Wspomnienia z przyszłości

"Niewidzialni rodzice. Jak rozmawiać o niepłodności" to książka poruszająca trudny temat bezpłodności, przeznaczona nie tylko dla osób borykających się z tym problemem, lecz również dla tych, którzy widzą go u swoich bliskich. Bezpłodność to często ogromny cios dla małżeństw starających się o dziecko. Niestety problem ten dotyka bardzo wielu ludzi, a jego przyczyny mogą być zróżnicowane - od uwarunkowań genetycznych, przez różne choroby, aż po nieprawidłowy styl życia. Wydaje się jednak, że w każdym przypadku jest to prawdziwe tabu. Większość osób nie wie, w jaki sposób rozmawiać o swojej sytuacji ani jak opowiedzieć o niej bliskim. Książka "Niewidzialni rodzice. Jak rozmawiać o niepłodności" porusza ten trudny temat i stara się go "oswoić". Dostarcza cennych wiadomości dotyczących jego przyczyn. Samo wyjaśnienie problemu jest pierwszym krokiem do jego zaakceptowania i zrozumienia. Z publikacji mogą skorzystać zarówno osoby, które nie mogą mieć dzieci, jak i ci, którzy mają bliskich dotkniętych problemem bezpłodności. Ci pierwsi lepiej zrozumieją swoją sytuację i otrzymają pomoc w jej zaakceptowaniu. Drudzy z kolei nauczą się, jak lepiej okazywać im wsparcie.

Rzesza Niemiecka pod panowaniem cesarza Fryderyka Rudobrodego. Żona kasztelana Wulfharta rodzi martwego syna, więc ten chce ukarać młodą akuszerkę Martę, obcinając jej stopy i dłonie. Dziewczynie cudem udaje się uciec z rodzinnej wsi we Frankonii. By przeżyć, przyłącza się do grupy osadników, którzy zmierzają na wschód do Saksonii, aby tam na dziewiczych terenach

Pewnie na lekcjach języka polskiego słyszeliście co nieco o Marii Konopnickiej. Że była poetką, autorką słynnej Roty i baśni, którą wszyscy znają: O krasnoludkach i sierotce Marysi. Być może kojarzycie ją też z czarno-białych zdjęć – poważną panią w kapeluszu i z monoklem… Ale czy wiecie, że Konopnicka wyprzedzała swoją epokę pod każdym względem? Ta niezwykle śmiała, odważna, często kontrowersyjna kobieta nie bała się stanowczo wygłaszać swoich opinii, a to, co pisała i mówiła, nie wszystkim się podobało. Jednocześnie była bardzo popularna, a wiele z jej książek stało się prawdziwymi bestsellerami! Ktoś taki jak ona na pewno nie chciałby, by jego dzieła kurzyły się na ciemnych półkach bibliotek. Dlatego oddajemy w wasze ręce piękne nowe wydanie Na jagody – popularnej „leśnej książeczki”, którą wspaniale – nowocześnie, ale z wielkim szacunkiem dla tekstu, zilustrowała Katarzyna Minasowicz. #odkurzmykonopnicką

