Dżungla w ogrodzie. O dzikiej przyrodzie wokół nas

Jak przezwyciężyć życiowe trudności i odnaleźć szczęście? Z takimi rozterkami zmaga się główna bohaterka najnowszej powieści autorstwa cenionej polskiej pisarki, Anny Ficner-Ogonowskiej. Autorka cieszy się niesłabnącym uznaniem wśród czytelników literatury obyczajowej i romansu. "Jeśli zatęsknię" to wciągająca, pełna emocji historia o pokonywaniu trudności życiowych i otwieraniu się na bliskość z drugim człowiekiem. Stawia wiele ważnych pytań, bliskich każdemu z nas. Jak poradzić sobie z trudnościami i przeszkodami, które napotykamy na swojej drodze? Jak odnaleźć sens w cierpieniu i wytłumaczyć, dlaczego akurat nas spotkało nieszczęście? Jak odnaleźć w sobie siłę, aby nadal walczyć, gdy nic się nie układa? Jak rozpoznać prawdziwą miłość i co zrobić, aby trwała? Książka pokazuje, że wszystko ma swój początek i jest ze sobą powiązane, nic nie dzieje się bez przyczyny. Przede wszystkim jednak daje nadzieję, że warto wierzyć w lepsze jutro i w to, że po każdej burzy przychodzi słońce - trzeba tylko iść do przodu i otworzyć się na szanse zsyłane przez los. To również opowieść o prawdziwej miłości, silniejszej niż pojawiające się przeszkody i rozterki. Jeśli szukasz emocjonalnej historii o relacjach międzyludzkich i chcesz odnaleźć receptę na szczęście, koniecznie sięgnij po tę pozycję.

Czujesz się przytłoczony natłokiem oczekiwań, porad i niekończącej się listy rzeczy do zrobienia? W dzisiejszym świecie, gdzie presja bycia "najlepszą wersją siebie" jest wszechobecna, łatwo jest stracić z oczu to, co naprawdę istotne. A gdyby tak zamiast ścigać się z czasem i idealnym obrazem, pozwolić sobie na nieco ... genialnego lenistwa? Odkryj metodę genialnego lenia Kendry Adachi Kendra Adachi w książce „Genialny leń. Skup się na tym, co ważne, a resztę sobie odpuść” proponuje rewolucyjne podejście do życia, które pozwala odzyskać spokój i czerpać prawdziwą radość z codzienności. To nie jest kolejny poradnik zachęcający do wzmożonej aktywności czy wstawania o świcie. Wręcz przeciwnie, to zaproszenie do świadomego wyboru – bycia geniuszem w tym, co dla Ciebie kluczowe, i z odwagą odpuszczania tego, co jedynie rozprasza i obciąża. Autorka pokazuje, jak uwolnić się od poczucia winy, które często towarzyszy rezygnacji z nieistotnych zadań. Zamiast bezmyślnie podążać za cudzymi definicjami "dobrego życia", „Genialny leń” zachęca do stworzenia własnej, autentycznej drogi. Skup się na tym, co naprawdę się liczy To książka dla każdego, kto marzy o większym luzie, mniejszym stresie i efektywniejszym zarządzaniu swoimi zasobami – zarówno czasem, jak i energią. Kendra Adachi, z perspektywy nauczycielki języka angielskiego, żony i matki trójki dzieci, doskonale rozumie wyzwania współczesnego życia, dlatego jej metody są niezwykle praktyczne i możliwe do zastosowania od zaraz. Znana także z popularnych podcastów „Lazy Genius Way”, z pasją dzieli się swoimi sposobami na to, jak przestać zadręczać się nawałem obowiązków. Jej autorska metoda „genialnego leniuchowania” to drogowskaz do odnalezienia balansu i spokoju w zgiełku codzienności. Książka prezentuje trzynaście sprawdzonych strategii, które pomogą Ci: Zdefiniować, co naprawdę liczy się w Twoim życiu. Skoncentrować swoją energię na rzeczach istotnych. Świadomie odpuszczać to, co zbędne i nie przynosi wartości. Radzić sobie z nadmiarem obowiązków bez poczucia przytłoczenia. Wprowadzić więcej luzu i radości w każdy dzień. Wielu odbiorców docenia przystępność języka i autentyczność stylu Kendry Adachi, która sprawia, że książka czyta się niezwykle lekko, a jej porady są łatwe do wdrożenia. Czytelnicy zwracają uwagę na to, jak publikacja pomogła im zyskać świeże spojrzenie na codzienne wyzwania i efektywniej zarządzać czasem, odnajdując wewnętrzny spokój. Książka jest ceniona za praktyczne narzędzia, które pozwalają uwolnić się od nieustannej gonitwy i skupić na tym, co naprawdę wzbogaca życie, bez zbędnego poczucia winy. Potwierdzają, że po lekturze czują się mniej zestresowani i bardziej świadomi swoich priorytetów, dzięki czemu łatwiej jest im odpuścić to, co nieważne. Żyj po swojemu – bądź genialnym leniem „Genialny leń” to więcej niż poradnik – to manifest wolności i zaproszenie do autentycznego życia, gdzie własne zasady są najważniejsze. To przypomnienie, że masz prawo do decydowania o swoim szczęściu i odpuszczania tego, co nie służy Twojemu dobru. Poczuj ulgę, odkrywając, że bycie „genialnym leniem” to droga do większej efektywności i głębszej satysfakcji, nie kosztem, lecz właśnie poprzez świadome „odpuszczanie”. Zmień swoje podejście do obowiązków i odkryj, jak wiele radości może przynieść skupienie się na tym, co naprawdę jest dla Ciebie ważne. Sięgnij po „Genialnego lenia” i pozwól sobie na życie, które naprawdę kochasz, skupiając się na tym, co ważne!

