Niewypowiedziane

"Dekameron" to zbiór stu opowieści, które w ciągu dziesięciu dni 1348 roku opowiada sobie grupa dziesięciu szlachetnie urodzonych florentczyków (siedem pań i trzech młodzieńców), którzy schronili się przed zarazą w okolicach Florencji. Każdy dzień miał swój temat zadany przez kolejno wybieranych „króla” lub „królową”. Nowele stanowią opis obyczajów w epoce włoskiego renesansu, dając wyraz z jednej strony bujnemu życiu, pełnemu miłości i przygód erotycznych, z drugiej zaś wyrażając podziw dla inteligencji, sprawności ludzkiego umysłu, bystrości i sprytu. Głównym motywem opowiadań jest miłość: małżeńska i pozamałżeńska, zmysłowa i platoniczna, tragiczna i idylliczna. Lektura dla szkół średnich

Poznaj historię ludzi, którzy musieli zmagać się z nieposkromionymi siłami natury... Sięgnij po "Wiatrom powierzone" - poruszającą opowieść o ludzkim harcie ducha i walce z nieuniknionym! 11 marca 2011 r. piękne uliczki jednego z japońskich miast nawiedziło przerażające tsunami. Woda nie tylko zniszczyła domy i odebrała mieszkańcom cenny dobytek, ale i przyczyniła się do śmierci niektórych z nich. Zjawiskowy gród zwany Bell Gardia był miejscem, które przyciągało rzesze turystów z całego świata. Zanim zniszczyło go tsunami, stała tam niepozorna budka telefoniczna. Mówiło się, że słowa wypowiedziane w niej do słuchawki dotrą tam, gdzie tylko się zechce - wystarczy poprosić o to wiatr. Oryginalna budka była często odwiedzana przez ludzi zmagających się z utratą bliskich, chcieli oni bowiem po raz ostatni przemówić do ukochanych osób. Miejsce to jest tak niezwykłe, że gdy rozniosła się wieść o nadciągającej tragedii, pewna kobieta udała się do ogrodu, by bronić niezwykłą budkę jako jej strażniczka... Czy jednak da się zwyciężyć z naturą? Tsunami na zawsze zmienia życie ludzi żyjących w pobliżu Bell Gardia. Muszą radzić sobie ze stratą miejsca do życia i osób, które były dla nich najważniejsze. Czy słowa szeptane do wiatru przyniosą ich duszy ukojenie?

Rozdzierająca serce, przerażająca prawdziwa historia, która wstrząsnęła Wielką Brytanią. Chłopiec jest torturowany przez matkę, braci i otoczenie. A świat pozostaje niemy... Ten chłopiec stracił mowę poddany niewyobrażalnej przemocy domowej. Kiedy Joe był mały, tata chronił go przed okrucieństwem matki, która biła go, wyzywała, raz przytknęła mu gorące żelazko do ręki, raz chciała wyrzucić go przez okno… Kiedy Joe miał pięć lat, ukochany ojciec zginął w płomieniach na jego oczach. I Joe stracił mowę. Odtąd matka mogła już być bezkarna… Kazała mu spać na podłodze w pokoju sadystycznych braci, jeść pod stołem resztki z podłogi. Niebawem wtrąciła go do ciemnej, zimnej, cuchnącej piwnicy. Głodny, niemyty i codziennie bity przez matkę spędził tam trzy lata… Kiedy Joe miał siedem lat, pojawił się przyjaciel matki. Mężczyzna gwałcił chłopca na jej oczach. Chłopiec krwawił, cierpiał, ale nie mógł ani mówić, ani nawet krzyczeć. Najgorsze miało jednak dopiero nastąpić… Wstrząsająca historia dzieciństwa Joego Petersa niesie pomimo wszystko nadzieję: katowany, molestowany chłopiec znalazł siłę, by przezwyciężyć niemożliwą wręcz podłość i obojętność ludzi, i odzyskał mowę. Teraz mówi w imieniu dzieci wykorzystywanych seksualnie, prowadząc własną fundację. Autobiografia Płacz niemymi łzami pozostawała przez wiele tygodni w Anglii bestsellerem numer 1.

