Historia | tania książka

Jak daleko można się posunąć w imię wielkości własnego narodu? Prawie 1/4 lądów i niemal 700 milionów ludzi pod jedną flagą. W XX wieku władza imperium brytyjskiego rozciąga się na kilka kontynentów i zostawia rany, które po 100 latach nadal będą krwawić. Jego ambicja jest niepohamowana, a apetyt nieposkromiony. Imperium pożera słabszych, okalecza bezbronnych i rządzi bezlitośnie – w imię Ich Królewskich Mości. Potęga imperium brytyjskiego rośnie od XVIII wieku. Wyzysk, deportacje, kary cielesne, napaści seksualne, tortury, zabójstwa, obozy koncentracyjne, wojny. Terror. Tak wygląda „misja cywilizacyjna”, którą wyspiarze niosą w świat. Brytyjczycy – naród w swoich oczach wybrany – używają przemocy, by zbudować swój raj na piekle innych. Zwyciężczyni Nagrody Pulitzera Caroline Elkins tworzy dzieło monumentalne. Pochłonęło 10 lat jej życia i wymagało pracy na 4 kontynentach. Przerzuciła tysiące stron dokumentów – także tych skrzętnie ukrywanych, które wiele lat czekały na odnalezienie. Z chłodną precyzją prezentuje fakty, które przedstawiają nową wersję historii świata. Jest to nieznana opowieść o potędze, ambicji i krwawym rachunku, niespłaconym do dziś. Największe imperium w historii świata staje w obliczu wyrządzonych krzywd

Zwycięstwo albo śmierć. Wielka wojna ojczyźniana z perspektywy zwykłego żołnierza Armii Czerwonej Dla własnych dowódców są tylko mięsem armatnim. Dla wrogów – podludźmi. W pierwszych tygodniach wojny niemiecki walec miażdży ich, wywołuje panikę, chaos. Wielu rzuca broń i ucieka. Lasy są pełne oszołomionych dezerterów. Niemcy nie znają litości. Głodzą swych jeńców, traktują ich jak zwierzęta. Stalin także nie wie, co to współczucie. Wydaje rozkaz nr 227: „Ani kroku w tył”. Na jego mocy 158 tysięcy sowieckich żołnierzy za tchórzostwo zostaje rozstrzelanych przez własnych kamratów. Komu szczęście dopisze, ten przeżyje na tyle długo, by uwierzyć stalinowskiej propagandzie. Zabijanie faszystów to przecież „źródło uciechy”. A potem jest Stalingrad – zwycięstwo kosztujące Armię Czerwoną pół miliona zabitych. Ale tego zwykły sowiecki żołnierz ma się nie dowiedzieć. Teraz jednak wie, że Hitlera można pokonać. Będzie bezlitosny. Będzie mścił krzywdy. Będzie zabijał, gwałcił, grabił. Bez różnicy – żołnierzy czy cywilów. Będzie pił, bo wtedy łatwiej o odwagę, a trudniej o poczucie winy. Taka właśnie będzie wojna Iwana – szarego sowieckiego żołnierza, który często niewiele rozumie. Ale może właśnie o to chodzi wielkim tego świata. Przełomowa książka Catherine Merridale została oparta na wywiadach z ponad dwoma setkami weteranów, pamiętnikach i listach żołnierzy, a także na odtajnionych materiałach z archiwów wojskowych i NKWD. To unikalne spojrzenie na wielką wojnę ojczyźnianą oczami zwykłego żołnierza Armii Czerwonej. Wstrząsający obraz wojny, odarty z sowieckiej propagandy.

„Dzisiaj cała warszawa jest barykadą” 18 sierpnia 1944 roku W pierwszych dniach sierpnia ich budowie towarzyszyła euforia. Budowali je wszyscy – na każdym skrzyżowaniu i każdej przecznicy miasta. Wznoszono je z ziemi, płyt chodnikowych, mebli, przewróconych tramwajów. Były tarczami chroniącymi przed niemieckimi kulami, stanowiskami strzeleckimi, rowami przeciwczołgowymi, przestrzenią, w której przenikały się życie i śmierć. Niektóre istniały kilka godzin, inne kilka tygodni. Barykady – mimowolni widzowie zagłady Warszawy i jej mieszkańców. "Barykady ’44" to opowieść o symbolu powstańczego oporu, nadziei i o ludziach, którzy budowali barykady, ginęli na nich, ratowali innych, żyli w ich cieniu, marzyli na nich o wolnej Polsce.

Kompletna historia największej operacji desantowej w dziejach świata Osiemdziesiąt lat temu sześć tysięcy alianckich okrętów przewiozło ponad milion żołnierzy przez kanał La Manche na okupowane przez Niemców wybrzeże Normandii. D-Day rozpoczął nowy rozdział w historii drugiej wojny światowej. Dla tysięcy żołnierzy okazał się tragiczny. Była to największa w historii ludzkości operacja desantowa. O jej koszcie przypomina dziś morze krzyży położonego na szczycie urwiska wojskowego cmentarza. Większość opisów tego epickiego starcia zaczyna się od lądowania aliantów na plażach rankiem 6 czerwca 1944 roku. Ta historia jednak ma swój początek dużo wcześniej, w mrocznych dniach po ewakuacji Dunkierki latem 1940 roku. Poziom skomplikowania tego przedsięwzięcia był trudny do wyobrażenia. Wszystko mogło pójść źle. Craig Symonds przedstawia pełny obraz operacji Neptun, charakteryzuje kluczowe postacie dowódców i porywająco relacjonuje sam moment desantu. Udowadnia też, że sukces zależał głównie od młodszych oficerów i szeregowców, którzy dotarli na wybrzeże w barkach desantowych, rozbrajali miny, zajmowali plaże i szturmowali obsadzone niemieckimi żołnierzami urwiska, by zabezpieczyć przyczółki dla przyszłej kampanii, której celem był Berlin i zakończenie najkrwawszej wojny, jaką widział świat.

