Ostatnie dziecko

"Ulica marzycieli" to zabawna, pełna trafnych spostrzeżeń opowieść na temat tego, co w życiu jest najważniejsze. Trudno jest cokolwiek zmienić w sobie, jeśli od lat funkcjonujemy w określony sposób. A jeszcze trudniej, kiedy to, co chcielibyśmy osiągnąć, jest tak bardzo w tej chwili niemożliwe! "Ulica marzycieli" to niezwykle ciekawa pozycja, kultowa i zabawna! Jake obecnie jest dobiegającym trzydziestki nie do końca dojrzałym marzycielem, który utknął w ciele komornika. Od lat próbuje zmienić cokolwiek, jednak zawód i charakter pracy skutecznie mu to uniemożliwiają. Misiek to bezrobotny geniusz, a przynajmniej tak o sobie myśli. Pragnie dziewczyny, która sprawi, że życie będzie palić go pod sercem jak zbyt pikantny posiłek i to wcale nie przez jedną noc. Usilnie szuka tej jedynej, jednak wciąż napotyka na niewłaściwe, niewystarczające, zbyt brzydkie kobiety. Belfast w latach 90. jest zniszczonym przez bomby polem bitwy, na którym spór toczą dwa wrogie plemiona, wciąż nie potrafiąc dojść do porozumienia. W czasach długiej i bezsensownej wojny domowej dwójka nietypowych przyjaciół podąża przez życie w poszukiwaniu realizacji najbardziej ludzkiej z potrzeb, jaką jest miłość. Oczywiście tak zakładają, bo gorącą i namiętną nocą z nieznajomą również by nie pogardzili. Jednak czy uda spełnić się im marzenie? "Ulica marzycieli" zachwyca miliony czytelników, bawi do łez i skłania do refleksji!

W Nowym Jorku, Hortense pracuje nad swoją pierwszą kolekcją haute couture, z nadzieją na karierę godną drugiej Coco Chanel. Marzenie ma się urzeczywistnić dzięki finansowemu wsparciu zamożnej i tajemniczej hrabiny Eleny. Gary cały swój wolny czas poświęca przygotowaniom do koncertu w duecie z utalentowaną skrzypaczką Calypso. W Paryżu, Zoé, młodsza siostra Hortense, przeżywa rozterki w związku ze swoim chłopakiem Gaétanem. Joséphine kursuje między Londynem, Paryżem a Lyonem

Najbardziej osobista książka autora S@motności w Sieci. Nieżyjąca matka, Irena Wiśniewska, pisze z czeluści piekielnych do swojego ukochanego syna Janusza. Pisze na Facebooku, a jej wpisy układają się w intymną, fascynującą opowieść, gdzie rodzinne historie przeplatają się z wywodami o Bogu, nauce, sztuce… Dopiero teraz, na fejsie, mogą powiedzieć sobie wszystko. Ten zapis wzajemnej tęsknoty jest próbą dokończenia przerwanej śmiercią rozmowy, w której nie ma już tabu.

Oto literackie świadectwo naszego czasu. Powieść niewielka, ale gęsta, dużo się w niej dzieje. Bohater ma na imię Franciszek i jest malarzem. Zaczyna się starzeć, przeżywa artystyczny kryzys, nęka go dramat upływu czasu i problemy ze zdrowiem. Jego małżeństwo jest w ruinie, a wokół trwa zimna wojna domowa. Temat zatem nie wydaje się wesoły, mimo to książka pełna jest ironii i serdecznej kpiny. Bo też

Obecnie Andriej Płatonow jest stawiany na równi z twórcami takimi jak Tołstoj, Czechow, Szołochow oraz Bułhakow. W czasach, w których pisał swoje książki, nie mógł jednak zdobyć uznania ze względów na pobudki polityczne. Sam Stalin zabronił ich publikacji. Jego powieści są wywrotowe, ponure, prześmiewcze i bezlitosne wobec aparatu władzy oraz dogmatów. "Dół" został ukończony w 1930 roku, lecz opublikowano go w czasopiśmie emigracyjnym dopiero prawie 30 lat później. Wcześniej ta wybitna książka była znana jedynie z odpisów. "Dół" jest antyutopijną opowieścią skupiającą się na budowie domu mającym stanowić fundament świetlanej przyszłości. Nie wszystko idzie jednak zgodnie z planem. Proces budowy zatrzymuje się na wykopaniu dziury w ziemi. Nadzieja na lepszą przyszłość umiera, a sami kopacze odczuwają bezsens podejmowanych czynności. Świat zawładnięty ideologią planu pięcioletniego i kolektywizacji jest przedstawiony w sposób karykaturalny, a nowomowa sprowadzona do poziomu bełkotu. Osiągnięciem Płatonowa jest napisanie jednego z najbardziej wnikliwych opisów totalitaryzmu i bezlitosne ukazanie okrucieństwa systemu z początku mającego stanowić wybawienie. Autor obnaża groteskowość działań podejmowanych przez władzę - to właśnie z tego powodu Stalin zakazał publikacji jego powieści. "Dół" Andrieja Płatonowa został opatrzony wstępem Andrzeja Stasiuka i posłowiem Adama Pomorskiego. Nowy przekład nadaje powieści jeszcze lepszą jakość. Pomorski, tłumacząc ją, korzystał z najbardziej wiarygodnej wersji powieści wydanej w 2000 roku przez Rosyjską Akademię Nauk. Dzięki temu czytelnicy będą mogli doświadczyć w jak najdokładniejszy sposób emocji, które starał się przekazać oryginalny autor.

