuch, ramię opinała biało-czerwona opaska. Młoda bohaterka powstania sprawiała wrażenie istoty pogrążonej w głębokim śnie. Nie mógł powstrzymać łez. Hance Brzezińskiej towarzyszył nieustanny lęk. Bała się o trzynastoletniego syna. Żeby tylko na wieść o tym, że matka walczy, nie próbował do niej dołączyć. I żeby nie zginął tak jak ci ośmiolatkowie, co to z butelkami na czołgi chodzili. Jan Ekier na chwilę tylko stracił rezon, gdy koło jego ucha świsnęła kula, najpewniej rykoszet. Sala wypełniona po brzegi żołnierzami chciała dalej słuchać Etiudy rewolucyjnej. Wokół trwał nieustanny ostrzał. Chopin dziwnie inaczej brzmi przy akompaniamencie wybuchów i drżeń szyb. Artyści ’44 przedstawiają prawdziwe losy gwiazd kina, teatru i estrady w Powstaniu Warszawskim. Byli żołnierzami i walczyli z bronią w ręku. Służyli, dając koncerty i organizując przedstawienia. Wielu po prostu próbowało przeżyć i ochronić bliskich. Tracili przyjaciół, rodziny, dzieci. Widzieli zniszczenie ukochanych miejsc. Ich losy są tak różne, jak i ich artystyczne talenty. Znamy ich twarze i role. Widzieliśmy przedstawienia, słuchaliśmy śpiewu. Podziwialiśmy i oklaskiwaliśmy. Teraz – dzięki Agnieszce Cubale – dowiadujemy się, że łączy ich jeszcze jedno: straszne doświadczenie Powstania Warszawskiego.

WIERZYLIŚCIE, ŻE WOLNOŚĆ JEST DANA RAZ NA ZAWSZE? MYLILIŚCIE SIĘ. TRACIMY JĄ. TU, TERAZ. Wierzyliśmy, że koniec zimnej wojny przyniesie ostateczne zwycięstwo demokracji i zapewni wolność przyszłym pokoleniom. Byliśmy naiwni. Autorytaryzm powrócił do Rosji i Putinowska oligarchia bogaczy znalazła sojuszników na całym świecie. Nacjonaliści, separatyści, radykałowie i kasta najbogatszych z pomocą cyberarmii dyktatora z Kremla oraz chciwych zachodnich technokratów potrafią skutecznie zagospodarować niezadowolenie – wydawałoby się – dojrzałych i odpornych na populizm zachodnich społeczeństw. Pierwsze rosyjskie cele zostały osiągnięte: brexit osłabi Unię Europejską, a Donald Trump odwrócił wzrok w najważniejszym momencie. Rodzi się pytanie, jaki będzie następny krok. Timothy Snyder wskazywał te zagrożenia w swojej niezrównanej książce O tyranii. Dzięki doskonałej analizie zarówno współczesności, jak i historii przejrzyście uświadamia, dokąd zmierzamy: ku wolności czy oligarchii, ku indywidualizmowi czy totalizmowi, ku prawdzie czy fałszowi. Którą drogą pójdziemy?

Jak rozmawiać z ludźmi, którzy zawsze mają rację? Żyjemy w epoce, w której każdy ma coś do powiedzenia, ale niewielu potrafi naprawdę słuchać. Z jednej strony wiemy, że jesteśmy manipulowani i zamykani w bańkach, których granice wyznaczają algorytmy. Z drugiej – powoli przestaje nam to przeszkadzać. Szymon Pękala, twórca kanałów Wojna idei oraz Szymon mówi, przekonuje, że nadal warto rozmawiać. Ale rozmowa to coś więcej niż „otwarcie się na dialog”. To sztuka, której można – a nawet trzeba – się nauczyć. I tutaj z pomocą przychodzi Szymon. Wojna Idei 2.0. Jak przekonać przekonanych to obowiązkowy przewodnik dla każdego, kto ma dość mówienia do ściany. W krótkich, praktycznych rozdziałach autor udowadnia, że nadal możemy porozumieć się z ludźmi, których mamy wokół siebie. Z sąsiadami z klatki, kolegami z pracy czy panią z warzywniaka. Co więcej – możliwe jest poruszenie tematów podatków, wojny czy zmian klimatycznych bez rozpętywania awantury przy świątecznym stole. Bo dopiero kiedy przestaniemy patrzeć na siebie jak na przeciwników na ringu, któreś z nas będzie mogło stwierdzić: „Cholera… w sumie racja”. Chcesz się dowiedzieć, jak zamiast okopywać się w swoich przekonaniach, zbudować most do porozumienia? Ta książka jest dla ciebie.

