Pewnego razu w Hollywood

Ukryte więzienie, nawiedzona cela… Ten, kto tam trafił, nie wyszedł żywy. Czy prokurator Halszka Hardy rozwikła tajemnicę, zanim będzie za późno? Pewnego dnia do Halszki przybywają tajemniczy mężczyźni z propozycją nie do odrzucenia. Chcą, aby rozwiązała zagadkę pewnej celi w tajnym więzieniu na południu Polski, korzystając ze swoich niezwykłych umiejętności. Halszka stawia warunek: ma jej pomóc komisarz Vincent Lewicki – przystojny policjant o niekonwencjonalnych metodach działania i niezaprzeczalnym uroku osobistym. W misji wspierać ich też będzie stara znajoma, Elena – obecnie głowa mafii i córka przestępcy poszukiwanego przez Interpol. Śledztwo zaprowadzi bohaterów między innymi do Warszawy i Wiednia. Nic jednak nie będzie takie, jak się wydaje: nie wiadomo, kto jest przyjacielem, kto wrogiem... Postaci z zaświatów dają wskazówki, ale czy należy za nimi podążać? Komu można zaufać, gdy na jaw wychodzą kolejne zbrodnie? Teraźniejszość splata się ze wspomnieniami, a świat zmarłych przenika się ze światem żywych. Naznaczeni to wielowątkowy kryminał, w którym główni bohaterowie, Halszka Hardy i Vincent Lewicki, znani już Czytelnikom z Topielic, ponownie tworzą niezrównany duet.

Michaił Bułhakow uważał Moliera za kogoś szczególnie mu bliskiego, choć Molier miał więcej szczęścia jako pisarz: jego sztuki były wystawiane, sam w nich grywał i cieszył się zasłużoną sławą. Bułhakow przeciwnie - Życia pana Moliera nigdy nie ujrzał w druku ani na scenie. Powieść trafiła do czytelników 22 lata po śmierci autora. W Życiu pana Moliera Michaił Bułhakow przedstawia pełną upokorzeń i rozczarowań egzystencję twórcy, którego współcześni nie doceniają, gdyż swym geniuszem przerasta otoczenie o całe epoki, a jego losy zależą od kaprysu tyrana. Losy Bułhakowa również zależały od tyrana, przejmująco brzmią więc ostatnie słowa powieści: „...ja, któremu nigdy nie będzie sądzone go zobaczyć, przesyłam mu na pożegnanie moje pozdrowienie”.