Od ucha do ucha. Homo sapiens się śmieje

"Akademia Mrocznych Zaklęć. Próby śmierci. Tom 1" to pierwszy tom serii, w której pełno jest magii i niepewności. Niebezpieczeństwo czyha na każdym kroku, a śmierć czai się za rogiem. Pewnego dnia Billy otrzymuje list z wezwaniem do Akademii Mrocznych Zaklęć, a wraz z nim - pokaźną sumę pieniędzy. Szkoła ta jest niezwykle niebezpieczna, o czym cała rodzina Billy'ego zdążyła się już przekonać kilka lat temu. Najstarszy chłopak z rodzeństwa - Tommy - zginął tam w niewyjaśnionych okolicznościach. Po tych strasznych wydarzeniach ojciec zdecydował, że żadne z jego dzieci już nigdy nie pójdzie do tej mrocznej szkoły. I chociaż rodzina potrzebuje pieniędzy, ojciec sprzeciwia się wysłaniu Billy'ego w tamto miejsce. Jednak okazuje się, że jeżeli Billy nie dotrze tam na czas, jego rodzina zostanie zabita. Kiedy Wild, starsza siostra Billy'ego, dowiaduje się o tym, postanawia udać się do Akademii Mrocznych Zaklęć, udając swojego brata. Dzięki temu jej bliscy będą bezpieczni oraz zachowają pieniądze potrzebne im na wyżywienie i prowadzenie gospodarstwa. Wild porzuca więc dotychczasowe spokojne życie na farmie w Teksasie, przekazuje swoje obowiązki i powierza opiekę nad chorującym ojcem młodszej siostrze. Wyrusza do szkoły, aby podjąć się niebezpiecznych prób śmierci. Już podczas drogi czyhają na nią różne trudności i przeciwności, jednak Wild postanawia, że nie podda się tak łatwo.

O takim średniowieczu nikt jeszcze nie pisał Co wówczas człowiek myślał o zwierzętach? Jak wyglądała praca dawnego zoologa i jego magiczne eksperymenty? Jak powstały wyobrażenia o ludzko-zwierzęcych hybrydach? Czy w średniowieczu istniały ogrody zoologiczne? Czy wierzono, że zwierzęta pójdą do nieba i należy je sądzić jak ludzi? Barwne opowieści o średniowiecznej faunie wzbogacone zostały o oryginalne ilustracje, które mogą wzbudzać zarówno śmiech, jak i przerażenie. Znaczną część autorka poświeciła opisom stworów fantastycznych: smoków, gargulców i jednorożców. Nie zapomniała też o ówczesnych wegetarianach. Wszystko to prowadzi do zastanawiającego wniosku: świat zwierząt oddziaływał na ludzi w średniowieczu silniej niż obecnie.

Pisarz Owen Quine zaginął. Jego żona zleca sprawę prywatnemu detektywowi Cormoranowi Strike’owi. Kobieta sądzi, że mąż potrzebował kilku dni dla siebie, jak to zdarzało się już wcześniej. Strike ma go odnaleźć i sprowadzić do domu. W trakcie śledztwa okazuje się, że powód zniknięcia Quine’a może być znacznie poważniejszy niż podejrzewa żona. Pisarz właśnie ukończył rękopis będący jadowitym portretem niemal wszystkich

Berlin. Rok 1945. Dzień po ślubie małżonkowie rozgryzają kapsułki z cyjankiem i – na wszelki wypadek – strzelają sobie w skronie. W tym samym miejscu, zaledwie kilka godzin później, inne małżeństwo podaje szóstce dzieci truciznę. Matka też ją zażywa. Ojciec martwych już dzieci dobija żonę strzałem w tył głowy. Sam wychodzi do parku przed budynkiem i ostatnim nabojem kończy ze sobą. Ludzie ci noszą nazwiska Hitler i Goebbels. Trzecia Rzesza ginie samobójczą śmiercią. Zdarzenia z berlińskiego bunkra to kulminacja fali samobójstw, jaka przetaczała się przez Niemcy od końca I wojny światowej. Historyk Christian Goeschel przygląda się temu wstrząsającemu zjawisku i rozkłada je na czynniki pierwsze. Samobójstwa w Niemczech umieszcza w szerokim politycznym, kulturowym, ekonomicznym i społecznym kontekście. Napisanie książki stało się możliwe dzięki niezwykłemu znalezisku – autor dotarł do zbioru autentycznych listów samobójców. Rezultatem jest unikalne spojrzenie na historię narodowego socjalizmu – oczami ludzi, którzy za chwilę się zabiją

