Reaper. Tom 2. Boston Underworld

Izabela M. Krasińska powraca z emocjonującą historią o zgubnej sile uczuć Strata, jakiej doświadczyli Joasia i Kuba, sprawiła, że nie byli w stanie odbudować swojego związku i postanowili się rozstać. Dwa lata po podjęciu bolesnej decyzji ich życie wygląda całkiem inaczej: Asia powoli godzi się z przeszłością, a Jakub cieszy nowym związkiem. Przebojowa i pewna siebie Julia to całkowite przeciwieństwo jego byłej dziewczyny. Mężczyzna jest przekonany, że u jej boku odnalazł wreszcie szczęście, na jakie zasługuje. Wszystko zmienia się jednak w chwili, gdy przypadkiem spotyka swoją dawną miłość. Kuba staje przed poważnym dylematem. Nie wie jeszcze, że jeden błąd jest w stanie złamać wiele serc. Trudno poświęcić się nowej miłości, gdy do głosu dochodzi tęsknota za dawnym szczęściem. A przecież każdy zasługuje na drugą szansę. Prawda?

Nawet okrutny i zimny jak lód dziedzic mafijnej fortuny - Amo Vitiello - może się zakochać. Jego serce bije dla jednej kobiety - Grety Falcone, ale ona nie jest nim zainteresowana. Czy uczucie przezwycięży przeciwności losu? "Naznaczeni zwycięstwem. Grzechy ojców. Tom 4" to historia nie tylko o miłości i pożądaniu, ale też lojalności i walce z samym sobą. Greta Falcone już w dzieciństwie dowiedziała się, czym zajmuje się jej rodzina. Nie chce dla siebie takiego życia, a tym bardziej mężczyzny, który pochodzi z mafijnego świata. Wszystko się zmienia, gdy na jej drodze staje Amo Vitiello, dziedzic przestępczej Famiglii. Mężczyzna zdaje się pozbawionym serca, lodowatym potworem, ale żar uczucia między nimi odsłania jego drugą naturę. Uczucie i rozsądek podpowiadają Grecie zupełnie inne drogi, a żadna z nich chyba nie jest tą słuszną. W serii "Grzechy ojców" ukazały się dotychczas cztery powieści. Książki opowiadają historie członków najsłynniejszej rodziny mafijnej w Stanach Zjednoczonych i często ukazują ich życie z nieoczekiwanej perspektywy, łącząc pozbawione skrupułów, wyrachowane działania i głębokie, romantyczne uczucia.

Pierwszy tom nowej serii „Nieobojętność” autorstwa Klaudii Bianek, to historia, która nie wydarzyła się naprawdę. I całe szczęście. To byłby potworny skandal. Agata Targosz, młoda dziennikarka pracująca w gazecie swojego męża, dostaje ważne zlecenie. Ma napisać książkę o człowieku, którego nazwisko nie schodzi z pierwszych stron gazet. Po warunkowym opuszczeniu aresztu Kamil Przybora jest na językach wszystkich. Jego sprawa wciąż czeka na wyjaśnienie, a każdy dziennikarz marzy o tym, by z nim porozmawiać i opisać jego wersję wydarzeń. Ale Kamil nie chce rozmawiać z nikim. Z nikim, oprócz Agaty. Tylko jej pozwoli poznać prawdę o tym, co przeszedł. Może z demonami przeszłości można walczyć jedynie we dwoje?

