Jedenaste nie dotykaj. Moja historia przemocy

"Brzydki, zły i szczery" - właśnie taki jest O.S.T.R, legenda polskiego rapu. To pierwsza autobiografia muzyka. Jeżeli interesujesz się polskim hip-hopem lub historią rodzimej muzyki rozrywkowej, to nie możesz przegapić tej książki. Czy wiesz, że cała rodzina Adama Ostrowskiego myślała, że zostanie skrzypkiem? Co prawda, jego losy splotły się z muzyką, jednak nie tak, jak przewidywali jego bliscy. Adam jako O.S.T.R. został ikoną polskiego rapu. To nie w grze na skrzypcach, tylko w rymowanych opowieściach do zapętlonych bitów znalazł sposób nie tylko na wyrażenie siebie, ale też na życie. Na hiphopowej scenie jest już od początku lat 90. i nadal nie wyobraża sobie życia bez robienia rapu. Teraz możesz się przekonać, że Ostry nieźle sobie radzi ze słowem nie tylko przed mikrofonem. Bo jego autobiografia, "Brzydki, zły i szczery" to napisana przejrzystym językiem opowieść o nim i jego rapowaniu, oraz ludziach, którzy są dla niego ważni. O.S.T.R w swoje książce opowiada nam o tym, jak w mieszkaniu na trzecim piętrze bałuckiego wieżowca powstawały pierwsze hip-hopowe kawałki. Ostrowski pisze przede wszystkim o ludziach, bohaterach swojego dzieciństwa: rodzicach, przyjaciołach i muzycznych idolach. To historia chłopaka, który uwielbia grać w kosza i - tak jak wielu innych – ma kłopoty w szkole. "Brzydki, zły i szczery" to przede wszystkim opowieść o wytrwałym dążeniu do celu. O idealiście, dla którego muzyka i koncertowanie były całym światem, aż do dramatycznego koncertu w Bielsko Białej. O.S.T.R pisze o tym, jak zaczęło się jego "Życie po śmierci". Ta książka powoli Ci lepiej poznać genialnego muzyka, ikonę swojego pokolenia i legendę polskiego hop-hopu. O.S.T.R, a właściwie Adam Ostrowski, "Rocznik osiemdziesiąty, bez Insta, Facebooka, smartfona". To nie tylko raper i freestyle’owiec. Jest też kompozytorem, producentem muzycznym i inżynierem dźwięku. Laureat aż czterech "Fryderyków".

Ciepła, wzruszająca i zabawna książka o poszukiwaniu przyjaźni i przezwyciężaniu lęku przed nieznanym. Olśniewa nastrojowymi ilustracjami w ciepłych barwach i zapachami smakowitych ciasteczek. Nietopuś bardzo pragnie mieć przyjaciół, ale wszyscy się go boją! Choć go nie znają. Kiedy widzą jego cień przelatujący za oknem, są przerażeni i myślą, że to jakiś potwór. Samotny i smutny Nietopuś piecze przepyszne ciasteczka dla gości, którzy nigdy nie przychodzą. Aż pewnego dnia mała Misia wyrusza sama do lasu i o zmroku dociera do jego domu... Czy Nietopuś zdoła zachęcić inne zwierzęta, by go poznały i przekonały się, że wcale nie muszą się go bać? Zachęta do przełamywania lęków i uprzedzeń zrodzonych w wyobraźni i utrwalanych w grupie. Rozczulająca, ale i zabawna historia o tym, że nie można sądzić po pozorach.

"Szczęście przychodzi wieczorem" to idealna pozycja dla kobiet, które straciły pewność siebie i uważają, że nic przyjemnego ich nie spotka. Może czas wziąć życie w swoje ręce! Czy jest odpowiedni czas na miłość? Okazuje się, że nawet mając lata młodości za sobą, nie trzeba zamykać się w czterech ścianach i jedynie wspominać szczęśliwe lata. Zmiana pracy, nowa miłość czy realizacja marzeń nie zwracają uwagi na metrykę! Dziennikarka po 25 latach decyduje się na odejście od męża - początkowo samotne życie okazuje się trudniejsze, niż myślała. Kiedy powoli osiąga równowagę, życie nie szczędzi jej innych, trudnych doświadczeń. Czy to oznacza, że żałuje swego kroku - kobieta zaczyna rozmyślać o tym, czy postąpiła mądrze. Okazuje się, że na jej przyszłość może wpłynąć... konieczność społecznej izolacji z powodu pandemii koronawirusa. Czy w takich warunkach uda się jej jeszcze znaleźć miłość? Czy w jej wieku zakochanie się jest jeszcze w ogóle możliwe!? "Szczęście przychodzi wieczorem" to wyjątkowo ciekawa książka o bardzo przyjemnej treści. W szczególności powinny po nią sięgnąć kobiety, które boją się zmienić swojego życia i zburzyć panujący w nim ład. Wiele z nich poświęciło się wychowaniu dzieci czy utrzymaniu swoich małżeństw "bo tak wypada" - czy aby na pewno nie można zmienić swojego życia bez względu na datę urodzenia? Książka zachęca do spełniania marzeń oraz do tego, by żadna kobieta z siebie nie rezygnowała - nieważne, w jakim jest wieku. Autorka Ada Kostrz-Kostecka to kobieta wszechstronnie wykształcona, która nie boi się ryzykować i rozwijać pasji - do tego samego zachęca również swoje czytelniczki!