Kształt Demona to emocjonująca powieść kryminalna autorstwa Magdaleny Zimniak, która wciąga czytelnika w mroczny świat tajemnic i zbrodni. Akcja rozgrywa się w jednym z warszawskich kościołów, gdzie podczas mszy dochodzi do niepokojącego zdarzenia – Julia znika bez śladu. Prowadząca śledztwo nadkomisarz Krystyna Farkas odkrywa, że to nie pierwszy przypadek zaginięcia w tej świątyni, co wprowadza ją w głąb przerażających sekretów otaczających Julii oraz jej bliskich. Mroczne tajemnice i niepewność Podczas śledztwa, Farkas natrafia na szereg niejasności, które ujawniają mroczne tajemnice skrywane przez Julii oraz osoby z jej otoczenia. Z każdym krokiem dochodzenia, atmosfera gęstnieje, a pytania mnożą się w zastraszającym tempie: Co naprawdę wydarzyło się w kościele? Kto jest odpowiedzialny za zniknięcia? Jakie sekrety skrywa Julia? Odpowiedzi nie są proste, a każda z odkrytych wskazówek przybliża Krystynę do demona, który czai się w mroku, gotowy zabić, by utrzymać tajemnice w ukryciu. Psychologia strachu Książka nie tylko bawi, ale także zmusza do refleksji nad naturą strachu i odwagi. W miarę jak Farkas zbliża się do rozwiązania zagadki, stawia czoła nie tylko zewnętrznym zagrożeniom, ale i własnym lękom. Jak daleko jest w stanie posunąć się, by odkryć prawdę? W jakim stopniu otoczenie może wpłynąć na nasze wybory, a także na nasze podejście do tego, co uważamy za moralnie słuszne? Intensywna narracja i pełne napięcia zwroty akcji Styl pisania Zimniak jest pełen emocji, a każdy rozdział przyciąga uwagę i sprawia, że czytelnik pragnie więcej. Intensywność narracji oraz nieprzewidywalne zwroty akcji sprawiają, że trudno oderwać się od lektury. Książka jest idealnym wyborem dla miłośników thrillerów oraz tych, którzy cenią sobie dobrze skonstruowaną fabułę z głębokimi postaciami. Jeśli szukasz powieści, która przeniesie Cię w świat mrocznych tajemnic i emocjonujących odkryć, Kształt Demona z pewnością spełni Twoje oczekiwania. Zanurz się w tę niezwykłą historię i sprawdź, co naprawdę skrywa tajemniczy kościół w Warszawie – być może odważysz się stawić czoła własnym demonom.

Pierwsza w historii książka poświęcona śląskiemu rzeźbiarzowi, który stworzył "Śpiącego lwa" stojącego dziś na bytomskim rynku i wiele innych rzeźb zdobiących najróżniejsze miejsca na Śląsku. "Bachantka na panterze. Historia zakazanej miłości śląskiego rzeźbiarza i jego pięknej modelki" Gabrieli Anny Kańtor to pełna zmysłowości historia o sztuce i romansie, który eksplodował z pełną siłą w XIX wieku. Theodor Erdmann Kalide był niemieckim rzeźbiarzem, którego nazywano śląskim Michałem Aniołem. Urodził się w Chorzowie na Górnym Śląsku w 1801 roku w rodzinie niemieckiego inspektora hutniczego. Bardzo szybko dostrzeżono jego skłonności artystyczne, a przede wszystkim talent, dlatego jako osiemnastolatek rozpoczął naukę w Akademii Sztuk Pięknych w Berlinie. To właśnie tam stworzył swoje najpopularniejsze dzieła, a więc "Śpiącego lwa", "Chłopca z łabędziem" czy też "Dziewczynkę z lirą". To tam też powstała "Bachantka na panterze", czyli rzeźba nazywana jedną z najbardziej kontrowersyjnych w historii sztuki. Porażająca erotyzmem rzeźba skazała go na artystyczną banicję, a modelkę na bezwzględne wymazanie z historii. Stała się ona symbolem wielkiego uczucia, jakie ich połączyło.