W ogóle mnie nie słuchasz! Czyli co nam umyka i dlaczego to takie ważne

"Amerykańska choroba" to rozważania wybitnego historyka i eseisty nad tym, czym w obecnych czasach jest wolność jednostki. Czy opieka zdrowotna powinna być prawem każdego człowieka? Wolność. To słowo w amerykańskiej przestrzeni publicznej (w kongresie, w sądach, w mediach, w publicystyce) odmieniane jest przez wszystkie przypadki. Co więcej, bierze się to z faktu, że każdy Amerykanin gorąco wierzy w to, że jest człowiekiem wolnym i ma prawo swojej wolności bronić. Stąd choćby kolejne poprawki do Konstytucji Stanów Zjednoczonych. Tymczasem okazuje się, że wystarczy przykuć człowieka do szpitalnego łóżka, podłączyć mu kilka rurek w różne części ciała, aby cały ten mozolnie wzniesiony gmach runął niczym domek z kart. W takiej właśnie sytuacji znalazł się Timothy Snyder, wybitny historyk i eseista. "Amerykańska choroba. Szpitalne zapiski o wolności" to bodaj najbardziej osobista książka, jaką Timothy Snyder kiedykolwiek napisał. Jest wynikiem doświadczenia chwili, kiedy sam znalazł się na granicy życia i śmierci. Jest pisana z perspektywy człowieka, którego życie nagle zaczęło składać się z samych ograniczeń. Co dzieje się z naszą wolnością, gdy stajemy się pacjentami: gdy zostajemy przykuci do łóżka i uzależnieni od dobrej woli innych ludzi? Czy w sytuacji, kiedy pozbawieni jesteśmy swobody działania i odseparowani od naszych bliskich, ma znaczenie nasz status społeczny i stan konta? Okazuje się, że owszem, ma!

Zemsta może przynieść mu ukojenie, ale i zaprowadzić na samo dno... "Wachmistrz. Dogrywka" to zaskakujący thriller kryminalny, który zabierze Cię w podróż po mrocznych gdańskich ulicach! W 1930 roku po ulicach Gdańska grasuje złodziejska szajka. Celem tajemniczych złodziei są najzamożniejsze z posiadłości, w których znajdują się drogocenne dzieła malarskie lub biżuteria. Gdy ktoś ginie, śledztwo nad tą sprawą oficjalnie przejmują Kukulka i Abell. Ustalają, że przestępcy pragną być postrzegani jako mściciele rodem z proletariatu, pozostawiający na ścianach budynków nietypowe znaki rozpoznawcze - starannie wybrane biblijne cytaty. Ich łupem padają jedynie najbogatsi z mieszkańców Gdańska. Złodzieje nie pozostawiają nic przypadkowi - śledczy rozpoczynają żmudną pracę, lecz analizy śladów po włamaniu wydają się nie przedstawiać żadnej wartości. Świadkowie, którzy mogliby wskazać potencjalnych przestępców, tracą życie. Pojawia się teza, że rozwiązanie zagadki może tkwić w przeszłości tych, którzy nad nią teraz pracują. Kukulka jednocześnie próbuje rozwikłać, co spotkało jego siostrę - pragnie skrzywdzić jej oprawców tak mocno, jak oni skrzywdzili ich. Czy brutalne porachunki pozwolą mu pogodzić się ze śmiercią siostry? Czy gdańscy złodzieje mają coś z tym wspólnego?

Mordował amerykańskie kobiety przez 16 lat. Przyznał, że dbał o swój wizerunek w trakcie morderstw i dochodzenia, ponieważ wierzył, że kiedyś powstanie o nim książka. Jak organom ścigania udało się dorwać takiego mordercę i dlaczego zajęło im to aż tyle czasu? "Morderca znad Green River" to szczegółowo przedstawiona historia dwóch dekad polowania na jednego z najbardziej pracowitych morderców znanych Ameryce. Nie zważając na rasę, wiek, wygląd czy historię swoich ofiar Gary Ridgway zabił ponad 50 kobiet gołymi rękami. Ann Rule szczegółowo przybliża czytelnikom szczegóły śledztwa, analizę śladów, dowody, typowanych po drodze potencjalnych winnych i ogromne znaczenie postępu technologicznego w tej sprawie. Pokazuje też, pod jakimi względami Ridgway podobny jest do swoich kolegów po fachu oraz tłumaczy, dlaczego śledztwo zajęło aż tyle czasu, skoro wszystkie ofiary zostawiane były praktycznie w tym samym miejscu. Autorka książki oddaje też hołd zamordowanym poprzez przybliżenie ich postaci w swojej książce, mimo że morderca nie pamiętał nawet ich twarzy i imion.

