W ogóle mnie nie słuchasz! Czyli co nam umyka i dlaczego to takie ważne

"Czarne Miasto" może okazać się jednym z najważniejszych debiutów tego roku. Niesamowita powieść o losach śląskiej rodziny utrzymana w konwencji realizmu magicznego. Gdzieś, pośród ulic Czarnego Miasta, zagubione jest mieszkanie Wandy. Jest ogromne, ale choć całkowicie wypełniają je meble i wspomnienia, kobieta nie czuje się tu ani dobrze, ani w pełni bezpiecznie. Jej mąż, Zdzisiek, zginął przed laty w kopalni. Było to tego strasznego dnia zaćmienia. Ludzie, którzy szukali schronienia w naprędce budowanych korytarzach, ginęli pod zwałami czarnego gruzu. Wanda nadal nie może otrząsnąć się po tej tragedii. Jej córki próbują żyć normalnie, lecz wyjazd do Białego Miasta okazał się nie do końca skutecznym lekarstwem. Nadal dręczą je wspomnienia. Nadal wraca do nich koszmar sprzed lat. "Czarne Miasto" Marty Knopik trudno sklasyfikować. Zresztą nie wydaje się to sprawą absolutnie konieczną, choć warto pokusić się o jakieś porównania dla wygody przyszłego czytelnika. To książka zupełnie inna od tych, które wypełniają większość księgarnianych półek. Balansuje na pograniczu tego, co realne i tego, co realności się wymyka. Utkana jest z czarów, wspomnień, ulotnych przeżyć i tajemnic zaklętych często w na pozór zwyczajnych przedmiotach. Możemy tu więc mówić o realizmie magicznym, jak w przypadku "Stu lat samotności" Marqueza czy jednej z najwspanialszych powieści Olgi Tokarczuk, "Prawiek i inne czasy". Marta Knopik stworzyła jednak opowieść unikatową i w pełni własną. "Czarne Miasto" czyta się znakomicie i z prawdziwą przyjemnością błądzić można po meandrach tej wielowarstwowej prozy.

Jeśli lubisz Edgara Allana Poego, pokochasz tę powieść. Dom na wzgórzu nie jest pusty. Las skrywa więcej niż tylko cienie. Emilia, warszawska prawniczka porzuca wielkomiejską karierę, aby zamieszkać w Pełniku, miejscowości leżącej w leśnych ostępach Kotliny Kłodzkiej, w której się wychowała. Odziedziczony po zmarłej ciotce dom ma się okazać wyzwoleniem, kluczem do życiowych zmian. Dziewczyna planuje odnowić dworek i otworzyć w nim ośrodek wypoczynkowy. Nie zna jednak sekretów, jakie kryje z pozoru sielski Pełnik. Spadek ciotki Edny okaże się czymś o wiele więcej niż tylko podupadającą posiadłością, w której Emilia planuje generalny remont... W jej nowym życiu, pełnym napięcia i dziwnych wydarzeń, pojawią się jednocześnie dwaj mężczyźni, skrajnie różni, lecz równie fascynujący. Emilia wahać się będzie między ciepłem i poczuciem bezpieczeństwa, jakie daje jej jeden, a diaboliczną namiętnością drugiego. Czy mrok ogarnie ten świat? Co wspólnego z przeklętym dziedzictwem ma tajne stowarzyszenie Omnia Paribus? Czy miejscowe legendy kryją w sobie ziarno prawdy? Dom na odludziu i sekret, który odmieni życie bohaterki. Mroczne siły tylko czekają, by schwytać ofiarę w swe sidła.