Najdłuższe fallusy, srogie miny i duma z bycia Sarmatą Poznaj swojego wewnętrznego Sarmatę! Dowiedz się, czemu jesteśmy lepsi niż reszta świata! Sprawdź, czy na pewno to Ty (a nie Twój sąsiad) jesteś potomkiem dumnego herbowego rodu! I kto tak naprawdę po cichu włada Polską! Artur Wójcik, autor najbardziej kontrowersyjnego bloga historycznego w polskim internecie, sięga po najgorętszy temat ostatnich setek lat na ziemiach polskich – SARMACJĘ. Odpowiada na wszystkie pytania, jakie mogą nam się nasunąć, gdy podziwiamy szlacheckiego wąsa, ćwiczymy walkę szablą lub rozkoszujemy się postacią Jana Pawła Adamczewskiego z serialu 1670. Podczas gdy jedni z nas uważają się za Sarmatów z krwi i kości, inni sarmatyzm wyśmiewają, widząc w nim zacofanie i przyczynę upadku Rzeczypospolitej. Książka Artura Wójcika ma szansę pogodzić wszystkich, udowadniając, że nikt nie miał racji. Sarmacja jest bliżej, niż nam się wydaje.

Jeśli zdarza wam się zjeść ciasto, chociaż bardzo usilnie myśleliście o tym, że nie powinniście tego robić, mam dla was dobrą wiadomość – to nie kwestia waszej słabej woli, po prostu wasz „stary” mózg po raz kolejny wygrał walkę z nowym. Tak, macie w głowie więcej niż jeden mózg. Być może macie ich nawet tysiące. Jak to możliwe. Rewolucyjna teoria inteligencji tysiąca mózgów, która zachwyciła Billa Gatesa i Richarda Dawkinsa, tłumaczy, że ludzki mózg początkowo skupiał się wyłącznie na rywalizacji i prymitywnym przetrwaniu. Dopiero potem nauczył się wykorzystywać układy odniesienia i przyswoił model świata, dzięki czemu jako gatunek zaczęliśmy współodczuwać, tworzyć, a przede wszystkim myśleć. Czy to wystarczy, aby zapewnić nam świetlaną przyszłość? Nie. Nasz „stary” mózg wciąż nas sabotuje, podsycając nasze obawy i kontrolując popędy. Żeby pokonać nasze ograniczenia i w pełni odblokować nasz potencjał, musimy mu się przeciwstawić. Jeff Hawkins na szczęście wie, jak wygrać tę walkę.

Pod rządami Terroru liczy się każda godzina Wybija północ. Wycieńczony po pięciu latach rewolucji Paryż śpi. Ale jedna osoba nie może zmrużyć oka. W mieszkaniu przy rue Saint-Honoré 366 Maximilien Robespierre drży o swoje życie. I słusznie. 9 thermidora roku II – a więc 27 lipca 1794 roku – przeszedł do historii jako moment upadku Robespierre’a. Tylko co tak naprawdę się wtedy wydarzyło? W jaki sposób rewolucja pożarła jedno ze swoich najważniejszych dzieci? Jakim cudem Robespierre, który postulował „despotyzm wolności nad tyranią”, sam skończył jako tyran? "Upadek Robespierre’a" to studium przewrotu, który dokonał się w samym sercu rewolucji. Colin Jones korzysta z tysięcy zapisków – w tym ponad 200 mikrorelacji dotyczących tej konkretnej doby pochodzących z oficjalnego śledztwa przeprowadzonego kilka dni później. Z tych fragmentów, zeznań i wspomnień wyłania się – godzina po godzinie, kwadrans po kwadransie – dzień, który wstrząsnął rewolucyjną Francją.