Święta rozgrzeją nawet najbardziej skute lodem serca. Gdy w pewien zimny, grudniowy dzień Arkadiusz odbiera telefon od dawnego znajomego, nie kryje zdziwienia. Nie rozmawiali przecież od czterdziestu lat… Zgadza się jednak na spotkanie. Wśród zapachu goździków i pomarańczy, w warszawskiej restauracji Prowansja rozmawiają o winnicy w Alzacji, którą odziedziczył przyjaciel Arkadiusza. Tymczasem trwają przygotowania do wigilii. Jak co roku u Arkadiusza spotykają się najważniejsi dla niego ludzie – rodzina, była żona, dzieci i przyjaciele. Bo przecież te wyjątkowe dni zawsze chcemy dzielić z najbliższymi.

Lady Olympia Hightower za moment poślubi księcia. Księcia o nie najlepszej reputacji, ale panna w pewnym wieku nie powinna wybrzydzać. Pragmatyczna Olympia na pewno wykonałaby ten krok... gdyby nie kilka łyków brandy, które zmieniają jej ogląd rzeczywistości. Ucieczka w deszczu wydaje się nagle bardzo rozsądnym rozwiązaniem, niechby i w towarzystwie przyjaciela niedoszłego pana młodego, także księcia o nie najlepszej reputacji. Ripley czuje się w obowiązku zadbać o bezpieczeństwo i dobre imię narzeczonej przyjaciela. Problem w tym, że wspólna eskapada nieoczekiwanie się wydłuża, a Olympia już przed laty wpadła mu w oko…

Opowieść o szukaniu własnego szczęścia i o tym, że porażka czasem może być sukcesem. Ciepła, optymistyczna, ale nie przesłodzona powieść obyczajowa Joanny Kruszewskiej pod intrygującym tytułem "Awaria uczuć". Bohaterką "Awarii uczuć" jest Matylda, młoda, ładna i pracowita kobieta, wiodąca z pozoru idealne życie. Jest typową businesswoman, całkowicie zaangażowaną w swoją pracę. Od dłuższego czasu spotyka się z Pawłem, który również na pierwszym miejscu stawia karierę, i chociaż są w sobie zakochani, to nie mają czasu ani chęci na scementowanie swojego związku. Zresztą, Matylda ma świetną pracę w dużej firmie w stolicy, w dodatku lada moment spodziewa się awansu na stanowisko dyrektora administracyjnego, co będzie wiązało się z większymi zarobkami. Uważa więc, że małżeństwo i dzieci mogą poczekać. Tymczasem okazuje się, że życie ma wobec Matyldy własne plany. Paweł musi niespodziewanie wyjechać na rok do pracy za granicą, a po wyjeździe przestaje się do niej odzywać. Na domiar złego, dolegliwości, które Matylda początkowo brała za grypę żołądkową, okazują się być objawami ciąży. Gdy tylko przełożeni Matyldy dowiadują się o jej stanie, zamiast awansu dostaje wypowiedzenie z pracy. Na szczęście bohaterka może liczyć na wsparcie rodziców i przyjaciół, dzięki czemu niebawem zrozumie, że w jej życiu nic nie dzieje się przypadkiem i na wszystko przychodzi właściwy czas. Jak Matylda przeorganizuje swoje życie? Czy zostanie samotną matką bez pracy i pieniędzy? Jaką rolę w jej życiu odegra pojawienie się na horyzoncie jej dawnej miłości? Joanna Kruszewska to urodzona w 1976 roku polska pisarka pochodząca z Białegostoku. Ukończyła studia na Wydziale Pedagogicznym Uniwersytetu Warszawskiego, a na rynku literackim zadebiutowała w 2009 roku powieścią "Aby do mety". Jej kolejne książki to: "Awaria uczuć", "Na trzy sposoby", "Szczęście spod igły", "Miłość raz jeszcze?", "Małe wojny", cykl "Nic się nie kończy", a także powieść kryminalna, "Nie ufaj mi".

