Trzy siostry

Druga część serii kryminalnej o Caterinie Konarskiej. Gdy latem 1545 roku Caterina Konarska wybiera się w podróż z Bari do Krakowa w poszukiwaniu leku dla synka Giulia, przekonuje się, że polski dwór to nie to samo miejsce sprzed dwudziestu pięciu lat, które pamiętała. Stary król dogorywa na łożu śmierci, a niegdyś czarująca królowa Bona z wiekiem zmieniła się w rozgoryczoną, samotną kobietę, odsuniętą od władzy i skłóconą z następcą tronu, Zygmuntem Augustem. Dręczona wspomnieniami zbrodni, której zagadkę rozwiązała dawno temu, Caterina zwraca się do królowej z wielką ostrożnością. Bona obiecuje pomoc dla Giulia, lecz nie za darmo - Caterina musi w zamian pojechać z synem do Wilna, gdzie spróbuje odwieść Zygmunta Augusta od zamiaru poślubienia kochanki, Barbary Radziwiłłówny. Gdy dziwne morderstwo wstrząsa tamtejszym dworem, książę od razu zaczyna podejrzewać, że jest ono dziełem agentów jego matki. Caterina ponownie wpada w środek śledztwa, jednakże gdy ciała i tropy się mnożą, uświadamia sobie, że próbując oczyścić imię królowej, naraża siebie i chorego Giulia na śmiertelne niebezpieczeństwo. "Nocne ognie", druga zagadka kryminalna z czasów jagiellońskich, to historia o obowiązku i poświęceniu, ale też o dawnych traumach, które po latach znów mogą przynieść nieodwracalne konsekwencje. Frapująca powieść kryminalna napisana w eleganckim stylu, sprawiającym czytelnikowi przyjemność. "Nocne ognie" zabierają go w niezwykle satysfakcjonującą podróż na dwór królewski szesnastowiecznego państwa polsko-litewskiego, gdzie nikt nie jest bezpieczny. Prawdziwa uczta dla tych, którzy szukają lektury odświeżająco nowej i inteligentnej. Wendy Long Stanley, autorka "The Power to Deny"

Maria Rodziewiczówna, być może nieświadomie, samą siebie obsadzała często jako główną bohaterkę snutej opowieści. Zawsze był to silny charakter, kobieta ciężko pracująca, dobrze zdająca sobie sprawę, jak niewdzięcznie świat traktuje jej płeć. Pisarka zdecydowanie wyprzedzała w myśleniu o kobietach własną epokę, bo i sama tę epokę wyprzedzała działaniem i myśleniem. Nie była przy tym wcale pobłażliwa dla kobiet, widziała ich wady, ale potrafiła dostrzec zalety. Wyraźnie zmagała się ze zjawiskiem emancypacji, chyba nieco zazdroszcząc młodym kobietom, że potrafią wywalczyć więcej, niż było to możliwe za czasów jej młodości. Z drugiej strony lekceważyła te, które biernie odgrywały role, w jakich widział je świat. Żeby kobiety same się zastanowiły, jaki dla nich jest wstyd i hańba w tych obyczajach niby opiekuńczych, w tym ohydnym „nie wypada”! Nie wypada się uczyć, bo to ujma kobiecości, nie wypada samej jeździć i chodzić; nie wypada pannie obrać sobie fachu i opuścić dom rodzicielski; nie wypada ostrzyc warkoczy, zrzucić gorset, ubierać się niemodnie; nie wypada nie być naiwną, palić tytoniu, śpiewać wesołych kupletów i gwizdać; nie wypada być człowiekiem, mieć indywidualność, charakter! No a gdy przestrzega tych prawideł, jakaż nagroda? Dostanie męża. To ci dopiero szczyt wart takiego starania! W Kądzieli poznamy całą galerię postaci kobiecych. Pani Taida samodzielnie zarządza, i to z sukcesem, majątkiem ziemskim (jak sama Rodziewiczówna), na dodatek wychowując dwóch synów. Nie sprzeciwia się obyczajom, tylko ciężko pracując, wykuwa swoją ziemską drogę. Drugą główną bohaterką jest córka jej kuzynki, Stasia, która wbrew wszystkiemu chce zostać lekarzem, odrzucając wszelkie konwenanse. A jednak właśnie te dwie kobiety okazują się bratnimi duszami. Piękna opowieść o obowiązku, miłości, przyjaźni. Powyższy opis pochodzi od wydawcy.