Znasz jego dzieła, teraz poznaj artystę Na początku lat 80. XX wieku na ulicach Nowego Jorku zaroiło się od komiksowych rysunków. Na ścianach metra, chodnikach i budynkach pojawiły się raczkujące dzieci, szczekające psy i wirujące białe linie. Nikt nie wiedział, że ich autorem jest niepozorny okularnik z małego miasteczka w Pensylwanii. A już na pewno nikt nie sądził, że ten chłopak stanie się ikoną undergroundowej sztuki Nowego Jorku. Obrazy Keitha Haringa wkrótce znalazły się na ubraniach Vivienne Westwood i na okładce płyty Davida Bowiego. To jemu Madonna zaśpiewała na urodzinach Like a Virgin. Jean-Michel Basquiat był stałym gościem jego imprez. A Andy Warhol zapraszał go do swojej legendarnej Fabryki. Keith jako jeden z pierwszych zaczął burzyć mur między sztuką wysoką a popkulturą. Bohomazy, za które został wiele razy aresztowany, niosły jednak ważny przekaz. Jego sztuka była manifestem wolności, wyrazem walki z wykluczeniem, sprzeciwem wobec ignorancji polityków. Śpieszył się, żeby o tym wszystkim opowiedzieć, jakby wiedział, że jego życie będzie tak tragicznie krótkie. Rysował jak szalony, a miasto było jego płótnem. Brad Gooch spotkał się z ponad dwustoma osobami, które znały Keitha Haringa. Dzięki temu udało mu się ukazać geniusz artysty, ponadczasowość jego dzieł i ich ogromny wpływ na sztukę współczesną. To historia pełna barw, gestów, głośnej muzyki i ciszy ostatnich dni, w której linia Haringa staje się najkrótszą drogą do zrozumienia nowojorskiej bohemy artystycznej lat 80. To opowieść o sztuce, wolności, ludzkiej wrażliwości i niegasnącej potrzebie wyrażania siebie. „Wciągająca biografia (…). Szczegółowa (…). Gooch żywo oddaje klimat Nowego Jorku wczesnych lat 80.” „The Guardian” (Londyn) „Krytycy i kuratorzy nadal zmagają się z oceną dziedzictwa Haringa. Ta książka pozostawia miejsce na wiele interpretacji. Artysta jawi się w niej jako prawdziwy humanista, świadomy wyzwalającej mocy sztuki; bystry obserwator amerykańskich kreskówek, których nasycenie odzwierciedlał w swoich pracach; a wreszcie jako mistrz autopromocji”. „The New York Times" „Wnikliwy, misterny i fascynujący portret wyjątkowego artysty, który podążał własną, krętą drogą do sukcesu, zanim AIDS przerwało jego niezwykle twórcze życie”. „Booklist” „Dzięki przeprowadzonym wywiadom i badaniom Gooch uchwycił nieprzemijający urok Keitha Haringa – wizjonera i artysty, który wywarł głęboki wpływ na kulturę”. „She Reads” „Gooch doskonale oddaje innowacyjnego, szaleńczo twórczego ducha artysty (…). Książka jest nasycona szczegółami, które ukazują społeczny ferment epoki. W tej biografii autor składa hołd jednej z najważniejszych postaci świata sztuki”. „Publishers Weekly” „Gooch w piękny sposób pokazuje człowieka kryjącego się za uwielbianym graffiti i tworzy pierwszy tak intymny portret jednego z najważniejszych artystów XX wieku”. „Huffington Post” „Jest tu wszystko: dziecięca fascynacja Waltem Disneyem i Dr. Seussem, młodzieńcze eksperymenty z LSD, zamiłowanie do karteczek samoprzylepnych i latających spodków, inspiracje Dubuffetem i Burroughsem, spotkania z Madonną, Warholem i przełomowy plakat w metrze promujący Johnniego Walkera. Brad Gooch ukazuje głębię wyobraźni Keitha Haringa, a jednocześnie aurę i energię nowojorskiej sceny artystycznej lat 80. To przenikliwa, pięknie napisana biografia – nastrojowa, pełna życia, promienna jak jej bohater”. Stacy Schiff, laureatka Nagrody Pulitzera, autorka The Revolutionary: Samuel Adams

