Poświęcenie

"Doktor Zosia" jest trzecią częścią cyklu powieściowego Ałbeny Grabowskiej "Uczniowie Hipokratesa". To połączenie beletrystyki, powieści obyczajowej, z historią polskiej medycyny. Ałbena Grabowska z zawodu jest lekarzem neurologiem. Jest już też znaną pisarką, a największą sławę przyniosła jej trzytomowa powieść przeniesiona na ekran - "Stulecie Winnych". Akcja dwu poprzednich tomów "Uczniów Hipokratesa" toczyła się w II połowie XIX wieku, w "Doktorze Zosi" natomiast pisarka umieściła akcję w wieku XX, przed pierwszą wojną światową oraz w trakcie jej trwania. Dzięki autorce czytelnik może zapoznać się z obrazami z życia przedwojennej i wojennej Warszawy, poznać historię Szpitala Ujazdowskiego. Właśnie tam, w wojskowym szpitalu, doktor Zosia dostała propozycję pracy. W szpitalu ma okazję przyglądać się wielu medycznym sławom. Doktor Zosia, po stażu na różnych oddziałach, decyduje się zostać pediatrą. Gdy nadchodzi wojna, rozpoczynają się aresztowania wśród personelu szpitala. Wielu z tych ludzi pracuje w konspiracji, los rzuca ich do obozów czy sowieckich więzień. Najgorsze chwile dla Warszawy nadchodzą wraz z wybuchem powstania. Jak zwykle w powieściach Grabowskiej fikcja miesza się z historią. Heroiczna praca lekarzy na tle płonącej Warszawy to obrazy tak bardzo realistyczne i prawdziwe. Czytelnik ma okazję poznać pracę lekarza w Warszawie w czasach najtrudniejszych, kiedy każdy dzień jest pełen lęku o los najbliższych, o los szpitala, pacjentów, los całego miasta.

Rozdzierająca serce, przerażająca prawdziwa historia, która wstrząsnęła Wielką Brytanią. Chłopiec jest torturowany przez matkę, braci i otoczenie. A świat pozostaje niemy... Ten chłopiec stracił mowę poddany niewyobrażalnej przemocy domowej. Kiedy Joe był mały, tata chronił go przed okrucieństwem matki, która biła go, wyzywała, raz przytknęła mu gorące żelazko do ręki, raz chciała wyrzucić go przez okno… Kiedy Joe miał pięć lat, ukochany ojciec zginął w płomieniach na jego oczach. I Joe stracił mowę. Odtąd matka mogła już być bezkarna… Kazała mu spać na podłodze w pokoju sadystycznych braci, jeść pod stołem resztki z podłogi. Niebawem wtrąciła go do ciemnej, zimnej, cuchnącej piwnicy. Głodny, niemyty i codziennie bity przez matkę spędził tam trzy lata… Kiedy Joe miał siedem lat, pojawił się przyjaciel matki. Mężczyzna gwałcił chłopca na jej oczach. Chłopiec krwawił, cierpiał, ale nie mógł ani mówić, ani nawet krzyczeć. Najgorsze miało jednak dopiero nastąpić… Wstrząsająca historia dzieciństwa Joego Petersa niesie pomimo wszystko nadzieję: katowany, molestowany chłopiec znalazł siłę, by przezwyciężyć niemożliwą wręcz podłość i obojętność ludzi, i odzyskał mowę. Teraz mówi w imieniu dzieci wykorzystywanych seksualnie, prowadząc własną fundację. Autobiografia Płacz niemymi łzami pozostawała przez wiele tygodni w Anglii bestsellerem numer 1.

Wyatt Callahan był inny niż jego rodzeństwo. Wszyscy o tym wiedzieli, a szczególnie on sam. Jednak otaczający go ludzie nie mieli pojęcia, na czym polegała ta różnica. Myśleli, że po prostu jest za słaby, żeby rządzić mafią. Jednak to nie była prawda. Wyatt faktycznie był inny, jednak nie słaby. Tak naprawdę ludzie go nie interesowali. Interesowała go śmierć. Dlatego został lekarzem. A teraz przyjdzie pora, żeby Wyatt pokazał, kim naprawdę jest i że będzie potrafił reprezentować rodzinę podczas nadchodzącej wojny. W jego życiu jest też Helen. Kobieta, której na nim zależy. Czy Wyatt dostrzeże to, zanim drzemiący w nim potwór zniszczy jego samego i wszystkich wokół? Książka zawiera treści nieodpowiednie dla osób poniżej szesnastego roku życia. Opis pochodzi od Wydawcy.

Czy życie listka jest nudne? Jak zmieniają się pory roku? Co dzieje się z liśćmi, gdy spadną z drzewa? Mały listek klonu budzi się do życia wiosną. Główny bohater przeżywa kolejne pory roku - latem jest w pełni sił, a jesienią żółknie i czuje, że wkrótce zerwie go wiatr. Finalnie opada na ziemię. "Życie listka" to nie tylko bajka, która tłumaczy dzieciom zjawiska przyrodnicze. To także przepiękna historia, którą można odnieść do świata ludzi. Na przykładzie tytułowego bohatera można opowiadać dziecku o cyklu życia, a także o śmierci. Listek spodziewa się jej i zachowuje spokój. Mówi, jaki będzie dalszy ciąg, że z gleby, którą za jakiś czas się stanie, wyrosną nowe, wspaniałe rośliny i że taka jest naturalna kolej rzeczy. Seria "Mikrocuda" kieruje uwagę dzieci w stronę świata przyrody - drobnych niezwykłości, cudów natury, wspaniałych, choć codziennych zjawisk i przemian. Zaspokaja ciekawość małych odkrywców i odpowiada na ich nieoczywiste pytania. Książki zachęcają nie tylko do czytania! Na wielu stronach zamieszczone zostały "gry wyobraźni" - dodatkowe aktywności, zadania do wykonania. Maluchy często rozpiera energia, nie potrafią na długo skupić uwagi, gdy ktoś im czyta. Jeśli rodzic widzi, że dziecko się rozkojarza, w dowolnej chwili może mu zaproponować grę wyobraźni albo wykonanie ćwiczenia. Energia zostaje rozładowana, a skupienie wraca.

Arcydzieło literatury światowej. Jądro ciemności to opowieść o podróży do kresu cywilizowanego świata i wytrzymałości własnej wyobraźni. Marlow, główny bohater powieści, tak jak sam Conrad przed laty, podróżuje rzeką, niewielkim parostatkiem, przez nieogarnioną, pełną niebezpieczeństw afrykańską dżunglę, by dotrzeć do legendarnego agenta kolonii, niejakiego Kurtza. Im bliżej celu, tym świat staje się mroczniejszy, wydarzenia coraz mnie zrozumiałe, a zło bliższe i niepokojąco wytłumaczalne. Podróż do serca dżungli, pełna okrutnych epizodów nieodwołalnie zmienia bohatera, stając się w istocie wyprawą do najmroczniejszych zakątków własnej duszy. A spotkanie z umierającym Kurtzem wieńczy dotyk obłędu, zbliżając bohatera do tytułowego jądra ciemności. „Mam wrażenie, że usiłuję wam opowiedzieć sen — a wysiłek mój jest daremny, ponieważ żadna relacja nie może dać pojęcia o sennych wrażeniach, o tej mieszaninie bez sensu, niespodzianki i oszołomienia wśród dreszczy walki i buntu — o tym poczuciu, że się jest we władzy niewiarygodnego — poczuciu, które stanowi prawdziwą istotę snu...”