Trzy serca

4 kwietnia 1942 roku. Statek z pierwszymi Polakami dociera do Pahlawi w Iranie. Wita ich piaszczysta plaża – to tutaj powstanie miasteczko: setki białych namiotów, które na długie tygodnie staną się domem dla kilkudziesięciu tysięcy ludzi. Niektórzy po zejściu na ląd całują perską ziemię. Ci, którzy przeżyli podróż z Sybiru, wierzą w szansę na normalne życie, mają nadzieję na powrót do Polski i ponowne spotkanie z bliskimi. Liczą, że tutaj ich los się odmieni. Zainspirowana historią własnej rodziny autorka pieczołowicie rekonstruuje ścieżki Polaków w Iranie. Przeczesuje archiwa i rozmawia z tymi, którzy jako dzieci odbyli dramatyczną podróż do wolności. Domy na piasku to jednocześnie opowieść o mniej znanych kartach z historii II wojny światowej i poruszający obraz uniwersalnego doświadczenia uchodźców.

Fabuła osadzona została w Jukon w Kanadzie podczas tak zwanej Gorączki Złota w Klondike. Głównym bohaterem powieści jest Buck, mieszaniec bernardyna i owczarka szkockiego. Historia rozpoczyna się na ranczu w Santa Clara Valley w Kalifornii, kiedy Buck zostaje wykradziony ze swojego domu i sprzedany jako pies zaprzęgowy na Alasce. W surowym środowisku staje się coraz bardziej prymitywny i dziki, jest zmuszony do walki o przetrwanie i dominacji nad innymi psami. W końcu zrzuca z siebie powłokę cywilizacji i opierając się na pierwotnym instynkcie i doświadczeniu, staje się przywódcą w dziczy.

Tyran, psychopata, wykonawca ?programu? ideologii rasowej czy charyzmatyczny wódz? Każde pokolenie kreśli inny wizerunek Hitlera, na nowo stawiając pytania o współodpowiedzialność Niemców za jego reżim. Peter Longerich, renomowany historyk nazizmu, w swojej nowej, obszernej biografii ukazuje nam dyktatora osobiście ingerującego w rozmaite sfery polityki ? znacznie intensywniej i aktywniej, niż dotychczas sądzono. Mamy tu nowe spojrzenie na rządy Hitlera i jego rolę w dziejach narodowego socjalizmu. Niniejsza biografia stawia osobę Hitlera i jego poczynania w centrum dziejów narodowego socjalizmu. Polityka zagraniczna, operacje militarne, terror i masowe morderstwa, stosunek do Kościołów, sprawy kulturalne, a także codzienne życie Niemców ? w każdej z tych dziedzin kierownicza aktywność Hitler.

Mistrzyni kryminału znowu daje o sobie znać. Miłośnicy twórczości Agathy Christie z pewnością znają jej powieść ''Wigilia Wszystkich Świętych''. Z okazji wyreżyserowania filmowej adaptacji tego dzieła, warto poznać ''Duchy w Wenecji'' ze specjalnymi zapiskami scenarzysty Michaela Greena. Herkules Poirot znowu powraca. Nikt nie spodziewa się, że zwykła zabawa, która ma miejsce w Halloween, zakończy się tragicznie i przyjdzie czas na to, aby rzeczywiście zacząć się bać. W pewnym momencie beztroską imprezę przerywa niecodzienne wyznanie jednej z uczestniczek, Joyce Reynolds, która twierdzi, że niegdyś na własne oczy widziała, jak ktoś odbiera innej osobie życie. Towarzystwo uznaje, że dziewczyna zmyśla. Wszystko zmienia się, gdy Joyce zostaje zamordowana, a przerażeni zabawowicze odnajdują ją w jakże groteskowej scenie - jej twarz jest zanurzona w wiadrze z owocami. Nikt inny, oprócz Herkulesa Poirota oraz jego nietuzinkowej pomocniczki Ariadny Oliver, nie zdoła odkryć winowajcy. Czy zdążą, nim wydarzenia przybiorą jeszcze gorszy obrót? Jedno jest pewne - ta noc doprawdy okaże się emocjonująca.