Pamiętnik ten napisał dwudziestoletni chłopak, po zwolnieniu w 1941 roku z Oświęcimia w beznadziejnym stanie, z odbitą nerką. Impulsem do napisania go, według świadectwa najbliższych, było przede wszystkim żarliwe przywiązanie do pozostawionych w obozie towarzyszy. Każdego dnia wiele razy powracał do nich myślą i uznał, że utrwalenie wszystkich okoliczności obozowego męczeństwa jest obowiązkiem tego, który się wydostał, jakkolwiek nie miał żyć dłużej. Naoczny świadek opisuje cały proces: od przypadkowego zatrzymania w ulicznej obławie, poprzez areszt, transport i umieszczenie w obozie. Przedstawia warunki życia, praktyki oprawców, kary, apele, głód i pracę. Pokazuje też relacje międzyludzkie, przykłady postaw heroicznych i zachowań niegodnych. Tekst ten został opracowany przez Halinę Krahelską we właściwym jej stylu fabularyzowanego reportażu, ściśle opartego na faktach i relacjach. Wydany anonimowo w Warszawie w kwietniu 1942 roku przez Wydawnictwo Komisji Propagandy Biura Informacji i Propagandy Komendy Głównej AK.

"Akademia Mrocznych Zaklęć. Próby śmierci. Tom 1" to pierwszy tom serii, w której pełno jest magii i niepewności. Niebezpieczeństwo czyha na każdym kroku, a śmierć czai się za rogiem. Pewnego dnia Billy otrzymuje list z wezwaniem do Akademii Mrocznych Zaklęć, a wraz z nim - pokaźną sumę pieniędzy. Szkoła ta jest niezwykle niebezpieczna, o czym cała rodzina Billy'ego zdążyła się już przekonać kilka lat temu. Najstarszy chłopak z rodzeństwa - Tommy - zginął tam w niewyjaśnionych okolicznościach. Po tych strasznych wydarzeniach ojciec zdecydował, że żadne z jego dzieci już nigdy nie pójdzie do tej mrocznej szkoły. I chociaż rodzina potrzebuje pieniędzy, ojciec sprzeciwia się wysłaniu Billy'ego w tamto miejsce. Jednak okazuje się, że jeżeli Billy nie dotrze tam na czas, jego rodzina zostanie zabita. Kiedy Wild, starsza siostra Billy'ego, dowiaduje się o tym, postanawia udać się do Akademii Mrocznych Zaklęć, udając swojego brata. Dzięki temu jej bliscy będą bezpieczni oraz zachowają pieniądze potrzebne im na wyżywienie i prowadzenie gospodarstwa. Wild porzuca więc dotychczasowe spokojne życie na farmie w Teksasie, przekazuje swoje obowiązki i powierza opiekę nad chorującym ojcem młodszej siostrze. Wyrusza do szkoły, aby podjąć się niebezpiecznych prób śmierci. Już podczas drogi czyhają na nią różne trudności i przeciwności, jednak Wild postanawia, że nie podda się tak łatwo.

Czy życie listka jest nudne? Jak zmieniają się pory roku? Co dzieje się z liśćmi, gdy spadną z drzewa? Mały listek klonu budzi się do życia wiosną. Główny bohater przeżywa kolejne pory roku - latem jest w pełni sił, a jesienią żółknie i czuje, że wkrótce zerwie go wiatr. Finalnie opada na ziemię. "Życie listka" to nie tylko bajka, która tłumaczy dzieciom zjawiska przyrodnicze. To także przepiękna historia, którą można odnieść do świata ludzi. Na przykładzie tytułowego bohatera można opowiadać dziecku o cyklu życia, a także o śmierci. Listek spodziewa się jej i zachowuje spokój. Mówi, jaki będzie dalszy ciąg, że z gleby, którą za jakiś czas się stanie, wyrosną nowe, wspaniałe rośliny i że taka jest naturalna kolej rzeczy. Seria "Mikrocuda" kieruje uwagę dzieci w stronę świata przyrody - drobnych niezwykłości, cudów natury, wspaniałych, choć codziennych zjawisk i przemian. Zaspokaja ciekawość małych odkrywców i odpowiada na ich nieoczywiste pytania. Książki zachęcają nie tylko do czytania! Na wielu stronach zamieszczone zostały "gry wyobraźni" - dodatkowe aktywności, zadania do wykonania. Maluchy często rozpiera energia, nie potrafią na długo skupić uwagi, gdy ktoś im czyta. Jeśli rodzic widzi, że dziecko się rozkojarza, w dowolnej chwili może mu zaproponować grę wyobraźni albo wykonanie ćwiczenia. Energia zostaje rozładowana, a skupienie wraca.