Sprzymierzyli się z wrogiem, żeby przetrwać i obronić bliskich Urodzili się na skrwawionych ziemiach, a wychowała ich wojna. Dorastali w piekle i już jako dzieci oglądali wywózki sąsiadów na wschód. Widzieli koszmar eksterminacji ludności żydowskiej. Tracili bliskich w pogromach UPA. I choć Sowieta szczerze nienawidzili, to bezradność, pragnienie obrony oraz chęć zemsty popchnęły ich do współpracy z komunistami. Kim byli Strybkowie? Przez szeregi Batalionów Niszczycielskich NKWD przewinęło się nawet kilkanaście tysięcy Polaków. Część z nich wcześniej walczyła w oddziałach AK. Książka Damiana Markowskiego opowiada ich historię – pełną paradoksów, lęków i traum. Pozwala zrozumieć, jak młodzi Polacy marzący o powrocie „malowanych ułanów” mogli wstąpić do formacji, która tych samych kawalerzystów rozstrzeliwała w Katyniu. Doświadczyli okrucieństwa wojny, ale nie pozostali bierni. Dowodzeni przez sowieckich oficerów bronili osaczonych przez banderowców wiosek na Podolu i Wołyniu, a czasem po prostu się mścili. Oto ich historia – bez czerni i bez bieli. Strybki, Strybkowie (z ukr. strzelcy, bojowcy) – młodzi Polacy z Kresów, często nieletni, którzy wstąpili do formacji pomocniczej NKWD, żeby walczyć przeciwko UPA.

„Widzisz ten pociąg? On jedzie do Oświęcimia. Twoja mama jest w jednym z wagonów” – usłyszała Felicja Weiss od swojego ojca. Był 26 maja 1942 roku, a ona skończyła właśnie siedem lat. Wojnę przetrwała w ukryciu – w bunkrze, do którego wchodziło się przez kredens; później u zupełnie obcych ludzi. Każdy przeżyty dzień to dla Felicji było uratowane życie. Nie kasłać i nie kichać. W żadnym wypadku nie podchodzić do okna, najlepiej w ogóle się nie ruszać, tylko siedzieć: za szafą, w piwnicy, w drewnianej skrzyni. Nie płakać, choć łzy cisną się do dziecięcych oczu. Nie dawać znaku życia – żeby to życie zachować. Bohaterowie tej książki – siedmioro Ocalałych z Holokaustu – opowiadają autorowi, jak cudem udało im się przetrwać wojnę. Na wiele pytań nie znają jednak odpowiedzi – minęło zbyt wiele czasu. Nie pamiętają. "Ukryci" to poruszające świadectwo zapominania i zapis być może jednego z ostatnich spotkań z Ocalałymi. Powyższy opis pochodzi od wydawcy.

Trocki jest prawdopodobnie najbardziej intrygującą, a z pewnością najbardziej mylnie ocenianą postacią wśród przywódców sowieckiej rewolucji. Utrwalany przez długie lata wizerunek rewolucjonisty, który został wygnany, a w końcu zamordowany przez Stalina, stanowił doskonały materiał na legendę. W ten sposób Trocki stał się w powszechnej świadomości przede wszystkim przeciwnikiem, a także ofiarą stalinowskiej dyktatury. Szybko zapomniano, że to właśnie on w latach dwudziestych nie tylko kładł fundamenty pod stalinizm, ale również marzył o marszu Armii Czerwonej przez Europę. Robert Service, jeden z najwybitniejszych sowietologów, zgromadził ogromną ilość – w dużej części nowych i nigdy wcześniej niepublikowanych – informacji i stworzył pierwszą pełną biografię Lwa Trockiego. To wielowymiarowy portret sowieckiego rewolucjonisty, bezwzględnego zbrodniarza, który miał nieszczęście wejść w konflikt z kimś silniejszym i tak samo opętanym przez szaleństwo czerwonego terroru i żądzę władzy. "Najlepsza biografia Trockiego napisana do tej pory; wydaje się, że nie ma powodu, by ktoś miał pisać kolejną." „Literary Review”

Radovan Karadžić, przywódca bośniackich Serbów podczas wojny w Bośni (1992–1995), lekarz psychiatra, poeta i zbrodniarz skazany na karę dożywotniego pozbawienia wolności przez Międzynarodowy Trybunał Karny dla byłej Jugosławii w Hadze. Człowiek odpowiedzialny za największe okrucieństwa dokonane w Europie po drugiej wojnie światowej nie był jednak krwawym dyktatorem, a politykiem, współtwórcą Serbskiej Partii Demokratycznej. Opierając się na niepublikowanych dokumentach Trybunału w Hadze oraz wielogodzinnych rozmowach z Radovanem Karadžiciem, Robert Donia, który brał udział w jego procesie jako biegły, szczegółowo opisuje niezwykłą przemianę szarego polityka w potężnego przywódcę bośniackich Serbów, nacjonalistę, krzewiciela zbrodniczej ideologii i ludobójcę..

