Od ucha do ucha. Homo sapiens się śmieje

Poznaj dalsze losy niezwykle silnych kobiet, których życie zostało skomplikowane przez ciężkie realia PRL. "Dom na Wygonie" to piękna opowieść o związku z naturą i poszukiwaniu szczęścia. Jak dostosować się do nowych zasad? W Mrągowie żyją spokojne kobiety, których marzeniem jest nawiązanie możliwie bliskiego kontaktu z naturą. Niestety ich plany zostają pokrzyżowane, a ciężkie realia PRL wymuszają na nich przystosowanie się do nowego ładu. Pojawiają się kolejki, kryzys, niedostatek wszystkiego, a wszystko jest dodatkowo przyprawione strachem i nieufnością. Nie ze wszystkimi można szczerze rozmawiać, a z niektórymi osobami powinno się całkowicie zerwać kontakt. Jedynie najbliższa rodzina godna jest zaufania. Tak przynajmniej się wydaje... Marianna prowadzi samotne życie od śmierci męża. Teraz na jej drodze staje przystojny mężczyzna, który zdołał ją urzec i skraść serce. Tylko, czy doświadczona kobieta potrafi jeszcze kochać? Czy znajdzie na to siłę? I przede wszystkim: czy może zaufać obcemu mężczyźnie, którego ledwo poznała? Katarzyna Enerlich jest autorką poruszającej sagi o kobietach, które zrobią wszystko, aby iść własną drogą. Silny związek z naturą dodaje im sił i pozwala walczyć o swoje marzenia. Wykreowane przez pisarkę bohaterki przeplatają się z historycznymi postaciami, a tłem powieści są autentyczne wydarzenia z lat 1973-1980. W skład serii o Mariannie i jej przyjaciółkach wchodzą tytuły: "Akuszerka z Sensburga", "Ziele Marianny" i "Dom na Wygonie".

Dwie jedenastolatki, Alice i Roonie, po tym, jak za niegrzeczne zachowanie zostały wyproszone z urodzin koleżanki, skręcają w inną niż zwykle uliczkę. Przed jednym z domów widzą pozostawiony samotnie wózek z dzieckiem. Małe niewinne dziewczynki sądzą, że postąpiły słusznie, uratowały to dziecko – skoro ktoś je zostawił bez opieki, znaczy, że go nie chce. Prawda? Gdy kilka dni później

Zachwycające, magiczne ilustracje brazylijskiego twórcy bestsellera Książki nie mają skrzydeł w ciepłej książce o przyjaźni, akceptacji innych, wzajemnej pomocy i o dotrzymywaniu obietnic. Fantastyczna feeria kolorów i dobrych uczynków w baśniowym świecie. Wejdź do magicznego, baśniowo kolorowego świata: to miasteczko, w którym dzięki mocy wyobraźni wszystko jest możliwe i piękne. Nawet ośmiornica, która pewnej nocy pojawia się na dachu domu Nory. Wszystkim pomaga, zachęca do wzajemnej życzliwości i umila życie. Czy dziewczynka zaprzyjaźni się z ogromną ośmiornicą? A może nawet przekona do niej sąsiadów, którzy zrozumieją, jak ważna jest pomoc, która zmienia wszystko na lepsze? Recenzje polskich czytelników: W Amberku kolejna cudowna książka, miłość od pierwszej lektury. Zarówno treść, jak i ilustracje bardzo w naszym guście. O sile wyobraźni, o sile wiary w to, co pozornie niemożliwe i o tym, jakie to może być ważne. Ta książka przypomina o tym, że czasami warto spróbować nieco oderwać się od ziemi, nie brać wszystkiego zbyt dosłownie, przenieść się do świata marzeń. Maluszkowe inspiracje Amberek bezapelacyjnie należy do tych najciekawszych. Wydawane są tu mądre książeczki, pięknie ilustrowane, krótkie, czyli w sam raz dla niecierpliwego maluszka. Ośmiornica na dachu przyciąga szatą graficzną, bardzo bogatą, niebanalną. Aż tłoczno jest na stronach książki od obrazków. Ale i pięknie. Sama opowieść? Ciekawa, ciepła, ucząca relacji międzyludzkich, dobra i przyjaznego spojrzenia na innych. Poza tym zaskakująca i zabawna. W sam raz jako przytulanka przed snem. Polecamy! LubimyCzytać Kolejna interesująca książka dla dzieciaków w Amberku... Jest o przyjaźni i o dotrzymywaniu obietnic, o trudnym czekaniu. LubimyCzytać Jestem zachwycona tym, co zobaczyłam na każdej ze stron. Długo już nie miałam w dłoniach nic tak niezwykłego. Niezwykła - taka właśnie jak ta książeczka. Ma w sobie więcej magii niż większość długich opowieści. LubimyCzytać

