Twoja twarz jutro. Gorączka i włócznia

Pasję do gotowania odkryłam w sobie, kiedy przeszłam na dietę roślinną. Warzywa i owoce okazały się wdzięcznym obiektem kulinarnych eksperymentów. Przekonałam się, że aby w pełni cieszyć się ich smakiem, trzeba jeść je wtedy, kiedy jest na nie sezon. Świadomość tego, że nie powinno się marnować różnych dóbr, nie tylko żywności, towarzyszy mi od dziecka, choć gdy byłam dziewczynką, nie wiedziałam, że określa się to terminem less waste. Ja sama rozsądnego gospodarowania produktami nauczyłam się od moich dziadków, którzy każdego dnia pokazywali mi, jak bez szczególnego wysiłku wyrzucać mniej. Odkąd sama prowadzę dom, robię zakupy świadomie – kupuję wyłącznie jedzenie dobrej jakości i wykorzystuję je do ostatniego okruszka. Szanuję pracę ludzi, którzy produkują żywność. Przejmuję się stanem naszej planety i staram się jak najmniej ją zaśmiecać. Pamiętaj, że każdy krok ku bardziej świadomemu życiu ma ogromne znaczenie!

Kontynuacja Akuszerki z Sensburga Podobnie, jak pierwsza część, powieść jest wysycona zapachem ziół, smakami Mazur i prostym życiem ludzi „z ziemi i z pór roku”. Marianna, córka Akuszerki, ucieka przed wojną na Mazury. Udaje jej się przeżyć, zaszytej głęboko w małej chacie w puszczy. Jednak już po wojnie przychodzi taki moment, że o mały włos nie traci życia. Marianna staje też przed wyborem – posłuchać serca czy intuicji? Czy miłość od pierwszego wejrzenia jest ważniejsza niż lojalność i gotowość do pomocy? Razem z matką, pielęgniarką w mrągowskim szpitalu, uparcie realizują marzenia o zielarni w polskim już Mrągowie, choć nie jest to łatwe zadanie, są bowiem oskarżane o szerzenie ciemnoty i zabobonów. Kobiety zbliżają się do siebie i wspólnie odbudowują swoje życie. Bieda, niechęć do dawnych mieszkańców, którzy pozostali w mieście, traumy wojenne i powojenne, epidemie – temu wszystkiemu muszą stawić czoła. Rok 1945 był na Mazurach rokiem wyjątkowo trudnym. Bezprawie, szaber i przemyt, przemoc i gwałty – od zaczyna się ta powieść. Ale ludzie mają swoje marzenia i wciąż kochają tak samo.