Syberia – miejsce zsyłki tysięcy Polaków, którzy w XIX wieku trafiali tam między innymi po nieudanych powstaniach. Kraina, której obraz utrwalili na swych dziełach tacy malarze jak Malczewski czy Grottger, nieodłącznie kojarzy się z katorgą. Wojciech Lada zrywa z tą martyrologiczną, wzniosłą tradycją. W jego książce zesłanie to nie tylko kajdany, kibitki i recytacje poezji wieszczów, ale też smród jurty, komary i potworna nuda. Autor zwraca uwagę, że carska niewola stała się dla wielu młodych skazańców swoistym uniwersytetem i furtką do kariery. Jan Czerski trafił do karnego garnizonu w Omsku, nie mając pojęcia o naukach przyrodniczych, a po kilku latach nie tylko postawił na głowie dotychczasową teorię geologiczną regionu, ale stał się jednym z najnowocześniejszych i najwszechstronniejszych badaczy. Zanim Wacław Sieroszewski znalazł się w Wierchojańsku, był ślusarzem. Gdy wrócił ze zsyłki do kraju, był już wybitnym jakutologiem, cytowanym do dziś znawcą szamanizmu. Bronisław Piłsudski przypłynął na Sachalin jako student prawa, opuścił go zaś jako człowiek, który ocalił od zapomnienia archaiczne języki lokalnych plemion. Sieroszewski, Piłsudski, Dybowski, Czekanowski, Czerski, Kon – to tylko kilku z wielu Polaków zasłużonych dla Syberii i dla nauki w ogóle. Wojciech Lada z pasją śledzi ich losy i pokazuje, jak wielki mieli wpływ na poznanie dalekiej Północy. I przekonuje, że nawet z katorgi może być pożytek.

Gwiazdy w Powstaniu Warszawskim Mieczysław Fogg w otwartej trumnie zobaczył martwą dziewczynę w wieku 16–17 lat o ślicznej twarzy. Była ubrana w granatowy fartuch, ramię opinała biało-czerwona opaska. Młoda bohaterka powstania sprawiała wrażenie istoty pogrążonej w głębokim śnie. Nie mógł powstrzymać łez. Hance Brzezińskiej towarzyszył nieustanny lęk. Bała się o trzynastoletniego syna. Żeby tylko na wieść o tym, że matka walczy, nie próbował do niej dołączyć. I żeby nie zginął tak jak ci ośmiolatkowie, co to z butelkami na czołgi chodzili. Jan Ekier na chwilę tylko stracił rezon, gdy koło jego ucha świsnęła kula, najpewniej rykoszet. Sala wypełniona po brzegi żołnierzami chciała dalej słuchać Etiudy rewolucyjnej. Wokół trwał nieustanny ostrzał. Chopin dziwnie inaczej brzmi przy akompaniamencie wybuchów i drżeń szyb. Artyści ’44 przedstawiają prawdziwe losy gwiazd kina, teatru i estrady w Powstaniu Warszawskim. Byli żołnierzami i walczyli z bronią w ręku. Służyli, dając koncerty i organizując przedstawienia. Wielu po prostu próbowało przeżyć i ochronić bliskich. Tracili przyjaciół, rodziny, dzieci. Widzieli zniszczenie ukochanych miejsc. Ich losy są tak różne, jak i ich artystyczne talenty. Znamy ich twarze i role. Widzieliśmy przedstawienia, słuchaliśmy śpiewu. Podziwialiśmy i oklaskiwaliśmy. Teraz – dzięki Agnieszce Cubale – dowiadujemy się, że łączy ich jeszcze jedno: straszne doświadczenie Powstania Warszawskiego.

WIERZYLIŚCIE, ŻE WOLNOŚĆ JEST DANA RAZ NA ZAWSZE? MYLILIŚCIE SIĘ. TRACIMY JĄ. TU, TERAZ. Wierzyliśmy, że koniec zimnej wojny przyniesie ostateczne zwycięstwo demokracji i zapewni wolność przyszłym pokoleniom. Byliśmy naiwni. Autorytaryzm powrócił do Rosji i Putinowska oligarchia bogaczy znalazła sojuszników na całym świecie. Nacjonaliści, separatyści, radykałowie i kasta najbogatszych z pomocą cyberarmii dyktatora z Kremla oraz chciwych zachodnich technokratów potrafią skutecznie zagospodarować niezadowolenie – wydawałoby się – dojrzałych i odpornych na populizm zachodnich społeczeństw. Pierwsze rosyjskie cele zostały osiągnięte: brexit osłabi Unię Europejską, a Donald Trump odwrócił wzrok w najważniejszym momencie. Rodzi się pytanie, jaki będzie następny krok. Timothy Snyder wskazywał te zagrożenia w swojej niezrównanej książce O tyranii. Dzięki doskonałej analizie zarówno współczesności, jak i historii przejrzyście uświadamia, dokąd zmierzamy: ku wolności czy oligarchii, ku indywidualizmowi czy totalizmowi, ku prawdzie czy fałszowi. Którą drogą pójdziemy?

Najdłuższe fallusy, srogie miny i duma z bycia Sarmatą Poznaj swojego wewnętrznego Sarmatę! Dowiedz się, czemu jesteśmy lepsi niż reszta świata! Sprawdź, czy na pewno to Ty (a nie Twój sąsiad) jesteś potomkiem dumnego herbowego rodu! I kto tak naprawdę po cichu włada Polską! Artur Wójcik, autor najbardziej kontrowersyjnego bloga historycznego w polskim internecie, sięga po najgorętszy temat ostatnich setek lat na ziemiach polskich – SARMACJĘ. Odpowiada na wszystkie pytania, jakie mogą nam się nasunąć, gdy podziwiamy szlacheckiego wąsa, ćwiczymy walkę szablą lub rozkoszujemy się postacią Jana Pawła Adamczewskiego z serialu 1670. Podczas gdy jedni z nas uważają się za Sarmatów z krwi i kości, inni sarmatyzm wyśmiewają, widząc w nim zacofanie i przyczynę upadku Rzeczypospolitej. Książka Artura Wójcika ma szansę pogodzić wszystkich, udowadniając, że nikt nie miał racji. Sarmacja jest bliżej, niż nam się wydaje.