W zwartej prozie wibrującej od elektryczności i powstrzymywanych emocji Maggie O`Farrell przedstawia niebezpieczeństwa kryjące się tuż pod powierzchnią i rzuca światło na bezcenność, piękno i tajemnice samego życia. Jestem, jestem, jestem to zdumiewający pamiętnik opisujący doświadczenia bliskiej śmierci, znaczące i definiujące jej życie. Choroba z dzieciństwa, która na rok przykuła autorkę do łóżka i której zdaniem lekarzy miała nie przeżyć. Nastoletnie pragnienie ucieczki, które o mało nie skończyło się katastrofą. Spotkanie z niebezpiecznym mężczyzną na bezludziu. I najbardziej przerażające ze wszystkiego codzienne zmagania, by chronić córkę (dla której ta książka została napisana) przed stanem pozostawiającym ją niewyobrażalnie bezbronną wobec miriady zagrożeń czyhających w życiu. „Tam, gdzie inni pisarze bawią się papierem, O`Farrell chwyta łuk i strzałę, po czym celuje w ludzkie serce.” - The Times „Niezwykłe… niewygodne i absorbujące - trudno oderwać się od lektury… Płynne, wytworne, pełne barwnych szczegółów. Jej proza wydaje się niepokonana.” - Guardian, Book of the Month, sierpień 2017

Zamieć odsłania losy trzech osób, które nagle przepadają bez śladu. Łączy je wspólna nić. Piotr wraz z policją i jasnowidzem poszukuje syna studenta, który nie wrócił z nocnej imprezy; kto ukrywa rzeczywisty przebieg wydarzeń? Po dwudziestu latach pogodnego małżeństwa, Basia tropi życie męża, odkrywając czyny i postawy, których przed jego zniknięciem nie podejrzewała. Janek, wnuk słynnego

„Pragniesz przeżyć przygodę swojego życia? Z nami zwiedzisz bunkry i poczujesz się jak Janek z Czterech pancernych!” – krzyczy tandetna ulotka. Manewry wojskowe, military shows, paintball dla znudzonych pracowników korporacji. Życie po życiu radzieckich poligonów, państwa w państwie, które rozporządzało nie tylko czołgami, śmigłowcami i głowicami atomowymi, ale prowadziło także szpitale, szkoły, kina i piekarnie. Po jednej stronie muru tęskniący za domem żołnierze, często niezdyscyplinowani, niedożywieni i prowadzący nielegalne biznesy, po drugiej – Polacy zbuntowani wobec agresji radzieckich sąsiadów, ale też skłonni do romansów i przyjaźni ponad podziałami. Julia Wizowska – urodzona w Kazachstanie i wychowana w duchu szacunku dla sowieckich wojskowych, oraz Grzegorz Szymanik – Polak, wyrosły w pogardzie do armii radzieckiej, przybliżają historie bohaterów zza obu stron muru. Opisują życie w radzieckich bazach wojskowych i pokazują, w jaki sposób koszary „nieproszonej armii” stawały się przez dekady codziennym elementem otaczającego nas krajobrazu. W ten sposób powstała reporterska opowieść o tym, co wrasta w człowieka niezauważone i potrafi być trwalsze niż beton i wieczne imperia.