Pierwszy tom nowej serii „Nieobojętność” autorstwa Klaudii Bianek, to historia, która nie wydarzyła się naprawdę. I całe szczęście. To byłby potworny skandal. Agata Targosz, młoda dziennikarka pracująca w gazecie swojego męża, dostaje ważne zlecenie. Ma napisać książkę o człowieku, którego nazwisko nie schodzi z pierwszych stron gazet. Po warunkowym opuszczeniu aresztu Kamil Przybora jest na językach wszystkich. Jego sprawa wciąż czeka na wyjaśnienie, a każdy dziennikarz marzy o tym, by z nim porozmawiać i opisać jego wersję wydarzeń. Ale Kamil nie chce rozmawiać z nikim. Z nikim, oprócz Agaty. Tylko jej pozwoli poznać prawdę o tym, co przeszedł. Może z demonami przeszłości można walczyć jedynie we dwoje?

Nadchodzi drugi tom wyczekiwanej przez czytelników powieści "Pod tym samym niebem"! Jak tym razem potoczą się losy bohaterów serii "Lilka i Śliwa"? Odpowiedzi szukajcie na kartach "Na tej samej ziemi", autorstwa Katarzyny Kieleckiej. Święta Bożego Narodzenia to czas przepełniony magią; czas, w którym dzieją się cuda. Lilka i Kinga jeszcze nie zdają sobie sprawy z tego, że już wkrótce ich życie wywróci się do góry nogami. Zajęta świąteczną bieganiną Lilka, nieustannie skupiona na wychowaniu małej Neli, wciąż nie potrafi wsłuchać się we własną intuicję, ciągle znajdując się między młotem a kowadłem. Przed Kingą z kolei rozciąga się perspektywa Wigilii bez ukochanego, który od kilku miesięcy przebywa na Spitsbergenie. Świąteczny nastrój, który wypełnia każdą przestrzeń w sklepach, autobusach i na ulicach zdaje się omijać obie kobiety. Monotonną grudniową codzienność odmienia tajemniczy pakunek, zaadresowany do Lilianny. Kobieta jeszcze nie wie, że los szykuje jej nie lada niespodziankę. Przesyłka bez adresu zwrotnego zaskakuje nie tylko Lilkę, ale także Kingę - okazuje się, że w Górach Połabskich na Liliannę czeka ukryta zagadka, która pomoże odkryć rodzinną tajemnicę sprzed lat. Przyjaciółki podejmują wyzwanie i wyruszają w niezwykłą podróż. Czy kobietom uda się odkryć skrywane sekrety z przeszłości? Jaką rolę w życiu Lilki odegra wola jej zmarłego dziadka? Czy dziewczyna odnajdzie wreszcie szczęście, o którym marzy? "Na tej samej ziemi" to ciepła opowieść o przywiązaniu, tęsknocie i nadziei, dzięki której można przetrwać najmroczniejsze chwile. Na kartach powieści przeplatają się historie, ludzkie losy i emocje, które niejednemu czytelnikowi dostarczą chwil pełnych wzruszeń i refleksji.

Czym są Wyspy Owcze? I czemu w ogóle nazywają się Owcze, skoro właściwsze byłoby nazwanie ich Ptasimi? Wedle jednej z legend, wulkaniczny archipelag osiemnastu skał porzuconych na Atlantyku, potocznie zwany Farojami, powstał z brudu zza paznokci Boga, zebranego w trakcie tworzenia świata. Wedle innej, uformował się z ostatniego zęba, który wyleciał z paszczy pokonanego Stoorworma, potężnego morskiego węża. To miejsce pełne paradoksów, do dziś pomijane przez niektórych kartografów i serwisy meteorologiczne. Tu kiedyś żyły białe kruki, szczęście przynosiły rybie skrzela, a noga od stołu odegrała ważną rolę w historii farerskiej poczty. Jeśli koniec świata ma swój własny koniec, to znajduje się ON właśnie tutaj.