Pod rządami Terroru liczy się każda godzina Wybija północ. Wycieńczony po pięciu latach rewolucji Paryż śpi. Ale jedna osoba nie może zmrużyć oka. W mieszkaniu przy rue Saint-Honoré 366 Maximilien Robespierre drży o swoje życie. I słusznie. 9 thermidora roku II – a więc 27 lipca 1794 roku – przeszedł do historii jako moment upadku Robespierre’a. Tylko co tak naprawdę się wtedy wydarzyło? W jaki sposób rewolucja pożarła jedno ze swoich najważniejszych dzieci? Jakim cudem Robespierre, który postulował „despotyzm wolności nad tyranią”, sam skończył jako tyran? "Upadek Robespierre’a" to studium przewrotu, który dokonał się w samym sercu rewolucji. Colin Jones korzysta z tysięcy zapisków – w tym ponad 200 mikrorelacji dotyczących tej konkretnej doby pochodzących z oficjalnego śledztwa przeprowadzonego kilka dni później. Z tych fragmentów, zeznań i wspomnień wyłania się – godzina po godzinie, kwadrans po kwadransie – dzień, który wstrząsnął rewolucyjną Francją.

Lato 1346 roku. Do wybrzeża Normandii przybija łódź z dziesięcioma najemnikami. Ilu z nich wróci do domu? Mówią o nich Psy z Essex, bo wszyscy mają kły i zabijają na zlecenie. Teraz czeka ich polowanie na Francuzów. Edward III, król Anglii, w rozpoczynającej się właśnie wojnie liczy na francuską koronę, Psy – na złoto za czterdzieści dni służby. Ich dowódca Loveday przysiągł, że jego ludzie będą się cieszyć zapłatą na ojczystej ziemi, ale na drodze do Crécy nietrudno o błąd, a rozgrzany upałem piach tylko czeka, aż zbryzga go świeża krew.

Od procesów norymberskich po Asada i Putina: pasjonujący reportaż z frontu walki o sprawiedliwość dla ofiar zbrodni wojennych Czy zobaczymy kiedyś Putina na ławie oskarżonych? A co z sojusznikami Zachodu, jak Benjamin Netanjahu? Czy rządy odważą się porzucić podwójne standardy? „Ukarać bezkarnych” to połączenie wciągającej historii i poruszających relacji naocznych świadków zbrodni, począwszy od tych najnowszych, z Gazy i Buczy. Autor relacjonuje swoje spotkania ze zbrodniarzami wojennymi, takimi jak Slobodan Milošević. Opowiada o tych, którzy domagali się ochrony ludności cywilnej i odpowiedzialności zbrodniarzy – od szwajcarskiego biznesmena, dzięki któremu mamy konwencje genewskie i prokuratorów w Norymberdze, po syryjskiego fotografa policyjnego, który pomógł wsadzić za kratki jednego z oprawców al-Asada. Śledzi losy dwóch najpotężniejszych i najbardziej wpływowych przywódców świata, ściganych dziś przez Międzynarodowy Trybunał Karny w Hadze. Jeszcze niedawno postawienie przywódcy państwa przed sądem wydawało się nie do pomyślenia. Są tacy, którzy nadal uważają, że wielcy powinni pozostawać bezkarni. Jednak – jak pisze Steve Crawshaw – sprawiedliwość zyskuje nowe możliwości. Jego paląco aktualna książka daje przebłysk nadziei w mrocznych czasach. „W tej poruszającej książce Steve Crawshaw, który poświęcił swoją karierę walce o międzynarodową sprawiedliwość, mierzy się dobitnie z jednym z najtrudniejszych dylematów współczesności: jak pociągnąć zbrodniarzy wojennych do odpowiedzialności” – Anne Applebaum „W czasach gdy prawo pięści zdaje się brać górę nad przykazaniem sprawiedliwości, Steve Crawshaw przekonuje, że zbrodnia zostanie jednak osądzona, a zbrodniarze poniosą zasłużoną karę. Dajmy się ponieść tej nadziei, bo z nią łatwiej będzie zachować wiarę, że w odwiecznym zmaganiu dobra ze złem zwycięża to pierwsze” – Wojciech Jagielski

10 maja 1945 roku. Zofia Nałkowska jedzie przez zniszczoną Warszawę. Trzyma w dłoniach depeszę agencji prasowej, w której korespondent donosi o odkryciu w Gdańsku fabryki mydła z ludzkiego tłuszczu. Wraz z innymi członkami komisji, która ma zbadać niemieckie zbrodnie, zmierza na lotnisko i wsiada do samolotu. Leci na Pomorze, by wyjaśnić, co tak naprawdę się wydarzyło. Pisarka jest wstrząśnięta tym, co zastaje w instytucie anatomicznym profesora Rudolfa Spannera. Po powrocie do stolicy pisze Medaliony. Zbiór opowiadań porusza serca milionów Polaków. Po jego lekturze wszyscy już dobrze wiedzą, że Niemcy podczas wojny przerabiali ludzi na mydło. O czym nie napisała Zofia Nałkowska? Czym zajmowali się niemieccy anatomowie w Gdańsku, Poznaniu i we Wrocławiu? Czy mają krew niewinnych ofiar na rękach? Śledztwo prowadzi Tomasz Bonek, reporter specjalizujący się w rozwiązywaniu zagadek z czasów II wojny światowej. Dokumentalista wyjaśnia, jak doszło do powstania pierwszego polskiego fake newsa, i odkrywa ciemne strony faszystowskiej medycyny.

