W ogóle mnie nie słuchasz! Czyli co nam umyka i dlaczego to takie ważne

Niezwykła opowieść o księżnej Izabeli, jednej ze sławniejszych dam swojej epoki. Kobiecie silnej, wzbudzającej podziw, ale też liczne kontrowersje. Książka ukazuje jej pasje, kompleksy, budzące zgorszenie romanse, tragedie życiowe, a także obraz Rzeczypospolitej XVIII w., skonfliktowanych Polaków, zdrajców i patriotów.

Talibowie - fundamentalistyczni wyznawcy islamu. Ludzie, którzy swoim rodaczkom zgotowali piekło na ziemi. Jednej z takich kobiet, okrutnie doświadczonej przez los w kraju pod rządami radykalnych islamistów, Marcin Margielewski poświęcił książkę "Wyrwana z piekła talibów". "Wyrwana z piekła talibów" to historia Afganki Nilofar Ayoubi - kobiety, która wykazała się ogromną odwagą, opowiadając o swoich losach i godząc się na ujawnienie przez autora książki jej personaliów. Uczyniła to, choć kilkukrotnie była niedoszłą ofiarą zamachowców czyhających na jej życie. Marcin Margielewski snuje opowieść o dzieciństwie Nilofar Ayoubi, która w chłopięcym przebraniu zdobywała edukację i korzystała z praw przysługujących w państwie talibów wyłącznie mężczyznom. Autor opisuje też ucieczkę kobiety, która, po przejęciu władzy przez radykałów, aby ratować swoje życie, musiała opuścić kraj.

"Gdybym miał określić swoje życie dwoma słowami, byłyby to góra i dolina. Do dziś mam w pamięci żywy obraz naszego nauczyciela ze szkoły podstawowej w Ahornach, opowiadającego o najwyższej górze świata lub jak z bratem, siedząc w izbie przed radiem, śledzimy całymi dniami wejście trzech saksońskich alpinistów na Große Zinne. Nawet nie śmiałem marzyć, że sam stanę kiedyś na szczycie Mount Everestu, nie mówiąc już o innych najwyższych górach globu. A co dopiero, że będzie dane mi pisać historię alpinizmu, najpierw jako partner wspinaczkowy Reinholda Messnera aż do jego czternastego ośmiotysięcznika, a potem na własną rękę: jako autor najszybszego wejścia na Mount Everest, zjazdów na nartach z wierzchołków Nanga Parbat i Mount Everestu czy wytyczenia nowej drogi na Jasembie. Rekordy, prędkość, konkurencja: wszystko to wpływało przez długi czas na moje życie. [...] Ten swoisty wyścig jest dla nas, alpinistów, błogosławieństwem i przekleństwem zarazem. Zbyt wielu partnerów od liny straciło życie w górach, wśród nich bliscy przyjaciele. Gdy na twoich oczach ginie kumpel, nic nie jest już jak dawniej. Dziś wiem, że lepiej w miarę szybko wrócić na górę związaną z nieszczęściem. A jednak musiało upłynąć ponad 25 lat od fatalnej w skutkach wyprawy, nim mogłem pojawić się ponownie pod Manaslu. Powrót na „Górę Ducha”, którą długo postrzegałem jako wroga, pozwolił mi pogodzić się z tragedią z 1991 roku, kiedy to najpierw Carlo Großrubatscher w pobliżu naszego namiotu odpadł z niewyjaśnionych przyczyn od ściany i zginął. Chwilę później mój najlepszy przyjaciel, Friedl Mutschlechner, gdy stał obok mnie, został śmiertelnie rażony piorunem. Z perspektywy lat myślę, że może popełniliśmy błąd, nie zawracając zawczasu. Tyle że błędy są, niestety, składową alpinizmu." Hans Kammerlander, Prolog "Jako pierwszy człowiek zjechał na nartach z Mount Everestu i zdobył prawie wszystkie ośmiotysięczniki. Hans Kammerlander świętował imponujące sukcesy na najwyższych szczytach świata, jednocześnie przyjmując gorzkie razy od losu. Wraz z dziennikarzami Vereną Duregger i Mariem Viglem robi bilans swojego życia. W rozmowach opowiada nie tylko o górskich rekordach, wypowiada się również na tematy, które zajmują go prywatnie: mówi o szczerości i egoizmie, przyjaźniach i nieodwracalnych błędach. Wspomina, jak zmieniły go narodziny córki i czego oczekuje od przyszłości." "Autobiografia z atmosferą, że kroić nożem - rzadko kiedy mamy okazję zbliżyć się do Hansa tak, jak tu." "ALPS Magazin" "Od początku mojej górskiej kariery bardzo uważnie i z dużym podziwem śledzę działalność polskich alpinistów. Przede wszystkim w najwyższych górach świata często szukali nowych dróg, czyniąc niemal niemożliwe możliwym. Kilkukrotnie działałem na wyprawach wspólnie z kolegami z Polski, na południowej ścianie Czo Oju z Wojtkiem Kurtyką, a na południowej ścianie Lhotse z Krzysztofem Wielickim i Arturem Hajzerem. Zapamiętałem ich jako bardzo mocnych i nadzwyczaj koleżeńskich, dlatego też bardzo się cieszę, że książka Wzloty i upadki mojego życia stała się dostępna dla miłośników gór w Polsce. Życzę wielu przyjemnych chwil w trakcie lektury." Łączę najserdeczniejsze pozdrowienia, Hans Kammerlander

