Miłość to nie grzech

Książę Ainswood, dostał od losu wszystko – tytuł, bogactwo i szatańską urodę – tymczasem jego życiowym celem stało się trwonienie tych darów. Nieokiełznany, dziki i nieprzewidywalny, zmierza ku zatraceniu aż do dnia, gdy na jego drodze pojawia się piękna i odważna Lydia Grenville. W świecie jej wartości nie ma miejsca dla takich zepsutych dżentelmenów jak Ainswood. Ten jednak nie byłby sobą, gdyby nie podjął wyzwania, zwłaszcza jeśli rękawicę rzuca mu atrakcyjna kobieta wiecznie pakująca się w niebezpieczeństwo.

Niesamowita powieść twórcy słynnego serialu "Downton Abbey". Odwiedź świat dziewiętnastowiecznych londyńskich salonów i przekonaj się, jaką tajemnicę skrywają pewne dwie rodziny. "Belgravia" to powieść historyczna, która rozbudza w czytelniku ogromne emocje, opowiadając o wielkich dramatach i równie wielkiej miłości. Wszystko zapoczątkowuje pewne wydarzenie z roku 1815. Na brukselskim balu na cześć dowódcy wojsk brytyjskich pojawia się arystokracja i oficerowie. W uroczystości uczestniczy wraz z rodziną także James Trenchard, wojskowy dostawca, co nie do końca podoba się wszystkim lepiej urodzonym. Niestety, bal zostaje przerwany, a mężczyźni wezwani do walki, którą część z nich przypłaci życiem. Kilkadziesiąt lat później w Londynie rządzi młoda i rezolutna królowa Wiktoria. To wtedy miasto przeżywa prawdziwy rozkwit, a wśród nowych dzielnic dla elit powstaje też tytułowa Belgravia. Istotny okazuje się jednak pewien sekret, mający swój początek na wspaniałym balu odbywającym się w przededniu bitwy o Waterloo, który połączył dwie skrajnie różne i odmiennie sytuowane rodziny. Kto szybciej pozna prawdę i jakie będzie to miało konsekwencje? Julian Fellowes jest brytyjskim pisarzem, scenarzystą, reżyserem filmowym, a także aktorem. Przyszedł na świat siedemnastego sierpnia 1949 roku w Kairze. Za swój scenariusz do dramatu w reżyserii Roberta Altmana "Gosford Park" otrzymał Oscara. Z kolei jego scenariusz do serialu "Downton Abbey" zasłużył sobie w 2011 roku na nagrodę Emmy. Jako aktor jest znany głównie z ról telewizyjnych. Kosmetyki naturalne

W jakim stopniu przeszłość może wpływać na przyszłość? "Gra o miłość. Tajemnice Bereniki" to powieść Katarzyny Drogi z cyklu "Seria uczuć". Z jakimi wyzwaniami będzie musiała poradzić sobie główna bohaterka, Berta? Berta to utalentowana graficzka pracująca w Gamedevie. Zajmuje się tworzeniem przestrzeni komputerowych, lecz nieco tęskni też za klasycznym malarstwem. W pewnym momencie zostaje zaangażowana w nowy projekt. Zespół pracuje nad grą osadzoną w przeszłości, w świecie pradawnych Słowian z postaciami z podań i legend. W wirtualnym uniwersum możliwe jest posiadanie kilku istnień, walka ze złem i zdobywanie skarbów. Twórcy muszą jednak odciąć się od realnego świata, który również stawia przed Bertą wyzwania. Choć ma ona wspaniałych rodziców i narzeczonego, z którym planuje ślub, odczuwa wewnętrzny niepokój. Przyczynia się do tego poznanie tajemnicy dotyczącej jej narodzin. Akcja gry i życia toczą się w tym samym czasie. Choć inne są realia i postaci, nie zmieniają się uczucia i marzenia. W obu przypadkach konieczne jest dokonywanie wyborów, a gra toczy się o miłość. Który z tych dwóch światów jest bardziej prawdziwy?

Urokliwa wieś na Lubelszczyźnie. Mała Szurka słyszy o lesie straszne opowieści. O potworach, które tam mieszkają. O dzieciach, które las zabiera i nigdy nie oddaje. Tata nie pozwala jej tam chodzić. Rok 1939. Szurka i jej rodzina wiodą spokojne życie. Do września, który wszystko zmienia. Rodzina trafia do getta, gdzie czeka ich tylko śmierć. Zaczynają się wywózki. Dokąd uciec? Okazuje się, że przerażający niegdyś las stał się domem dla ukrywających się Żydów. Dla Szurki i całej jej rodziny także. W leśnej gęstwinie kryje się jednak strach, cierpienie i śmierć, a potwory noszą teraz niemieckie mundury. Czy rodzina Szurki zdoła ocaleć?

