Trzy serca

Przedwojenna Warszawa, pełna gwaru, samochodów, kawiarni i restauracji. Śledzimy losy bohaterki, która przyjechała z Poznania. Świetnie wykształcona, młoda, energiczna kobieta zostawia w domu niepracującego męża z córeczką i wyjeżdża do stolicy, by podjąć obowiązki kierowniczki w agencji turystycznej. Poprzez dalszą rodzinę wkracza w świat warszawskiej inteligencji, gdzie ścierają się poglądy dotyczące roli kobiet na rynku pracy i w społeczeństwie. Nowe prądy zwiastujące wolność i samostanowienie kobiet są nie do przyjęcia dla konserwatystów, widzą w tym degradację rodziny, tym tłumaczą krach na rynku pracy w dobie kryzysu, a liberałowie i feministki gwałtownie się temu sprzeciwiają. Gdzie leży prawda? Czy dzisiaj, po tylu latach nasza dyskusja jest w innym miejscu, czy wciąż krążymy wokół tych samych kwestii? A może jednak niektóre postulaty są już całkiem za nami… Barwna, ciekawa, pełen pasji opowieść Dołęgi-Mostowicza. Powyższy opis pochodzi od wydawcy.

Jeżeli ciekawi Cię historia, a w szczególności ta dotycząca życia polskiej arystokracji na przełomie XVIII i XIX wieku, "Wspomnienia naocznego świadka" muszą znaleźć się na Twojej półce! Subiektywna kronika historycznych wydarzeń i postaci spisana przez jedną z członkiń ówczesnej arystokracji, Annę z Tyszkiewiczów Potocką-Wąsowiczową. "Wspomnienia naocznego świadka" to pamiętnikarski zapis wydarzeń z przełomu XVIII i XIX wieku, niepozbawiony inteligentnego, ironicznego komentarza autorki. Wspomnienia arystokratki obejmują wydarzenia od roku 1794 do początków istnienia Królestwa Kongresowego. Potocka-Wąsowiczowa dzięki swojemu pochodzeniu i rodzinnym koneksjom może z bliska przyglądać się wydarzeniom na arenie politycznej i poddawać je własnej ocenie. Poprzez pamiętnik autorki możemy poznać opisy miejsc i rezydencji, w których przebywała, charakterystykę dworu królewskiego, obowiązujące na nim obyczaje, maniery czy relacje. Pamiętnikarka w sposób barwny i obrazowy przedstawia czytelnikowi realia panujące w tamtym okresie historycznym.

Najnowsza książka cenionego polskiego satyryka i felietonisty. Skarbnica anegdot z życia aktorów, reżyserów i scenarzystów. Poznaj doświadczenia filmowe Jacka Fedorowicza zebrane przez niego i opisane w książce “Mistrz Offu”. Jacek Fedorowicz w swej najnowszej książce “Mistrz Offu” barwnie opowiada o swojej miłości do filmu oraz kina. Mówi o tym, w jaki sposób kręciło się w Polsce filmy kilkadziesiąt lat temu. Opisuje siermiężne czasy cenzury oraz kłód rzucanych pod nogi twórcom, którzy walczyli o niezależność. Popisuje się przy tym doskonałą pamięcią, niebagatelnym dystansem, ciepłym humorem i ironicznym spojrzeniem na rzeczywistość tamtych czasów. Nawiązuje do historii powstania takich obrazów, jak “Do widzenia, do jutra”, “Poszukiwany, poszukiwana” czy “Nie ma róży bez ognia” oraz wspomina największe postaci kina tamtych lat. Opowiada ze szczegółami o tym, jak tworzono filmy na początku II połowy XX wieku, o kamerach przypominających rozmiarami średniej wielkości czołg oraz rejestracji filmów na taśmach o ograniczonej długości. Ujawnia, w jaki sposób radzono sobie z postsynchronami, jak wielką wagę odgrywała praca rekwizytorów oraz że duble w wielu przypadkach były po prostu niemożliwe. Jego książka jest więc niezrównanym źródłem wiedzy o początkach telewizji i filmu w Polsce. Autor proponuje czytelnikowi także wiele smaczków środowiskowych i szerzej nieznanych anegdot. Przytacza opowieści Gustawa Holoubka, Zbigniewa Cybulskiego czy Daniela Olbrychskiego. Jego wspomnienia okraszone są swoistym poczuciem humoru. Jak sam przyznaje, w jego książce znalazło się wiele historii, “których żaden szanujący się scenarzysta nie umieści nigdy w żadnym scenariuszu, bo zbyt mało prawdopodobne”.

Lobotomia to kontrowersyjna metoda chirurgicznego leczenia zaburzeń psychicznych, dziś całkowicie zarzucona i potępiona. Zabieg ten, będący jedną z haniebnych kart w historii światowej medycyny, stanowi główny motyw powieści Samanthy Greene Woodruff "Żona lobotomisty". Książka powstała z inspiracji prawdziwymi historiami ludzi poddawanych zabiegowi lobotomii, który święcił triumfy w latach czterdziestych ubiegłego stulecia i stał się jedną z najchętniej stosowanych metod w terapii schizofrenii, innych chorób psychicznych, a nawet homoseksualizmu. Powieść jest fikcją literacką, ale doskonale pokazuje rzeczywiste konsekwencje, do jakich prowadziła pseudomedyczna technika lobotomii, a wśród nich były powikłania w postaci krwotoków śródczaszkowych i ropni mózgu, zaburzenia osobowości czy stany otępienne. Bohaterką powieści jest Ruth, kobieta wrażliwa na ludzkie cierpienie, decydująca się stawić czoła pseudomedycznej terapii oferowanej pacjentom przez jej męża - zagorzałego zwolennika lobotomii. "Żona lobotomisty" to historia życiowej drogi Ruth, której spojrzenie na małżonka ewoluuje od wiary w jego kompetencje i szlachetność do zwątpienia w słuszność metod terapeutycznych stosowanych przez lekarza.