Trzy pasjonujące, mistrzowskie biografie historyczne rzucają nowe światło na władzę rosyjskich despotów i mentalność rosyjskiego narodu. Iwan Groźny. Krwawy twórca Carstwa Rosyjskiego Iwan IV – osierocony przez ojca i matkę, oddany pod opiekę wydzierających sobie władzę bojarów – od dzieciństwa uczy się przebiegłości i okrucieństwa. W 1547 roku koronuje się i ogłasza pierwszym carem Wszechrusi. Ma wtedy siedemnaście lat. Od razu staje się władcą despotycznym. Skłonność do przemocy i rozwiązłości łączy z chorobliwą wręcz pobożnością. Sadysta i mistyk zarazem, ma się za namiestnika Boga na ziemi i z góry rozgrzesza się z wszelkich występków, bo święcie wierzy, że zło czyni w tajnym porozumieniu ze Stwórcą. Wybujała podejrzliwość każe mu wszędzie dostrzegać szpiegów i zdrajców. Jego najwierniejsi dworzanie giną jeden po drugim okrutnie torturowani. Kocha przelewać krew, ale kocha też kobiety. Żeni się osiem razy, nie bacząc na dezaprobatę Kościoła. Jednocześnie jest wybitnym reformatorem. Gorliwie pracuje nad reorganizacją kraju i poszerzeniem jego granic w nieustannych walkach, ze zmiennym szczęściem, z Polakami, ze Szwedami, z Tatarami... I tak, rozdarty między wizjonerską błyskotliwością i przenikliwością umysłu a okrucieństwem, między dewocją a rozpustą, car Iwan Groźny pozostaje nieodgadnioną zagadką. Kim był naprawdę krwawy twórca carstwa rosyjskiego? Piotr Wielki. Geniusz i szaleństwo Kim naprawdę był twórca Imperium Rosyjskiego? Fascynującym geniuszem, który słaby i zacofany kraj przekształcił w mocarstwo? Czy przerażającym szaleńcem, który bez wahania przelewał krew poddanych i własną ręką zadał śmierć zbuntowanemu synowi? Nigdy nie zostało rozstrzygnięte, kto naprawdę był ojcem Piotra, bo ani fizycznie, ani psychicznie nie był podobny do cara Aleksego. Piotr I Wielki, koronowany na cara w 1689 roku, w 1721 roku przyjmuje tytuł Cesarza Wszechrusi. Obala dawne obyczaje z niewiarygodną zaciekłością, obcinając brody i głowy, narzucając swym rodakom europejskie stroje i poglądy. Przeprowadza radykalne reformy administracji, prawa, finansów, gospodarki. Tworzy regularną armię i flotę. Wojuje kosztem tysięcy ludzkich istnień z Turkami i Szwedami. Poświęca życie tysięcy, wznosząc na moczarach nową stolicę – Sankt Petersburg. Kładzie podwaliny pod nowoczesny przemysł, buduje drogi, zakłada szkoły, unowocześnia rolnictwo. A wszystko za cenę zniewolenia narodu, wydanego na łup skorumpowanej biurokracji. Władca niezmierzonego kraju umie posługiwać się kompasem, siekierą cieśli i katowskim toporem. Buduje statki i wyrywa zęby swoim poddanym. To olbrzym, który góruje wzrostem nad otoczeniem. Mocarz, który łamie w rękach podkowy. Prostak, który znajduje upodobanie w obżarstwie, pijaństwie, rozpuście i błazenadach, rozmiłowany jest w europejskiej cywilizacji i przemocą chce do niej wprowadzić Rosję. Gdyby nie świadectwa historyczne, można by sądzić, że car Piotr I Wielki jest mitycznym tworem ludowej wyobraźni, nie zaś autentyczną postacią z krwi i kości. Katarzyna Wielka. Nienasycona żądza życia i władzy Bezwzględna despotka i przyjaciółka filozofów, przebiegła w polityce i rozmiłowana w sztuce. Zwycięska cesarzowa i nienasycona kochanka. Semiramida i Messalina Północy. Caryca Rosji Katarzyna II zwana Wielką przez ponad 34 lata (1762-1796) rządzi twardą ręką, krwawo tłumi bunty, prowadzi zręczne gry polityczne i zwycięskie wojny. Unicestwienie potęgi tureckiej, przyłączenie Krymu, rozbiory Polski – zawsze w imię świętych interesów imperium. Mieni się liberalną, a postępuje jak autokratka: tortury i morderstwa są nieodłączną częścią jej polityki. Wzniosłe idee filozofów nie przeszkadzają jej umacniać poddaństwa, a mimo to dla swego ludu pozostaje ukochaną „mateczką”. Ostentacyjnie wspiera pisarzy i artystów, ale to tylko propaganda na użytek oświeconej Europy. W miłości jest wstydliwa w słowach, rozwiązła w czynach. Obdarzona krwistym i porywczym temperamentem, mężczyzn ma za narzędzia rozkoszy. Żelazną wolą, pracowitością i inteligencją osiąga wszystko, czego pragnęła. Poślubia nie tylko następcę rosyjskiego tronu, którego niebawem zamorduje – poślubia samą duszę rosyjskiego narodu. Niemka, w której żyłach nie płynie ani kropla krwi rosyjskiej, staje się ucieleśnieniem Rosji.