Uczucie, które połączyło następcę brytyjskiego tronu z Camillą, wywołało skandal i lawinę komentarzy. W książce autorstwa Iwony Kienzler pt. "Karol i Camilla. Nowy król i miłość jego życia" odkrywamy historię związku Karola z Camillą Parker Bowles i dowiadujemy się m.in., jak wiele poświęciła ona dla nowego króla Zjednoczonego Królestwa. Romans ówczesnego księcia Karola z Camillą Parker Bowles trwał od lat 70. XX wieku. Jednak dopiero po 35 latach, 9 kwietnia 2005 roku, para stanęła na ślubnym kobiercu. Zanim jednak do tego doszło, ich miłość musiała przetrwać wiele: rozwody z ówczesnymi współmałżonkami, tragiczną śmierć księżnej Diany, a także negatywny odbiór brytyjskiego społeczeństwa. Uczucie króla Karola i Camilli Parker Bowles można zaliczyć do najbardziej skandalicznych związków miłosnych, jakie miały miejsce w historii brytyjskiej monarchii. Z biografii autorstwa Iwony Kienzler dowiemy się jednak, że króla Karola nie można określić jednoznacznie jako bezdusznego męża zdradzającego żonę, a Camilli jako kobietę, która tylko czekała na rozpad jego młodego małżeństwa. Poznamy historię ich uczucia, które jest dowodem na to, że prawdziwa miłość może oprzeć się wielu przeciwnościom losu. Pomimo upływu lat małżonkowie wciąż wyglądają na zakochanych i są dla siebie oparciem.

Książka Warszawskie dzieci ’44 pozwala spojrzeć z zupełnie nowej perspektywy na udział najmłodszych mieszkańców miasta w Powstaniu Warszawskim. To nie opowieść o bohaterskich walkach małych żołnierzy ani dyskusja o tym, czy wolno było im dać broń do ręki albo wysłać z butelką zapalającą na barykady. Po raz pierwszy ukazuje, jak dzieci uczyły się żyć w zupełnie nowej dla nich powstańczej rzeczywistości. Jak szybko musiały dorosnąć, by „wielka przygoda” nie zakończyła się śmiercią. Jak radziły sobie z przerażeniem, bólem, cierpieniem oraz koszmarnymi doświadczeniami, których były uczestnikami bądź świadkami. A także jak z traumą wyniesioną z powstańczej Warszawy musiały zmagać się do końca życia. Skłania do refleksji, jak doświadczenie Powstania Warszawskiego były przekazywane kolejnym pokoleniom. Spojrzenie na to wydarzenie oczami dziecka, poznanie jego emocji i dramatów odsłania prawdę o walce pozbawionej heroizmu oraz cenie, którą przyszło za nią zapłacić, by móc żyć dalej. O tym wszystkim dowiemy się, poznając wspomnienia m.in.: Beaty Tyszkiewicz, Krystyny Zachwatowicz-Wajdy, Magdaleny Zawadzkiej, Jarosława Abramowa-Newerlego, Jacka Fedorowicza, Krzysztofa Zanussiego, syna komendanta Armii Krajowej – Adama Komorowskiego, i syna „warszawskiej Niobe” – Mścisława Lurie.

Przeczytaj książkę Wojciecha Lady pt. "Mali Tułacze. Poruszająca opowieść o najmniejszych polskich uchodźcach wobec piekła II Wojny Światowej" z Wydawnictwa Prószyński i S-Ka. Poznaj historię tysięcy polskich dzieci zmuszonych do tułaczki po świecie. Wojenna zawierucha nie oszczędza nikogo. I choć konflikty zbrojne to "sprawy dorosłych", w ich wyniku cierpią również dzieci z każdej grupy wiekowej. Dlatego w publikacji tej natrafisz nie tylko na losy świadomych już nastolatków. Znajdziesz tu także opowieści o niedawno urodzonych maluchach, jak i o kilkulatkach wrzuconych w brutalną rzeczywistość. Dowiesz się, że niektóre z tych dzieci przychodziły na świat w wagonach. W zaplombowanych transportach jadących gdzieś w głąb Azji. Wojciech Lada w książce "Mali tułacze" przenosi czytelnika do roku 1940. Wtedy to dla kilkudziesięciu tysięcy polskich dzieci rozpoczęła się podróż. Żadne z nich wtedy jeszcze nie wiedziało, że potrwa ona aż osiem lat. W tym czasie mali bezbronni ludzie chorowali i umierali z głodu. Inni dorastali, przemierzając prawie wszystkie strefy klimatyczne naszego globu. I ocierając się o niemal wszystkie znane nam kultury. Ze zmrożonej Syberii dzieci przenoszono na stepy Azji, gdzie rodziła się ludzka cywilizacja. Stamtąd trafiały do Persji, której krajobrazy przywodziły na myśl scenerie znane z baśni tysiąca i jednej nocy. Kolejne miejsca na szlaku to Afryka, Indie, Nowa Zelandia czy Meksyk. Niektóre miały więcej szczęścia. Tysiącom polskich dzieci udało się bowiem uciec z Rosji razem z armią generała Władysława Andersa. Dorośli już "Mali tułacze" z reportażu Wojciecha Lady opisują ten czas jako najpiękniejsze lata życia. Jednak nawet dobiegając dziewięćdziesiątki płaczą, przywołując wspomnienia. Jedna z bohaterek książki podsumowuje tę wieloletnią podróż słodko-gorzkimi słowami. "Przeszłam piekło, ale widziałam rzeczy piękne".