Trzy serca

"Światłość i mrok", najnowsza książka Małgorzaty Niezabitowskiej, to historia wielkiej miłości Żydówki i Polaka na tle dramatu II wojny światowej. Leżące niedaleko Łucka na Wołyniu Kołki to typowe, żydowskie sztetel. Zaślubiny dwojga młodych chasydów gromadzą przed synagogą całe miasteczko. Właśnie wtedy Jan, przyjaciel pana młodego, po raz pierwszy widzi Chanę, siostrę panny młodej. Dla niej również to spotkanie jest niczym grom z jasnego nieba. Nie bacząc więc na pełne zgrozy spojrzenia weselników, tańczy z gojem. Dla gojki Jan, syn zacnej, ziemiańskiej rodziny byłby pewnie znakomitą partią, ale dla niej może być tylko przekleństwem. On również, pragnąc związać się z Żydówką, będzie musiał stawić czoła niechęci własnej rodziny. Jest rok 1939. Lato stoi w pełnym rozkwicie. Jednak już niebawem osobiste problemy Chany i Jana zbladną na tle dramatu, który wisi nad Europą. Zbladną, a może staną się tym bardziej jaskrawe? Kolejny raz w swej twórczości Małgorzata Niezabitowska nawiązuje do tematyki polskich Żydów. Tym razem czyni to jednak w formie powieściowej. Z kart "Światłości i mroku" wyłania się rzeczywistość lat trzydziestych opisana w sposób szczegółowy, barwny i zachwycająco wręcz plastyczny. Niezabitowska z ogromnym wyczuciem ukazała współistnienie w granicach II Rzeczypospolitej Polaków, Żydów i Ukraińców. Współistnienie pełne napięć i zgrzytów, różnic, które trudno było przezwyciężyć, niezrozumienia, pogardy, wspomnień o często bolesnej przeszłości. Na tym tle snuje autorka opowieść o wielkiej miłości w wyjątkowo trudnych czasach. Opowieść pełną dramatyzmu, zaskakujących zwrotów akcji oraz postaci o silnych, niezłomnych charakterach.

Dzieło ma być doskonałe, więc „dobre” obrazy należy niszczyć. Bydgoszcz dochodzi do siebie po ostatnich makabrycznych wydarzeniach, a komisarz Bondys próbuje ułożyć swoje życie prywatne, ale przed nim kolejna – dużo trudniejsza – łamigłówka. Z Brdy wyłowione zostaje ciało starszej kobiety – związane na plecach ręce i rana kłuta brzucha są dla śledczych oczywistym znakiem: to nie było przypadkowe utonięcie. Kiedy kolejną ofiarą staje się kilkuletni chłopiec, potwierdzają się najgorsze obawy Bondysa i jego zespołu – ponownie będą musieli zmierzyć się z seryjnym mordercą. Czas ucieka, a kolejne ślepe uliczki i poszlaki zakłócają śledczym obraz niczym źle dobrane farby. Czy zdążą powstrzymać morderczą pasję, zanim panoramę miasta splami krew kolejnych ofiar? Jak niewiele trzeba, żeby pasja stała się obsesją, a tajemnice z przeszłości ujrzały światło dzienne? Męczennicy na płótnie to drugi tom serii kryminałów z komisarzem Bondysem, charyzmatycznym śledczym, który nie tylko stara się powstrzymać seryjnego mordercę, lecz także walczy z demonami własnej przeszłości… Hanna Szczukowska-Białys to autorka, której potencjał wysoko oceniają m.in. Robert Małecki i Maciej Siembieda. Laureatka konkursu na opowiadanie kryminalne, uczestniczka licznych warsztatów z pisarzami gatunku i absolwentka dwóch kursów Maszyny do pisania. Seria kryminałów z komisarzem to jej debiut.

Najnowsza książka cenionego polskiego satyryka i felietonisty. Skarbnica anegdot z życia aktorów, reżyserów i scenarzystów. Poznaj doświadczenia filmowe Jacka Fedorowicza zebrane przez niego i opisane w książce “Mistrz Offu”. Jacek Fedorowicz w swej najnowszej książce “Mistrz Offu” barwnie opowiada o swojej miłości do filmu oraz kina. Mówi o tym, w jaki sposób kręciło się w Polsce filmy kilkadziesiąt lat temu. Opisuje siermiężne czasy cenzury oraz kłód rzucanych pod nogi twórcom, którzy walczyli o niezależność. Popisuje się przy tym doskonałą pamięcią, niebagatelnym dystansem, ciepłym humorem i ironicznym spojrzeniem na rzeczywistość tamtych czasów. Nawiązuje do historii powstania takich obrazów, jak “Do widzenia, do jutra”, “Poszukiwany, poszukiwana” czy “Nie ma róży bez ognia” oraz wspomina największe postaci kina tamtych lat. Opowiada ze szczegółami o tym, jak tworzono filmy na początku II połowy XX wieku, o kamerach przypominających rozmiarami średniej wielkości czołg oraz rejestracji filmów na taśmach o ograniczonej długości. Ujawnia, w jaki sposób radzono sobie z postsynchronami, jak wielką wagę odgrywała praca rekwizytorów oraz że duble w wielu przypadkach były po prostu niemożliwe. Jego książka jest więc niezrównanym źródłem wiedzy o początkach telewizji i filmu w Polsce. Autor proponuje czytelnikowi także wiele smaczków środowiskowych i szerzej nieznanych anegdot. Przytacza opowieści Gustawa Holoubka, Zbigniewa Cybulskiego czy Daniela Olbrychskiego. Jego wspomnienia okraszone są swoistym poczuciem humoru. Jak sam przyznaje, w jego książce znalazło się wiele historii, “których żaden szanujący się scenarzysta nie umieści nigdy w żadnym scenariuszu, bo zbyt mało prawdopodobne”.

