Okup za Romanowów

Są w życiu człowieka sprawy, na które nigdy nie ma czasu, choć jednocześnie jest na nie czas najwyższy. Lena mieszka w starym dworku odziedziczonym po przodkach. W atmosferze dawnych czasów tworzy piękną biżuterię z części wiekowych czasomierzy - pamiątek po dziadku zegarmistrzu. Każdego dnia nakręca zegarki nigdy nieodebrane z naprawy, przechowywane w blaszanym pudełku po francuskich czekoladkach, a wśród nich jeden wyjątkowy, z monogramem na kopercie. Stary dom skrywa wiele sekretów, które nagle zaczynają się odsłaniać. W kaflowym piecu odnajduje się dziennik z 1884 roku oraz coś, co może pomóc rozwikłać zagadkę bezimiennej mogiły w lesie za domem, złotego zegarka oraz tego, co ukrywa od lat miejscowa zielarka. Lena w poszukiwaniu odpowiedzi na owe pytania podąża śladami tajemniczej autorki dziennika – Emilie de Fleury. Wyrusza w podróż do słonecznej Prowansji, gdzie narażając siebie i córkę na niebezpieczeństwo, odkrywa zaskakujące karty historii rodziny.

"Niebo bez ptaków" Danuty Brzosko-Mędryk to już klasyka literatury obozowej i jedno z najważniejszych świadectw dotyczących Majdanka. Relacja kobiety, która przeżyła piekło na ziemi, staje się nie tylko źródłem wiedzy historycznej, ale również ostrzeżeniem dla przyszłych pokoleń. Danuta Brzosko-Mędryk miała dwadzieścia dwa lata, kiedy trafiła na Majdanek za działalność konspiracyjną. Na samym początku była sprzątaczką, a później pielęgniarką w obozowym szpitalu. Bardzo szybko zaczęła ryzykować własnym życiem, aby przekazywać notatki o obozowej rzeczywistości na zewnątrz. Były one dostarczane robotnikom, którzy posyłali je dalej. Dzięki temu w przypadku tej książki mamy do czynienia z dokumentem pisanym w dużej mierze na żywo, wypełnionym szczegółami, które z czasem mogłyby się zagubić w zakamarkach pamięci. Świat okupacji z całą swoją bezwzględnością jest tutaj widziany oczami młodej, niewinnej osoby, która miała to nieszczęście, że trafiła do miejsca nieliczącego się z ludzkim życiem.

„…Wprzód egzystencja sztuki, artysty, związana była zawsze z jakimś mniejszym lub większym dworem, z osobą króla czy wielkiego pana; dopiero w nowoczesnym ustroju społecznym dwór mecenasa rozpylił się w szary tłum bezimiennej publiczności, która rozstrzyga o sławie i dochodach artysty. Osobliwe warunki życia wytworzyły typ cygana, tego króla bez ziemi, owijającego się dumnie dziurawą peleryną niby płaszczem monarszym. Świadomość, że o wartości jego decyduje talent, i tylko talent, stwarza w artyście lekceważenie kodeksu etyki społecznej w stosunku do mieszczucha, filistra (mydlarza, jak niedawno u nas się mówiło), którego uważa jakby za reprezentanta wrogiego plemienia; niestałość dochodów, niestosunek pomiędzy stanem materialnym a wysokim napięciem duchowym, częste wreszcie ocieranie się o świat zbytku — wytwarzają ową specyficzną gospodarkę, w której owoc kilkumiesięcznej pracy spożywa się w kilka godzin, aby nazajutrz rozpocząć życie czarnej nędzy, bardziej w tych kontrastach odpowiadające wyobraźni artysty niż ciągła uregulowana mierność. A wreszcie, te okresy wytężonej pracy, łamania się z samym sobą, to rozbujanie nerwów między upojeniem twórczym a zwątpieniem niemocy lub zawodu pociąga za sobą nieodzowną potrzebę równie silnych odczynów odurzenia i szalonych wybryków. Ta dekoracyjna strona życia cyganerii, te hulanki i ekscentryczności najbardziej podpadają oczom publiczności, jako iż tamte dnie i noce mozolnej, wytrwałej pracy pozostają w cieniu: stąd tyle ciem, wabionych owym łatwym na pozór, barwnym i niefrasobliwym życiem, leci ku temu światu — ażeby w nim spłonąć. Tę też cyganerię, bawiącą się, biesiadującą, całującą ładne buziaki, płatającą tysiączne psoty, wziął Murger za przedmiot swoich Scen. …Cyganeria! to pojęcie skrystalizowało się pod piórem Murgera po raz pierwszy i definitywny zarazem…" Tadeusz Boy Żeleński