„Lucy nie mogła oddychać. Gorset sukni ślubnej, który w czasie przymiarek pasował doskonale, teraz zacisnął się wokół jej żeber jak boa dusiciel. A gdyby faktycznie padła martwa, tu i teraz, w przedsionku prezbiteriańskiego kościoła w Wynette? Przed drzwiami niczym na barykadach tłoczyła się międzynarodowa armia reporterów, a wnętrze kościoła

“Agonia. Lekarze i pacjenci w stanie krytycznym” to reportaż o absurdach toczących polską służbę zdrowia. Lekarze, ratownicy i personel medyczny opowiadają o tym, jak wygląda codzienna walka o ludzkie życie i jak bardzo system ją utrudnia. System ochrony zdrowia w Polsce kuleje, wiedzą o tym wszyscy. Jednak mało kto zdaje sobie sprawę z tego, jak bardzo. Z jednej strony ograniczone środki, z drugiej zaś ogromne potrzeby. Potrzeba personelu, sprzętu, leków. Ratowanie ludzkiego życia to ogromna odpowiedzialność. To praca pod nieustanną presją. A tymczasem co dostaje za nią ratownik medyczny? 2240,00 zł (dwa tysiące dwieście czterdzieści złotych, zero groszy). Oto wypłata za ponad 80 interwencji w miesiącu, w tym wyjazdy do czterech ciężkich wypadków samochodowych, pięć reanimacji i cztery osoby własnoręcznie skradzione śmierci. Paragon na ludzkie życie opiewa w Polsce na 14 złotych netto za godzinę. Na kartach tej książki ratownicy medyczni, lekarze, lekarze rezydenci, pielęgniarki, transplantolodzy, funkcjonariusze służby więziennej oraz sami pacjenci opowiadają o absurdach służby zdrowia. Mówią o realiach rodem z jakiegoś chorego filmu. Filmu, w którym przyszło im grać drugoplanową rolę. Bo rola pierwszoplanowa przypada tu systemowi. Dlatego bohaterowie “Agonii” oprócz tego, że codziennie ratują ludzkie życie, nieustannie starają się łatać systemowe luki. Robią to niekiedy naginając lub wręcz łamiąc obowiązujące zasady, ale prawda jest taka, że w tej walce priorytetem jest ludzkie życie.

Śmierć zwykle oznacza koniec. Nie tym razem. Dla Agaty przeszłość nie istnieje. Za to przyszłość nie ma przed nią tajemnic. Spogląda na karty i widzi w nich to, co może się wydarzyć. Każdą drogę, każdą ścieżkę. I wie, która z nich oznacza niebezpieczeństwo. Przynajmniej tak uważała do tego feralnego dnia, kiedy zwykły seans przerwała tragedia. Teraz, kiedy wróżka zamyka oczy, widzi tylko krew. Coś, co wcześniej uważała za dar, stało się przekleństwem. Jej życie zamieniło się w desperacką ucieczkę przed nieuchronnym fatum. Osaczona przez śmierć, policję, dziennikarzy i tropiącego ją mordercę Agata próbuje odkryć w swojej przeszłości coś, co przesądziło o jej losie – i dlaczego musi zginąć.

Berlin. Rok 1945. Dzień po ślubie małżonkowie rozgryzają kapsułki z cyjankiem i – na wszelki wypadek – strzelają sobie w skronie. W tym samym miejscu, zaledwie kilka godzin później, inne małżeństwo podaje szóstce dzieci truciznę. Matka też ją zażywa. Ojciec martwych już dzieci dobija żonę strzałem w tył głowy. Sam wychodzi do parku przed budynkiem i ostatnim nabojem kończy ze sobą. Ludzie ci noszą nazwiska Hitler i Goebbels. Trzecia Rzesza ginie samobójczą śmiercią. Zdarzenia z berlińskiego bunkra to kulminacja fali samobójstw, jaka przetaczała się przez Niemcy od końca I wojny światowej. Historyk Christian Goeschel przygląda się temu wstrząsającemu zjawisku i rozkłada je na czynniki pierwsze. Samobójstwa w Niemczech umieszcza w szerokim politycznym, kulturowym, ekonomicznym i społecznym kontekście. Napisanie książki stało się możliwe dzięki niezwykłemu znalezisku – autor dotarł do zbioru autentycznych listów samobójców. Rezultatem jest unikalne spojrzenie na historię narodowego socjalizmu – oczami ludzi, którzy za chwilę się zabiją