Proste przyjemności. Łatwe i szybkie przepisy

"Oskarżony" Tuil Karine to trzymająca w napięciu powieść o tym, że nawet na najpiękniejszej fasadzie może pojawić się pęknięcie, które z czasem urośnie do rozmiarów ziejącej pustką dziury. Autorka rozkłada na czynniki pierwsze społeczne mechanizmy i konfrontuje czytelników z przedmiotem ich największych lęków. Farelowie są rodziną, o której trudno byłoby powiedzieć coś złego. Przeważnie budzą zazdrość w osobach postronnych. Są silni, dobrze sytuowani i wykształceni. Jean jest cieszącym się wielką popularnością we Francji dziennikarzem politycznym, a jego żona, Claire, uznaną eseistką słynącą z feministycznych poglądów. Mają również syna, Alexandra, który obecnie jest studentem na prestiżowej uczelni w Stanach Zjednoczonych. Ich życie to niekończące się pasmo sukcesów zawodowych i prywatnych, ale cała ta konstrukcja już wkrótce może się zawalić. Oskarżenie o gwałt przewraca ich życie do góry nogami. Ta niezwykła powieść opisuje seks jako katalizator destrukcji, a przy okazji kwestionuje współczesny świat i bierze pod lupę bezwzględną machinę prawną.

Historia relacji internetowej, która istniała naprawdę… …naprawdę, jeśli mówić o ludziach z krwi i kości. Ale czy faktycznie może istnieć coś, co jest jedynie zbiorem wiadomości z WhatsAppa, kilku spotkań wideo i paru rozmów telefonicznych? Czy jakikolwiek związek dziewczyny i chłopaka, dwóch dziewczyn czy dwóch chłopaków, bez względu na formalny status – przyjacielski bądź romantyczny – może powstać bez dotyku rąk, zapachu włosów i spojrzenia oczu? Oto historia opowiedziana z perspektywy dwojga młodych ludzi – Liwii i Antona, o byciu, odkrywaniu siebie, o marzeniach, przyjaźni, miłości i dramatycznych wyborach u progu życia. Liwia, uczennica ostatniej klasy liceum, zapisuje się na internetowy kurs „wyzwól artystę”. Podczas pierwszych zajęć zwraca na nią uwagę Anton, młody fotograf i model. Wymieniają się numerami telefonu i rozpoczynają pozakursowe rozmowy na WhatsAppie. Liwia jest zaaferowana bezpośredniością chłopaka oraz jego modelową urodą. Wchodzi w tę relację coraz głębiej. Mocniej i szczerzej niż planowała na początku. Anton, aspirujący fotograf i model, uczeń ostatniej klasy liceum, samotnik wygrywa w konkursie fotograficznym miejsce na kursie „wyzwól artystę”. Na pierwszych zajęciach dostrzega Liwię i jej fantastyczne rude loki. Natychmiast rodzi się w jego głowie pomysł zaproszenia jej na sesję zdjęciową, która może stać się przepustką do wielu nagród i utorować mu dalszą drogę w karierze fotograficznej. Od dawna poszukiwał ciekawej twarzy i to za darmo. "Czytelniczko, czytelniku, wspaniale, że jesteś i że czytasz! Jeśli spodobała Ci się historia Liwii i Antona, to mam prośbę: napisz do mnie, podziel się wrażeniami w mediach społecznościowych albo sfotografuj się z okładką, która bardziej z Tobą rezonuje, oznacz moje konto oraz dodaj hasztag #teamliwia #teamanton. Keep in touch!" Od Autorki

Historia, która podbiła serca czytelników i czytelniczek, teraz pojawia się na ekranach kin jako film z Jimem Broadbentem i Penelope Wilton w rolach głównych. Poznaj "Niezwykłą wędrówkę Harolda Fry" w wydaniu filmowym - niesamowitą historię o zmaganiach podczas podróży. Harold Fry to emeryt, który otrzymuje list od dawnej przyjaciółki - Queenie Hennessy, która zachorowała na nowotwór. Mężczyzna bezzwłocznie postanawia pomóc Queenie, udając się piechotą na drugi koniec Anglii, aby dać jej nadzieję na wyleczenie choroby. Bez żadnego przygotowania czy potrzebnego sprzętu stara się przemierzyć pięćset mil, żeby odwdzięczyć się przyjaciółce za ratunek, który niegdyś od niej otrzymał. Wierzy, że tylko tak może ją uratować. Dzięki swojej niezwykłej przygodzie Harold Fry uczy się rozumieć samego siebie poprzez towarzyszące mu emocje, ale i chce pogodzić się z dręczącą go dotychczas przeszłością. Czy emerytowi uda się dojść aż na drugi koniec kraju, aby pomóc chorej na raka Queenie? Czy emocje i samotność podczas wędrówki przeszkodzą Haroldowi w dążeniu do celu? Czy wiara wystarczy, aby pomóc mu pokonać własne bariery?