Jeśli zastanawiasz się czasem nad sensem wysłania dzieci do szkoły i rozmyślasz o systemie edukacji, to koniecznie musisz przeczytać książkę "Selekcje. Jak szkoła niszczy ludzi, społeczeństwa i świat". Co można zrobić, aby uratować młode pokolenie przed zagubieniem? Z pewnością w szkole można nauczyć się kilku wartościowych rzeczy. Ale co poza tym? Jakby się głębiej pochylić nad tematem, to można się dowiedzieć, że instytucja edukacji w jej obecnej formie powstała w XIX wieku. Wartości istotne w tamtym czasie nijak się mają do współczesnego świata. Szkoła jest miejscem, gdzie dzieci uczy się posłuszeństwa, rywalizacji, uległości, bierności i pracy pod przymusem. Jednocześnie wprowadza podział na ludzi lepszych i gorszych. Powszechnie mówi się, że szkoła uczy zaradności i prowadzi ludzkość do postępu. Niestety jest zupełnie inaczej. To właśnie ta instytucja sprawia, że społeczeństwo jest nieszczęśliwe i skłócone, a świat staje się coraz gorszym miejscem mimo ciągłego postępu. Szkoła sprawia, że uczniowie przestają być sobą. Tracą motywację, marzenia, kreatywność i chęć poznawania świata. Edukacja jest istotna, ale powinna istnieć w zupełnie innej formie, która przyczyni się do kreowania pięknego świata i szczęśliwego społeczeństwa. Mikołaj Marcela jest autorem licznych bestsellerowych poradników dotyczących edukacji i wychowania dzieci. Jego książki sprzedają się w dziesiątkach tysięcy egzemplarzy. Pisarz przedstawia w nich swoje spostrzeżenia dotyczące systemu szkolnictwa w Polsce i na świecie, a także jego wpływu na młode umysły. Wśród tytułów autorstwa Mikołaja Marceli warte uwagi są również "Jak nie spieprzyć życia swojemu dziecku. Wszystko, co możesz zrobić, żeby edukacja miała sens", "Jak nie zwariować ze swoim dzieckiem", "Jak zapewnić swojemu dziecku najlepszy start" czy "Jak nie zgubić dziecka w sieci".

Nowa książka Gabrielle Bernstein, autorki bestsellerowych poradników „Wszechświat cię wspiera” oraz „Moc przyciągania” Czas uciekania od siebie dobiegł końca. Staw nareszcie czoła temu, co uniemożliwia ci odzyskanie wewnętrznej wolności i spokoju. „Szczęśliwa przyszłość. Uwolnij się od traum” to wyjątkowa książka w dorobku znanej przewodniczki duchowej. Mistrzyni medytacji i manifestacji wraca w niej do początków – do swoich traum – aby pokazać, jak stała się osobą, którą jest dzisiaj. Opisuje sprawdzone metody przekształcania bólu i lęku z przeszłości w siłę, zrozumienie i wolność. Dzięki tej książce: dowiesz się, dlaczego odtwarzamy wzorce, które nas unieszczęśliwiają, i co z tym zrobić; nauczysz się mierzyć z ukrytymi emocjami, nawet tak trudnymi jak nieuświadomione traumy; poznasz wypróbowane techniki osiągania spokoju i głębokiego szczęścia, dzięki którym wejdziesz na ścieżkę uzdrowienia.

Göbekli Tepe – przełomowe odkrycie archeologii – podważa współczesną wiedzę i stawia pytanie: jaka historia ludzkości jest prawdziwa? Fascynująca teoria rzuca wyzwanie nauce, bezradnej wobec zagadki Göbekli Tepe. Göbekli Tepe – najbardziej tajemniczy megalityczny kompleks świata sprzed 12 000 lat – jest największym wyzwaniem dla archeologii XXI wieku. Göbekli Tepe – wzniesione w końcu ostatniej epoki lodowcowej – składa się z setek budowli ozdobionych wspaniałymi reliefami dziwnych stworzeń i ustawionych w kręgi 15-tonowych monolitów w kształcie litery T. Stawia pod znakiem zapytania aktualną wiedzę historyczną, archeologiczną, a nawet paleontologiczną, która uważa za niemożliwe budowę takich konstrukcji przez prymitywne plemiona myśliwych i zbieraczy. Ta najstarsza kamienna konstrukcja na Ziemi jest świadectwem tak wysokiego poziomu technologii i sztuki, jaki został osiągnięty dopiero 7000 lat później – przez wielkie kultury starożytnego świata – Sumer, Egipt i Babilon.