Lato 1346 roku. Do wybrzeża Normandii przybija łódź z dziesięcioma najemnikami. Ilu z nich wróci do domu? Mówią o nich Psy z Essex, bo wszyscy mają kły i zabijają na zlecenie. Teraz czeka ich polowanie na Francuzów. Edward III, król Anglii, w rozpoczynającej się właśnie wojnie liczy na francuską koronę, Psy – na złoto za czterdzieści dni służby. Ich dowódca Loveday przysiągł, że jego ludzie będą się cieszyć zapłatą na ojczystej ziemi, ale na drodze do Crécy nietrudno o błąd, a rozgrzany upałem piach tylko czeka, aż zbryzga go świeża krew.

Jak przygotować się na życie w świecie, który jeszcze nie istnieje? Czy nadejdzie czas, gdy pracować będzie tylko 20 procent ludzi? A co będzie robić pozostałe 80 procent – cieszyć się życiem czy rozpaczliwie szukać pracy? Mateusz Madejski pyta ekspertów o naszą przyszłość w świecie sztucznej inteligencji. Jakie perspektywy mamy w nim my: pracownicy, fachowcy, ludzie? Czy AI faktycznie ukradnie nam pracę? Czy jednak pomoże rozwinąć skrzydła w nowym świecie? Bo może AI to wcale nie zagrożenie, a szansa? Co zrobić, żeby ją wykorzystać? Aby jutro się nie martwić, dziś trzeba się przygotować. W jakie zawody warto inwestować, a które nie mają przyszłości? Czego się uczyć? I wreszcie – czego uczyć nasze dzieci? Języki, programowanie, a może sporty zespołowe – co będzie receptą na sukces? Jaki świat czeka nas wszystkich? Przyszłość nadejdzie szybciej, niż myślimy. Czy robisz wszystko, żeby się na nią przygotować?

Od procesów norymberskich po Asada i Putina: pasjonujący reportaż z frontu walki o sprawiedliwość dla ofiar zbrodni wojennych Czy zobaczymy kiedyś Putina na ławie oskarżonych? A co z sojusznikami Zachodu, jak Benjamin Netanjahu? Czy rządy odważą się porzucić podwójne standardy? „Ukarać bezkarnych” to połączenie wciągającej historii i poruszających relacji naocznych świadków zbrodni, począwszy od tych najnowszych, z Gazy i Buczy. Autor relacjonuje swoje spotkania ze zbrodniarzami wojennymi, takimi jak Slobodan Milošević. Opowiada o tych, którzy domagali się ochrony ludności cywilnej i odpowiedzialności zbrodniarzy – od szwajcarskiego biznesmena, dzięki któremu mamy konwencje genewskie i prokuratorów w Norymberdze, po syryjskiego fotografa policyjnego, który pomógł wsadzić za kratki jednego z oprawców al-Asada. Śledzi losy dwóch najpotężniejszych i najbardziej wpływowych przywódców świata, ściganych dziś przez Międzynarodowy Trybunał Karny w Hadze. Jeszcze niedawno postawienie przywódcy państwa przed sądem wydawało się nie do pomyślenia. Są tacy, którzy nadal uważają, że wielcy powinni pozostawać bezkarni. Jednak – jak pisze Steve Crawshaw – sprawiedliwość zyskuje nowe możliwości. Jego paląco aktualna książka daje przebłysk nadziei w mrocznych czasach. „W tej poruszającej książce Steve Crawshaw, który poświęcił swoją karierę walce o międzynarodową sprawiedliwość, mierzy się dobitnie z jednym z najtrudniejszych dylematów współczesności: jak pociągnąć zbrodniarzy wojennych do odpowiedzialności” – Anne Applebaum „W czasach gdy prawo pięści zdaje się brać górę nad przykazaniem sprawiedliwości, Steve Crawshaw przekonuje, że zbrodnia zostanie jednak osądzona, a zbrodniarze poniosą zasłużoną karę. Dajmy się ponieść tej nadziei, bo z nią łatwiej będzie zachować wiarę, że w odwiecznym zmaganiu dobra ze złem zwycięża to pierwsze” – Wojciech Jagielski

