Podejrzany jak diabli

Thriller psychologiczny, w którym nowe tropy zgubią nawet najbardziej wnikliwego czytelnika. Greta Drawska powraca, a wraz z nią emocjonujące "Czerwone oleandry"! Weronika ma życie, o którym z pewnością marzy wiele kobiet. Mieszka w pięknym, dużym domu, w którym wraz ze swoim przystojnym i zaradnym mężem biznesmenem wychowuje nastoletnią córkę. Wszystko to okazuje się jednak być niesamowicie ulotne. Pewnego dnia życie Weroniki runęło niczym domek z kart. Ukochany mężczyzna nagle odchodzi, a czas pokazuje, że jest to tylko wierzchołek zbliżającej się tragedii. Życie młodej kobiety staje się niczym innym jak sennym koszmarem. Okazuje się, że nie zna swoich bliskich tak dobrze, jak myślała. Weronika próbuje się odnaleźć w nowej, trudnej rzeczywistości. Błądzi we mgle utkanej z setek pytań, które pozostają bez żadnej odpowiedzi. Jej niczym niezmącona sielanka z dnia na dzień zamieniła się w życie przepełnione zdradą i śmiercią. Czy Weronika pozna prawdę? Czy uda jej się odzyskać ukochaną córkę?

W duszy bohaterów Dostojewskiego zawsze toczy się walka pomiędzy dobrem a złem, ale zenit osiąga ona właśnie w duszy głównego bohatera tej powieści, dziewiętnastoletniego Arkadiusza Wiersiłowa. Znajduje się on w okolicznościach, które czynią problem wyboru możliwym i nieuniknionym. Możliwość zawiera się w jego młodości, nieukończeniu procesu kształtowania osobowości. Nieuniknioność zawiera się w stanie już zaczętego rozpadu jego osobowości, moralnego i psychicznego. Pisarz pokazuje, jak formuje się ona przez chciwość, żądzę zysku i rozpustę. W dodatku młokos to młody chłopak, który kocha swego ojca, ale do końca nie potrafi odpowiedzieć na pytanie, czy jest on bohaterem, czy łajdakiem.

Chwytająca za serce opowieść o poświęceniu, prawdziwej miłości i szczęściu. I o tym, że czasem rezygnując z siebie można zyskać najwięcej. Kiedy Łucja znajduje porzucone dziecko, jej życie diametralnie się zmienia. Ponieważ dziewczynka jest chora i żadna rodzina nie decyduje się na adopcję, Łucja postanawia wziąć za nią odpowiedzialność. Niestety, otwierając się na miłość, musi porzucić swoje marzenia i plany. Czy będzie gotowa na tyle poświęceń? Justyna leczy się z powodu depresji. W młodości podjęła niewłaściwe decyzje, przez które teraz nie potrafi w pełni cieszyć się życiem. Tkwi w marazmie i nic nie wskazuje na to, że kiedykolwiek zazna jeszcze miłości.

Jeśli kochasz klasykę polskiego rocka i muzykę Oddziału Zamkniętego, to nie przegap tej książki! Pierwsza biografia kultowego zespołu to doskonały wgląd w jego burzliwą historię, którą masz okazję w końcu poznać! "Oddział Zamknięty. Napiętnowani marzeniami" to wejście do szalonego rockowego świata, którego nie będziesz chciał opuścić! Oddział Zamknięty to nie przelewki. W przypadku tej grupy półśrodki nigdy nie wchodziły w grę. Zresztą to słowo w słowniku muzyków praktycznie nie istniało. Wrzucić piąty bieg i jazda aż do zatarcia silnika - z taką właśnie filozofią kojarzony jest ten zespół. Imprezy bez żadnych zahamowań, hektolitry alkoholu i hotelowe rozróby okazały się stałymi punktami programu. Mimo to pierwsze miejsce zawsze należało się muzyce. Ostra i bezkompromisowa twórczość trafiła na podatny grunt. Oddział Zamknięty to zespół, który przemówił do młodzieży jak żaden inny dzięki swojej szczerości i pasji. Z jednej strony zapraszał do zabawy i oderwania się od codziennej szarości, z drugiej prowokował do myślenia. Połączenie tych elementów przyniosło efekty w postaci wielu niezapomnianych hitów, które stały się klasykami. Oddział Zamknięty zawsze kojarzy się z dwiema istotnymi w historii zespołu postaciami. Krzysztof Jaryczewski, twórca pokoleniowych hymnów, i Wojciech Łuczaj-Pogorzelski, zdystansowany wobec świata gitarzysta i strażnik rockowego riffu, to główni bohaterowie, dzięki którym ta opowieść jest tak barwna i fascynująca. W przeszłości bliscy sobie niczym bracia. Obecnie oddzieleni od siebie murem prawników. Ponad cztery dekady działalności, sukcesów i katastrof to ekstremalna jazda bez żadnych kompromisów. Sięgnij po tę książkę, a w pełni poczujesz rockowy klimat!

Wstrząsające listy ofiary do kata. Karmił nas pan dwa razy dziennie. O osiemnastej dawano nam trzy czwarte litra brukwi lub marchwi. Ile tam było tłuszczu i mięsa, wiedział tylko kucharz i pan. O dziewiętnastej zaczynała się godzina śpiewania. Kto miał trudności z nauką, wędrował do karceru. Pan sam urządzał owo pomieszczenie. Takich szczurów nie widziałem nigdy. Z zepsutej rury wodociągowej sączyła się woda. Kiedy zamykał pan drzwi obite gumą, woda sięgała kolan. Bywał też pobyt w karcerze zaostrzony. Na przykład cztery dni bez jedzenia i bez koca. Płakaliśmy z głodu. Dwunastoletni Czesław Czubak trafił jako jeden z pierwszych więźniów do dziecięcego obozu w Lubawie. Zaraz po przybyciu do obozu dziecko było bite gumową pałką przez komendanta, który potem zadawał mu pytanie: Alles in Ordnung? (Wszystko w porządku?). Należało odpowiedzieć: Jawohl, Herr Lagerkommandant. Alles in Ordnung. (Tak, panie komendancie obozu. Wszystko w porządku). Ale ponieważ nowicjusz nie mógł tego wiedzieć - milczał. I tak zaczynało się piekło torturowania i mordowania polskich dzieci. Czesław Czubak przeżył tam pięć lat. Po dwudziestu czterech latach od zakończenia wojny zdecydował się pisać listy do swojego oprawcy, żeby zapytać o zło, którego nawet jako dorosły człowiek nie potrafił zrozumieć. Jego opowieść to jedno z najbardziej poruszających świadectw dziecka więzionego, głodzonego, bitego i bestialsko torturowanego - za kradzież kromki chleba, śpiewanie polskich piosenek albo za to, że jego rodzice byli aresztowani.