W nazistowskich Niemczech rasa była kategorią, która odgrywała kluczową rolę nie tylko w odniesieniu do ludzi, ale także do zwierząt. Paradoksalnie, to właśnie zwierzęta zasługiwały – w odczuciu nazistów – na bardziej humanitarne traktowanie niż większość ludzi. Jan Mohnhaupt intrygująco wyjaśnia, skąd brało się wówczas to zamiłowanie, zarówno do dzikich i egzotycznych zwierząt, jak i do psów, świń, kotów, jeleni, koni oraz owadów. Jak się okazuje, ta specyficzna postawa była nie tylko wyrazem sympatii, lecz kolejnym, skrupulatnie przemyślanym mechanizmem w wojennej maszynie Trzeciej Rzeszy, dopełniającym jej zbrodniczą ideologię. Czym były zwierzęta totemiczne, a czym totalne? Czy Hitler rzeczywiście był miłośnikiem psów? Co symbolizowały wówczas świnie? Dlaczego konie odgrywały tak znaczącą rolę w ideologii narodowego socjalizmu? To tylko część pytań, na które w nieoczywisty sposób odpowiada Mohnhaupt.

Agnieszka jest młodą mamą i żoną Huberta, który więcej czasu spędza u swojej mamusi (z piekła rodem) niż we własnym domu. Dlatego dziewczyna lubi oddawać się marzeniom, na przykład o romantycznej podróży do Paryża. Albo chociaż nad Bałtyk? Blanka, rozczarowana dotychczasowymi związkami i pracą w agencji reklamowej, ku rozpaczy swojej mamy wciąż jest singielką. Żyje chwilą i koncentruje się na sobie. Jednak od pewnego czasu ma wrażenie, że jeszcze ktoś skupia na niej uwagę, a wręcz ją śledzi? Celina z kolei na sam widok swojego męża czuje się staro. Po dwudziestu latach małżeństwa jest dla niego ?przezroczysta?, a wybryki dorastającej córki są jak niekończący się refren nielubianej piosenki. Kobieta dochodzi do wniosku, że to ostatnia chwila, aby przerwać codzienną monotonię i dodać życiu odrobinę słodyczy. Ścieżki życiowe Agnieszki, Blanki i Celiny łączą się w historię pełną emocji, humoru oraz muzyki, piosenek i tańca jak w najprawdziwszym musicalu. To opowieść o kobietach i dla kobiet, które wpadły w pułapkę rutyny i straciły nadzieję na odmianę losu. Jak się jednak okazuje, pomoc może nadejść w najmniej spodziewanym momencie i z najmniej oczekiwanej strony.

Jeśli lubisz dobrą literaturę i nordyckie klimaty, to koniecznie zanurz się w powieści "Wikingowie. Zew Odyna". Wyrusz w podróż pełną spisków, krwi i namiętnej miłości! Ingrid została postawiona w trudnej sytuacji. Jako córka jarla Sigurda Czerwonookiego musi spełnić oczekiwania ojca i poślubić jednego z lokalnych wodzów. Tym sposobem zawarty zostanie sojusz, który znacząco wzmocni pozycję jarla. Problem w tym, że dziewczyna pragnie cieszyć się wolnością i nie chce wychodzić za starego wikinga. Podczas przygotowań do ceremonii zdarzyło się coś nieoczekiwanego - jarl Hrafn Niski z Kristiansundu zaatakował wioskę. Podczas walk zginął Sigurd, a jego syn został wybrany nowym wodzem. To jednak nie zmieniło sytuacji, a wręcz wzmogło potrzebę dokonania zaślubin. Sytuacja dodatkowo skomplikowała się podczas pochówku zmarłych. Jeden z nich wciąż oddychał, a Ingrid zdołała go uratować. Tym samym poznała mężczyznę, którego obdarzyła uczuciem i spędziła z nim noc. Konsekwencje tego czynu niebawem odczują oba królestwa, a dwoje zakochanych wikingów na zawsze odmieni swoje życie.

