Nagła zmiana planu. Tom 1. Babski wieczór

"Piętno mafii" Piotra Rozmusa to bardzo dobrze poprowadzony kryminał, zawierający w sobie dwa splecione wątki śledcze. Sprawa rozgrywa się w dwóch miejscach, do czego potrzeba dwóch ekip badających zaginięcia lub/i porwania oraz kilku pobocznych bohaterów, którzy będą mącić w dokonaniach śledczych. Głównym mianownikiem powieści jest porwanie nastoletniej, początkującej modelki Agnieszki i małego Björna. Z pozoru porwania nie mają ze sobą nic wspólnego – dziewczyna zaginęła w okolicy Szczecina, a chłopiec w Sztokholmie, kilka metrów od swojego domu. W równaniu, poza tajemnicą, pojawia się włoska mafia, chęć zdobycia okupu i wyjątkowo skomplikowany sposób jego odbioru. A to też nie jest wszystko, ponieważ czas ucieka, a dla dzieciaków każda chwila się liczy. Może być tak, że nieznalezione na czas, nie będą miały szansy na przeżycie. Styl autora jest bardzo ciekawy, operuje ON dość rozbudowanymi, ale niejednoznacznymi metaforami, potrafi skonstruować postaci ciekawe i wielowymiarowe. Bardzo dobrze prowadzi śledztwo, w różnych czasach i tempach w dwóch miejscowościach. Każdy z pobocznych wątków zostaje domknięty i nie pozostawia możliwości nadinterpretacji wydarzeń. Prowadzona narracja jest skrojona w taki sposób, że czytelnik czuje się świadkiem naocznym zdarzeń, co jeszcze silniej podbija adrenalinę i powoduje chęć przeczytania całej książki za jednym podejściem. Prawdziwy majstersztyk ujawnia się w momentach opisowych, szczególnie podczas kolekcjonowania tropów i rozmów naprowadzających na właściwy tor. Autor nie szczędzi też atmosfery pełnej napięcia i niepokoju.

Wyjątkowe smakołyki – nie tylko pyszne, ale zdrowe i łatwe w przygotowaniu. Trudno odmówić maluchom tego, co lubią najbardziej. A zazwyczaj są to… słodycze. Jak sprawić, żeby słodycze były wartościową częścią diety dzieci? Żeby nie zawierały szkodliwych składników? I nadal wywoływały na twarzach maluchów uśmiech? Najprostszym sposobem będzie przygotowywanie pysznych, ale zdrowych łakoci w domu. A

"Psia gwiazda. Kobiety z rodziny Wierzbickich. Tom 1" to opowieść o silnych kobietach walczących z przeciwnościami losu, zwłaszcza po wybuchu I wojny światowej. Ponadto książka doskonale oddaje przepełniony mistycyzmem klimat podkrakowskiej wsi z początku dwudziestego wieku. Głównymi bohaterkami powieści są trzy panie najbliższe sercu Antoniego Wierzbickiego, który - mimo że po raz trzeci został wdowcem - postanowił znowu się ożenić. Malwina w zasadzie sama wybrała go na męża, gdyż pragnęła jak najszybciej opuścić dom rodzinny, a szczególnie surowego ojca. Postawiła ukochanemu jeden warunek: jeśli będzie chciał po ślubie wejść do jej sypialni, wcześniej musi nauczyć ją czytać i pisać. Dionizja, zwana Dyzią, była jego kochanką. Niegdyś podchodziła do życia bardzo lekko, ale wojna spowodowała, że stała się lepszym człowiekiem. Z kolei Urszula, córka Antoniego, to wchodząca w dorosłość odważna i wytrwała dziewczyna, która urodziła się pod tytułową Psią gwiazdą, dlatego wszyscy uważali, że jest naznaczona. Nie mogła liczyć na wsparcie ojca, dlatego wyjechała do Lwowa, gdzie zaprzyjaźniła się z Ireną.