Zanurz się w poruszającą i niezwykle autentyczną opowieść o poszukiwaniu siebie w obliczu wyzwań, jakie niesie ze sobą choroba dwubiegunowa. "Mniej więcej Maddy" Lisy Genovy to powieść obyczajowa, która z wrażliwością i głębokim zrozumieniem ukazuje wewnętrzny świat młodej kobiety, Maddy Banks, zmagającej się z diagnozą i próbującej odnaleźć swoje miejsce w świecie. To historia, która wciąga od pierwszej strony, zmuszając do refleksji nad tym, co naprawdę oznacza "normalność" i jak wiele siły drzemie w każdym z nas. Maddy Banks to z pozoru zwyczajna studentka pierwszego roku na Uniwersytecie Nowego Jorku, przytłoczona nauką, życiem w metropolii i niedawnym rozstaniem. Jednak jej poczucie inności, które towarzyszyło jej od zawsze w idealnej rodzinie z Connecticut, zaczyna przybierać niepokojące rozmiary. Po dewastującym załamaniu i rozpoczęciu leczenia antydepresantami, Maddy doświadcza gwałtownej, przerażającej manii, która prowadzi do diagnozy choroby dwubiegunowej. Autorka, Lisa Genova, znana z poruszania trudnych tematów neurologicznych z niezwykłą empatią i naukową precyzją, po raz kolejny udowadnia swój talent. W "Mniej więcej Maddy" zabiera nas w podróż przez skomplikowane stany emocjonalne bohaterki - od euforii po głęboką depresję, od poczucia bycia "za dużo" po "za mało". Maddy walczy o odnalezienie swojej tożsamości, o kontrolę nad chorobą, która wpływa na jej relacje z bliskimi i marzenia. W poszukiwaniu autentyczności i sposobu na wyrażenie siebie, Maddy odrzuca tradycyjnie pojmowane "normalne" życie na rzecz kariery komika stand-upowego. Wyzwania i poszukiwanie tożsamości Maddy Książka Lisy Genovy to nie tylko studium choroby, ale przede wszystkim opowieść o ludzkiej sile i determinacji. Maddy uczy się, jak radzić sobie z wahaniami nastroju, stygmatyzacją i oczekiwaniami społeczeństwa. Jej droga jest pełna wzlotów i upadków, ale każda próba, każdy błąd, przybliża ją do akceptacji siebie i zrozumienia, że jej wartość nie zależy od diagnozy. Głębokie studium psychologiczne: Poznaj złożoność życia z chorobą dwubiegunową z perspektywy osoby, która jej doświadcza. Poszukiwanie autentyczności: Śledź Maddy w jej dążeniu do bycia sobą, nawet jeśli oznacza to odrzucenie utartych ścieżek. Siła relacji: Zobacz, jak choroba wpływa na więzi rodzinne i przyjacielskie, i jak wsparcie bliskich staje się kluczowe. Inspirująca przemiana: Odkryj, jak Maddy znajduje siłę w humorze i sztuce stand-upu, by przetwarzać swoje doświadczenia. Odbiór czytelników i przesłanie powieści Czytelnicy doceniają "Mniej więcej Maddy" za przystępny język i styl Lisy Genovy, który sprawia, że skomplikowane zagadnienia zdrowia psychicznego stają się zrozumiałe i ludzkie. Wielu odbiorców podkreśla, że książka pozwala im wejść w buty bohaterki, poczuć jej wzloty i upadki, co prowadzi do głębszego zrozumienia i empatii wobec osób zmagających się z chorobą dwubiegunową. Powieść jest ceniona za realistyczne ukazanie wpływu choroby na życie codzienne, relacje i poczucie tożsamości, a także za to, że nie unika trudnych aspektów, jednocześnie oferując nadzieję i inspirację. To historia, która zostaje w pamięci na długo po przewróceniu ostatniej strony, skłaniając do refleksji nad akceptacją, siłą ducha i znaczeniem bycia "mniej więcej" sobą. "Mniej więcej Maddy" to poruszająca powieść obyczajowa, która nie tylko edukuje, ale przede wszystkim dotyka serca, ukazując, że nawet w najtrudniejszych chwilach można odnaleźć swoją drogę i sens. To lektura obowiązkowa dla każdego, kto szuka historii pełnej emocji, autentyczności i nadziei. Sięgnij po tę książkę i pozwól sobie na poruszającą lekturę, która poszerzy Twoje horyzonty i pozostawi w Tobie trwały ślad. Przekonaj się, jak wiele może nauczyć historia dziewczyny, która odnalazła swoją siłę w byciu "mniej więcej" sobą!