Masz wrażenie, że żyjesz w morzu ignorancji i głupoty, idiotyzmów i półprawd, populizmu i bezmyślnie powtarzanych bzdur? Jeśli tak, sięgnij po opinię specjalistów. Francuski psycholog Jean-François Marmion poprosił ekspertów w dziedzinie ludzkich zachowań - socjologów, psychologów, filozofów, neuropsychiatrów - by zmierzyli się z tematem i spróbowali zdefiniować idiotyzmy, które tak nam doskwierają. Efektem jest błyskotliwa, pełna humoru książka "Głupota. Nieoficjalna biografia", która pozwoli (po części) zrozumieć, dlaczego pływamy w morzu bredni. Różnorodność form i poziomów głupoty przedstawiona w książce może przyprawić o zawrót głowy. Trzydzieści jeden tekstów i wywiadów zawiera bogaty przegląd idiotycznych przekonań, teorii spiskowych, internetowych fejków i innych bredni. Czy żyjemy w złotym wieku bzdur? - pytają autorzy. I pochylają się nad wszystkimi, analizując pod tym kątem zarówno naszą codzienność, jak i brednie globalne, z szybkością światła ogarniające całe społeczności ery cyfrowej. Z tej książki dowiemy się, dlaczego często wierzą w nie nawet bardzo inteligentni ludzie i kto jest najbardziej podatny na ich działanie. Znajdziemy też naukową definicję dupka i dowiemy się, dlaczego tak bardzo pasuje ona do Donalda Trumpa. Autorzy różnie definiują głupotę, ale większość zgadza się ze słowami amerykańskiego filozofa Harry'ego Frankfurta, który zasłynął bestsellerową książką "O wciskaniu kitu". Pisał on, że istotą głupoty jest obojętność na prawdę. W przeciwieństwie do kłamcy, który prawdę stara się świadomie ukryć, głupiec ją po prostu ignoruje. Rozwodzi się o wszystkim, cokolwiek przyjdzie mu do głowy, bez najmniejszej troski o prawdziwość czy fałsz swoich stwierdzeń. A jeśli jest obdarzony narcystyczną pewnością siebie, to łatwo uwiedzie audytorium, które odruchowo doszukuje się sensu w jego słowach. Jak się przed tym bronić? Poza włączeniem krytycznego myślenia niewiele da się zrobić. Jak mawiał Albert Einstein: "Istnieją tylko dwie nieskończone rzeczy: wszechświat i ludzka głupota. Choć co do tej pierwszej nie mam absolutnej pewności".

Największy kryzys uchodźczy od czasów II wojny światowej Ulet – piętnastoletni Somalijczyk dostał się wreszcie na łódź z innymi uchodźcami. Był sam – bez rodziny i przyjaciół. Podróżujący z nim Somalijczycy wiedzieli, że w Libii był więziony, torturowany i głodzony. To nieprawdopodobne, że udało mu się dotrzeć do Europy. Gdy łódź zbliżała się do wybrzeży Włoch, Ulet obserwował ruch fal i majaczącą na horyzoncie ziemię. Wtedy stracił przytomność. Mimo półgodzinnej reanimacji nie udało się go uratować – zmarł na obrzęk płuc. Gdyby zmarł w Libii, nikt by o tym nie usłyszał. W 2015 roku państwa członkowskie Unii Europejskie otrzymały ponad dwukrotnie więcej wniosków o azyl, niż rok wcześniej. Najwięcej imigrantów przybywało z Syrii, Afganistanu i Iraku – krajów pogrążonych w wieloletnim kryzysie. Konwencja Genewska mówi, że uchodźcami są osoby zmuszone opuścić kraj pochodzenia. Definicja ta nie obejmuje osób stanowiących wśród uchodźców większość: tych, którzy nie mogą korzystać z ochrony międzynarodowej, którzy utknęli w Jemenie, Sudanie Południowym, Demokratycznej Republice Konga. To uchodźcy zapomniani, ponieważ nie są oni uchodźcami. Są przesiedleńcami wewnętrznymi. W tym poruszającym reportażu, Agus Morales przygląda się im wszystkim. Podąża z imigrantami, którzy przekraczają granicę meksykańsko-amerykańską, żyje w obozach w Jordanii, pływa z uciekinierami barką po Morzu Śródziemnym. Próbuje ich zrozumieć, powiedzieć kim są, skąd przychodzą i dlaczego. I odkrywa to, co jest najbardziej przerażające – że to ludzie tacy jak ty, o tym samym wyglądzie, marzeniach i uczuciach. Każdy z nas mógłby zostać uchodźcą.