Inne niż wszystkie, intrygujące spojrzenie na historię drugiej wojny światowej i Holokaustu przez pamiętniki mieszkańców Holandii – relacje z pierwszej ręki, zwykłych ludzi żyjących w niezwykle trudnych czasach. Opierając się na wybranych tekstach z kolekcji ponad dwóch tysięcy holenderskich pamiętników pisanych podczas drugiej wojny światowej, a dziś znajdujących się pod opieką archiwistów, Pamiętnikarze rzucają nowe światło na tę tragiczną część historii. Pozwalają spojrzeć na nią w świeży sposób, oczami między innymi sympatyzującego z nazistami policjanta czy żydowskiego dziennikarza, dokumentującego codzienne życie w obozie tranzytowym. Dziennikarka Nina Siegal – dorastająca w Stanach Zjednoczonych w rodzinie, która przeżyła Holokaust – zawsze się zastanawiała, jak drugiej wojny światowej doświadczali zwykli ludzie. Jako dziecko słyszała opowieści o wojnie i o dzienniku Anne Frank, ale były to albo lekcje moralności, albo historie z puentą. Aby odnalezienie się w amerykańskiej rzeczywistości było łatwiejsze, nigdy nie ujawniano jednak szczegółów przeszłości. Kiedy dorosła już Siegal przeprowadziła się do Amsterdamu, pytania o historię powróciły, a wraz z nimi pojawiły się nowe: dlaczego w czasie wojny zginęło siedemdziesiąt pięć procent holenderskiej społeczności żydowskiej, podczas gdy w innych krajach Europy proporcje te były inne? Jak wpisuje się to w narrację o holenderskim ruchu oporu, o którym tak wiele słyszała, i jak odnosi się do słynnej tolerancji, o której ludzie w Holandii zawsze chętnie mówią? A w końcu, co być może najważniejsze, czy nie znając odpowiedzi na te pytania, mogłaby wychowywać w tym kraju żydowskie dziecko? Wnikliwa i wyjątkowa książka "Pamiętnikarze", będąca wynikiem analizy pamiętników zwykłych ludzi, pozwala zrozumieć naturę oporu, działanie pamięci oraz sposoby, w jakie rozpatrujemy i upamiętniamy przeszłość.

NIEZNANE, NAJBARDZIEJ UTAJNIONE SZPIEGOWSKIE AKCJE ALIANTÓW I PAŃSTW OSI 1939–1945. William Breuer, autor militarnych bestsellerów sprzedanych w Polsce w 200 000 egzemplarzy, na podstawie wywiadów, prywatnej korespondencji, akt sądowych, odtajnionych archiwalnych dokumentów odkrywa nieznane epizody wojny toczonej przez żołnierzy bez mundurów. Pokazuje fascynujące postacie: największych szpiegów, podwójnych agentów, śpiochów, wtyczki. I misje tak utajnione, że nie tylko nie zostały wykryte przez wroga, ale umknęły również uwadze historyków. NIEZNANA WOJNA WYWIADÓW I KONTRWYWIADÓW: DYWERSJA, SABOTAŻ, DEZINFORMACJA, SZANTAŻ, FAŁSZERSTWA, PORWANIA, ZAMACHY, ZABÓJSTWA. Nazistowski szpieg na Kapitolu. Dziesięć wtyczek w najwyższym dowództwie Hitlera. Biskup w przebraniu. Plan zbombardowania Stanów Zjednoczonych. Hitlerowscy piloci samobójcy. Rozbrojenie miny magnetycznych. Rozszyfrowanie hitlerowskiej Enigmy. Tajna wojna pogodowa. Złamanie japońskiego kodu purpurowego. Udane utajnienie operacji „Overlord”. Tajny konwój z brytyjskim złotem, który uniknął ataków U-Bootów. WILLIAM BREUER to jeden z najpopularniejszych amerykańskich historyków wojskowości, autor nieustannie wznawianych na świecie bestsellerów, m.in.: „Największe oszustwa w II wojnie światowej”, „Niewyjaśnione tajemnice II wojny światowej”, „Tajne bronie w II wojnie światowej”, „Tajne epizody II wojny światowej”, „Szalone misje II wojny światowej”. W swoich książkach, napisanych żywo i z rozmachem, dociera zawsze do niepublikowanych informacji i przedstawia je w tempie najlepszej powieści sensacyjnej.

Attyla – zwany Biczem Bożym na grzesznych chrześcijan – jest symbolem brutalnej destrukcji, uosobieniem dzikości i okrucieństwa. Czy barbarzyńca, który przyczynił się do upadku cesarstwa zachodniorzymskiego, swą wielkość i potęgę zawdzięczał tylko okrucieństwu? Attyla – wódz koczowniczych Hunów – zjednoczył barbarzyńskie plemiona w groźną armię i od roku 433 do 453 decydował o losach całej Europy. Stworzył imperium sięgające od Renu po Morze Czarne, od Bałtyku po Bałkany. Niezliczone najazdy Hunów i trzy wielkie kampanie przeciwko cesarstwu zapewniły mu nieśmiertelną sławę. Nieokrzesany, kapryśny, brutalny i bezlitosny łupieżca, który pustoszył i palił miasta, siejąc wokół śmierć, potrafił zdobyć wierność milionów. Hunowie uznawali go za półboga, Goci podziwiali, wykształceni ludzie Zachodu byli dumni, że mogą mu służyć. Attyla był również przebiegłym i wytrawnym politykiem. Niepiśmienny, ze swego obozu na węgierskich stepach słał władających łaciną i greką posłów, by szantażować Rzym. Wiedział, jak wygrywać słabości wrogów i przyjaciół. Dyktował warunki Europie i zmieniał jej przyszłość. Jego nieposkromione ambicje – od szaleńczego żądania ręki rzymskiej księżniczki po zbyt częste najazdy na terytoria dzisiejszej Francji i Włoch – jednak go przerosły. A nagła śmierć podczas nocy poślubnej z nową żoną była dramatycznym zakończeniem zadziwiającego życia. Życia, które było zbyt krótkie, by zbudować trwałe imperium, ale wystarczająco długie, by pchnąć Rzym na drogę ostatecznego upadku. "Trudno znaleźć lepszego pisarza i przenikliwszego historyka niż John Man. Jego Attyla urzeka barwnym stylem opowieści i zaskakuje dogłębną analizą jego najnowszych badań. Pod lekkim piórem Mana Hunowie i ich niezwykły król ożywają. Każda strona zaskakuje czymś fascynującym i nowym." Simon Sebag Montefiore