Kocie zasady, jak być szczęśliwym na co dzień Weź znajdź wreszcie czas na życie! Nie wiesz, co zrobić, żeby móc cieszyć się życiem? Masz już dość wszystkich terapeutów i poradników? To spójrz na swojego kota (jeśli go masz). Albo (jeśli go nie masz) wyobraź sobie kota w twojej sytuacji. Jeśli nikt do tej pory ci nie pomógł, to przekonaj się, że ostatnia i najprzyjemniejsza szansa na szczęście to kot! Nie czujesz się dobrze w swojej skórze. Życie przecieka ci przez palce, świat przelatuje koło nosa. Usiłujesz coś z tym zrobić, zaliczasz kolejne gabinety, przekopujesz się przez stosy poradników. I nic się nie zmienia. Weź przykład z kota! Jak autorka tego niezwykłego poradnika, dziewczyna taka jak my wszyscy, która nawiązała bliższy, psychoterapeutyczny kontakt ze swoim kotem: Najpierw go poobserwuj. Potem z nim pogadaj. A potem przeczytaj list, który do ciebie napisze. I tak z każdym problemem. Jeśli chcesz zaprzyjaźnić się ze sobą i swoim ciałem, odkryć przyjemność z zabawy i odpoczynku, rozbudzić ciekawość i cieszyć się każdą chwilą, zacznij życie według kota! To naprawdę działa! Astrid Eulalie jest redaktorką lifestylową. Od wielu lat mieszka z Ozyrysem, swoim ukochanym kotem.

Obecnie Andriej Płatonow jest stawiany na równi z twórcami takimi jak Tołstoj, Czechow, Szołochow oraz Bułhakow. W czasach, w których pisał swoje książki, nie mógł jednak zdobyć uznania ze względów na pobudki polityczne. Sam Stalin zabronił ich publikacji. Jego powieści są wywrotowe, ponure, prześmiewcze i bezlitosne wobec aparatu władzy oraz dogmatów. "Dół" został ukończony w 1930 roku, lecz opublikowano go w czasopiśmie emigracyjnym dopiero prawie 30 lat później. Wcześniej ta wybitna książka była znana jedynie z odpisów. "Dół" jest antyutopijną opowieścią skupiającą się na budowie domu mającym stanowić fundament świetlanej przyszłości. Nie wszystko idzie jednak zgodnie z planem. Proces budowy zatrzymuje się na wykopaniu dziury w ziemi. Nadzieja na lepszą przyszłość umiera, a sami kopacze odczuwają bezsens podejmowanych czynności. Świat zawładnięty ideologią planu pięcioletniego i kolektywizacji jest przedstawiony w sposób karykaturalny, a nowomowa sprowadzona do poziomu bełkotu. Osiągnięciem Płatonowa jest napisanie jednego z najbardziej wnikliwych opisów totalitaryzmu i bezlitosne ukazanie okrucieństwa systemu z początku mającego stanowić wybawienie. Autor obnaża groteskowość działań podejmowanych przez władzę - to właśnie z tego powodu Stalin zakazał publikacji jego powieści. "Dół" Andrieja Płatonowa został opatrzony wstępem Andrzeja Stasiuka i posłowiem Adama Pomorskiego. Nowy przekład nadaje powieści jeszcze lepszą jakość. Pomorski, tłumacząc ją, korzystał z najbardziej wiarygodnej wersji powieści wydanej w 2000 roku przez Rosyjską Akademię Nauk. Dzięki temu czytelnicy będą mogli doświadczyć w jak najdokładniejszy sposób emocji, które starał się przekazać oryginalny autor.