Eryk i Mela na tropie Świętego Mikołaja

"Dziewczyna z porcelany" Agnieszki Olejnik to powieść, która daje do myślenia. Czy wiesz, że czasem życie wycina okrutne żarty i nic, zupełnie nic nie jest już takie, jak powinno? "Dziewczyna z porcelany" jest powieścią obyczajową, która skupia się na bardzo silnych emocjach i opowiada niełatwą, a zarazem przewrotną historię. Michał to student informatyki, który korzysta ze swojego beztroskiego życia. Gdy nie studiuje, pracuje jako model i hobbystycznie robi zdjęcia. Ma sporo pieniędzy i powodzenie wśród kobiet. Ma też piękną dziewczynę, którą może się chwalić, gdzie zechce. Jeden telefon sprawia, że jego idealne życie sypie się jak domek z kart. Jego rodzice nagle giną w wypadku samochodowym. On, jako najbliższy krewny, musi zająć się swoim 4-letnim bratem. Dlatego też wraca do rodzinnego miasteczka, by tam rozpocząć nowy rozdział swojego życia. Niestety nie spotyka się ze zrozumieniem ze strony swoich dotychczasowych znajomych z wielkiego miasta. Uświadamia sobie, jak bardzo płytkie i nietrwałe były relacje, jakie zawarł w trakcie studiów. Musi teraz jak najszybciej dojrzeć i stać się odpowiedzialny, ponieważ nikt nie zrobi tego za niego i nigdy więcej nie wyręczy się rodzicami. Jest ktoś, kto decyduje mu się pomóc w opiece nad bratem, z którą początkowo w ogóle sobie nie radzi. To Zuzanna, nauczycielka języka rosyjskiego i rozwódka, już wcześniej zajmująca się chłopcem. Jest starsza od Michała, dlatego też ten z początku nie zwraca na nią uwagi, dochodzi nawet do wniosku, że nie jest pociągająca. Im dłużej razem przebywają, tym bardziej zaczyna go fascynować. Zwłaszcza jej piękne włosy i porcelanowa cera. Czy gorące, młodzieńcze uczucie wystarczy, by pokonać demony przeszłości?

Seria „Czytam z rodzicami” to pogodne i zabawne adaptacje najbardziej lubianych baśni. Dzięki wplecionym w tekst obrazkom mały czytelnik może brać aktywny udział w lekturze, dopowiadając brakujące słowa. Twórcze zadania odnoszące się do przeczytanej opowieści dadzą dużo zabawy i pozwolą doskonalić umiejętności takie jak słuchanie ze zrozumieniem, śledzenie fabuły, a także zdolności manualne. W serii „Czytam z rodzicami” ukazały się takie baśnie jak : • Królewna Śnieżka w jednym tomie z Calineczką • Złotowłosa i trzy misie oraz Wilk i siedem koźlątek • Jaś i Małgosia do spółki z Trzema świnkami • Brzydkie kaczątko razem z Piękną i bestią

Historia o miłości, przyjaźni oraz tolerancji, która nikogo nie pozostawi obojętnym. "Córka rabina" to książka, która stawia ważne pytania, na które niełatwo jest czasem odnaleźć odpowiedź. Agnieszka Lis w swojej książce przenosi nas do zrekonstruowanego przedwojennego Radomia, w którym splatają się ze sobą drogi katolickiego księdza Kazimierza oraz rabina Chila. Mimo odmienności wiary, między duchownymi buduje się nić porozumienia. Przyjaźni księdza i rabina nie przerywa nawet wybuch II wojny światowej, która zmienia wszystko inne. Mimo to relacja bohaterów zostanie wystawiona na niejedną próbę. "Córka rabina" to lekcja miłości i tolerancji, szacunku i zaufania. Autorka wraca w swojej książce do czasów wojennych, ale wymowa powieści, przedstawione w niej relacje i wydarzenia, mówią tak naprawdę o kwestiach ponadczasowych. Co to znaczy być dobrym człowiekiem? Czy w świecie, gdzie na każdym kroku czyha śmierć i niebezpieczeństwo jest miejsce na przyjaźń? Jak wiele można poświęcić dla swoich bliskich?

„Pragniesz przeżyć przygodę swojego życia? Z nami zwiedzisz bunkry i poczujesz się jak Janek z Czterech pancernych!” – krzyczy tandetna ulotka. Manewry wojskowe, military shows, paintball dla znudzonych pracowników korporacji. Życie po życiu radzieckich poligonów, państwa w państwie, które rozporządzało nie tylko czołgami, śmigłowcami i głowicami atomowymi, ale prowadziło także szpitale, szkoły, kina i piekarnie. Po jednej stronie muru tęskniący za domem żołnierze, często niezdyscyplinowani, niedożywieni i prowadzący nielegalne biznesy, po drugiej – Polacy zbuntowani wobec agresji radzieckich sąsiadów, ale też skłonni do romansów i przyjaźni ponad podziałami. Julia Wizowska – urodzona w Kazachstanie i wychowana w duchu szacunku dla sowieckich wojskowych, oraz Grzegorz Szymanik – Polak, wyrosły w pogardzie do armii radzieckiej, przybliżają historie bohaterów zza obu stron muru. Opisują życie w radzieckich bazach wojskowych i pokazują, w jaki sposób koszary „nieproszonej armii” stawały się przez dekady codziennym elementem otaczającego nas krajobrazu. W ten sposób powstała reporterska opowieść o tym, co wrasta w człowieka niezauważone i potrafi być trwalsze niż beton i wieczne imperia.