Bitwa o Anglię, Blitzkrieg, atak na Zsrr, kampanie pustynne, bitwa o Atlantyk, wojna na Pacyfiku, bitwa powietrzna o Berlin. Wojna bez błędów nie jest możliwa. Wojna jest sztuką improwizacji i nawet najlepsi dowódcy nie są w stanie uniknąć pomyłek. Kiedy jednak błędy są skutkiem niekompetencji, zbytniej pewności siebie, uporu, ambicji, żądzy sławy, ulegania emocjom czy lekkomyślności, muszą zostać napiętnowane. • Grzech pychy: przed rokiem 1940. • Fatalna zwłoka: bitwa o Anglię 1940. • Zbytnia pewność siebie: walki w Związku Radzieckim 1941. • Porażki na własne życzenie: kampanie na pustyni 1941-42. • Mania wielkości: od Al-Ghazala do Al-Alamajn 1942. • Przesadny optymizm i brak wyobraźni: bitwa o Atlantyk 1940-42. • Cena ryzyka: atak japoński na Stany Zjednoczone w 1941. • Błędna koncepcja: ofensywa bombowa w Europie 1940-43. • Ułuda niezwyciężoności: kampania na Pacyfiku 1942. • Skłonności samobójcze: bitwa w zatoce Leyte 1944. • Hazard pod Arnhem: ofensywa powietrznodesantowa w 1944. Jak doszło do najbardziej fatalnych w skutkach posunięć generałów, admirałów i marszałków II wojny światowej? Czy istnieje jakiś wspólny mianownik błędów takich dowódców jak Gamelin, von Rundstedt, Wavell, Montgomery, Yamamoto, Dönitz, Auchinleck, Hitler, Stalin? Dlaczego w bitwach na lądzie, morzu i w powietrzu popełniono pomyłki, które wydłużyły wojnę i rozszerzyły jej zasięg, a tym samym powiększyły liczbę ofiar i skalę zniszczeń? Kenneth Macksey, brytyjski historyk specjalizujący się w historii wojen, zwłaszcza II wojny światowej, który przez lata badał przyczyny militarnych niepowodzeń, dowodzi, że arogancja, samozadowolenie, nieumiejętność podejmowania decyzji czy wręcz lenistwo, przyczyniają się do najgorszych porażek w czasie wojny.

"Pierwsze zwycięstwa. Podniebne walki i wojenne losy polskiego myśliwca Władysława Gnysia" to biografia Władysława Gnysia, napisana przez jego syna Stefana. Jest to niezwykle barwna książka stworzona w oparciu o wspomnienia, dzienniki i dokumenty ojca. Władysław Gnyś był polskim pilotem myśliwskim, który walczył w II wojnie światowej. We wrześniu 1939 roku odniósł zwycięstwo w powietrznej walce z Niemcami. Biografia przybliża nam jego życie, wliczając w to jego udział w wojnie. Opowiada historię jego życia, zaczynając od dzieciństwa spędzonego na polskiej wsi. W książce znajdziemy informacje dotyczące jego służby w alianckich siłach powietrznych, czas spędzony w niewoli, kiedy został zestrzelony nad Francją, ucieczkę przy pomocy francuskiego ruchu oporu i emigrację do Kanady po skończonej wojnie. Biografia przybliży nam także jego słynne zwycięstwo w nierównej walce z Niemcami, którzy przewyższali alianckie siły powietrzne, zarówno pod względem liczebności, jak również nowoczesności. Książka została wzbogacona o zdjęcia z rodzinnego archiwum.

Wstrząsające zapiski z piekła obozu koncentracyjnego! "Dziennik z Gusen" to prawdopodobnie jedyny na świecie tak szczegółowy opis kolejnych obozowych dni, który raz jeszcze przypomina o okrucieństwie nazistowskich zbrodni podczas II wojny światowej. Aldo Carpi był artystą malarzem, który w czasie wojny na półtora roku trafił do kompleksu obozów koncentracyjnych Mauthausen-Gusen. Na bieżąco zapisywał tam swoje przeżycia i obserwacje, zdobiąc je rysunkami. Niemcy zmuszali go do malowania na każde ich polecenie. 26 lat po zakończeniu wojny opublikował swoje wspomnienia z obozu w formie tego dziennika. To niezwykły dokument tamtych czasów, spisany przez autora poddanego okrutnym represjom, znajdującego się wówczas w sytuacji, w której tak trudno o zachowanie ludzkiej godności. Ta poruszająca książka jest prawdziwą kopalnią wiedzy historycznej, uzupełniając wszystko to, co historycy ustalili na temat obozowej rzeczywistości. Dziennik Alda Carpiego słowem i obrazem dokumentuje najgorszą stronę ludzkiej natury, ale jest także hołdem złożonym człowieczeństwu, odwadze, przywiązaniu do własnych wartości, przyjaźni i sile woli, która pozwala walczyć o przetrwanie nawet w najtrudniejszych chwilach.

Alianckie bombardowania Drezna to fakt historyczny, który kładzie się cieniem na roli państw zachodnich w drugiej wojnie światowej. Wiele osób nie wie, że były to niejedyne tak okrutne naloty na cele cywilne. Ich historię przybliża książka Leszka Adamczewskiego "Śmierć z nieba. Alianckie naloty na polskie i niemieckie miasta". Autor opowiada historię nalotów bombowców państw alianckich na Hamburg, Norymbergę, Kolonię czy Berlin. Ale wspomina także bombardowania Trójmiasta, Poznania i Szczecina, podczas których ginęli zapędzani przez nazistów do przymusowej pracy cudzoziemscy robotnicy, w tym spore grono naszych rodaków. Tak się stało także podczas ataku na słynną bazę w Peenemünde, gdzie Niemcy prowadzili tajne prace nad nową bronią rakietową. Naloty bombowców państw zachodnich zniszczyły również Świnoujście, Żary czy Królewiec, niosąc cierpienie i śmierć mieszkańcom tych miejscowości.

