Sąpierz. Tom 2. Grodzisko

Poruszająca, ciepła opowieść o przewrotności losu i pierwszej miłości, która nawet po latach potrafi wywołać szybsze bicie serca... Sięgnij po "Następnym razem" Karoliny Winiarskiej i poznaj historię, która mogła przydarzyć się każdemu z nas! Wakacyjna atmosfera sprzyja zawieraniu nowych znajomości. Olga przekonała się o tym, kiedy przekroczyła granicę włoskiego Rimini. Gorące, letnie popołudnie, sielska, na wskroś włoska atmosfera i słońce, które rozgrzewa wszystkich wokół. Nigdy by nie przypuszczała, że włoskie wakacje przyniosą jej jedną z największych przygód w jej życiu. Michał nie miał wygórowanych oczekiwań. Chciał jedynie odpocząć, zrelaksować się nad brzegiem turkusowego morza i odetchnąć od codziennych obowiązków. Gdy jego droga przecina się z drogą Olgi, już nic nie jest takie samo. Między młodą parą zawiązuje się niepowtarzalna więź, która z biegiem czasu przeradza się w gorące uczucie. Jednak ich wakacyjny romans nie może trwać wiecznie - po powrocie do kraju kontakt między zakochanymi się urywa, oboje wracają do dotychczasowego życia. Mimo zobowiązań i codzienności, do której wrócili, nie są w stanie o sobie zapomnieć. Przewracając się w nocy z boku na bok, zarówno w głowie Olgi, jak i Michała pojawia się jedno pytanie - czy dane im będzie jeszcze kiedykolwiek się spotkać? A może już wszystko stracone? Czy warto ryzykować i stawiać wszystko na jedną kartę, gdy jutro jest jeszcze niepewne? Co jest ważniejsze - spokój ducha czy szczęście u boku ukochanej osoby? Czy Olga i Michał odważą się podążać za głosem serca?

Zajmują się tropieniem przekrętów i bezprawnych działań bogaczy i elit rządzących. Mistrzowsko łącząc swoje niezwykłe umiejętności, włamują się na urządzenia i podsłuchują ich właścicieli. Kiedy sami popełniają przestępstwa, działają w imię dobra. Z narażeniem życia walczą o sprawiedliwość. Grupa 9. Razem są gotowi zrobić wszystko. Nigdy się nie spotkali… Do czasu. Wspólne sprawy tylko ich do siebie zbliżają. Po przeniesieniu znajomości do prawdziwego świata i udanych hakerskich akcjach członkowie grupy współpracują ze sobą na nowych zasadach. Część z nich w bezpiecznym schronieniu, część w odległych zakątkach świata, stawiając czoła bezpośrednim zagrożeniom. Tym razem w grę wchodzi życie pewnej dziewczynki… Na celowniku Grupy 9 są też bogacze nazywani drapieżcami. Żądni władzy, są gotowi zapłacić każde pieniądze i przed niczym się nie cofną. Jak pokonać tych, którzy mogą kupić wszystko? Wrogowie nie śpią. Misja staje się coraz bardziej ryzykowna. Czy wszyscy wyjdą z niej cało? Jeszcze bardziej wciągająca sensacja, nieoczekiwanie zwroty akcji i zaskakujące zakończenie.

Wiktoriańska Anglia to epoka wielkich przemian. Pod panowaniem królowej Wiktorii Hanowerskiej Wielka Brytania staje się największym mocarstwem na świecie. Jak jednak w takich realiach odnajdywali się zwykli ludzie? W jaki sposób mieli okazywać swoje uczucia, skoro świat im tego zabraniał? Książka "Miasteczko Middlemarch. Tom 2" przeniesie Cię do tamtejszych realiów. Dzięki tej książce poznasz wszystkie cienie oraz blaski codziennego życia w XIX-wiecznej Anglii. Akcja powieści toczy się w epoce wiktoriańskiej, w miasteczku Middlemarch. To okres dziejów naznaczony wielkimi przemianami, a także rygorystyczną moralnością, która głosiła potrzebę ukrywania i tłamszenia uczuć. Historia opowiada o losach majętnej i szlachetnej Dorotei Brooke, która w poszukiwaniu sensu swojego życia próbuje nadać mu jakikolwiek cel. Czytelnik równolegle poznaje lekarza, Tertiusa Lydgatea, który odnalazł go w pracy naukowej i medycynie. Jednak na drodze do realizacji jego zamierzeń staje przeszkoda, którą jest piękna i zmysłowa kobieta. To powieść, która pozwala ujrzeć prowincjonalne życie ludzi XIX-wiecznej Anglii ich własnymi oczami. Losy mieszkańców, począwszy od zwykłych rolników, mieszczan, kupców, aż do lekarzy i prawników, splatają się ze sobą w niewidzialną nić. Czytelnik chłonie wszystkie barwy, zapachy oraz dźwięki, które towarzyszyły ludności wiktoriańskiej Anglii, stając się swoistym towarzyszem tamtejszych mieszkańców. Literatura wiernie oddaje klimat dawnej Wielkiej Brytanii, nawiązując przy tym do sytuacji politycznej i społecznej w XIX wieku. Seria "Miasteczko Middlemarch" autorstwa George Elliot jest jedną z najważniejszych pozycji w kanonie klasycznej literatury angielskiej.