Połączenie magii i fantastyki z krwawą historią - tak w skrócie określić można "Maleficjum", czyli najnowszą powieść Marcina Mortki, genialnego polskiego autora fantastyki dla młodzieży i dorosłych. Tym razem pisarz przeniesie nas do krwawych czasów zakonów rycerskich. "Maleficjum" to powieść fantastyczna, która wspaniale łączy ze sobą elementy prawdziwej historii świata, rytuałów czarnej magii i mistycyzmu z czasów zakonów rycerskich - wszystko w mrocznym, krwawym i niezwykle wciągającym wydaniu. Fabuła "Maleficjum" przenosi czytelników na XVI-wieczną Maltę, ówczesną nową ojczyznę joannitów. Bruno Calazzo, zwany wiedźmim synem, miewa dziwne sny o kobiecie płonącej na stosie. Ma przeczucie, że na zakon spadnie wkrótce nieszczęście. Jego obawy prędko zaczynają się urzeczywistniać - rycerzy atakują tureccy piraci pod wodzą Turguta Reisa. W ten sposób rozpoczyna się lawina szalejących zdarzeń. W ich trakcie Bruno przybliża się do odkrycia tajemnicy swojego pochodzenia, sekretu, którego strzegli przed nim wszyscy mistrzowie zakonu. Na drodze do odkrycia prawdy napotka jednak wiele przeszkód, w tym zabójcze demony, niebezpieczną czarną magię oraz zwykłą ludzką zazdrość.

W powieści autorstwa Anne Jacobs, czytelnik zostaje przeniesiony do malowniczej Afryki, gdzie w cieniu majestatycznego Kilimandżaro rozgrywa się historia pełna emocji i zawirowań losu. Główna bohaterka, Charlotte, staje przed wyzwaniami, które zmieniają jej życie na zawsze. To opowieść o poszukiwaniu szczęścia, marzeniach oraz o odwadze, by podążać za swoimi pragnieniami, nawet w obliczu przeciwności. Charlotte i jej nowe życie Charlotte przybywa do Afryki z nadzieją na nowe początki. Jej życie dotąd pełne było marzeń o dalekich lądach i egzotycznych przygodach. Wkrótce po przyjeździe poznaje Christiana, znacznie starszego mężczyznę, który urzeka ją swoim sklepem z egzotycznymi przyprawami i tytoniem. Wydaje się, że ich związek ma szansę na rozwój, jednak los ma dla niej inne plany. Wzruszająca opowieść o miłości i marzeniach Akcja toczy się w tętniącej życiem scenerii, gdzie każdy dzień przynosi nowe wyzwania. Charlotte zmaga się z dylematami, które zmuszają ją do refleksji nad własnymi pragnieniami. W miarę jak historia się rozwija, czytelnik ma okazję doświadczyć głębokich emocji, które towarzyszą bohaterce. W obliczu trudności, Charlotte odkrywa siłę, jaką daje miłość oraz wsparcie, które można znaleźć w nieoczekiwanych miejscach. Dlaczego warto sięgnąć po tę powieść? Wzruszająca fabuła – historia o poszukiwaniu szczęścia w trudnych czasach. Egzotyczne tło – malowniczy opis Afryki, który przenosi czytelnika w zupełnie inny świat. Silne postacie – bohaterowie, którzy pokazują, jak ważne jest dążenie do spełnienia marzeń. Refleksja nad miłością – opowieść o relacjach, które kształtują nasze życie i wybory. W tej książce nie tylko poznasz losy Charlotte, ale także odkryjesz, jak pasja i determinacja mogą prowadzić do spełnienia najskrytszych marzeń. To doskonała lektura dla tych, którzy cenią sobie głębokie emocje i refleksję nad życiem. Sięgnij po tę powieść i pozwól, by historia porwała Cię w wir afrykańskich przygód.