"Człowiek którego nie było Operacja "Mincemeat" to opowieść o jednej z najbardziej niesamowitych akcji dezinformacyjnych w dziejach. Był kwiecień 1943 roku. Alianci przygotowywali się do kontrofensywy w Europie. Na jednej z hiszpańskich plaż znalezione zostały zwłoki majora Williama Martina, oficera Królewskiej Piechoty Morskiej, a przy nim bardzo ważne dokumenty. To, jak wielkie znaczenie mają one dla Hitlera, było widoczne już na pierwszy rzut oka. Dlatego czym prędzej trafiły do rąk analityków wywiadu i do najwyższych rangą sztabowców. Wskazano w nich bowiem datę i miejsce inwazji wojsk alianckich w południowej Europie. Problem jednak w tym, że taki człowiek jak major William Martin w rzeczywistości nigdy nie istniał. Cała sprawa była jedną wielką mistyfikacją. Martwe ciało, które spuszczono z pokładu okrętu podwodnego u wybrzeży Hiszpanii, stanowiło kluczowy element zakrojonej na ogromną skalę akcji dezinformacyjnej. Williama Martina wyposażono nie tylko w korespondencję pomiędzy najwyższymi dowódcami zachodnich aliantów. Dano mu również osobowość, przeszłość, a nawet rodzinne koligacje. Tak zrodził się człowiek, który odegrał niezwykle ważną rolę w dziejach II wojny światowej: człowiek, którego nigdy nie było. W przygotowaniu tego przedsięwzięcia, nazwanego operacją "Mincemeat", brał udział Ewen Montagu, brytyjski pisarz, adwokat, oficer wywiadu i sędzia. Podczas wojny służył jako prawnik w Wydziale Wywiadu Marynarki Wojennej Admiralicji Brytyjskiej, awansując w końcu do stopnia komandora porucznika. Dopiero po latach mógł ujawnić opinii publicznej szczegóły operacji "Mincemeat": szpiegowskiego majstersztyku, który odmienił losy II wojny światowej. Książka, którą masz właśnie przed sobą, to opowieść o tej niezwykłej, wywiadowczej operacji. Zmylenie przeciwnika, przekonanie go, że lipcowa inwazja sił sprzymierzonych pod kryptonimem "Husky" nie odbędzie się na Sycylii, miało ogromne znaczenie. Od powodzenia akcji zależało życie setek tysięcy żołnierzy. Ewen Montagu w fascynujący sposób opisuje, jakie trudności trzeba było przezwyciężyć, by major Martin mógł odegrać swoją rolę.

PYTANIA O STAROŻYTNYCH GREKÓW I RZYMIAN, KTÓRE BALIŚCIE SIĘ ZADAĆ W SZKOLE. Odpowiedzi na często zadawane pytania na temat starożytnych Greków i Rzymian Dlaczego starożytni Grecy i Rzymianie nie nosili spodni? Jak się golili? Czy składali ofiary z ludzi i uprawiali zawodowy sport? Jak używali słoni w bitwach? Do czego służyły posążki Priapa? Garrett Ryan, specjalista od dziejów starożytnych, a także twórca jednego z najpopularniejszych kanałów historycznych na YT, dowcipnie, zwięźle i merytorycznie odpowiada na najdziwniejsze i najciekawsze pytania, które zadano mu podczas prowadzonych na żywo i zdalnie spotkań i wykładów. Odkrywa przed nami, jak wysocy byli Grecy i Rzymianie, jakiego wieku mogli dożyć, jak często używali środków antykoncepcyjnych, czy przeżywali zabiegi chirurgiczne i wiele innych intrygujących szczegółów dotyczących życia w świecie starożytnym.

Opowieść o ucieczce Sigmunda Freuda z Wiednia. Opowieść o ucieczce Sigmunda Freuda z Wiednia po Anschlussie Austrii i barwna historia grupy jego przyjaciół, którzy to umożliwili. Wielu Żydów opuściło Austrię przed jej zajęciem przez wojska niemieckie w 1938 roku, ale Freud pozostał w Wiedniu. Twórca psychoanalizy miał 81 lat, chorował na raka i wciąż nie był przekonany, że jego życie jest zagrożone. Kilka bliskich mu osobistości, świadomych niebezpieczeństwa, zorganizowało jednak misję ratunkową. Niczym na kartach powieści detektywistycznej czytamy, jak tej niezwykłej grupie ludzi udało się wreszcie przekonać Freuda - człowieka, który, zdawałoby się, znał ludzki umysł lepiej niż ktokolwiek inny - do wyjścia ze stanu głębokiego zaprzeczenia co do nadciągającej katastrofy. Niemal w ostatniej chwili zdołali przewieźć go wraz z żoną i córką Anną do Londynu, gdzie miał spędzić ostatnie miesiące życia jako wolny człowiek. Jego siostry, które nie zdążyły opuścić Austrii, zginęły w obozach koncentracyjnych.

