Trzy serca

Młoda księżniczka musi upomnieć się o tron i stoczyć bój z potężną czarownicą w decydującej rozgrywce między światłością a mrokiem. Kelsea dorastała w ukryciu, z dala od królewskiej twierdzy, i niewiele wie o straszliwej przeszłości Tearlingu. Jej przodkowie odpłynęli z chylącego się ku upadkowi świata, by stworzyć nowy, wolny od technologii. Jednak społeczeństwo podzieliło się na trzy zastraszone narody oddające hołd czwartemu: potężnemu Mortmesne pod rządami okrutnej Szkarłatnej Królowej. W dniu dziewiętnastych urodzin Kelsea wyrusza w niebezpieczną podróż do stolicy, gdzie ma zająć należne jej miejsce na tronie Tearlingu. Jednak zło, jakie odkrywa w sercu królestwa, popycha ją ku śmiałemu czynowi, który otwiera Szkarłatnej Królowej drogę do zemsty. Śmiertelnie niebezpieczni przeciwnicy – od skrytobójców po ludzi posługujących się najmroczniejszą magią krwi – snują plany zamordowania dziewczyny. Kelsea dopiero rozpoczyna walkę o ocalenie królestwa. Pełna zagadek, zdrad i niebezpieczeństw droga do jej przeznaczenia jest próbą ognia, z której wyłoni się legenda... lub która doprowadzi do jej upadku.

Zwiedzamy miasto to filcowo-kartonowa książeczka w nowej serii Akademii Mądrego Dziecka Czytaj i baw się. Książeczka opowiada o tym jak wygląda życie w mieście. Zwiedzamy je razem z autobusem, który dołączony jest do książeczki na tasiemce. Autobus musimy wyciągnąć z okładki i postawić w odpowiednich nacięciach na środku pierwszej strony. Dzięki wycięciu w stronach autobus jedzie z nami przez kolejne strony książeczki. Razem z nim jedziemy ulicą miasta mijając domy, dzieci, i inne samochody. Mijamy park w którym dzieci bawią się na zjeżdżalni oraz przejeżdżamy przez tunel. Na każdej stronie mały czytelnik ma krótkie pytanie wymagające pokazania lub policzenia. Książeczka zachęca do wspólnej zabawy, duże, lekkie strony są idealne dla małych rączek do oglądania i przekładania, a stojący pojazd umili zabawę i wspólne czytanie. Nawet "W środku nocy" czytamy Sagera

W Dublinie roku 1918, w szczycie pandemii hiszpanki, maleńki oddział położniczy staje się mikroświatem, gdzie wre praca, podejmowane jest ryzyko, ale pojawia się też śmierć i nieoczekiwana miłość. W Irlandii, podwójnie spustoszonej przez wojnę i zarazę, pielęgniarka Julia Power pracuje w śródmiejskim szpitalu borykającym się z niedoborem personelu. Na jej oddział trafiają kobiety w ciąży, które zachorowały na nową, straszną odmianę grypy. Do ściśle zorganizowanego świata siostry Power wkraczają dwie osoby z zewnątrz: doktor Kathleen Lynn, która jak głosi plotka, jest ukrywającą się przed policją rebeliantką, oraz młoda wolontariuszka Bridie Sweeney. W ciągu trzech dni, w mrocznej i intensywnej rzeczywistości ciasnej szpitalnej sali, życie każdej z tych kobiet zmienia się w nieoczekiwany sposób. Tracą pacjentki, które przegrały z zagadkową pandemią, lecz także przyjmują na świat nowe istnienia. Wytrwale, z czułością i godnością opiekunki i matki jakimś cudem wykonują swoje, zdawałoby się niewykonalne, zadania.

Przepiękna opowieść o polskiej szlachcie walczącej o utrzymanie rodzinnych majątków na Kresach Wschodnich. Chyba najbardziej osobista książka Marii Rodziewiczówny. Wśród licznych bohaterów tej złożonej i wielowątkowej historii wyróżniają się kobiety: Barbara - samodzielnie zarządzająca majątkiem, baba - trzymająca w ryzach cały chłopski ród, Nina –świadoma swojej wartości nowoczesna dziewczyna. W każdej z nich możemy zapewne odnaleźć Marię Rodziewiczównę: romantyczną, a jednocześnie pragmatyczną, kierującą dużym przedsiębiorstwem, jakim był jej majątek ziemski, spragnioną miłości i niepogodzoną z podrzędną rolą kobiety. Autorka z niezwykłą przenikliwością opisuje ciemne strony ludzkiej natury: chciwość, bezwzględność, skrajny niekiedy egoizm, a jednocześnie nie traci wiary w dobro człowieka. Była osobą wyjątkową, dlatego tak wyjątkowe są jej książki.

