Dostojewski. Portret intymny

Książka opowiada p losach Izabeli Jagiellonki, jednej z najciekawszych sylwetek kobiet na tronach renesansowej Europy, która kształtowała historię Węgier i Siedmiogrodu. Wiek XVI. Piękna córka króla Zygmunta Starego i Bony, Izabela, pierwsza z rodzeństwa opuszcza rodzinne gniazdo w Krakowie. Poślubia króla Węgier i wyjeżdża do Budy. Jak powiedzie się jej w obcym kraju? Czy pokocha męża? Czy potrafi walczyć o tron i życie? Izabela to jedna z najciekawszych sylwetek kobiet na tronach renesansowej Europy. Książka ukazuje dzieje namiętności, silnej woli i poświęcenia.

"Dziedzictwo. Apteka pod Złotym Moździerzem. Tom 2" Lucyny Olejniczak to drugi tom czarującej sagi, którą otwiera powieść "Kobiety z ulicy Grodzkiej". Historia pędzi do przodu, a tym razem akcja toczy się w pierwszej połowie XIX wieku, zmierzając nieuchronnie w kierunku tragedii powstania styczniowego. Drugi tom sagi zaczyna się w roku 1849, kiedy główna bohaterka wysłuchuje złowieszczej przepowiedni na temat swojej przyszłości. Młoda doktorowa jest świeżo upieczoną żoną kochającego męża i właścicielką prywatnej apteki. Autorka bardzo plastycznie oddaje atmosferę pozytywistycznej Polski, władanej przez trzech zaborców, w której buzują pragnienia narodowowyzwoleńcze. Brak Polski na mapie Europy nie zniechęcił kolejnych pokoleń porozbiorowych do walki o niepodległość. Prywatne losy głównych bohaterów rozgrywają się na tle o wiele bardziej doniosłych wydarzeń o historycznej wadze dla obecnych i przyszłych pokoleń. Pozornie nieistotne decyzje rodzą skutki, które po dekadach wracają ze zdwojoną siłą, a na osobiste problemy nakładają się niepokojące wydarzenia w kraju. Wszystko wskazuje na to, że przepowiednia sprzed lat może się spełnić.

Konkursy piękności odbywały się już w czasach starożytnych, lecz międzynarodową popularność zdobyły dopiero w dwudziestoleciu międzywojennym. To właśnie w latach 20. odbyły się w Polsce pierwsze wybory Miss Polonia, na których o tytuł najpiękniejszej Polki rywalizowały ze sobą przedstawicielki różnych miast, zawodów i warstw społecznych. Uczestniczki i laureatki przedwojennych konkursów piękności były kobietami o fascynujących życiorysach. Znajdziemy wśród nich zarówno spełnione żony i matki, jak i skandalistki, które prowadziły burzliwe życie uczuciowe. Zróżnicowane były również ich postawy w czasie II wojny światowej – niektóre zaangażowały się w działalność polskiego podziemia, inne zaś zdecydowały się na współpracę z Niemcami. Po wojnie często wybierały życie na emigracji, te zaś, które pozostały w kraju, nie miały w czasach PRL-u łatwego życia. Na podstawie artykułów prasowych, dokumentów i wspomnień Marek Teler opisuje przebieg konkursów piękności w II Rzeczypospolitej i przedstawia niezwykłe losy przedwojennych królowych piękności. Rozprawia się z mitami, które przez lata narosły wokół wyborów miss, tropi rozmaite skandale związane z konkursem i stara się zrozumieć, dlaczego cieszył się on tak dużą popularnością ze strony młodych dziewcząt.

Barwne przygody bohaterów, miłość i skomplikowana intryga, a wszystko osadzone w realiach historycznych, to atuty książki Eloisy James "Córka Wilde'ów". Jeśli bliskie są Ci klimaty romansu historycznego z pasjonującymi perypetiami bohaterów, koniecznie kup tę książkę, a zapewnisz sobie kilka godzin przyjemnej rozrywki. Tytułową bohaterką powieści jest jedna z córek księcia Wilde'a z Lindow Castle, kobieta niezależna i wywołująca liczne skandale. Tym razem lady Joan podejmuje decyzję o opuszczeniu rodzinnego domu i przyłączeniu się do trupy aktorskiej. Co więcej, przyszła gwiazda sceny planuje wcielić się w rolę męską i sparodiować poszukującego damy swego serca przedstawiciela rodu książęcego. Obiekt zakusów Joan, aby nie dopuścić do wystawienia sztuki, obmyśla sprytny plan. Czy historia skończy się dla niego szczęśliwie? Sięgnij po książkę, a się przekonasz.