Magdalena Nieczaj, córka rzeźnika, odnosi prawdziwy sukces na scenie w „Złotej Masce”, pojawiają się propozycje kinowe. Ale ciężka to kariera, a na dodatek przychodzi kryzys przełomu lat 30. XX wieku. Warszawskie lokale pustoszeją, brakuje pieniędzy. Ludzie zamykają się w domach, a artyści biedują. I wtedy odnajduje ją on. Młody, przystojny, bogaty ziemianin ze wspaniałego pałacu. Tylko że to nie scenariusz do bajki, a wspaniała, gorzka powieść znającego życie przedwojennego pisarza, który przenikliwie opisuje psychologiczne meandry mezaliansu, pustotę i powierzchowność arystokracji, pychę i próżność, a z drugiej strony pozostający ciągle ideałem marzeń sposób życia, maniery i szeroki gest. Kontynuacja opowieści o życiu Magdy Nieczajówny (pierwszą część poznaliśmy w Złotej Masce) w przedwojennej rzeczywistości mazowieckiego majątku. Warto przeczytać choćby i po to, by uprzytomnić sobie, że nasze wyobrażenia o ich życiu w tamtych czasach warte są konfrontacji.

W drugiej połowie XIX wieku, w Polsce zmagającej się z zaborami, cenzurą oraz powstaniem styczniowym, rozgrywa się historia, która wciąga w wir emocji i napięcia. Opowieść koncentruje się na Łucji Kolebowskiej, dziewiętnastoletniej bohaterce, która od najmłodszych lat pracuje w dworze hrabiostwa Kościeszewskich. Jej droga do dorosłości nie jest łatwa, lecz dzięki silnemu charakterowi oraz przebojowości, zdobywa zaufanie i przyjaźń hrabiny Rozalii. Zawirowania losu w dworze hrabiowskim W wieku dwunastu lat Łucja zaczyna swoją pracę w tzw. „domu cieni”, gdzie życie toczy się w cieniu tajemnic i skandali. Hrabina, kobieta pełna sprzeczności, jest osobą, która na pierwszy rzut oka może wydawać się silna, ale w rzeczywistości jest uwięziona w małżeńskim kontrakcie, który stał się dla niej przekleństwem. Jej uzależnienie od opium oraz zamknięcie w mrocznych pokojach dworu sprawiają, że Łucja staje się nie tylko jej pomocnicą, ale również powierniczką. Sekrety i intrygi w Łodzi Pod opieką hrabiny, Łucja nie tylko uczy się czytać i pisać, ale także odkrywa mroczne sekrety, które mogą wstrząsnąć łódzką socjetą. W miarę jak rozwija się jej znajomość z hrabiną, dziewczyna zyskuje coraz większą świadomość otaczającego ją świata oraz jego skomplikowanych relacji. Tworzy to bogaty kontekst społeczny, w którym wiele postaci staje się symbolem ówczesnych realiów, a ich losy splatają się w nieprzewidywalny sposób. Emocje i napięcia w narracji W tej opowieści, autor z niezwykłą wrażliwością opisuje nie tylko zawirowania losów bohaterów, ale także emocje, które towarzyszą im na każdym kroku. Czytelnicy mogą poczuć ciężar cenzury oraz napięcia towarzyszącego powstaniu styczniowemu. Łucja jako postać przechodzi przemianę, ucząc się odwagi i determinacji w obliczu przeciwności losu. Osobista historia: Droga Łucji od bezsilnej dziewczynki do silnej kobiety, która podejmuje decyzje o swoim losie. Socjalne tło: Złożoność relacji społecznych w Polsce pod zaborami oraz ich wpływ na jednostki. Emocjonalna głębia: Pisarska umiejętność oddania uczuć i napięć towarzyszących bohaterom w trudnych czasach. Ta powieść to nie tylko historia o miłości, przyjaźni i zdradzie, ale również głęboki portret czasów, w których przyszło żyć protagonistce. Dla wszystkich miłośników literatury obyczajowej, opowieść ta staje się niepowtarzalnym doświadczeniem, które pozostaje w pamięci na długo. Warto sięgnąć po tę książkę, aby zanurzyć się w fascynujący świat emocji i ludzkich losów.

