Od ucha do ucha. Homo sapiens się śmieje

"Dekameron" to zbiór stu opowieści, które w ciągu dziesięciu dni 1348 roku opowiada sobie grupa dziesięciu szlachetnie urodzonych florentczyków (siedem pań i trzech młodzieńców), którzy schronili się przed zarazą w okolicach Florencji. Każdy dzień miał swój temat zadany przez kolejno wybieranych „króla” lub „królową”. Nowele stanowią opis obyczajów w epoce włoskiego renesansu, dając wyraz z jednej strony bujnemu życiu, pełnemu miłości i przygód erotycznych, z drugiej zaś wyrażając podziw dla inteligencji, sprawności ludzkiego umysłu, bystrości i sprytu. Głównym motywem opowiadań jest miłość: małżeńska i pozamałżeńska, zmysłowa i platoniczna, tragiczna i idylliczna. Lektura dla szkół średnich

Granaty, karabiny, broń krótka, desanty ze śmigłowca, szturmowanie budynków. Policyjnym antyterrorystom zlecane jest zatrzymywanie najgroźniejszych i najbardziej okrutnych przestępców. Strzelaniny, wojny gangów, zamachy, odbijanie zakładników to ich żywioł. Codzienne mordercze treningi przygotowują ich do tego, żeby stawić czoło najgorszemu. Tymczasem w domu czeka żona. Pełna niepokoju, bo przecież mąż może nie wrócić z akcji. Jak swoją służbę widzą policjanci? Jak postrzegają ją ich partnerki?

"Nagła zmiana planu" to udany pisarski debiut Eweliny Miśkiewicz, po który powinny sięgnąć panie borykające się z nasilającą się rutyną, która wkrada się w związek i codzienne relacje. Po co? Aby uniknąć sytuacji, której doświadczyła bohaterka, bądź aby łatwiej zacząć nowy etap życia po rozstaniu z dotychczasowym partnerem. 35-letnią Lenę, główną bohaterkę, poznajemy w momencie, gdy całe jej życie wali się w gruzy. Po kilku latach małżeństwa jej mąż Paweł postanawia odejść i od nowa ułożyć sobie życie z kimś innym. Główna bohaterka jest załamana, ale powoli przyzwyczaja się do nowej sytuacji i życia w pojedynkę. Brak partnera to nie jedyny problem. Dochodzą do tego brak środków do życia oraz przedłużające się trudności ze znalezieniem pracy. Dodatkowo matka staje się nadmiernie obecna w życiu swojej córki, próbując zająć się jej życiem uczuciowym, co szybko staje się uciążliwe. W tej sytuacji jednak kobieta nie jest pozostawiona sama sobie, gdyż na szczęście może liczyć na swoje zaufane przyjaciółki - Ankę, Karolinę oraz Ewę. Każda jest inna, o innym typie osobowości, jednakże razem łączą siły, aby jak najlepiej pomóc Lenie. Przekonują, że na miłość nigdy nie jest za późno, a każdą, nawet największą, przeciwność można pokonać. Na skutek ich działań bohaterka zaczyna na nowo otwierać się na świat, zauważając, że sytuacja nie jest aż tak totalnie beznadziejna, jak się wydawało. Wspólnie postanawiają wziąć sprawy w swoje ręce i zająć się leżącym w gruzach życiem uczuciowym przyjaciółki. Nakłaniają ją na randkę w ciemno, która miałaby się odbyć na weselu. Teraz już wszystko zależy od niej, czy otworzy się na nowe możliwości, a swoje serce na intrygującego Karola. Czy pójdzie na żywioł, czy potrzebuje czasu na odnalezienie się w nowej sytuacji?

Samaa żyje w świecie, który za kilka stuleci może być naszym światem. To pustynia pozbawiona tlenu, pełna nieznośnego ciepła. Większość zwierząt i roślin wymarła na skutek tajemniczej katastrofy klimatycznej. Ludzkość zmuszona jest funkcjonować w opustoszałej przestrzeni, prowadzić koczowniczy tryb życia, a także żyć w strachu przed głodem i odwodnieniem. W tym wrogim człowiekowi środowisku ocaleni nauczyli się organizować swoją codzienność na nowo. Kobiety zajmują się domem, mężczyźni handlują lub polują… na drzewa. To pozostałość dawnego świata będąca ostatnim cennym dobrem – walutą wymiany żywności i tlenu, które można zdobyć w Mieście. Nikt nie wierzy, że to właśnie drzewa są sednem sprawy i nie powinny być wycinane. Zbyt wiele pokoleń przeminęło, by ktokolwiek o tym wiedział. Samaa nie zna innego świata. Marzy o dołączeniu do łowców, ale w jej społeczeństwie kobiety nie mogą wykonywać wielu czynności. Pomimo to dziewczyna zdobywa się na odwagę i pewnego dnia wyrusza w ślad za łowcami. Okazuje się, że pustynia ma niejedno oblicze, a wszystko, w co do tej pory wierzyła Samaa, jest kłamstwem. Poetycka i futurystyczna powieść autorstwa Marie Pavlenko pokazuje, że niektóre rozwiązania problemu globalnego ocieplenia są na wyciągnięcie ręki. Ale podobnie jak ludzie ze świata Samai, nie bierzemy ich pod uwagę. Marie Pavlenko proponuje nam kontemplacyjną historię, w której krok po kroku, razem z bohaterką, odkrywamy istotę natury – istotę życia.