Kolejny tom z serii przygód Kurta Austina. Sprawdź, jak Twoi ulubieni bohaterowie poradzą sobie z nadciągającą katastrofą, która już niedługo poważnie zagrozi planecie. "Bunt morza" to piętnasty z kolei tom serii o Kurtcie Austinie. Zupełnie niespodziewanie wody we wszystkich zbiornikach na świecie gwałtownie się podnoszą. Przyczyną na pewno nie jest topnienie lodowców, ponieważ przyrost następuje zbyt gwałtownie, a to wiąże się z ogromnym niebezpieczeństwem dla całego globu. Zespół naukowy NUMA, na czele z Kurtem Austinem, będzie musiał wziąć sprawy w swoje ręce i bardzo się śpieszyć. Aby odszukać wyjaśnienie tego, co się dzieje, będą musieli się sporo nagimnastykować. W tym tomie pojawi się naturalny stop o niesamowitych właściwościach, brutalny zabójca, który nie zagrzał miejsca nawet w szeregach jakuzy, a także japońskie talizmany. Jak to wszystko łączy się ze sobą, by doprowadzić do zmiany porządku panującego obecnie na świecie?

Wciągająca powieść, osadzona w realiach głębokiego PRL-u, przenosi czytelnika do Wrocławia lat 60. XX wieku, w czasach, gdy świat zdominowany jest przez nieumarłych. Szczury Wrocławia. Dzielnica to opowieść pełna napięcia, zaskakujących zwrotów akcji oraz głębokiej analizy ludzkich zachowań w obliczu katastrofy. W obliczu zagrożenia, jakie niosą ze sobą zombie, garstka ocalałych staje przed wyborem – walczyć o przetrwanie czy poddać się rozpaczy. Fascynująca fabuła Akcja rozgrywa się w 1963 roku, w zdziesiątkowanym przez plagę Wrocławiu. Mieszkańcy, prowadzeni przez samozwańczego generała Biedrzyckiego, próbują odnaleźć swoje miejsce w nowej rzeczywistości. Wielka Wyspa, na którą się wycofują, ma być ich ostatnią nadzieją na przetrwanie. Jednak niebezpieczeństwo czai się nie tylko w postaci zombie, ale także w zbliżającej się kolumnie rosyjskich wojsk, dowodzonych przez generała Mariachina, który ma swoje plany na miasto. Wciągające postacie Postaci w powieści są wielowymiarowe i autentyczne. Każdy z ocalałych boryka się z własnymi demonami, a ich decyzje wpływają na losy całej grupy. Generał Biedrzycki to charyzmatyczny przywódca, który stara się zachować resztki człowieczeństwa w obliczu chaosu, natomiast generał Mariachin reprezentuje brutalność i bezwzględność, gotowy na wszystko, aby zdobyć kontrolę nad miastem. Konfrontacja tych dwóch postaci staje się kluczowym elementem opowieści. Przeżycia i emocje Powieść nie tylko przedstawia walkę o przetrwanie, ale także eksploruje emocjonalne aspekty życia w czasach kryzysu. Czytelnicy będą mieli okazję poczuć atmosferę strachu, niepewności oraz determinacji. Opisy zniszczonego miasta, pełnego zagrożeń i pułapek, oddają mroczny klimat tamtej epoki. Wrocław, jako tło wydarzeń, staje się niemalże bohaterem samym w sobie, a jego historia splata się z losami postaci. Zakończenie Wraz z rozwojem fabuły odkrywamy, że największym zagrożeniem nie są jedynie zewnętrzni wrogowie, ale również tajemnice skrywane przez samych ocalonych. Szczury Wrocławia. Dzielnica to nie tylko opowieść o walce, ale także o nadziei i ludzkiej odwadze w obliczu zła. Jeśli szukasz książki, która poruszy Twoje emocje i zmusi do refleksji, ta powieść będzie doskonałym wyborem. Sięgnij po nią i zanurz się w historię, która na długo pozostanie w pamięci.