Rosja Putina to niezwykła książka autorstwa Anny Politkowskiej, znanej dziennikarki, która stała się symbolem odwagi i niezłomności w dążeniu do prawdy. W swojej pracy, Politkowska porusza niezwykle aktualne i dramatyczne tematy dotyczące współczesnej Rosji, oferując czytelnikom wnikliwy portret kraju w kryzysie. Wnikliwy portret Rosji Autorka doskonale przedstawia realia życia obywateli, ukazując zarówno ich zmagania, jak i nadzieje w obliczu despotycznego reżimu. Rosja Putina nie jest jedynie opisem wydarzeń politycznych, ale także głębokim spojrzeniem na ludzkie tragedie, które nabierają szczególnego znaczenia w kontekście obecnych wydarzeń. Politkowska w sposób bezkompromisowy potępia działania władzy, ukazując brutalność i korupcję, które przenikają wszystkie warstwy społeczne. Przejmujące świadectwo dziennikarki W książce można znaleźć szereg wstrząsających relacji, które rzucają światło na sytuację w kraju. Politkowska opisuje m.in. tragedie rodzin, które tracą swoich bliskich w wyniku wojny, a także opisuje trudności, z jakimi borykają się żołnierze, często pozbawieni podstawowych środków do życia. Dzięki jej odwadze i determinacji, czytelnicy mają szansę poznać prawdziwe oblicze Rosji, a także zrozumieć mechanizmy, które stoją za działaniami władz. Dlaczego warto sięgnąć po tę książkę? „Rosja Putina” to nie tylko ważny dokument historyczny, ale także lektura, która skłania do refleksji nad wartościami demokratycznymi i wolnością słowa. Politkowska, poprzez swoje pióro, staje się głosem tych, którzy zostali zepchnięci na margines społeczny. Jej prace są nie tylko świadectwem czasów, w których żyła, ale także lekcją dla współczesnego społeczeństwa, które powinno pamiętać o przeszłości, aby nie powtórzyć tych samych błędów. Nieprzypadkowo ta publikacja cieszy się uznaniem wśród krytyków oraz czytelników na całym świecie. Sięgając po tę książkę, zyskujesz nie tylko wgląd w trudne realia życia w Rosji, ale także obraz niezłomnej walki o prawdę i sprawiedliwość. To lektura, która na długo pozostanie w pamięci i skłoni do przemyśleń.

W dzisiejszych czasach w kwestii religii państwa zachodnie mają zwykle do niej podejście dość proste - wierzysz, jeśli tego pragniesz, jednak nie jest to nakaz. Zupełnie inaczej jest w Arabii Saudyjskiej, gdzie wiara jest w dużej mierze nakazana, a dotyczy to głównie kobiet, które nie mają zbyt wielu praw. Książka "Porzuciłam islam, muszę umrzeć" jest słowami kobiety, która zakwestionowała wiarę, co sprowadziło na nią wyrok śmierci. Poznajemy historię Farity, która od dzieciństwa była dość krnąbrnym dzieckiem, nigdy nie biorąc za prawdę wszystkiego, co słyszała. W zachodnim świecie byłoby to pochwalane, jednak w Arabii jest to wręcz zakazane, szczególnie jeśli chodzi o islam. Farita ciągle zadawała pytania i nigdy nie była usatysfakcjonowana odpowiedziami, które dostawała wprost z Koranu. To zwróciło na nią uwagę zarówno nauczycieli, jak i innych dorosłych. Im była starsza, tym trudniej było jej zaakceptować świat, który ją otaczał. Postanowiła uciec z kraju, odrzucając wiarę. Niestety, w Arabii łączy się to z wyrokiem śmierci. Oficjalnie jednak nigdy go nie wydano - sam ojciec Farity powziął się tego zadania, oddelegowując do tego jej brata. Kobieta musiała ukryć się w Europie. Kiedy umarł jej ojciec, myślała, że w końcu jest bezpieczna, jednak nic nie jest takie proste.