Miłość nie zawsze bywa prosta. Niekiedy dopada nas tak niespodziewanie, że może zburzyć poukładany dotąd świat. Przekonali się o tym Ruben i Zach, bohaterowie książki "A jak to się wyda", której autorami są Sophie Gonzales i Cale Dietrich. Zespół Saturday to odnoszący sukcesy boysband z Ameryki. Jego członkowie to idole nastolatków na całym świecie. Nic więc dziwnego, że w każdym mieście czekają na nich rzesze fanów. Przed zespołem kolejne przystanki. Tym razem zawitają do wielkich europejskich miast, gdzie znów spotkają się z uwielbieniem, krzykami i piskami, zwłaszcza ze strony dziewcząt. Pomiędzy występami Ruben, Zach, Angel i Jon chętnie śledzą dostępne w prasie i telewizji informacje (również krytyczne) na swój temat. Wolny czas upływa im na zwiedzaniu i imprezowaniu. Długa trasa koncertowa i stałe przebywanie w swoim towarzystwie powoduje wprawdzie drobne spory i kłótnie, jednak są one małe w porównaniu do braterskiej więzi, jaka zacieśnia się pomiędzy chłopakami. Zwłaszcza relacja Rubena i Zacha wydaje się coraz mocniejsza. Po pewnym czasie uzmysławiają sobie oni, że wzajemna fascynacja to coś więcej niż zwykła przyjaźń. Niespodziewane uczucie powoduje wiele obaw. Jaka będzie reakcja pozostałych członków zespołu i fanów? Czy ta relacja ma szansę przetrwać? Książka "A jak to się wyda" wydaje się lekką opowieścią o uwielbianym przez fanów zespole. Są to jednak tylko pozory. Autorzy poruszają bowiem wiele ważnych wątków na czele z miłością osób tej samej płci. Nie brakuje również trudnych relacji rodzinnych, ciężaru zobowiązań czy chęci zadowolenia wszystkich. "A jak to się wyda" to pozycja, która wciąga od pierwszej do ostatniej strony.

Czy da się przeprowadzić metamorfozę mieszkania bez remontu? Autorka książki "Mieszkaj i żyj kolorowo" Anna Pietraszek-Sawicka udowadnia, że jest to możliwe! Wystarczy do swojej przestrzeni zaprosić nieco kolorów. Kolorowe mieszkanie jest przepełnione pozytywną energią i wyrazistością. Metamorfoza nie musi się wiązać z dużym nakładem pracy i wydaniem sporej sumy. Wprowadzenie koloru do otoczenia pozwala na dokonanie wspaniałych zmian. Dzięki temu możliwe jest odmienienie wyglądu domu i jego energii. Konieczna jest też zmiana podejścia do zamieszkiwanej przestrzeni. W książce można również znaleźć odpowiedzi na ważne pytania. Czy drewno może być kolorem? Lepsze jest malowanie czy tapetowanie? A jeśli malowanie, to może nie ścian, lecz sufitu? Jakie kolory sprawdzą się w niewielkich wnętrzach? Jak wprowadzić do mieszkania harmonię i balans? Po tę książkę powinny sięgnąć również osoby, które w przeszłości podejmowały już próby oswojenia koloru. Każdy może być architektem w swoim domu!

Jak bardzo zagmatwane mogą być ścieżki ludzkiego umysłu? Jaką drogę trzeba pokonać, by się z nich wydostać? Czy to w ogóle jest możliwe? Wszystkiego dowiesz się, czytając książkę autorstwa polskiej pisarki Marty Knopik "Pani K.". Życie państwa K. codziennie wygląda tak samo. Pani K. budzi się każdego dnia rano o tej samej porze, a dokładnie o godzinie 3.33. Następnie pije kawę, a potem zajmuje się pracą przy komputerze. Zaczyna od przeglądnięcia zleceń, które ma do wykonania. Gdy dzwoni dzwonek do drzwi, jest to sygnał przerwy na śniadanie. Każdy dzień mija tak samo, aż w końcu wszystkie zlewają się w jedną wielką plamę. Życie Pani K. jest trochę jak życie robota, który każdego dnia ma do wykonania te same zadania. Świat państwa K. nie ma sensu, odkąd zostali zamknięci w niewielkim mieszkaniu, które znajduje się na dziesiątym piętrze. Nie dość, że nie mogą z niego wychodzić, to na dodatek nie mają kontaktu z innymi ludźmi, a żywność dostarczana jest im pod drzwi. Czy z tego świata można się wydostać? "Pani K." jest powieścią klaustrofobiczną i przerażającą, w której można odnaleźć cząstkę samego siebie. Czytając ją, można wczuć się w postać głównej bohaterki, która każdego dnia mierzy się ze strachem, samotnością, brakiem zrozumienia i odrzuceniem. Żyje, choć tak naprawdę niewiele jest w niej życia. Zdecydowanie jest to książka, która daje do myślenia. Czy bohaterka odkryje, dlaczego tkwi we własnym mieszkaniu, i czy w końcu odnajdzie drogę do wyjścia?