Siedemnastoletnia Chloe Blue, aby odciąć się od traumatycznych wydarzeń, przeprowadza się do ojca mieszkającego w Morro Bay, gdzie ma skończyć liceum. W nowym miejscu planuje się nie wychylać i w spokoju przetrwać ostatni rok nauki, lecz szybko okazuje się, że to niemożliwe. Już pierwszego dnia staje się nowym celem szkolnej hejterki. Nastolatka wydaje się jednak nie przejmować wiszącym nad jej głową zagrożeniem. Uważa, że jeśli zignoruje zaczepki rówieśniczki, to ta w końcu odpuści. Nic bardziej mylnego. Niespodziewanie przyjaciel jej brata, a jednocześnie szkolna gwiazda koszykówki, Mason Scott, proponuje Chloe układ – udawany związek z korzyściami dla obojga. On ochroni ją przed zaczepkami, a ona w zamian pomoże mu w nauce. Plan niemalże idealny. A jednak są sprawy, w których nie da się blefować. Książka zawiera treści nieodpowiednie dla osób poniżej szesnastego roku życia.

W trakcie dwóch miesięcy 1944 roku zawarto kilkaset małżeństw, a mniej formalne związki we wszelkich możliwych konfiguracjach tworzyły się rozpadały każdego dnia. Praktycznie codziennie odbywały się koncerty, często w działających kawiarniach, a informowały o nich zgrabnie wykonane plakaty. W kinie pokazywano premierowe filmy, w radiu nadawano gorące newsy i przedwojenne szlagiery, a jeśli chodzi o prasę - konkurowało ze sobą kilkadziesiąt tytułów. Nie zapomniano nawet o pisemkach dla dzieci, podobnie zresztą jak o teatrach lalkowych. Bardzo sprawnie działała poczta, a komunikację zapewniły kilometry nowych ulic z odpowiednią sygnalizacją. Była też policja i sądy, ponieważ nie zabrakło, jak to w milionowym mieście, przestępczości. Wbrew pozorom zupełnie nieźle radziła sobie nawet warszawska roślinność - choć istotnie nie miała łatwego zadania. Ta książka to opowieść również o niej, podobnie jak o zwierzętach, a nawet o Wiśle. To opowieść o Życiu w sytuacji ekstremalnej, bo w Powstaniu Warszawskim nie tylko walczono i umierano, ale przede wszystkim starano się właśnie żyć. Nie wszędzie się dało, a tam gdzie jednak się dało, to zazwyczaj jednak tylko przez jakiś czas. A jednak próbowano. Gdzie tylko pojawił się najmniejszy wentyl wolności, odradzało się normalne życie. "W sierpniu, w naszej szczęśliwej dzielnicy było wszystko: biało-czerwone flagi, gazeta >Barykady Powiśla<, odezwy porozklejane na murach, komitet samoobrony (). Łapaliśmy audycje powstańczego radia. Zachłystywaliśmy się wolnością. Było, powtarzam, wszystko. A skoro tak, to musiał być i teatr" - wspominała Krystyna Berwińska, która właśnie na Powiślu współtworzyła w tych dniach teatrzyk "Kukiełki pod Barykadą". Powstanie nie było martyrologicznym capstrzykiem, staniem na baczność i recytowaniem "Roty" - choć bardzo się o to starano. Było przede wszystkim wielką eksplozją witalnej siły ówczesnych dwudziestolatków. A tego na szczęście nigdy, nigdzie i nikomu nie udało się do końca kontrolować.

Miasto tętni życiem. W nocnych lokalach toasty za odrodzony kraj wznoszą ramię w ramię politycy, literaci, aktorzy i przedstawiciele gangsterskiego półświatka. Nie wszyscy jednak bawią się tak dobrze. Od pół roku w Warszawie znajdowane są zwłoki młodych, bestialsko zamordowanych kobiet, z zaszytymi ustami i głowami odrąbanymi od ciała. Zdesperowana policja, uginając się pod naporem opinii publicznej, sięga po niecodzienne środki... Do pomocy komisarzowi Antoniemu Wróblowi zostaje oddelegowany inżynier Stefan Ossowiecki – znane warszawskie medium, u którego na „seansach z duchami” bywał nawet sam marszałek Piłsudski. Współpraca między jasnowidzem a niechętnym mu racjonalistą nie układa się jednak najlepiej. Policja zostaje zmuszona, by skorzystać także z wpływów... Taty Tasiemki, najsłynniejszego przedwojennego gangstera. „Fenomen z Warszawy” Tomasza Duszyńskiego to niezwykle realistyczny i barwny fresk z epoki, w którym przedwojenne życie elit miesza się z historiami prosto z gangsterskiego półświatka. To trzymający do końca w napięciu kryminał historyczny wielokrotnie nagradzanego autora serii „Glatz”, który powraca z nową powieścią.