W tej napisanej z polotem powieści aborcja po raz kolejny jest w Ameryce nielegalna, zapłodnienie in vitro zostaje objęte zakazem, a Poprawka o Osobowości przyznaje prawo do życia, wolności i posiadania każdemu embrionowi. W małym nadmorskim miasteczku w stanie Oregon pięć zupełnie różnych kobiet boryka się w tej zupełnie nowej rzeczywistości z odwiecznymi pytaniami dotyczącymi macierzyństwa, tożsamości i wolności. Ro, singielka, nauczycielka w liceum, stara się o dziecko i pisze równocześnie biografię Eivør, mało znanej dziewiętnastowiecznej polarniczki. Susan jest sfrustrowaną matką dwójki dzieci tkwiącą w rozpadającym się małżeństwie. Mattie jest adoptowaną córką kochających rodziców i jedną z najlepszych uczennic Ro, a kiedy się dowiaduje, że jest w ciąży, nie ma się do kogo zwrócić. Gin natomiast jest utalentowaną mieszkającą w lesie homeopatką, lub „znachorką”, która łączy losy wszystkich tych bohaterek, gdy zostaje aresztowana i osądzona w ramach zaciekłego polowania na czarownice w nowoczesnym wydaniu.

Dwie jedenastolatki, Alice i Roonie, po tym, jak za niegrzeczne zachowanie zostały wyproszone z urodzin koleżanki, skręcają w inną niż zwykle uliczkę. Przed jednym z domów widzą pozostawiony samotnie wózek z dzieckiem. Małe niewinne dziewczynki sądzą, że postąpiły słusznie, uratowały to dziecko – skoro ktoś je zostawił bez opieki, znaczy, że go nie chce. Prawda? Gdy kilka dni później

Dokąd może prowadzić religijny fanatyzm? Czy wiara rzeczywiście jest czymś dobrym? W książce "Katedry" odnajdziesz dającą do myślenia historię o kłamstwie, cierpieniu i brutalnym morderstwie. Skrywana prawda boli najbardziej. Trzydzieści lat temu na śmietniku odnaleziono zwęglone i poćwiartowane ciało siedemnastoletniej dziewczyny. Mimo upływu czasu nie udało się rozwiązać zagadki morderstwa, a sprawa powoli ucichła. Bliscy ofiary z różnymi efektami próbowali powrócić do normalności i od nowa ułożyć swoje życie. Jedynie ojciec nie mógł sobie z tym poradzić i postanowił, że nie spocznie, dopóki prawda nie wyjdzie na jaw. Dopiął swego. Tylko czy rozwiązanie zagadki i odkrycie mrocznych sekretów przyniesie komukolwiek ukojenie? Jak wiele osób znało prawdę, a ile brało udział w rytualnym morderstwie na tle religijnym? Dlaczego ludzie odrzucający religię i nieprzyjmujący panujących norm muszą żyć w samotności, a jedynymi pisanymi im uczuciami są bezradność i rozpacz? Claudia Pineiro stworzyła dający do myślenia thriller, opowiadający o poszukiwaniu prawdy i zrozumienia. Uświadamia czytelnikom, że wiele osób w społeczeństwie już dawno odrzuciło religię, chociaż większość z nich nie potrafi się do tego przyznać. Nawet przed sobą. Claudia Pineiro w swoich powieściach kreuje mroczne światy, a zagłębianie się w historię żyjących tam ludzi jest niezwykłym doświadczeniem. Czy rzeczywistość naprawdę jest taka, jaką ją postrzegamy? Buszując w bogatym dorobku literackim Pineiro, warto zwrócić szczególną uwagę na takie tytuły, jak "Czwartkowe wdowy", "Elena wie/Twoja", "Betibu" czy "Okruchy szczęścia".