Magda czasem ma ochotę rzucić wszystko w diabły. Niby nie powinna narzekać – pracuje na kierowniczym stanowisku, jest niezależna... ale w jej życiu czegoś brakuje. Czegoś czy raczej kogoś – Tego Jedynego, do którego mogłaby się przytulić po powrocie do domu, z kim mogłaby zjeść kolację i przy kim mogłaby budzić się i zasypiać. Niespodziewanie życie Magdy przewraca się do góry nogami. W drodze do pracy wpada na Roberta – mężczyznę z marzeń. I wszystko byłoby cudownie, gdyby ten po jakimś czasie nie stwierdził, że cudowny romans to błąd. Czy Magda pokona przeciwności losu, odnajdzie sens życia i zdobędzie prawdziwą miłość, której zapach już unosi się w powietrzu?

“Garść popiołu” to trzecia część opowieści o dzielnych siostrach, które bohatersko radzą sobie w realiach pierwszej wojny światowej. Miłośniczki "Zawieruchy" doczekały się kontynuacji swojej ukochanej powieści. Ida Żmiejewska kolejny raz przenosi nas do świata sióstr: Julii, Niny, Poli i Zosi, których wzajemna miłość i troska są w stanie przezwyciężyć trudny czas pierwszej wojny światowej. Tym razem jesteśmy w 1916 r. Warszawa jest pod zaborem niemieckim. Pomimo lekkiej "odwilży", miasto boryka się z głodem i zimnem, a także represjami wobec mieszkańców. Nina zostaje matką. Julia trafia na wschód, skąd nie daje znaku życia. Pola wraz z ciotką Klarą robią wszystko, by przetrwać ten trudny czas. W najlepszym położeniu wydaje się być Zosia, która pomimo przymusowego rozdzielenia z rodziną, znajduje się w Petersburgu pod opieką Witolda Tarłowskiego, do którego zaczyna czuć coś więcej... Nadal nierozwiązana zostaje sprawa bankructwa i śmierci ojca kobiet, Maksymiliana. Dodatkowo nie wiadomo, co stało się ze Stanisławem i doktorem Warlińskim. Czy siostry poukładają życie rodzinne w tym trudnym czasie? Czy uda im się znaleźć rozwiązania rodzinnych tajemnic? Przejmująca opowieść o sile kobiet, ale także o mocy nadziei, która nie umiera i daje pocieszenie nawet w najtrudniejszych czasach.

Książki dla dzieci muszą być przede wszystkim stworzone tak, aby dziecko mogło w nich odczuć swoje własne emocje. Doskonale wie o tym autorka powieści "Złota gwiazdka", w której poznajemy Antka, w którego świecie święta Bożego Narodzenia zbliżają się wielkimi krokami. Spędza je u cioci i wujka, jednak nie wszystko jest tak, jak by tego sobie zapragnął. Czuje się troszkę odrzucony na poboczny tor. Jak sobie z tym poradzi? Antek znajduje się nagle w wirze świątecznych przygotowań, który niestety wyrzuca go troszkę poza bieżący tok wydarzeń. Nie pomaga w tym również to, że wszyscy skupiają się na jego nowym, małym braciszku. Zrezygnowany chłopak postanawia poszwendać się po okolicy. W ten właśnie sposób wpada na ślady w lesie, które zaprowadzą go do nowej znajomej. Kim ona jest? Jaką tajemnicę w sobie skrywa? Jak Antek poradzi sobie ze swoimi zmartwieniami i czy uda mu się uratować święta, przeżywając je w radości? Książka ta jest opowieścią o tym, co tak naprawdę jest w życiu ważne. Jest to pozycja dla dzieci, z której mogą wyciągnąć wiele również dorośli. Tchnie ona optymizmem i ciepłem, o którym tak często zapominamy, a bez którego żyć nie potrafimy.

Podwarszawska osada, jakich wiele. Zwyczajni ludzie, zwyczajne problemy. Na pierwszy rzut oka idylla – zieleń, wkoło puszcza, zalew, miła rzeczka. Istna sielanka. Wydaje się, iż właśnie tam można znaleźć spokojną przystań, rozpoczynając nowy etap życia. Prawda to, czy jedynie pozory? Rzucony tam nie z własnej woli komisarz Dębicki zadaje sobie podobne pytanie, choć wydaje mu się, że zna odpowiedź. Właśnie stracił najbliższą osobę, dalsza zawodowa kariera stanęła pod ogromnym znakiem zapytania. Był skończony. Tak też się czuł. Skoro wyrządzonego zła nie da się naprawić, to czy istnieje inna droga ku ukojeniu? Czy cokolwiek zdoła go odwieść od pewnej decyzji, którą podjął tamtego dnia, kiedy świat usunął mu się spod nóg? Dotarł wtedy do zdawałoby się nieprzekraczalnej granicy. Jednak uczynił dalszy krok w nieopanowanym odruchu. Tyle, że jeden krok pociąga za sobą drugi. I trzeci. A potem następne…