Czasy, kiedy kobiety nosiły kapelusze i rękawiczki, po Warszawie jeździły dorożki, a miłość ludzi z różnych sfer nie była sprawą łatwą. Dworki Podlasia i Mazowsza. Helena obserwuje?świat, zmienia się, spełnia marzenia… Jak kochać i być kochaną? Tego świata już nie ma, ale wzruszenia zostały. Początek wieku XX, Podlasie, dwór szlachecki w Sabniach. Młoda wdowa wraca z córeczkami do domu rodziców. Ma jedno marzenie: zostać pisarką! Halszka, jak ją nazywa rodzina, to artystyczna dusza: pięknie gra na pianinie, maluje, ale nade wszystko uwielbia literaturę. Czy mogłaby napisać prawdziwą powieść o miłości? Otoczenie nie zachwyca się jej planami: powinna wyjść za mąż po raz drugi, zająć się dziećmi i domem. Ale pozornie delikatna i rozmarzona Halszka jest uparta. Pisze po nocach powieść o nauczycielce, którą pokochał arystokrata. Ojciec zdziwiony determinacją córki, zasięga rady zaprzyjaźnionego pisarza Bolesława Prusa. Halszka dostaje błogosławieństwo mistrza, tata finansuje wydanie pierwszej powieści. „,Oby sprzedało się chociaż sto książek tej mojej „Trędowatej“, modli się Halszka. Sprzedaż idzie w setki tysięcy... To nie koniec, lecz dopiero początek opowieści o tym jak Helena Mniszkówna została królową romansu z wyższych sfer. Zdobyła wielką popularność, ale zapłaciła wysoką cenę za sukces. Perypetie życia Halszki mogłyby być fabułą jej książki. Naprawdę nazywała się Rawicz – Radomyska, a po pierwszym mężu Chyżyńska. Była panią dworów w Rogalach i w Kucharach - ziemianką zwykłą i niezwykłą, bo prowadziła dwór i pisała z potrzeby serca, nie dla zysku i nie dla sławy. Nie była autorką jednej książki. Napisała ich 30. Na ile opowiadała w nich o sobie? I jaka była naprawdę? Dziś coraz mniej osób pamięta nazwisko: Mniszkówna. Bardziej znany jest tytuł pierwszej powieści „Trędowata“. Książkę wznawiano przed wojną 16 razy, trzykrotnie filmowano. Krytycy surowo ją osądzali jako „, romansidło“,, mimo to sprzedawała się na pniu. Po wojnie, gdy zakazano druku wszystkich książek Mniszkówny, czytelniczki przepisywały ręcznie całe rozdziały i użyczały sobie rękopisy. Opinie krytyków nie miały dla nich znaczenia, emocje, które budziła tak. Jak więc mierzyć wartość literatury? Powieść biograficzna o Helenie Mniszkównie, pisarce, która poruszyła miliony serc jest próbą odpowiedzi na te pytania. Ale też zaproszeniem do dworków Podlasia i Mazowsza, do czasów, kiedy kobiety nosiły kapelusze i rękawiczki, po Warszawie jeździły dorożki, a miłość ludzi z różnych sfer nie była sprawą łatwą. Sposobność by wraz z Heleną obserwować świat, zmieniać się, spełniać marzenia. Kochać i być kochaną. Tego świata już nie ma, ale wzruszenia zostały.

Dwutomowa publikacja a w niej biogramy ok. 6340 jeńców obozu w Ostaszkowie, zamordowanych wiosną 1940 r. przez NKWD. W Księdze... omówiono tło historyczne, zasady funkcjonowania obozu, okoliczności zbrodni, założenia i metody opracowania Księgi... oraz historię powstania Polskiego Cmentarza Wojennego.