Druga część z serii "Dziewczyna z gór". Wkrocz do świata Nadii i przekonaj się, że bywają momenty, gdy wszystko przestaje być oczywiste, a emocje potrafią pokierować naszymi decyzjami, w sposób, którego nie zdołalibyśmy przewidzieć. "Śniegi. Dziewczyna z gór" to już drugi tom z serii autorstwa Małgorzaty Wardy. Tym razem do nieprzewidywalnego świata głównej bohaterki Nadii wkrada się jeszcze więcej rozterek i niepewności. Dziewczyna po latach przebywania z dala od cywilizacji decyduje się wyjść z cienia i ujawnić swoją tożsamość. Wprawia tym samym w ruch ciąg zdarzeń, których skutki mogą okazać się trudne do przezwyciężenia. Po zgłoszeniu się na komisariat policji Nadia musi zmierzyć się z wątpliwościami, dotyczącymi wiarygodności jej zeznań oraz niepochlebnymi plotkami pojawiającymi się na jej temat w mediach. Jednocześnie trop, który wskazuje na to, że porywacz Nadii nie żyje, nie jest jednoznaczne. Niepewność co do tego, kim właściwie jest Jakub, sprawia, że bohaterce i czytelnikowi, coraz trudniej jest odróżnić prawdę od tego, co jest efektem pomówień i kłamstw.

WSZYSTKO PŁONIE TODO ARDE …WYSTARCZY, ŻE WPROWADZISZ ODPOWIEDNIĄ ISKRĘ. To historia trzech kobiet, które straciły wszystko. Nawet strach. Dlatego są tak niebezpieczne. To historia zemsty niemożliwej, bez najmniejszych szans powodzenia. To historia trzech kobiet, które mają odwagę zrobić coś, co wszyscy inni mają odwagę sobie tylko wyobrażać. Cel: narobić niezłego bałaganu tym, którzy na to zasługują. Juan Gómez-Jurado w Todo Arde. Wszystko płonie dociska pedał gazu i uzależnia, wypełniając każdą stronę rytmiczną akcją i błyskotliwym humorem. ZAWSZE WYGRYWAJĄ CI SAMI. WIĘC CZAS ZMIENIĆ REGUŁY.

Rok 1961. Głęboko w lasach środkowej Rosji ukryte jest miasto, którego nie ma na żadnej mapie: Arzamas-16. Naukowcy, technicy i inżynierowe pracują tu nad zbudowaniem najpotężniejszej broni nuklearnej, jaką świat miał kiedykolwiek zobaczyć – tysiące razy potężniejszej od bomby zrzuconej na Hiroszimę. Dziesięć dni przed testem bomby młody fizyk zostaje znaleziony martwy. Jego ciało zawiera radioaktywną truciznę w ilości, która wystarczyłaby do uśmiercenia tysięcy ludzi. Władze Arzamasu są przekon

Berlin. Rok 1945. Dzień po ślubie małżonkowie rozgryzają kapsułki z cyjankiem i – na wszelki wypadek – strzelają sobie w skronie. W tym samym miejscu, zaledwie kilka godzin później, inne małżeństwo podaje szóstce dzieci truciznę. Matka też ją zażywa. Ojciec martwych już dzieci dobija żonę strzałem w tył głowy. Sam wychodzi do parku przed budynkiem i ostatnim nabojem kończy ze sobą. Ludzie ci noszą nazwiska Hitler i Goebbels. Trzecia Rzesza ginie samobójczą śmiercią. Zdarzenia z berlińskiego bunkra to kulminacja fali samobójstw, jaka przetaczała się przez Niemcy od końca I wojny światowej. Historyk Christian Goeschel przygląda się temu wstrząsającemu zjawisku i rozkłada je na czynniki pierwsze. Samobójstwa w Niemczech umieszcza w szerokim politycznym, kulturowym, ekonomicznym i społecznym kontekście. Napisanie książki stało się możliwe dzięki niezwykłemu znalezisku – autor dotarł do zbioru autentycznych listów samobójców. Rezultatem jest unikalne spojrzenie na historię narodowego socjalizmu – oczami ludzi, którzy za chwilę się zabiją

"Przynęta" to niezwykle wciągający kryminał z misterną intrygą. Wystarczy, że zaczniesz czytać, a nie będziesz się mógł od niego oderwać. Bohaterkami "Przynęty" są trzy kobiety prowadzące badania środowiska naturalnego w miejscu, w którym ma powstać kamieniołom. W skład zespołu wchodzą: Rachel Lambert - kierująca zespołem ornitolog, próbująca pozbierać się po niedawnej zdradzie, botanik Anna Pearce, szukająca okazji, żeby popełnić pewne oszustwo, oraz Grace Fulwell - tajemnicza i zamknięta w sobie zoolog. Gdy zostaje odnalezione ciało właścicielki pobliskiej farmy, wszyscy myślą, że jest to samobójstwo. W końcu pożegnalne słowa Belli Furness - "Dłużej tego nie zniosę" - świadczą same za siebie. Tylko Rachel, która dobrze znała Bellę, ma pewne wątpliwości. Kilka dni później pojawia się kolejne ciało. Tym razem kobieta została zamordowana. Śledztwo prowadzi Vera Stanhope. W przeszłości miała już do czynienia z tą okolicą i wolałaby o tym zapomnieć. Inspektor Stanhope musi poznać prawdę i poskładać w całość informacje z życiorysów wszystkich trzech kobiet, które mogą być w to zamieszane, tym bardziej że każda ma coś do ukrycia. Czy uda jej się zidentyfikować mordercę? Czy morderca wpadnie w pułapkę zastawioną przez inspektor Verę?