Co zrobić, gdy czujesz, że twoje ciało zalewa fala złości? Dlaczego w trudnych sytuacjach towarzyszy ci uczucie dyskomfortu? Jak poradzić sobie z lękiem przed stresującym spotkaniem? Milena Wojnarowska – psychoterapeutka poznawczo-behawioralna, nauczycielka uważności, twórczyni profilu @przystanekmindfulness – wyjaśni ci, czym są emocje, jak działają i co tak naprawdę dzieje się w twojej głowie, kiedy odczuwasz złość, smutek czy strach. Dowiedz się, co robić, gdy emocje przejmują nad tobą kontrolę. Naucz się rozpoznawać swoje uczucia, nazywać je i odpowiednio na nie reagować. Za pomocą zawartych w książce medytacji i ćwiczeń przeanalizuj sytuacje, które wywołują w tobie silne emocje. Pozwól sobie lepiej je zrozumieć i zacznij łatwiej radzić sobie z tym, co czujesz. Przekonaj się, że emocje nie są tak straszne, jak by się mogło wydawać, i wcale nie trzeba od nich uciekać. Stań twarzą w twarz ze swoimi emocjami. Dogadaj się z nimi.

10 maja 1945 roku. Zofia Nałkowska jedzie przez zniszczoną Warszawę. Trzyma w dłoniach depeszę agencji prasowej, w której korespondent donosi o odkryciu w Gdańsku fabryki mydła z ludzkiego tłuszczu. Wraz z innymi członkami komisji, która ma zbadać niemieckie zbrodnie, zmierza na lotnisko i wsiada do samolotu. Leci na Pomorze, by wyjaśnić, co tak naprawdę się wydarzyło. Pisarka jest wstrząśnięta tym, co zastaje w instytucie anatomicznym profesora Rudolfa Spannera. Po powrocie do stolicy pisze Medaliony. Zbiór opowiadań porusza serca milionów Polaków. Po jego lekturze wszyscy już dobrze wiedzą, że Niemcy podczas wojny przerabiali ludzi na mydło. O czym nie napisała Zofia Nałkowska? Czym zajmowali się niemieccy anatomowie w Gdańsku, Poznaniu i we Wrocławiu? Czy mają krew niewinnych ofiar na rękach? Śledztwo prowadzi Tomasz Bonek, reporter specjalizujący się w rozwiązywaniu zagadek z czasów II wojny światowej. Dokumentalista wyjaśnia, jak doszło do powstania pierwszego polskiego fake newsa, i odkrywa ciemne strony faszystowskiej medycyny.

Relacyjność. Jak sprawić, by więzi z tym, co w nas i wokół nas, wspierały szczęśliwe życie - Natalia Ziopaja Poradnik psychologiczny odkrywający moc relacji jako klucz do spełnienia. Ta książka to mapa powiązań, które łączą nas z samymi sobą, innymi ludźmi i otaczającym światem. Autorka zaprasza do podróży przez mechanizmy rządzące emocjami oraz narzędzia budujące zdrowe więzi. Ćwiczenia zastępują gotowe rady, a konkretna wiedza inspiruje do kształtowania rzeczywistości na własnych warunkach. Jeśli pragniesz wyjść poza schematy i świadomie tworzyć relacje, które Cię wspierają - to lektura dla Ciebie. Współpraca z ekspertkami Natalia Ziopaja rozmawia m.in. z Mają Chaudhuri (@rozwiaz.mnie), Mileną Wojnarowską (@przystanekmindfulness) i innymi specjalistkami, by pokazać różne perspektywy na temat relacyjności. Korzyści: zrozumienie własnych reakcji, przełamanie ograniczających przekonań, budowanie autentycznych więzi. Odkryj moc relacji i stwórz życie w zgodzie ze sobą!

