Ostatnie dziecko

Historia pełna przyjaźni i poświęcenia. Rozwiązywanie weselnych problemów okazuje się błahostką dla bohaterki, która nienawidzi ślubów. Główną bohaterką jest Ola, trochę cyniczna kobieta, której nie spieszy się przed ołtarz. Do instytucji małżeństwa podchodzi z dużym dystansem i nigdy nie chciała wielkiego ślubu. Jednak jej najlepsza przyjaciółka Ala marzy o pięknym ślubie, a w ostatniej chwili zostaje bez konsultantki ślubnej, więc Ola postanawia ją wesprzeć i zająć się organizacją wymarzonego wesela. Zajmuje się wszystkim - od obrączki, poprzez wybór sukienki, aż po zaplanowanie tortu. Gdy wydaje się, że wszystko ma pod kontrolą, okazuje się, że pojawiają się nieprzewidziane kłopoty. Nie podejrzewała, że ktoś będzie sabotował jej zmagania z przygotowaniami. Problemy się piętrzą, ale Ola nie zamierza się poddać. Ma plan, który musi wypalić, przecież robi to dla najlepszej przyjaciółki. Walczy z czasem i problemami, bo musi wyrobić się do wesela! "Do wesela się wyrobię" to niesamowita książka ukazująca miłość i poświęcenie dla przyjaciółki. Problemy i dylematy, które mogą zdarzyć się naprawdę i zostały opisane w książce, będą stanowiły doskonałą lekturę dla tych, którzy niedługo planują ślub. Ci, którzy mają go już dawno za sobą, mogą odetchnąć z ulgą.

Opowieść o nowoczesnym małżeństwie, w którym wszystko świetnie się układa, aż do chwili, gdy przestaje się układać. Co było przyczyną rozpadu? Powieść jest próbą znalezienia odpowiedzi na pytanie, czy można zrozumieć, co się dzieje, kiedy dwoje ludzi przestaje się kochać. Czy można pojąć istotę miłości i to, co uczucie z nami robi? Mężczyzna usiłuje zrozumieć, jak mogło dojść

Pewnego dnia mężczyźni zmienią się w słowiki. Będziemy jeszcze miały nasz kraj kobiet. Tetka, Kazia i Lubosza. Trzy dziewczynki, które widziały, jak świat urządzony przez mężczyzn obchodzi się z kruchymi, niepokornymi, odmiennymi – i poprzysięgły sobie, że nie będą takie jak ich matki. Gdy dorastają, biorą więc los we własne ręce. Tymi rękami – kapłanki, zielarki i wieszczki – budują nowy kraj w odosobnionej, zielonej dolinie, z dala od wojen i spraw wielkiego świata. Wkrótce okaże się jednak, że aby budować, trzeba czasem coś poświęcić. Że trzeba iść na ustępstwa. Że można stracić coś, czego nigdy nie chciało się tracić. Prawdziwy raj zawsze ma w sobie coś gorzkiego, okupionego wysiłkiem, przemijającego. Oto opowieść, która zapewnia wytchnienie i schronienie, lecz nie udaje, że możliwe jest na dobre odgrodzić się od świata. Daje za to nadzieję, że świat ten można zmieniać, budując w nim wymarzony dom. Wbrew wszystkiemu.

"Brudna gra. Dziedzictwo. Tom 1" Alicji Skirgajłło to powieść, która wciąga od pierwszej strony i nie pozwala na przerwę aż do samego końca. Kiedy młoda dziewczyna dziedziczy fortunę, jej życie zmienia się o 180 stopni, a to dopiero początek niezwykłych wydarzeń. Kira Sadowska właśnie kończy naukę w Akademii Sztuk Pięknych. Zamierza tylko odebrać dyplom i wyjechać na wymarzone wakacje. Stolicę Francji planuje zwiedzić ze swoim ukochanym oraz najlepszą przyjaciółką. Czeka ją wymarzony czas w jednym z najpiękniejszych europejskich miast. Tymczasem okazuje się, że musi odłożyć plany na daleką przyszłość. Zupełnie nagle kobieta dowiaduje się, że jej ojcem, którego nigdy nie miała okazji poznać, był Tomasz Abramowicz, czyli właściciel największej firmy marketingowej w kraju. Mężczyzna przepisał córce cały swój majątek, a tajemnica, którą Ulka i Paweł skrywali przed Kirą, wychodzi na światło dzienne. Jej życie staje na głowie, ale z pomocą przychodzi Eryk, czyli wyjątkowo przystojny współwłaściciel odziedziczonej właśnie firmy. Czy to możliwe, że wszystko zmieni się wkrótce jeszcze bardziej, i czy będą to dobre zmiany?

Młoda dziennikarka ma przeprowadzić wywiady z dwoma trzydziestoletnimi milionerami w Nowym Jorku i Los Angeles, i dowiedzieć się, dlaczego są wciąż singlami. Obaj bardzo strzegą swojej prywatności. Dziewczyna musi zastosować różne chwyty, by zdobyć wymarzony wywiad. Nie przeczuwa jednak, jak bolesne historie odkryje. Ani że znajdzie przyjaźń i gorącą miłość. Niechęć do związków – jest. Dysfunkcyjna rodzina – jest.

Nowy przekład powieści, za którą pisarz otrzymał prestiżową i najstarszą brytyjską nagrodę literacką James Tait Black Memorial Prize. Książka jest satyrą na społeczeństwo amerykańskie z jego pędem do bogacenia się i obsesją na punkcie młodości. Dotyka także wciąż aktualnych kwestii filozoficznych i społecznych związanych z sytuacją gospodarczą i polityczną. Ta opowieść o zdradzie, pożądaniu bogactwa i młodości za wszelką cenę trafnie nawiązuje do współczesnej kondycji człowieka i zmusza do głębokiej refleksji nad światem i własnym życiem. Przekład został uzupełniony przypisami, ponieważ w powieści tej pojawiają się już elementy późniejszej „filozofii wieczystej” autora, a właśnie ta filozofia wywarła głęboki wpływ na kontrkulturę lat 60.

4 kwietnia 1942 roku. Statek z pierwszymi Polakami dociera do Pahlawi w Iranie. Wita ich piaszczysta plaża – to tutaj powstanie miasteczko: setki białych namiotów, które na długie tygodnie staną się domem dla kilkudziesięciu tysięcy ludzi. Niektórzy po zejściu na ląd całują perską ziemię. Ci, którzy przeżyli podróż z Sybiru, wierzą w szansę na normalne życie, mają nadzieję na powrót do Polski i ponowne spotkanie z bliskimi. Liczą, że tutaj ich los się odmieni. Zainspirowana historią własnej rodziny autorka pieczołowicie rekonstruuje ścieżki Polaków w Iranie. Przeczesuje archiwa i rozmawia z tymi, którzy jako dzieci odbyli dramatyczną podróż do wolności. Domy na piasku to jednocześnie opowieść o mniej znanych kartach z historii II wojny światowej i poruszający obraz uniwersalnego doświadczenia uchodźców.