"Burza" to mroczna powieść kryminalna z czasów II wojny światowej. W Los Angeles zostają odnalezione zwłoki mężczyzny. Ofiara ma związek ze sprawą kradzieży złota z 1931 roku. Jest styczeń 1942 roku. Od japońskiego ataku na Pearl Harbor minął już miesiąc. Nad Los Angeles szaleją groźne nawałnice, przez co w Griffith Park dochodzi do osunięcia błotnistego gruntu. Okazuje się, że ziemia skrywała przed światem zwłoki zamordowanego mężczyzny. Co więcej, ma ON coś wspólnego z tajemniczą kradzieżą złota sprzed ponad dziesięciu lat. Odkrycie to sprawia, że wielu pozornie nic niemających ze sobą wspólnego ludzi zaczyna prowadzić zaciekłą, brutalną grę. Jest wśród nich skorumpowany gliniarz, Elmer Jackson. Jest Hideo Ashida, laborant, któremu ze względu na japońskie pochodzenie grozi internowanie. Jest i Dudley Smith, policjant o stalowych nerwach i twardym, nieustępliwym charakterze, a zarazem zagorzały faszysta i pracownik wywiadu wojskowego. Sprawa nie jest obojętna również Joan Conville, świeżo upieczonej porucznik marynarki wojennej. Czyja batalia zwieńczona zostanie sukcesem? Czy w obliczu wielkiego światowego konfliktu te małe, lecz pełne dramatycznych wydarzeń wojenki mają w ogóle sens? "Burza" wciąga bez reszty. Nikogo, kto zagłębi się w lekturę, nie pozostawia obojętnym, choć motywy postępowania bohaterów często skrajnie różnią się od tych, do jakich przywykliśmy lub jakie są nam bliskie. Kto tu jest dobrym, kto zaś złym bohaterem? W mrocznym świecie wykreowanym przez Ellroy'a nie ma miejsca na tego typu banały i uproszczenia. To pasjonująca literacka przygoda, i to nie tylko dla wielbicieli kryminalnych thrillerów! Powieść ukazała się nakładem wydawnictwa Sonia Draga.

Jest późne lato, w mieście panuje niemiłosierny skwar. Dicte Svendsen i jej chłopak, Bo, zjawiają się późną nocą w porcie w Arhus. Wokół panuje chaos, lokalna policja wzywa posiłki – zanosi się na kolejne starcie imigrantów ze służbami porządkowymi. Napięta do granic możliwości sytuacja przybiera jednak niespodziewany obrót, kiedy za kontenerem zostaje znalezione nagie ciało kobiety, u której wykonano niedawno cesarskie cięcie. Kim była? I co stało się z jej dzieckiem?

Czerwiec 1967 – marzec 1968. Partia Gomułki i Moczara rozpętuje haniebną kampanię antysemicką. (Nazywając ją walką z „syjonistami”). Józef Hen reaguje jak na pisarza przystało: publikuje w paryskiej „Kulturze” pod pseudonimem „Korab” wysokiej klasy opowiadania z cyklu Oko Dajana (1969–1972). „Korab” odnosi sukces, jest przekładany na francuski, włoski, niemiecki, angielski i często cytowany. Autor wpisany na czarną listę, z zakazem wyjazdów za granicę. Czterdzieści jeden lat później, w 2008 roku, Józef Hen pisze wstrząsającą powieść Pingpongista. Miasteczko, w którym podczas okupacji dokonała się zbrodnia, nazywa się tu Cheremiec, ale nie ma wątpliwości, że inspiracją literacką była tragedia Żydów spalonych w Jedwabnem. Narratorem jest przybyły na uroczystości rocznicowe sędzia z Brooklynu, Mike (znany mieszkańcom jako Michaś). Usiłował wtedy uratować życie swojemu rówieśnikowi, znakomitemu pingpongiście, któremu obiecał rewanż. Bezskutecznie. Minęło sześćdziesiąt lat, Mike wdziera się w sumienia świadków zbrodni, także i kilku wciąż żyjących uczestników. Wśród nich znajduje się ksiądz, który wyznaje Mike`owi, że dręczą go podjęte wtedy decyzje. Żałuje, że nie wykonał wówczas księżowskiego zadania, nie przeciwstawił się zbrodni. Obie książki połączono w jeden zbór, który porusza bolesny temat antysemityzmu.

"Ratowałam od zagłady. Wspomnienia Irene Gut-Opdyke" to opowieść o siedemnastoletniej uczennicy szkoły pielęgniarskiej w Radomiu. Wybuch wojny zmusił młodą dziewczynę do rezygnacji z wielu ważnych dla niej wówczas spraw. Stała się bohaterką, jednak przez cały czas trwania wojny, los jej nie oszczędzał. Irenę spotkało wiele cierpienia i poniżeń. Jednak te wszystkie przykre doświadczenia sprawiły, że dziewczyna znalazła w sobie potężną siłę, która pozwoliła jej przetrwać i nieść ratunek innym. Irene zaangażowała się w konspirację. Swoje niemieckie w brzmieniu nazwisko wykorzystała, by ratować Żydów. Na każdym kroku ryzykując własnym życiem - pomagała ludziom w uciecze z getta. Ukrywała ich w lesie oraz w piwnicy majora SS, u którego pracowała w roli gosposi. Nie kierowała się nienawiścią, lecz miłością. Jej czyny są najwyraźniejszym przykładem potwierdzającym tezę, że zło można pokonać, czyniąc dobro. Po wojnie Irene wyjechała do USA. Przez wiele lat milczała na temat tych dramatycznych wydarzeń. Do spisania wspomnień skłoniły ją teorie, które zaprzeczały istnieniu Holocaustu i obozów koncentracyjnych. Książka ze wspomnieniami Irene Gut-Opdyke to niezwykle wstrząsające świadectwo heroizmu młodej, polskiej dziewczyny. Jej działania były największym buntem wobec zła, jakiego doświadczył świat i krzywdy innych ludzi. Publikacja książki odbiła się szerokim echem, a na jej podstawie w Nowym Jorku powstała sztuka teatralna.