Agnes Grossmann ujawnia sposób traktowania kobiety w kulturze masowej: reklamie, filmie, fotografii, a nawet w kreskówkach i bajkach. 100 szokujących scen, które już nigdy nie będą możliwe! W październiku 2017 roku ruch #MeToo wstrząsnął światem. Wybuch miał epicentrum w Hollywood wraz z ujawnieniem sprawy Weinsteina, potem fala uderzeniowa objęła

W trakcie dwóch miesięcy 1944 roku zawarto kilkaset małżeństw, a mniej formalne związki we wszelkich możliwych konfiguracjach tworzyły się rozpadały każdego dnia. Praktycznie codziennie odbywały się koncerty, często w działających kawiarniach, a informowały o nich zgrabnie wykonane plakaty. W kinie pokazywano premierowe filmy, w radiu nadawano gorące newsy i przedwojenne szlagiery, a jeśli chodzi o prasę - konkurowało ze sobą kilkadziesiąt tytułów. Nie zapomniano nawet o pisemkach dla dzieci, podobnie zresztą jak o teatrach lalkowych. Bardzo sprawnie działała poczta, a komunikację zapewniły kilometry nowych ulic z odpowiednią sygnalizacją. Była też policja i sądy, ponieważ nie zabrakło, jak to w milionowym mieście, przestępczości. Wbrew pozorom zupełnie nieźle radziła sobie nawet warszawska roślinność - choć istotnie nie miała łatwego zadania. Ta książka to opowieść również o niej, podobnie jak o zwierzętach, a nawet o Wiśle. To opowieść o Życiu w sytuacji ekstremalnej, bo w Powstaniu Warszawskim nie tylko walczono i umierano, ale przede wszystkim starano się właśnie żyć. Nie wszędzie się dało, a tam gdzie jednak się dało, to zazwyczaj jednak tylko przez jakiś czas. A jednak próbowano. Gdzie tylko pojawił się najmniejszy wentyl wolności, odradzało się normalne życie. "W sierpniu, w naszej szczęśliwej dzielnicy było wszystko: biało-czerwone flagi, gazeta >Barykady Powiśla<, odezwy porozklejane na murach, komitet samoobrony (). Łapaliśmy audycje powstańczego radia. Zachłystywaliśmy się wolnością. Było, powtarzam, wszystko. A skoro tak, to musiał być i teatr" - wspominała Krystyna Berwińska, która właśnie na Powiślu współtworzyła w tych dniach teatrzyk "Kukiełki pod Barykadą". Powstanie nie było martyrologicznym capstrzykiem, staniem na baczność i recytowaniem "Roty" - choć bardzo się o to starano. Było przede wszystkim wielką eksplozją witalnej siły ówczesnych dwudziestolatków. A tego na szczęście nigdy, nigdzie i nikomu nie udało się do końca kontrolować.

Kiedy David Arnaud, światowej sławy architekt, przyjeżdża do Polski, aby zrealizować prestiżowy projekt, nawet nie podejrzewa, że ta wizyta na zawsze odmieni jego życie. Niezdolny do miłości i nieskory do kompromisów mężczyzna zostaje zmuszony do współpracy z odważną i zadziorną Oliwią. Początkowa niechęć przeradza się w zmysłową grę o dominację, nie tylko na płaszczyźnie zawodowej. David jednak skrywa tajemnicę, która może sprowadzić na nich śmiertelne niebezpieczeństwo. Wplątany przez przyjaciela w brudne porachunki, nieświadomie stawia na szali życie zarówno swoje, jak i Oliwii. Czy dwie skrzywdzone dusze będą w stanie pokonać przeciwności losu? A może skrywane sekrety, sprawią, że wszystko runie niczym domek z kart? Meg Adams - mama słodkiego szkraba i żona cierpliwego męża. Wychowała się i mieszka na Śląsku, chociaż sporą część swojego życia spędziła w Krakowie, za którym bardzo często tęskni. Z zawodu jest informatykiem i inżynierem. Prywatnie niepoprawna romantyczka, żyjąca gdzieś pomiędzy domowymi obowiązkami, stronami ulubionych książek i linijkami wykreowanych przez siebie światów. Kocha romanse, fantastykę i dobre kryminały. Fanka Gry o tron oraz słodyczy, szczególnie tych własnoręcznie upieczonych. Przygodę z pisaniem rozpoczęła w 2014 r., a w 2018 r. zadebiutowała w antologii wydanej przez grupę Ailes opowiadaniem Symfonia znaków. Architektura uczuć jest jej debiutancką powieścią.