„Nazywam się Meredith Maggs i nie wychodzę z domu od 1214 dni”. Meredith pozornie ma wszystko: Najlepszą przyjaciółkę Sadie. Ukochanego kota Freda. Niewymagającą pracę zdalną. Mnóstwo czasu na układanie puzzli, czytanie poezji i pieczenie ciasteczek. Brakuje jej jednak siły, by wyjść z domu, którego nie opuściła od trzech lat. Nagle w jej chorobliwie uporządkowanym życiu pojawiają się niespodziewani goście. Wolontariusz wspierający samotne osoby, dziewczyna z internetowego forum oraz starsza siostra, z którą od dawna nie miała kontaktu. Czy nowe relacje pomogą Meredith przezwyciężyć własne lęki? Świat puka do jej drzwi. Czy będzie miała odwagę wpuścić go do środka? "Tylko z pozoru lekka książka Claire Alexander pokazuje, jak wiele znaczeń i nadziei zawiera krótkie słowo „dom”. Może być schronieniem, ale także pułapką. A co, jeżeli mieści w sobie oba te elementy jednocześnie?" Olga Wróbel, Kurzojady "Claire Alexander bezbłędnie pisze o tym, jak różne od siebie mogą być trzymające nas w sidłach traumy. Żadnej jednak nie wyróżnia. Nie jesteś sama, Meredith to wspaniała, empatyczna proza, która otula czytelnika zrozumieniem i wywołuje całą gamę emocji – od przyjemności, przez smutek i strach, aż po nadzieję." Anna Bartłomiejczyk i Marta Gajewska, Bestselerki

Rozczłonkowane ciała, brutalne morderstwa i potwór, którego zbrodniami żyła cała Rosja. "Doberman" to opowieść o najgłębszych pokładach zła, jakie drzemie w człowieku i niewyobrażalnym lęku w zetknięciu z tym, co nieludzkie. Poznaj historię, o której Rosjanie woleliby zapomnieć! Nowokuźnieck, Rosja. Rok 1996. Z rzeki Aba wyłowione zostaje niepokojące znalezisko. Jest nim fragment dziecięcej czaszki. Wkrótce śledczy znajdują kolejne znaleziska. Są to fragmenty rozczłonkowanych ciał dzieci w wieku od 9 do 14 lat. Pewne jest, że w okolicy grasuje brutalny morderca, który upatruje sobie ofiary w dzieciach. Wieść ta napawa lękiem mieszkańców Nowokuźniecka. Potęgują go kolejne morderstwa. Zaczyna się wyścig z czasem. Morderca dorabia się wielu przydomków. Znany jest jako Syberyjski Rozpruwacz, chałupnik i Potwór z Nowokuźniecka. Jacek Piekiełko przedstawia na łamach powieści historię bodaj najbrutalniejszego mordercy w dziejach postsowieckiej Rosji. "Doberman" ukaże Ci najgłębsze pokłady ludzkiego szaleństwa i czystego zła.

Przedwojenna Warszawa, pełna gwaru, samochodów, kawiarni i restauracji. Śledzimy losy bohaterki, która przyjechała z Poznania. Świetnie wykształcona, młoda, energiczna kobieta zostawia w domu niepracującego męża z córeczką i wyjeżdża do stolicy, by podjąć obowiązki kierowniczki w agencji turystycznej. Poprzez dalszą rodzinę wkracza w świat warszawskiej inteligencji, gdzie ścierają się poglądy dotyczące roli kobiet na rynku pracy i w społeczeństwie. Nowe prądy zwiastujące wolność i samostanowienie kobiet są nie do przyjęcia dla konserwatystów, widzą w tym degradację rodziny, tym tłumaczą krach na rynku pracy w dobie kryzysu, a liberałowie i feministki gwałtownie się temu sprzeciwiają. Gdzie leży prawda? Czy dzisiaj, po tylu latach nasza dyskusja jest w innym miejscu, czy wciąż krążymy wokół tych samych kwestii? A może jednak niektóre postulaty są już całkiem za nami… Barwna, ciekawa, pełen pasji opowieść Dołęgi-Mostowicza. Powyższy opis pochodzi od wydawcy.

Jeśli chcesz dowiedzieć się, jak potoczyły się losy najsłynniejszego w Polsce znachora, musisz przeczytać powieść "Profesor Wilczur". Książka przeniesie Cię w klimat Warszawy z lat 30. XX w. i pomoże zagłębić się w psychikę głównego bohatera. Rafał Wilczur odzyskuje pamięć i wraca do stolicy. Znów przewodzi klinice i jest szanowanym lekarzem, jednak nie czuje się szczęśliwy w otoczeniu kolegów po fachu. Gdy na stole operacyjnym umiera jego pacjent, profesor przeżywa prawdziwy dramat. Jako że zmarły był znaczącą personą, wydarzenie wzbudza niemałe kontrowersje. Współpracownicy doprowadzają do odsunięcia Wilczura ze stanowiska. Lekarz jest bardzo samotny, w dodatku jego córka wyjechała z mężem do Stanów i tylko sporadycznie wymienia z ojcem korespondencję. Profesor postanawia opuścić Warszawę i wrócić do Radoliszek, gdzie niegdyś znalazł prawdziwych przyjaciół. Tam też może poświęcić się pomocy potrzebującym. Dołącza do niego młoda lekarka Łucja Pańska, która pragnie spędzić resztę życia z Wilczurem. Niestety na prowincji szczęście również nie będzie mu pisane...