"Jane Austen to autorka powieści opisujących życie angielskiej klasy wyższej z początku XIX wieku. Miała niezwykły zmysł obserwacji, celne pióro i nieco ironiczne spojrzenie na świat. Jej ksiązki odznaczają się wyjątkową finezją i wdziękiem. Opisy postaci i relacji między nimi są tak plastyczne, że każda z nich doczekała się kilku ekranizacji. W tomie 2 Dzieł zebranych Jane Austen proponujemy: Rozważną i romantyczną Emmę Opactwo Northanger Sandition oraz Watsonowie. Te mądre, a momentami komiczne historie bohaterek, których nie da się nie pokochać, o utraconej i odzyskanej miłości oraz o ludzkiej naturze w całej jej złożoności, należą do najwybitniejszych utworów w literaturze brytyjskiej."

Dwie jedenastolatki, Alice i Roonie, po tym, jak za niegrzeczne zachowanie zostały wyproszone z urodzin koleżanki, skręcają w inną niż zwykle uliczkę. Przed jednym z domów widzą pozostawiony samotnie wózek z dzieckiem. Małe niewinne dziewczynki sądzą, że postąpiły słusznie, uratowały to dziecko – skoro ktoś je zostawił bez opieki, znaczy, że go nie chce. Prawda? Gdy kilka dni później

Maria Rodziewiczówna, być może nieświadomie, samą siebie obsadzała często jako główną bohaterkę snutej opowieści. Zawsze był to silny charakter, kobieta ciężko pracująca, dobrze zdająca sobie sprawę, jak niewdzięcznie świat traktuje jej płeć. Pisarka zdecydowanie wyprzedzała w myśleniu o kobietach własną epokę, bo i sama tę epokę wyprzedzała działaniem i myśleniem. Nie była przy tym wcale pobłażliwa dla kobiet, widziała ich wady, ale potrafiła dostrzec zalety. Wyraźnie zmagała się ze zjawiskiem emancypacji, chyba nieco zazdroszcząc młodym kobietom, że potrafią wywalczyć więcej, niż było to możliwe za czasów jej młodości. Z drugiej strony lekceważyła te, które biernie odgrywały role, w jakich widział je świat. Żeby kobiety same się zastanowiły, jaki dla nich jest wstyd i hańba w tych obyczajach niby opiekuńczych, w tym ohydnym „nie wypada”! Nie wypada się uczyć, bo to ujma kobiecości, nie wypada samej jeździć i chodzić; nie wypada pannie obrać sobie fachu i opuścić dom rodzicielski; nie wypada ostrzyc warkoczy, zrzucić gorset, ubierać się niemodnie; nie wypada nie być naiwną, palić tytoniu, śpiewać wesołych kupletów i gwizdać; nie wypada być człowiekiem, mieć indywidualność, charakter! No a gdy przestrzega tych prawideł, jakaż nagroda? Dostanie męża. To ci dopiero szczyt wart takiego starania! W Kądzieli poznamy całą galerię postaci kobiecych. Pani Taida samodzielnie zarządza, i to z sukcesem, majątkiem ziemskim (jak sama Rodziewiczówna), na dodatek wychowując dwóch synów. Nie sprzeciwia się obyczajom, tylko ciężko pracując, wykuwa swoją ziemską drogę. Drugą główną bohaterką jest córka jej kuzynki, Stasia, która wbrew wszystkiemu chce zostać lekarzem, odrzucając wszelkie konwenanse. A jednak właśnie te dwie kobiety okazują się bratnimi duszami. Piękna opowieść o obowiązku, miłości, przyjaźni. Powyższy opis pochodzi od wydawcy.

W 1761 roku młody Nicolas Le Floch opuszcza rodzinną Bretanię i wstępuje do służby u pana de Sartine’a, szefa policji odpowiedzialnego za prowadzenie tajnych misji zleconych przez króla Ludwika XV. Gdy Nicolas zostaje jednym ze szpiegów, szybko poznaje ludzkie okrucieństwo i brutalne spiski. W Paryżu wszystko kręci się bowiem wokół nielegalnego hazardu, rozpusty i kradzieży..

Pary o innej orientacji seksualnej z coraz większą odwagą wychodzą naprzeciw społeczeństwu, licząc na akceptację i wyjście z cienia. Dzięki Markowi Gevisserowi dowiemy się, z jakimi trudnościami muszą się mierzyć, i wejdziemy w świat pełen uprzedzeń i trudności. "Różowa linia. Jak miłość i płeć dzielą świat" to poruszająca praca dziennikarska oparta na faktach, skupiająca na każdej stronie tysiące wylanych łez, zacięte konflikty, ale również nieopisane radości. Z poruszającą szczerością pokazuje rzeczywistość życia osób o innej orientacji seksualnej - gdy w jednym kraju mają pełną akceptację i równość praw obywatelskich, w innym zaostrza się przepisy i otwarcie pozwala się na akty przemocy wobec nich, dyskryminując i poniżając. Za tęczową okładką kryją się bezprecedensowe historie, takie jak pierwsze w kraju homoseksualne zaręczyny, transpłciowa kobieta, która musi sądownie walczyć o prawo do widywania własnego dziecka, ucieczka przed dyskryminacją i przemocą do zupełnie obcego kraju czy dwie lesbijki, które wspólnie chcą być uznawane za matki ich dziecka. Historii jest wiele więcej - a każda z nich jest głęboko poruszająca i skłania do zastanowienia się nad prawem do życia w zgodzie ze sobą i swoją orientacją.