Wyobraź sobie, że wszystko, co uznajesz za rzeczywistość, tak naprawdę nigdy nawet nie było jej blisko. Pomyśl, że nagle cały świat wydaje Ci się nowością, a do tego budzisz się w okresie II wojny światowej i trafiasz do Zakładu dla Umysłowo i Nerwowo Chorych w Kobierzynie. Jak się z tym czujesz? "Sanatorium Zagłada" opowiada właśnie o takim człowieku - Lew Wilcek doświadczył tego wszystkiego. Lew Wilcek to osoba, która należy do prastarego rodu żyjącego w całkowitym odosobnieniu i wciąż sądzi, że światem rządzą królowie i cesarzowie. Tak naprawdę niemal całą Europą władają naziści, a wszystko, czego pragną ludzie, to przetrwać. Jak poradzi sobie z tym nasz bohater? Kiedy trafia do oddziału zamkniętego, zaczyna się zastanawiać, czy jakiekolwiek jego wartości miały sens. Szczególną wagę przykłada do myśli, czy prawdziwa miłość naprawdę może zaistnieć w tak podłym świecie. Już niedługo się tego dowiaduje, gdyż w zakładzie poznaje wiele kobiet, które wprowadzają go w sieć intryg, czego ON naprawdę nigdy nie chciał. Jak się z nich wydostanie? W międzyczasie naziści przygotowują akcję Lebensunwertes Leben, która ma w zamiarze eksterminację pacjentów. Czy Lew to przeżyje?

KSIĄŻKA UHONOROWANA NAGRODĄ CONRADA NOMINACJA DO LITERACKIEJ NAGRODY NIKE I MIEJSCE W KONKURSIE ZNAK LITERANOVA NA NAJLEPSZĄ POWIEŚĆ Historia czterech kobiet, jednego witrażu we Lwowie i całej Ukrainy Wydawnictwo Znak przekaże dochód ze sprzedaży książki na pomoc humanitarną dla Ukrainy „Żanna Słoniowska pisze pięknie, z empatią i wrażliwością. To nowy, ważny głos w polskiej literaturze”. Olga Tokarczuk POWIEŚĆ O UKRAINIE I LOSACH CZTERECH KOBIET W lwowskiej kamienicy z niespotykanym witrażem mieszkają cztery kobiety – prababka, babka, wnuczka i prawnuczka. Żyją w mieście, w którym brakuje mężczyzn, bo porwała lub pokaleczyła ich historia. Kobiety toczą własne wojny i rewolucje. Prababka ma rytuał zamykania drzwi. Najpierw pierwsze, ciemne, drewniane – dwa obroty klucza i łańcuch. Potem kolejne, białe, zamykane równie gorliwie. Po tym, co przeżyła w Rosji wie, że nigdzie nie może czuć się bezpiecznie. Kiedy pewnego dnia 1988 roku do mieszkania przynoszą zawinięte w niebiesko-żółtą flagę ciało jej wnuczki, prababka przestaje blokować drzwi. Najgorsze już się stało. Ale to nie koniec historii tej rodziny. I nie koniec walki o niezależność. Dom z witrażem to poruszająca opowieść o kobietach, miłości i budzeniu się do wolności. „Słoniowska potrafi fascynująco opowiadać, potrafi też wniknąć w rzeczywistość ukraińską. To zaskakujące odkrycie literackie”. Justyna Sobolewska, „Polityka” „Ta historia mogła się zdarzyć tylko w Ukrainie. Ale mogła się też zdarzyć wszędzie, bo krew na niebiesko-żółtej fladze to tylko początek bardzo intymnej opowieści o czterech pokoleniach kobiet”. Zofia Fabjanowska-Micyk, „Zwierciadło” „Słoniowska pisze subtelnie i pięknie – każdy wyraz wyczarowuje obrazy, podobnie jak tytułowy witraż, który rzuca kolorowe światła. Od nas zależy, czy je dostrzeżemy”. Sylwia Chutnik „Niewiele powieści potrafi tak poruszyć serce i umysł”. „The Wall Street Journal” „Żanna Słoniowska olśniewa umiejętnością łączenia nie tylko epok, ale także sztuki i miłości, intymności i polityki”. „Le Figaro” „Imponująca powieść, która w subtelny sposób pokazuje wpływ historii na życie jednostki”. „Deutschlandfunk” Żanna Słoniowska (ur. w 1978 roku we Lwowie) – Ukrainka o polskich korzeniach, pisarka, dziennikarka, tłumaczka. Mieszka w Krakowie. Jej debiutancka książka Dom z witrażem ukazała się po raz pierwszy w 2015 roku, a jej wydanie było nagrodą w konkursie wydawnictwa Znak na najlepszą powieść. Autorka otrzymała także Nagrodę Conrada za najlepszy debiut roku, oraz była nominowana do Literackiej Nagrody „Nike”. Książka została wydana w Wielkiej Brytanii, Francji, Niemczech, Rosji i Ukrainie, niebawem ukaże się w Hiszpanii. W 2019 roku Słoniowska opublikowała kolejną powieść – Wyspę. Obecnie pracuje nad następną książką, której akcja będzie toczyć się w Ukrainie.