25 marca 1942 roku prawie tysiąc młodych niezamężnych dziewcząt wsiadło do pociągu, który miał je zawieźć do obozu Auschwitz. Były to słowackie Żydówki – przekonane, że przez kilka najbliższych miesięcy będą pracować w fabryce. Założyły na siebie najlepsze ubrania i z radością machały na pożegnanie zebranym na peronie bliskim. W rzeczywistości były przedmiotem transakcji pomiędzy słowackim rządem a Niemcami i jechały do niewolniczej pracy. Zaledwie kilku spośród nich udało się przeżyć. Pierwszy kobiecy transport do Auschwitz był przez długie lata zapomniany. Nie było w nim osób związanych z ruchem oporu ani jeńców wojennych. Były tylko bezbronne młode kobiety, przyzwyczajone do dobrych manier i wygodnego życia, które nagle znalazły się w piekle, w którym je bito, rozbierano do naga, golono, trzymano na wielogodzinnych apelach na mrozie, poddawano drakońskim karom i zaganiano do ciężkiej pracy, często prowadzącej do śmierci. Ta książka przypomina niezwykłą historię pierwszych 999 kobiet, które trafiły do Auschwitz, ich cierpienie, heroizm i wolę przetrwania.

Boże Narodzenie, Gwiazdka, Wigilia – już od samego brzmienia tych słów spływa na nas ukojenie. Chcemy, by tych parę dni w roku było naprawdę cudownych. Potrzebujemy tego, niezależnie od naszych przekonań religijnych. Biały stół, opłatek, prezenty – także pisarze chętnie sięgają po te motywy dodając do znanych symboli swoją wyobraźnię, by świąteczne dni stały się jeszcze piękniejsze.

Dworzec PKP zimą, a w poczekalni brudne, niezbyt pięknie pachnące kobiety w łachmanach - w Polsce to widok codzienny. Przyzwyczailiśmy się już do niego. Mijamy te osoby z obrzydzeniem; często nie zastanawiamy się, dlaczego popadły w kryzys bezdomności. A może warto spróbować zrozumieć i wraz z Sylwią Górą, autorką książki "Kobiety, których nie ma. Bezdomność kobiet w Polsce", poznać świat tych "niewidzialnych" kobiet. Sylwia Góra w książce "Kobiety, których nie ma. Bezdomność kobiet w Polsce" udziela głosu kobietom odsuniętym na społeczny margines. Słucha ich opowieści o noclegach na dworcach, w galeriach handlowych czy na działkach. Z rozmów ze swoimi bohaterkami dowiaduje się, jak wygląda życie w schroniskach, pobyt w noclegowniach i jak funkcjonują programy pomocowe. Rozmówczynie autorki opowiadają również o życiowych problemach, za sprawą których znalazły się na ulicy: doświadczeniach przemocy ze strony partnera, bezrobociu czy zawirowaniach rodzinnych. Sylwia Góra dopuszcza też go głosu kobiety, dla których brak domu jest szczególnie dotkliwy - ciężarne i wychowujące małe dzieci.

Przejmujące rozmowy lekarza z rodzicami chorych dzieci Nikt nie chce tej książki przeczytać. Nikt nie chce być bohaterem tych opowieści. Nikt nie chce słuchać o tym, jak wygląda życie śmiertelnie chorego dziecka. Nikt nie chce uwierzyć, że decyzja o urodzeniu takiego dziecka wcale nie jest tą najtrudniejszą. I nikt nie chce wyobrażać sobie podejmowania tej, ani kolejnej – kiedy i w jaki sposób pozwolić swemu dziecku odejść. Jak wygląda życie śmiertelnie chorego dziecka? Co czują rodzice, którzy spełniają ostatnie marzenia swoich pociech? Dlaczego łatwiej jest pozwolić odejść niż patrzeć na życie, które bez maszyn nie ma szans? Ile odwagi trzeba mieć, by podjąć taką decyzję? To jednak książka nie tylko o życiu między domem a szpitalem, o znieczulicy systemu, ale również o dobrych ludziach, którzy są obok. To książka o bohaterach.