Dwie jedenastolatki, Alice i Roonie, po tym, jak za niegrzeczne zachowanie zostały wyproszone z urodzin koleżanki, skręcają w inną niż zwykle uliczkę. Przed jednym z domów widzą pozostawiony samotnie wózek z dzieckiem. Małe niewinne dziewczynki sądzą, że postąpiły słusznie, uratowały to dziecko – skoro ktoś je zostawił bez opieki, znaczy, że go nie chce. Prawda? Gdy kilka dni później

Obecnie Andriej Płatonow jest stawiany na równi z twórcami takimi jak Tołstoj, Czechow, Szołochow oraz Bułhakow. W czasach, w których pisał swoje książki, nie mógł jednak zdobyć uznania ze względów na pobudki polityczne. Sam Stalin zabronił ich publikacji. Jego powieści są wywrotowe, ponure, prześmiewcze i bezlitosne wobec aparatu władzy oraz dogmatów. "Dół" został ukończony w 1930 roku, lecz opublikowano go w czasopiśmie emigracyjnym dopiero prawie 30 lat później. Wcześniej ta wybitna książka była znana jedynie z odpisów. "Dół" jest antyutopijną opowieścią skupiającą się na budowie domu mającym stanowić fundament świetlanej przyszłości. Nie wszystko idzie jednak zgodnie z planem. Proces budowy zatrzymuje się na wykopaniu dziury w ziemi. Nadzieja na lepszą przyszłość umiera, a sami kopacze odczuwają bezsens podejmowanych czynności. Świat zawładnięty ideologią planu pięcioletniego i kolektywizacji jest przedstawiony w sposób karykaturalny, a nowomowa sprowadzona do poziomu bełkotu. Osiągnięciem Płatonowa jest napisanie jednego z najbardziej wnikliwych opisów totalitaryzmu i bezlitosne ukazanie okrucieństwa systemu z początku mającego stanowić wybawienie. Autor obnaża groteskowość działań podejmowanych przez władzę - to właśnie z tego powodu Stalin zakazał publikacji jego powieści. "Dół" Andrieja Płatonowa został opatrzony wstępem Andrzeja Stasiuka i posłowiem Adama Pomorskiego. Nowy przekład nadaje powieści jeszcze lepszą jakość. Pomorski, tłumacząc ją, korzystał z najbardziej wiarygodnej wersji powieści wydanej w 2000 roku przez Rosyjską Akademię Nauk. Dzięki temu czytelnicy będą mogli doświadczyć w jak najdokładniejszy sposób emocji, które starał się przekazać oryginalny autor.

Każdego wieczoru siadasz i szukasz nowych pomysłów na kreatywną, ale i edukacyjną zabawę z dzieckiem? Albo uwielbiasz tworzyć smaczne potrawy, ale nie wiesz jak zainteresować tym swoje dziecko? Zawiąż fartuch i uśmiechnij się, bo Monika Mrozowska przychodzi Ci z pomocą! Lubimy smacznie zjeść, ale niekoniecznie możemy powiedzieć, że dla wszystkich gotowanie to pasja. Nie raz wydaje się nam męczące, a jeszcze jak pomyślimy, że do kuchni mamy zaprosić dzieci, to chwytamy się za głowę i szybko odpuszczamy. A jednak książka "Zdrowa kuchnia rodzinna" jest w stanie odczarować taki nasz pogląd, ponieważ pokazuje nam, z jaką łatwością możemy spędzić czas na wspólnym gotowaniu z naszymi pociechami. Wystarczy przejrzeć kilka stron, aby zrozumieć, że mieszanie w garnkach może zamienić się w świetną przygodę. Inspirujące przepisy i apetyczne fotografie pokażą nam, że warto jest poświęcić popołudnie na zaszycie się w kuchni. W książce poza przepisami na pożywne śniadania, zdrowe desery lub wyjątkowe przekąski, znajdziemy też informację o tym, jak w ogóle zabrać się do tego pomysłu i co zrobić, żeby jego realizacja była dla nas przyjemna. Warto również wspomnieć, że przedstawione w książce dania opierają się głównie na warzywach i są źródłem informacji o zdrowym odżywianiu. Monika Mrozowska to mama, która odnajduje się w kuchni razem ze swoimi pociechami. Jest autorką i współautorką książek kulinarnych takich jak: "Zupy moc", "Słodkie i zdrowe, czyli desery, które możesz jeść codziennie", "Ekologiczna, ekonomiczna kuchnia", "Uczta dla dwojga", "Uczta dla maluszka", która z pasją angażuje się w różne projekty w temacie wegetarianizmu i zdrowego odżywiania.