Dostojewski. Portret intymny

Książka, która podpowie Ci, gdzie szukać źródeł swojej kreatywności. Przekonaj się, skąd biorą się najlepsze pomysły i spróbuj zrozumieć, z jakiego powodu przychodzą w najmniej oczekiwanych momentach. "Dlaczego marzyciele uratują świat, czyli co nauka o mózgu mówi na temat kreatywności" to pozycja przedstawiająca fakty na temat tego, skąd bierze się kreatywność. Naukowe spojrzenie pozwala zrozumieć podstawy wyobraźni oraz potrzeby tworzenia, jaka tkwi w każdym człowieku. Autorka tej publikacji stara się odnaleźć wszystkie źródła kreatywności. Jednocześnie stara się przedstawić, w jaki sposób wpływają na nie: aktualnie działający system edukacji, tryb pracy charakterystyczny dla konkretnych zawodów, znudzenie, a także częste przebywanie na świeżym powietrzu, zwłaszcza pośród natury. Jednocześnie zadaje sobie pytanie, czy technologia wpływa na oddalenie się ludzi od osiągania szczytów kreatywności. A może jednak jest zupełnie odwrotnie? Swoją książkę autorka oparła na wiadomościach, które zdobyła w trakcie licznych rozmów: z neurologami, pisarzami, naukowcami, muzykami, filozofami, a także artystami. Spróbowała, w ramach eksperymentu, także różnych rzeczy mogących ją przybliżyć do znalezienia odpowiedzi na nurtujące ją pytania: wzięła udział w zajęciach z improwizacji oraz jogi nidry, zagląda do kapsuły floatingowej czy decyduje się na nudę.

Jest wojna. Jest cierpienie. Ale jest też magia i jest nadzieja. Kraków, Polska, rok 1939. Za sprawą magii w pewnym sklepie z zabawkami ożywa mała lalka o imieniu Karolina. Karolina zaprzyjaźnia się z Lalkarzem, właścicielem sklepu – miłym, złamanym przez życie człowiekiem. Kiedy okupacja niemiecka zasnuwa cieniem miasto, Karolina i Lalkarz postanawiają za pomocą czarów uratować przed straszliwym niebezpieczeństwem swoich żydowskich przyjaciół, bez względu na ryzyko. Ta ponadczasowa opowieść, w której baśń i elementy folkloru splatają się z historią, pokazuje, że nawet w najmroczniejszej sytuacji można odnaleźć nadzieję i przyjaźń.

Czy dobro i uczciwość są w stanie pokonać bezwzględne zło? Niezwykła opowieść o zawiłości ludzkich losów na tle galicyjskiego Krakowa z przełomu wieków. "Obca. Apteka pod Złotym Moździerzem" to powieść osadzona w realiach XIX wieku, przenosząca czytelnika w czasie i przestrzeni coraz głębiej w świat dawnego Krakowa i zamieszkujących go ludzi. Kiedy w 1831 roku w Galicji pojawia się zabójcza epidemia cholery, na miejscową ludność pada blady strach. Z każdym kolejnym dniem ofiar jest coraz więcej, a nadzieja na poprawę beznadziejnej sytuacji nieustająco maleje. Gdy pomoc w dalszym ciągu nie nadchodzi, z jednej z wiosek ucieka ciężarna kobieta, aby rozpocząć życie z dala od zarazy i zawalczyć o dobro swojego dziecka. Jeszcze wtedy nie wie, że jej córka wywróci losy mieszkańców Krakowa do góry nogami. Po latach bramy miejskie przekracza Magda, córka ocalałej ze śmiercionośnej epidemii kobiety. Wychowana w klasztorze benedyktynek, wyrosła na błyskotliwą, ciekawską dziewczynę, która nie boi się sięgać po swoje. Magda, głodna wiedzy i możliwości, jakie otwiera przed nią dorosłe życie, powoli odkrywa swój cel. Największe spełnienie daje jej pomoc innym - tym, którzy narażeni na choroby, w zaufaniu poszukują opieki i otuchy. Ambitna młoda kobieta już wie, jak wprowadzić swoje plany w życie. Jej największym marzeniem jest otworzenie własnej apteki, co budzi wśród ludzi niemałe kontrowersje. Czy Magdzie uda się osiągnąć to, czego pragnie? Jaką cenę przyjdzie jej za to zapłacić? "Obca" autorstwa Lucyny Olejniczak jest pierwszą z książek z serii "Apteka pod Złotym Moździerzem", będącą prequelem znanej sagi "Kobiety z ulicy Grodzkiej". Książki ukazują się nakładem wydawnictwa Prószyński i S-ka.