Prawda o potwornym okrucieństwie i niewyobrażalnej skali nazistowskiego ludobójstwa. Pierwsza kompleksowa analiza ludobójstwa ukazująca kluczową rolę polityki wyniszczenia ludności w strategii wojennej reżimu Hitlera. Prowadząc świadomą politykę ludobójstwa, nazistowskie Niemcy zamordowały - według kryteriów przyjętych przez autora - około 13 milionów cywilów. Blisko połowa z nich miała żydowskie pochodzenie i została wyniszczona w ramach Holokaustu. Alex J. Kay przekonuje, że ludobójstwo europejskich Żydów można analizować w szerszym kontekście zagłady. W Imperium zniszczenia po raz pierwszy losy tej grupy etnicznej omówione zostały równolegle z historią krzywd innych grup: jeńców z Armii Czerwonej, bezbronnych cywilnych ofiar prewencyjnego terroru i działań przeciwpartyzanckich, osób z niepełnosprawnością fizyczną i intelektualną, europejskich Romów i polskiej inteligencji. Kay ukazuje powody, dla których nazistowski reżim traktował każdą z tych grup jako potencjalne zagrożenie dla zdolności Niemiec do prowadzenia skutecznej walki o hegemonię w Europie. To cenne, przełomowe dzieło zestawia pełną skalę rzezi z tragedią jednostek.

Czy zastanawiałeś się kiedyś, co sprawia, że ludzie zdolni do miłości i empatii, na co dzień będący przykładnymi ojcami i mężami, w obliczu ekstremalnych warunków historycznych mogą przekształcić się w bezwzględnych oprawców? Książka „Zwykli ludzie. 101. Rezerwowy Batalion Policji i `ostateczne rozwiązanie` w Polsce” Christophera R. Browninga to poruszające studium, które zmusza do głębokiej refleksji nad naturą ludzkiego zła i jego mechanizmami. Ta przełomowa publikacja, uznawana za klasykę literatury faktu dotyczącej II wojny światowej, opowiada prawdziwą historię niemieckiego 101. Rezerwowego Batalionu Policji. To jednostka złożona z "zwykłych ludzi" – starszych, często nie mających doświadczenia wojskowego mieszkańców Hamburga, którzy w 1942 roku na terenie okupowanej Polski brali udział w masowych egzekucjach Żydów, łapankach i deportacjach do obozów zagłady. Autor, Christopher R. Browning, z niezwykłą precyzją i wrażliwością analizuje uwarunkowania polityczne, społeczne i psychologiczne, które doprowadziły do tej przerażającej transformacji. Co skłoniło tych ludzi do tak niewyobrażalnych czynów? Czy każdy z nas, postawiony w podobnej sytuacji, mógłby przekroczyć granicę człowieczeństwa? Psychologia zbrodni: jak rodzi się oprawca? Browning w swojej pracy nie demonizuje, ani nie usprawiedliwia, lecz stara się zrozumieć. Opierając się na zeznaniach powojennych przesłuchaniach członków batalionu, rekonstruuje ich myśli, motywacje i dylematy. Odkrywa, że kluczowe czynniki w procesie dehumanizacji i akceptacji zbrodni to presja grupy, posłuszeństwo wobec autorytetu, biurokratyzacja okrucieństwa oraz stopniowe przyzwyczajanie się do przemocy. Książka ukazuje, jak początkowy wstręt do okrutnych zadań ustępował miejsca obojętności, a w niektórych przypadkach nawet zadowoleniu z mordowania. To nie byli psychopatyczni sadyści, lecz mężczyźni, którzy poprzez splot okoliczności, propagandy i dynamiki grupy, stali się trybikami machiny Zagłady. „Zwykli ludzie” to nie tylko suchy raport historyczny, ale przede wszystkim głęboka analiza etyczna. Autor zmusza do zastanowienia się nad własnymi wartościami i wyborami. Jak daleko jesteśmy w stanie posunąć się pod wpływem ideologii, strachu czy chęci przynależności? Książka udowadnia, że zdolność do okrucieństwa nie jest domeną nielicznych, lecz potencjalnie drzemie w każdym człowieku, czekając na sprzyjające okoliczności. To przestroga, której waga nie słabnie z upływem lat. Znaczenie historyczne i odbiór „Zwykłych ludzi” Publikacja Christophera R. Browninga zyskała status lektury obowiązkowej dla każdego, kto chce zgłębić historię Holokaustu i zrozumieć złożoność ludzkich postaw w czasach Zagłady. Czytelnicy doceniają przede wszystkim metodyczne podejście autora i rzetelność jego badań, opartych na unikalnych źródłach. Wiele osób podkreśla, jak bardzo książka poszerza perspektywę na wydarzenia II wojny światowej, ukazując je z nieoczywistego punktu widzenia sprawców, którzy nie zawsze byli fanatycznie oddani nazistowskiej ideologii. Uwagę zwraca także przystępny, choć poruszający styl pisania, który sprawia, że skomplikowane zagadnienia psychologii społecznej stają się zrozumiałe dla szerokiego grona odbiorców. To dzieło jest szczególnie cenione za skłanianie do refleksji nad: Rolą jednostki w systemach totalitarnych. Wpływem presji społecznej i autorytetu na indywidualne decyzje. Mechanizmami dehumanizacji ofiar. Uniwersalnymi lekcjami płynącymi z historii, które pozostają aktualne w dzisiejszym świecie. Książka w twardej oprawie doskonale prezentuje się na półce, a jej solidne wykonanie podkreśla wagę treści, jaką ze sobą niesie. To nie jest lektura, którą łatwo odłożyć, ani która pozwala o sobie zapomnieć. To świadectwo, które budzi emocje i zmusza do ponownego przemyślenia wielu kwestii dotyczących ludzkiej moralności. Jeśli szukasz pozycji, która nie tylko dostarczy ci rzetelnej wiedzy historycznej, ale również sprowokuje do głębokiej introspekcji i zrozumienia mrocznych zakamarków ludzkiej psychiki, „Zwykli ludzie” Christophera R. Browninga to wybór, którego nie pożałujesz. Sięgnij po tę książkę i zanurz się w historii, która na zawsze zmieni twoje postrzeganie człowieczeństwa.