Trzy pasjonujące, mistrzowskie biografie historyczne rzucają nowe światło na władzę rosyjskich despotów i mentalność rosyjskiego narodu. Iwan Groźny. Krwawy twórca Carstwa Rosyjskiego Iwan IV – osierocony przez ojca i matkę, oddany pod opiekę wydzierających sobie władzę bojarów – od dzieciństwa uczy się przebiegłości i okrucieństwa. W 1547 roku koronuje się i ogłasza pierwszym carem Wszechrusi. Ma wtedy siedemnaście lat. Od razu staje się władcą despotycznym. Skłonność do przemocy i rozwiązłości łączy z chorobliwą wręcz pobożnością. Sadysta i mistyk zarazem, ma się za namiestnika Boga na ziemi i z góry rozgrzesza się z wszelkich występków, bo święcie wierzy, że zło czyni w tajnym porozumieniu ze Stwórcą. Wybujała podejrzliwość każe mu wszędzie dostrzegać szpiegów i zdrajców. Jego najwierniejsi dworzanie giną jeden po drugim okrutnie torturowani. Kocha przelewać krew, ale kocha też kobiety. Żeni się osiem razy, nie bacząc na dezaprobatę Kościoła. Jednocześnie jest wybitnym reformatorem. Gorliwie pracuje nad reorganizacją kraju i poszerzeniem jego granic w nieustannych walkach, ze zmiennym szczęściem, z Polakami, ze Szwedami, z Tatarami... I tak, rozdarty między wizjonerską błyskotliwością i przenikliwością umysłu a okrucieństwem, między dewocją a rozpustą, car Iwan Groźny pozostaje nieodgadnioną zagadką. Kim był naprawdę krwawy twórca carstwa rosyjskiego? Piotr Wielki. Geniusz i szaleństwo Kim naprawdę był twórca Imperium Rosyjskiego? Fascynującym geniuszem, który słaby i zacofany kraj przekształcił w mocarstwo? Czy przerażającym szaleńcem, który bez wahania przelewał krew poddanych i własną ręką zadał śmierć zbuntowanemu synowi? Nigdy nie zostało rozstrzygnięte, kto naprawdę był ojcem Piotra, bo ani fizycznie, ani psychicznie nie był podobny do cara Aleksego. Piotr I Wielki, koronowany na cara w 1689 roku, w 1721 roku przyjmuje tytuł Cesarza Wszechrusi. Obala dawne obyczaje z niewiarygodną zaciekłością, obcinając brody i głowy, narzucając swym rodakom europejskie stroje i poglądy. Przeprowadza radykalne reformy administracji, prawa, finansów, gospodarki. Tworzy regularną armię i flotę. Wojuje kosztem tysięcy ludzkich istnień z Turkami i Szwedami. Poświęca życie tysięcy, wznosząc na moczarach nową stolicę – Sankt Petersburg. Kładzie podwaliny pod nowoczesny przemysł, buduje drogi, zakłada szkoły, unowocześnia rolnictwo. A wszystko za cenę zniewolenia narodu, wydanego na łup skorumpowanej biurokracji. Władca niezmierzonego kraju umie posługiwać się kompasem, siekierą cieśli i katowskim toporem. Buduje statki i wyrywa zęby swoim poddanym. To olbrzym, który góruje wzrostem nad otoczeniem. Mocarz, który łamie w rękach podkowy. Prostak, który znajduje upodobanie w obżarstwie, pijaństwie, rozpuście i błazenadach, rozmiłowany jest w europejskiej cywilizacji i przemocą chce do niej wprowadzić Rosję. Gdyby nie świadectwa historyczne, można by sądzić, że car Piotr I Wielki jest mitycznym tworem ludowej wyobraźni, nie zaś autentyczną postacią z krwi i kości. Katarzyna Wielka. Nienasycona żądza życia i władzy Bezwzględna despotka i przyjaciółka filozofów, przebiegła w polityce i rozmiłowana w sztuce. Zwycięska cesarzowa i nienasycona kochanka. Semiramida i Messalina Północy. Caryca Rosji Katarzyna II zwana Wielką przez ponad 34 lata (1762-1796) rządzi twardą ręką, krwawo tłumi bunty, prowadzi zręczne gry polityczne i zwycięskie wojny. Unicestwienie potęgi tureckiej, przyłączenie Krymu, rozbiory Polski – zawsze w imię świętych interesów imperium. Mieni się liberalną, a postępuje jak autokratka: tortury i morderstwa są nieodłączną częścią jej polityki. Wzniosłe idee filozofów nie przeszkadzają jej umacniać poddaństwa, a mimo to dla swego ludu pozostaje ukochaną „mateczką”. Ostentacyjnie wspiera pisarzy i artystów, ale to tylko propaganda na użytek oświeconej Europy. W miłości jest wstydliwa w słowach, rozwiązła w czynach. Obdarzona krwistym i porywczym temperamentem, mężczyzn ma za narzędzia rozkoszy. Żelazną wolą, pracowitością i inteligencją osiąga wszystko, czego pragnęła. Poślubia nie tylko następcę rosyjskiego tronu, którego niebawem zamorduje – poślubia samą duszę rosyjskiego narodu. Niemka, w której żyłach nie płynie ani kropla krwi rosyjskiej, staje się ucieleśnieniem Rosji.