Nadchodzi kolejna rewolucja naukowa, a historia dzieje się na naszych oczach: odkryto sposób na wytwarzanie wystarczającej ilości jedzenia dla wciąż rosnącej ludzkiej populacji Ziemia ledwo dyszy. Wzrost zaludnienia i popytu na mięso, jaja, nabiał i skórę sprawia, że przemysłowa hodowla miliardów zwierząt stała się ze wszech miar szkodliwa. Nie ma nic naturalnego w kurze, której podaje się stymulatory wzrostu i hoduje w szopie z kilkudziesięcioma tysiącami innych, ani w krowie czy świni, które w

"Cały ten czas" to młodzieżowa powieść science-fiction rozgrzewająca szare komórki mózgu do czerwoności! Jak wyrwać się ze świata, w którym czas stanął w miejscu? Pięć tysięcy czterysta sześćdziesiąt pięć dni, czyli prawie piętnaście lat. I każdego dnia jest ten sam dzień: 21 czerwca 2106 roku. Rankiem wstaje słońce, sunie po niebie, a gdy zapada za horyzont, następuje gwałtowna Burza, podczas której czas cofa się o dobę. Nikt nie pamięta, jak wyglądało życie wcześniej i mało jest takich, którzy w ogóle wierzą w Przedczas. W takim to świecie żyje Mar: nastoletnia dziewczyna, która pragnie odkryć, co stało się z jej rodzicami. Mar wyrusza konno do okrytego złą sławą miasta. Wtedy właśnie spotyka Artela. Chłopak pasjonuje się fizyką. Ma też w domu coś niesamowitego. To wehikuł czasu, który co prawda nie działa, ale jednak to przecież wehikuł czasu! Tak zaczyna się ta niesamowita historia. Hania Czaban zabiera nas w podróż po dystopijnym świecie, w którym czas stanął w miejscu. Jeżeli powiedzieliście kiedyś za Faustem "Chwilo trwaj!", możecie przekonać się, jak niekiedy złowieszcze mogą to być słowa... Mar i Artel próbują wyrwać się z kręgu tajemniczej klątwy. Być może kluczem do tej zagadki są śmiałe teorie współczesnej nam fizyki. Ta pełna przygód i zaskakujących zwrotów akcji powieść pokaże Wam, z jak niesamowitą dziedziną wiedzy mamy tu do czynienia. "Cały ten czas" to powieść science-fiction napisana przez nastolatkę i adresowana do nastolatków. Jeśli jednak spodziewacie się po niej oklepanych wątków i schematycznej fabuły, będziecie z pewnością mile rozczarowani. Polecamy serdecznie!

Jak miłość, to z księciem z bajki. Ale seks tylko z gwiazdą rocka. Po dwóch zawodach miłosnych w życiu BB pojawia się prawdziwy książę z bajki – romantyczny, delikatny, ale też męski i nieziemsko przystojny muzyk, Hans. BB czuje, że trafiła na swoją bratnią duszę w boskim ciele. Hans rozpieszcza ją romantycznymi słowami, namiętnym seksem i artystyczną atmosferą koncertów. Chodzi jednak z głową w chmurach i przyziemne sprawy wydają mu się zbyt błahe. W ich życiu pojawia się coraz więcej nowych fanek, imprez, wyjazdów i używek, a książę z bajki okazuje się dużym dzieckiem z przerośniętym ego. BB zaczyna dojrzewać do tego, że w życiu potrzebuje od mężczyzny czegoś więcej niż romantycznych wyznań i seksu w bajkowej scenerii. Nabiera pewności siebie i ze zbuntowanej nastolatki zmienia się w młodą, pewną siebie kobietę, zdeterminowaną, aby zaspokoić własne potrzeby. Ale czy znajdzie się mężczyzna, który będzie to potrafił?

Czasami prawda niszczy wszystko… Gdy miłość jest tak silna, że jedynym rozwiązaniem pozostaje szaleństwo… Jagna nadal mierzy się z błędami przeszłości, które zdają się definiować jej życie. Postanawia pozostać w Brzegach, jednak kolejne dni obfitują w zdarzenia podważające słuszność tej decyzji. Pensjonat nie jest opuszczony, jak wydawało się jeszcze kilka tygodni przed wydarzeniami na Rysach, a strach potęgują dodatkowo podejrzenia, że Staszek nie powiedział jeszcze ostatniego słowa. Adam nie zamierza ułatwiać matce powrotu w rodzinne strony, a Jędrek… To wtedy na drodze Jagny pojawia się Kosma, który zdaje się skrywać własne tajemnice. W tym samym czasie policja i TOPR poszukują zaginionego turysty. Znajdują ślady, ale czy na pewno jego?