Zanurz się w poruszającą i niezwykle autentyczną opowieść o poszukiwaniu siebie w obliczu wyzwań, jakie niesie ze sobą choroba dwubiegunowa. "Mniej więcej Maddy" Lisy Genovy to powieść obyczajowa, która z wrażliwością i głębokim zrozumieniem ukazuje wewnętrzny świat młodej kobiety, Maddy Banks, zmagającej się z diagnozą i próbującej odnaleźć swoje miejsce w świecie. To historia, która wciąga od pierwszej strony, zmuszając do refleksji nad tym, co naprawdę oznacza "normalność" i jak wiele siły drzemie w każdym z nas. Maddy Banks to z pozoru zwyczajna studentka pierwszego roku na Uniwersytecie Nowego Jorku, przytłoczona nauką, życiem w metropolii i niedawnym rozstaniem. Jednak jej poczucie inności, które towarzyszyło jej od zawsze w idealnej rodzinie z Connecticut, zaczyna przybierać niepokojące rozmiary. Po dewastującym załamaniu i rozpoczęciu leczenia antydepresantami, Maddy doświadcza gwałtownej, przerażającej manii, która prowadzi do diagnozy choroby dwubiegunowej. Autorka, Lisa Genova, znana z poruszania trudnych tematów neurologicznych z niezwykłą empatią i naukową precyzją, po raz kolejny udowadnia swój talent. W "Mniej więcej Maddy" zabiera nas w podróż przez skomplikowane stany emocjonalne bohaterki - od euforii po głęboką depresję, od poczucia bycia "za dużo" po "za mało". Maddy walczy o odnalezienie swojej tożsamości, o kontrolę nad chorobą, która wpływa na jej relacje z bliskimi i marzenia. W poszukiwaniu autentyczności i sposobu na wyrażenie siebie, Maddy odrzuca tradycyjnie pojmowane "normalne" życie na rzecz kariery komika stand-upowego. Wyzwania i poszukiwanie tożsamości Maddy Książka Lisy Genovy to nie tylko studium choroby, ale przede wszystkim opowieść o ludzkiej sile i determinacji. Maddy uczy się, jak radzić sobie z wahaniami nastroju, stygmatyzacją i oczekiwaniami społeczeństwa. Jej droga jest pełna wzlotów i upadków, ale każda próba, każdy błąd, przybliża ją do akceptacji siebie i zrozumienia, że jej wartość nie zależy od diagnozy. Głębokie studium psychologiczne: Poznaj złożoność życia z chorobą dwubiegunową z perspektywy osoby, która jej doświadcza. Poszukiwanie autentyczności: Śledź Maddy w jej dążeniu do bycia sobą, nawet jeśli oznacza to odrzucenie utartych ścieżek. Siła relacji: Zobacz, jak choroba wpływa na więzi rodzinne i przyjacielskie, i jak wsparcie bliskich staje się kluczowe. Inspirująca przemiana: Odkryj, jak Maddy znajduje siłę w humorze i sztuce stand-upu, by przetwarzać swoje doświadczenia. Odbiór czytelników i przesłanie powieści Czytelnicy doceniają "Mniej więcej Maddy" za przystępny język i styl Lisy Genovy, który sprawia, że skomplikowane zagadnienia zdrowia psychicznego stają się zrozumiałe i ludzkie. Wielu odbiorców podkreśla, że książka pozwala im wejść w buty bohaterki, poczuć jej wzloty i upadki, co prowadzi do głębszego zrozumienia i empatii wobec osób zmagających się z chorobą dwubiegunową. Powieść jest ceniona za realistyczne ukazanie wpływu choroby na życie codzienne, relacje i poczucie tożsamości, a także za to, że nie unika trudnych aspektów, jednocześnie oferując nadzieję i inspirację. To historia, która zostaje w pamięci na długo po przewróceniu ostatniej strony, skłaniając do refleksji nad akceptacją, siłą ducha i znaczeniem bycia "mniej więcej" sobą. "Mniej więcej Maddy" to poruszająca powieść obyczajowa, która nie tylko edukuje, ale przede wszystkim dotyka serca, ukazując, że nawet w najtrudniejszych chwilach można odnaleźć swoją drogę i sens. To lektura obowiązkowa dla każdego, kto szuka historii pełnej emocji, autentyczności i nadziei. Sięgnij po tę książkę i pozwól sobie na poruszającą lekturę, która poszerzy Twoje horyzonty i pozostawi w Tobie trwały ślad. Przekonaj się, jak wiele może nauczyć historia dziewczyny, która odnalazła swoją siłę w byciu "mniej więcej" sobą!