Dawna nierządnica Maria wiedzie szczęśliwy żywot na zamku Kibitzstein. Jej dziecidorosły, córki wyszły za mąż, teraz zaś nadszedł czas, by również syn Falko się ustatkował. Jednak impulsywny, butny, zawsze przychylny pięknym kobietom młodzieniec co rusz ściąga na siebie nowe kłopoty. Gdy podczas turnieju wzbudza gniew przeciwnika, książę biskup würzburski, nie widząc innej możliwości, postanawia wysłać go na jakiś czas do Rzymu. Czeka go ryzykowna misja, nie tylko dlatego, że w drodze do Wiecznego Miasta ma towarzyszyć pięknej siostrzenicy księcia biskupa… Młoda dziewczyna ma tam zostać przeoryszą w żeńskim klasztorze. Początkowo Falkowi udaje się wprawdzie oprzeć pokusie uwiedzenia pięknej towarzyszki, ale samodyscypliny nie starcza mu na długo. Ulegając córce swego śmiertelnego wroga, stawia pod znakiem zapytania powodzenie misji, którą mu powierzono.

Dalsze losy Marty, młodej znachorki, z którą Sabine Ebert zapoznała czytelnika w "Tajemnicy znachorki". Przekonaj się, co grozi oskarżonej o czary kobiecie, sięgnij po "Zniknięcie znachorki". "Zniknięcie znachorki" to kontynuacja "Tajemnicy znachorki", w której autorka, Sabine Ebert, przybliżyła czytelnikowi główną bohaterkę, młodą znachorkę, Martę, jednocześnie opowiadając dzieje powstania Freibergu. Marta niezwykle skutecznie potrafi leczyć wszelkiego rodzaju schorzenia i dolegliwości, co oczywiście nie jest dobrze postrzegane przez duchownych. Znachorzy muszą być bardzo ostrożni, by nie zostać oskarżonymi o czary. Marta, wraz ze swym mężem, Chrystianem, oraz dziećmi, mieszka w założonej przez małżonków osadzie. Są szczęśliwym małżeństwem, dzieci dostarczają im nieustannej radości, a osada wciąż się bogaci. Marta jednakże odczuwa coraz silniejszy niepokój. Jej dar jasnowidzenia przygotowuje ją w ten sposób na zbliżające się niebezpieczeństwo. I faktycznie, jest rok 1173, a jej wróg, rycerz Randolf, powraca z pielgrzymki do Jerozolimy. Marta spodziewa się, że Randolf nie spocznie, dopóki się nie zemści. Niespodziewanie kobieta zostaje porwana z domu swojej przyjaciółki. Niebawem zostaje oskarżona o uprawianie czarów i przyjdzie jej stanąć przed sądem kościelnym. Potem poddana zostanie okrutnym torturom. Czy ukochany Chrystian będzie w stanie ją uratować? Rozpaczliwe poszukiwania nie przynoszą efektu, po uwięzionej w biskupich lochach znachorce zaginął wszelki ślad? Cykl powieści o mieszkańcach Chrystianowa składa się z pięciu tomów: "Tajemnica znachorki", "Zniknięcie znachorki", "Wybór znachorki", "Klątwa znachorki" i "Marzenie znachorki". Autorka łączy w swojej sadze wątki historyczne oraz fikcyjne wydarzenia, umiejscowione na terenie XII-wiecznych Niemiec. Sabine Ebert to jedna z najpopularniejszych niemieckich autorek kobiecych powieści historyczno-przygodowych. Absolwentka iberystyki i historii Ameryki Łacińskiej. Po studiach pracowała jako dziennikarka prasowa, później radiowa i telewizyjna, równolegle pisząc książki historyczne. "Tajemnica znachorki" to jej literacki debiut.