Wieczny hałas, tłok, egzaminy, choroby, niepowodzenia i tysiące innych sytuacji sprawiają, że stres dopada nas w zasadzie na okrągło. Nie ma innego wyjścia, jak tylko nauczyć się z nim żyć i ograniczać jego negatywne skutki. W opanowaniu tej sztuki pomoże ta doskonała książka.

Inne niż wszystkie, intrygujące spojrzenie na historię drugiej wojny światowej i Holokaustu przez pamiętniki mieszkańców Holandii – relacje z pierwszej ręki, zwykłych ludzi żyjących w niezwykle trudnych czasach. Opierając się na wybranych tekstach z kolekcji ponad dwóch tysięcy holenderskich pamiętników pisanych podczas drugiej wojny światowej, a dziś znajdujących się pod opieką archiwistów, Pamiętnikarze rzucają nowe światło na tę tragiczną część historii. Pozwalają spojrzeć na nią w świeży sposób, oczami między innymi sympatyzującego z nazistami policjanta czy żydowskiego dziennikarza, dokumentującego codzienne życie w obozie tranzytowym. Dziennikarka Nina Siegal – dorastająca w Stanach Zjednoczonych w rodzinie, która przeżyła Holokaust – zawsze się zastanawiała, jak drugiej wojny światowej doświadczali zwykli ludzie. Jako dziecko słyszała opowieści o wojnie i o dzienniku Anne Frank, ale były to albo lekcje moralności, albo historie z puentą. Aby odnalezienie się w amerykańskiej rzeczywistości było łatwiejsze, nigdy nie ujawniano jednak szczegółów przeszłości. Kiedy dorosła już Siegal przeprowadziła się do Amsterdamu, pytania o historię powróciły, a wraz z nimi pojawiły się nowe: dlaczego w czasie wojny zginęło siedemdziesiąt pięć procent holenderskiej społeczności żydowskiej, podczas gdy w innych krajach Europy proporcje te były inne? Jak wpisuje się to w narrację o holenderskim ruchu oporu, o którym tak wiele słyszała, i jak odnosi się do słynnej tolerancji, o której ludzie w Holandii zawsze chętnie mówią? A w końcu, co być może najważniejsze, czy nie znając odpowiedzi na te pytania, mogłaby wychowywać w tym kraju żydowskie dziecko? Wnikliwa i wyjątkowa książka "Pamiętnikarze", będąca wynikiem analizy pamiętników zwykłych ludzi, pozwala zrozumieć naturę oporu, działanie pamięci oraz sposoby, w jakie rozpatrujemy i upamiętniamy przeszłość.

Ponad 300 stworzeń, od malutkiej gąbki po ogromnego słonia, a każde z nich ze szczegółami opisane przez eksperta w dziedzinie zoologii i ekologii. Wszystkie hasła są wspaniale zilustrowane, a krótkie teksty obejmują zwięzłą charakterystykę każdego gatunku, w tym niezwykle ciekawe, często mało znane informacje dotyczące biologii, zachowań, preferencji pokarmowych i miejsca występowania. Książka jest podzielona na części zgodnie z systematyką: ssaki, ptaki, gady, płazy, ryby i bezkręgowce. Można ją czytać od a do z, lub losowo wybierać stronę i codziennie poznawać tajemnice kolejnych gatunków i większych grup zwierząt. „Zwierzęta od a do z” to pozycja niezbędna na półce każdego młodego zoologa amatora, gwarantująca poszerzenie horyzontów, wzbogacenie wiedzy i świetną zabawę!