Książę Ainswood, dostał od losu wszystko – tytuł, bogactwo i szatańską urodę – tymczasem jego życiowym celem stało się trwonienie tych darów. Nieokiełznany, dziki i nieprzewidywalny, zmierza ku zatraceniu aż do dnia, gdy na jego drodze pojawia się piękna i odważna Lydia Grenville. W świecie jej wartości nie ma miejsca dla takich zepsutych dżentelmenów jak Ainswood. Ten jednak nie byłby sobą, gdyby nie podjął wyzwania, zwłaszcza jeśli rękawicę rzuca mu atrakcyjna kobieta wiecznie pakująca się w niebezpieczeństwo.

Hej, Dzieci! To książka o tym, że plac zabaw to poważna sprawa. Zaskoczy was, ile on może mieć różnych form, jak pomysłowo można go zorganizować, ilu dorosłych nad nim główkuje i jak łatwo przychodzi dzieciom stworzenie go w dowolnym miejscu i w każdej chwili. Choć trzeba przyznać, że plac zabaw to też zupełnie niepoważna sprawa. Często dzieci zapominają tu o całym świecie, ganiają się, brudzą, wygłupiają - i nie chcą wracać do domu. Macie rację! Najdziwniejsze jest to, że mało kto się nad tym wszystkim tak na serio zastanawia, więc chyba więcej niż o placach zabaw wiemy o dinozaurach! Dlatego zapraszamy na wyprawę przez 22 place zabaw dookoła świata!!! Pssst, Rodzice! Wiecie, od czego można zacząć edukację przestrzenną? Jak ćwiczyć z dziećmi wyobraźnię, zmysł estetyki, empatię, uważność i kreatywność? Wybierzcie się razem na najróżniejsze place zabaw, przyglądajcie się im i rozmawiajcie o nich! W tej książce znajdziecie też mnóstwo pomysłów na rozwijające zabawy! Poszukujesz doskonałej lektury dla dziecka w wieku od 6 do 8 lat? Wybierz książkę dostosowaną do jego umiejętności i potrzeb. To głównie opowieść zaprojektowana tak, żeby samodzielne czytanie stało się wyjątkową przygodą. Książka to świetne źródło rozrywki i jeszcze więcej. Stanowi doskonałą okazję do nauki, zdobywania nowych umiejętności, rozwijania kreatywności i kształtowania wyjątkowej pasji. Czytanie książeczek ma liczne zalety i wspiera rozwój dzieci w różnych aspektach: Książka została podzielona na krótkie rozdziały. To ułatwi zrozumienie tekstu i zachęci dziecko do eksperymentowania z samodzielnym czytaniem. Obrazy uzupełniające treść pomagają poznać historię i ją zrozumieć. Są również fantastycznym narzędziem rozwoju kreatywności u dzieci. Publikacja została skonstruowana w taki sposób, żeby inspirować dziecko do samodzielnego czytania. Posiada krótkie rozdziały, czytelne ilustracje i jest napisana przystępnym językiem. Bohaterowie książek dla dzieci w wieku 6-8 lat mają cechy i doświadczenia, z którymi mali czytelnicy łatwo się utożsamią. To rozwija empatię i pomaga wczuć się w opowiedzianą historię. Dodatkowo książka porusza tematy znane dziecku z jego doświadczenia. Co pomoże mu wczuć się w historię i jeszcze lepiej zrozumieć otaczającą rzeczywistość. Ćwiczenie umiejętności samodzielnego czytania to tylko jedna z wartości edukacyjnych. Z opowieści czytelnik może zaczerpnąć wiedzy o świecie. Wczuwanie się w historię i utożsamianie się z bohaterami mają pozytywny wpływ na rozwój emocjonalny dziecka. Poprzez czytanie, dziecko zdobywa umiejętność skupiania uwagi, co ma wyjątkowe znaczenie w świecie, gdzie zauważamy wzrost ilości czynników rozpraszających. Podczas lektury czytelnik nieświadomie przyswaja nowe słowa i uczy się ich znaczeń, co równocześnie rozwija jego zasób słownictwa. Autorem tytułu "Nie tylko place zabaw" jest Joanna Guszta, Przemek Liput. Opowieść wydano w twardej oprawie. Dzięki solidnemu wykonaniu lektura znacznie dłużej zachowa estetyczny wygląd i będzie odporna na zniszczenia. Jest to niezbyt długa książka - ma 80 str. Każde dziecko jest inne i ich szybkość czytania jest różna. Niektóre dzieci mogą mieć problem z dłuższym skupieniem uwagi, podczas gdy inne mogą pochłaniać lekutrę przez długi czas.

Kovac widział w życiu więcej martwych ciał, niż mógłby zliczyć. Mężczyzn, kobiet i dzieci. Zastrzelonych, zadźganych, uduszonych i śmiertelnie pobitych. Widział ciała świeże i takie, które przez wiele upalnych dni leżały w bagażnikach samochodów. Ale nigdy dotąd nie spotkał się z czymś podobnym… Minneapolis obchodzi Nowy Rok. W tę zimną, świąteczną noc z