Pragniesz w deszczowy dzień przenieść się na wyspę Korfu? A może jesteś miłośnikiem kryminałów ze szczyptą dowcipu? Sięgnij po książkę "Morderstwo na Korfu", wybierz się w podróż na grecki archipelag i wciągnij się wraz z Joanną w to niespodziewane śledztwo. To już druga powieść z serii komedii kryminalnej tego autora. To miały być cudowne wakacje w słonecznej Grecji! Joanna to popularna pisarka romansów. Postanawia wyruszyć na wakacje na wyspę Korfu. W głowie miała zachwycające widoki, zwiedzanie ulubionego miejsca cesarzowej Sissi, a do tego w planach zakończenie pracy nad nową powieścią. W harmonii sama ze sobą i ciszą, która miałaby ją otaczać. Niestety, szybko po przyjeździe jej plany zostają całkowicie zmienione, gdyż już pierwszego dnia autorka zostaje uwikłana w niecodzienną i przerażającą sytuację, która wielu z nas wydaje się niemożliwa. Joanna staje się świadkiem morderstwa właściciela "Villi Zeus". Momentalnie wychodzi na jaw, że dokonać zabójstwa mogła tylko osoba, która wraz z nią zamieszkała w tym pensjonacie. Jest on niewielki, znajduje się na wyspie Korfu, która otula piękną pogodą oraz wspaniałymi krajobrazami. Oprócz niej w hotelu zatrzymało się jeszcze jedenaście osób. Każda z nich na pozór jest sympatyczna. Która z nich okaże się zabójcą bez skrupułów?

Przeczytaj książkę Wojciecha Lady pt. "Mali Tułacze. Poruszająca opowieść o najmniejszych polskich uchodźcach wobec piekła II Wojny Światowej" z Wydawnictwa Prószyński i S-Ka. Poznaj historię tysięcy polskich dzieci zmuszonych do tułaczki po świecie. Wojenna zawierucha nie oszczędza nikogo. I choć konflikty zbrojne to "sprawy dorosłych", w ich wyniku cierpią również dzieci z każdej grupy wiekowej. Dlatego w publikacji tej natrafisz nie tylko na losy świadomych już nastolatków. Znajdziesz tu także opowieści o niedawno urodzonych maluchach, jak i o kilkulatkach wrzuconych w brutalną rzeczywistość. Dowiesz się, że niektóre z tych dzieci przychodziły na świat w wagonach. W zaplombowanych transportach jadących gdzieś w głąb Azji. Wojciech Lada w książce "Mali tułacze" przenosi czytelnika do roku 1940. Wtedy to dla kilkudziesięciu tysięcy polskich dzieci rozpoczęła się podróż. Żadne z nich wtedy jeszcze nie wiedziało, że potrwa ona aż osiem lat. W tym czasie mali bezbronni ludzie chorowali i umierali z głodu. Inni dorastali, przemierzając prawie wszystkie strefy klimatyczne naszego globu. I ocierając się o niemal wszystkie znane nam kultury. Ze zmrożonej Syberii dzieci przenoszono na stepy Azji, gdzie rodziła się ludzka cywilizacja. Stamtąd trafiały do Persji, której krajobrazy przywodziły na myśl scenerie znane z baśni tysiąca i jednej nocy. Kolejne miejsca na szlaku to Afryka, Indie, Nowa Zelandia czy Meksyk. Niektóre miały więcej szczęścia. Tysiącom polskich dzieci udało się bowiem uciec z Rosji razem z armią generała Władysława Andersa. Dorośli już "Mali tułacze" z reportażu Wojciecha Lady opisują ten czas jako najpiękniejsze lata życia. Jednak nawet dobiegając dziewięćdziesiątki płaczą, przywołując wspomnienia. Jedna z bohaterek książki podsumowuje tę wieloletnią podróż słodko-gorzkimi słowami. "Przeszłam piekło, ale widziałam rzeczy piękne".