Człowiek, będąc w gruncie rzeczy bezbronny wobec zimna, włożył mnóstwo wysiłku w znalezienie sposobów przeżycia w skrajnych warunkach atmosferycznych. Nauczyliśmy się tak budować domy, tak szyć ubrania, tak się odżywiać, by chronić się przed niskimi temperaturami. A mysikrólik? Ptaszek wielkości kciuka potrafi przetrwać kilkunastostopniowe mrozy, nastroszywszy piórka i odpowiednio spożytkowując energię. Podobnie radzą sobie inne stworzenia: zmiana ubarwienia, hibernacja, zwiększanie masy ciała, specjalna budowa kończyn czy dzioba, ocieplone schronienia, gromadzenie zapasów – każdy gatunek znalazł swój sposób na przetrwanie najmroźniejszych miesięcy. Ptaki mają pióra puchowe, ssaki futro, które chroni je przed zimnem. Liczne zwierzęta, takie jak bobry, niedźwiedzie i niektóre owady, budują gniazda i nory, które uzupełniają lub zastępują bezpośrednie okrycie ciała. A niektóre, jak niezwykły susłogon arktyczny, zamarzają, żeby nie zginąć. Zimą tylko pozornie nic się nie dzieje. Bernd Heinrich zabiera czytelnika do świata zasypanego śniegiem, skutego mrozem i… tętniącego życiem. „Bernd Heinrich, wielokrotnie nagradzany autor książek przyrodniczych, w „Zimowym świecie” opisuje, w jaki sposób zwierzęta radzą sobie podczas mroźnych miesięcy. Niektóre, na przykład norniki, przez całą zimę kryją się w podziemnych tunelach i wyściełanych trawą gniazdach. Inne małe ssaki, jak wiewiórki ziemne, przesypiają cały śnieżny sezon. Pewne owady dzięki specyficznym składnikom we krwi wprowadzają się w stan przechłodzenia, inne wręcz przeciwnie – zamarzają, by przetrwać. Wiele zwierząt pozostaje aktywnych: spędzają czas w ciepłych norach i gniazdach i wychodzą na zewnątrz tylko w poszukiwaniu pożywienia. Heinrich pokazuje czytelnikom skupiska zimujących owadów, podąża śladami łasicy zostawionymi na śniegu i podgląda malutkie mysikróliki poszukujące jedzenia. Ta książka to wspaniała pozycja zarówno dla fanów dobrej literatury, jak i miłośników przyrody.” Nancy Bent, „Booklist” „Z pewnością niewielu ludziom na świecie udało się wejść do bobrzego żeremia… Bernd Henrich, profesor biologii z uniwersytetu w Vermont, zrobił to, by dogłębnie poznać sposoby, dzięki którym zwierzęta przeżywają zimę. Latem, gdy rozlewiska wyschły, a bobry opuściły swoje gniazda, Heinrich z latarką w dłoni wczołgał się do legowiska, aby jak najdokładniej zbadać warunki mieszkaniowe tych zwierząt. Podobnie bada strategie przetrwania innych stworzeń. Zdumiewa go mysikrólik złotogłowy, „ptaszek niewiele większy od koliberka rubinobrodego”, który pozostaje aktywny w czasie mroźnych zim […] i który zdaniem autora symbolizuje „wykształcone ewolucyjnie, zdumiewające i odkrywcze strategie, dzięki którym zwierzęta radzą sobie w zimowym świecie”.” „Scientific American” „Historie opisywane przez Heinricha są niezwykłe i wciągające – dzięki mnogości wspaniałych przykładów, pasji dzielenia się wiedzą oraz szacunkowi i podziwowi autora dla otaczającej go przyrody.” „Kirkus”

Zabawna i urocza powieść dla czytelników od lat nastu do stu. Pełna humoru i niezwykle wzruszająca historia o dojrzewaniu i wychodzeniu z szafy współczesnego nastolatka – opakowana w historię nieporadnej pierwszej miłości – to zwalający z nóg debiut Becky Albertalli. Jeżeli lubicie niebanalne, zabawne i lekkie historie z mądrym przekazem, jeżeli nie boicie się kontrowersyjnych