Tytułowe trio to Thora, August i Hugo - cynik, realistka i romantyk. „To się musi źle skończyć”, jak powiedział jeden z nich. Kim byli zanim się poznali? A kim by się stali, gdyby ich drogi się nie połączyły? Gdzieś pomiędzy dzieciństwem a dorosłością odkrywają i budują swoją tożsamość – społeczną, indywidualną i seksualną. Uczą się świata i siebie nawzajem. Są w relacji, którą trudno zdefiniować nawet im samym. Jest tam przyjaźń, radość i intymność, ale też dezorientacja i strach. Przyszło im żyć w czasach wszechobecnego kapitalizmu i konsumpcjonizmu - jedni próbują z tym walczyć, drudzy tylko krzyczą lewicowe hasła piastując ciepłe posadki i dziedzicząc pieniądze rodziców. Ale czy można mieć się dobrze, gdy świat zmierza ku zagładzie? Czy to rozsądne nie mieć wygórowanych ambicji? I czy każdy musi chcieć zmienić świat? Ta pokoleniowa powieść jest głęboko osadzona w naszych czasach, w naszych lękach, w naszych rozterkach i w naszej niepewności tego, na czym polega istnienie. Bo kiedy ma się dwadzieścia lat, to gardzi się zasadami, granice nie istnieją, a indywidualizm jest religią. Trio to niezwykle świeża powieść o młodych dorosłych, próbujących odnaleźć w swoje miejsce w społeczeństwie i świecie pełnym sprzeczności. Historia niezdefiniowanych relacji, poszukiwaniu własnej tożsamościci, życiu na marginesie kontekstów. To też gorzki komentarz do wizji pozornego raju, jakim są w powszechnym przekonaniu bogate kraje skandynawskie.

Paryż, wiek XV. Centrum świata, kultury i polityki. Szczyt wysublimowania, bogactwa i dobrego smaku. A obok nędza, bezprawie, opresja. Złodzieje, prostytutki, cyganie i inni wykluczeni z blichtru wspaniałego miasta. Dwa światy równoległe, który przecinają się ze sobą albo pod szubienicą, albo na niej. Piękna cyganka i on – największy brzydal literatury, chromy i szpetny dziwak ciągający sznury dzwonniczych serc ku chwale Pana, który chyba odeń w podzięce dostał serce największe i najpiękniejsze… Bo czyż brzydota nie może kryć w sobie piękna? Klasyka literatury światowej, której nie można nie znać!!!

„…Wprzód egzystencja sztuki, artysty, związana była zawsze z jakimś mniejszym lub większym dworem, z osobą króla czy wielkiego pana; dopiero w nowoczesnym ustroju społecznym dwór mecenasa rozpylił się w szary tłum bezimiennej publiczności, która rozstrzyga o sławie i dochodach artysty. Osobliwe warunki życia wytworzyły typ cygana, tego króla bez ziemi, owijającego się dumnie dziurawą peleryną niby płaszczem monarszym. Świadomość, że o wartości jego decyduje talent, i tylko talent, stwarza w artyście lekceważenie kodeksu etyki społecznej w stosunku do mieszczucha, filistra (mydlarza, jak niedawno u nas się mówiło), którego uważa jakby za reprezentanta wrogiego plemienia; niestałość dochodów, niestosunek pomiędzy stanem materialnym a wysokim napięciem duchowym, częste wreszcie ocieranie się o świat zbytku — wytwarzają ową specyficzną gospodarkę, w której owoc kilkumiesięcznej pracy spożywa się w kilka godzin, aby nazajutrz rozpocząć życie czarnej nędzy, bardziej w tych kontrastach odpowiadające wyobraźni artysty niż ciągła uregulowana mierność. A wreszcie, te okresy wytężonej pracy, łamania się z samym sobą, to rozbujanie nerwów między upojeniem twórczym a zwątpieniem niemocy lub zawodu pociąga za sobą nieodzowną potrzebę równie silnych odczynów odurzenia i szalonych wybryków. Ta dekoracyjna strona życia cyganerii, te hulanki i ekscentryczności najbardziej podpadają oczom publiczności, jako iż tamte dnie i noce mozolnej, wytrwałej pracy pozostają w cieniu: stąd tyle ciem, wabionych owym łatwym na pozór, barwnym i niefrasobliwym życiem, leci ku temu światu — ażeby w nim spłonąć. Tę też cyganerię, bawiącą się, biesiadującą, całującą ładne buziaki, płatającą tysiączne psoty, wziął Murger za przedmiot swoich Scen. …Cyganeria! to pojęcie skrystalizowało się pod piórem Murgera po raz pierwszy i definitywny zarazem…" Tadeusz Boy Żeleński

Iwona Kienzler w swojej najnowszej książce zestawia biografię Władimira Putina i drogę, która zaprowadziła go na szczyty władzy, z barwnie nakreślonymi sylwetkami najbardziej krwawych carów Rosji. Kolejni rosyjscy tyrani próbowali udowodnić światu i swoim rodakom, że terror jest podstawą siły i rękojmią sukcesów. Nie przypadkiem współcześni historycy często porównują Władimira Putina do jego carskich poprzedników, takich jak: Iwan Groźny, Piotr Wielki czy Katarzyna Wielka. Autorka przekonuje, że złudne poczucie potęgi, wyjątkowości, szczególnej misji dziejowej Rosjan i ich ojczystego kraju, nie tylko jest mocno osadzone w rosyjskiej tradycji i jej historiografii, ale wypływa przede wszystkim z zakorzenionego przez wieki stylu sprawowania władzy.