Ministerstwo Prawdy. Biografia Roku 1984 Orwella

Wciągająca, barwna opowieść o amerykańskiej nieprzewidywalnej kulturze, a jednocześnie wnikliwe rozważania na temat sztuki, ambicji, władzy i łupów wojennych – to ważna, przełomowa książka. - Abbott Kahler, autorka The Ghosts of Eden Park (jako Karen Abbott) W styczniu 1939 roku Pablo Picasso był sławny w Europie, w Stanach Zjednoczonych jednak jego sztukę odrzucano. Rok później Amerykanie w całym kraju głośno domagali się jego dzieł na wystawach. Jak kontrowersyjny lider paryskiej awangardy wdarł się do serca amerykańskiej kultury? Po odpowiedź trzeba sięgnąć do czasów wcześniejszych, kiedy irlandzko-amerykański odszczepieniec, prawnik John Quinn, postanowił stworzyć największą na świecie kolekcję Picassa. Jego marzenie o muzeum, w którym mogłaby się pomieścić, ziściło się dopiero za sprawą wizjonera kultury Alfreda H. Barra Jr., który w wieku dwudziestu siedmiu lat został dyrektorem nowojorskiego Muzeum Sztuki Nowoczesnej. Plany Barra i Quinna mogły jednak zostać pogrzebane – przez ogólną wrogość, kryzys, paryskie intrygi i samego Picassa. Trzeba było aż kampanii Hitlera skierowanych przeciwko Żydom i sztuce współczesnej oraz pełnego napięć sojuszu Barra z Paulem Rosenbergiem, prześladowanym marszandem artysty, aby wywieźć z Europy najważniejsze jego dzieła. Zorganizowana w cieniu wojny przełomowa wystawa „Picasso – czterdzieści lat twórczości” wprowadziła go do Ameryki, zdefiniowała MoMA w takim kształcie, jaki znamy, i przeniosła centrum świata sztuki z Paryża do Nowego Jorku. Wojna o Picassa to po raz pierwszy opowiedziana historia o tym, jak jedna wystawa, przygotowywana przez dziesięć lat, bezpowrotnie odmieniła amerykański gust, a tym samym ocaliła dziesiątki dzieł sztuki XX wieku o nieprzemijającym znaczeniu przed nazistami. Zręcznie łącząc nowe podejście do badań naukowych z żywą narracją, Hugh Eakin ukazuje, jak dwóch mężczyzn z obsesją na punkcie Picassa wprowadziło świat sztuki na nowe tory.

Najważniejsze dla niej jest – życie, spotkanie z drugim człowiekiem. No i poczucie humoru. Twierdzi, że w miłości – trzeba się jeszcze… lubić. A najpiękniejszym słowem po słowie kochać jest słowo – pomagać. Na scenie czy w filmie – skraca niepotrzebne, przegadane dialogi, ucieka przed sieczką myślową i znaczeniową. Nie akceptuje – publicznego epatowania swoimi problemami, bólem czy stratą najbliższych. To jej i tylko jej, ale zgodziła się uchylić drzwi do swojego świata i wpuścić tam Grzegorza Ćwiertniewicza. Powstała szczera i pasjonująca rozmowa o życiu i grze, pełna codzienności i... niecodzienności z amantką z pieprzem – jak nazwał ją jeden z wybitnych reżyserów filmowych. Grażyna Barszczewska – aktorka teatralna, filmowa i telewizyjna o zaskakująco szerokim i wszechstronnym emploi od lirycznych amantek po „monstra”. Jej charakterystyczny, intrygujący głos znają także słuchacze audycji Polskiego Radia. Ma w swoim dorobku artystycznym ponad 200 ról dramatycznych i komediowych w teatrze, filmie i telewizji. Współpracowała z uznanymi reżyserami w kraju i za granicą. Występowała także w Kabarecie Dudek i na estradzie. Śpiewa, nagrywa płyty. Za swoje osiągnięcia otrzymała wiele nagród i odznaczeń. Jej kreację w filmie Roberta Glińskiego „Wszystko, co najważniejsze” pochwaliła sama Meryl Streep, a na planie filmu „Jakub kłamca” spotkała się z Robinem Williamsem… Największą popularność przyniosła jej rola Niny Ponimirskiej w „Karierze Nikodema Dyzmy”.

25 marca 1942 roku prawie tysiąc młodych niezamężnych dziewcząt wsiadło do pociągu, który miał je zawieźć do obozu Auschwitz. Były to słowackie Żydówki – przekonane, że przez kilka najbliższych miesięcy będą pracować w fabryce. Założyły na siebie najlepsze ubrania i z radością machały na pożegnanie zebranym na peronie bliskim. W rzeczywistości były przedmiotem transakcji pomiędzy słowackim rządem a Niemcami i jechały do niewolniczej pracy. Zaledwie kilku spośród nich udało się przeżyć. Pierwszy kobiecy transport do Auschwitz był przez długie lata zapomniany. Nie było w nim osób związanych z ruchem oporu ani jeńców wojennych. Były tylko bezbronne młode kobiety, przyzwyczajone do dobrych manier i wygodnego życia, które nagle znalazły się w piekle, w którym je bito, rozbierano do naga, golono, trzymano na wielogodzinnych apelach na mrozie, poddawano drakońskim karom i zaganiano do ciężkiej pracy, często prowadzącej do śmierci. Ta książka przypomina niezwykłą historię pierwszych 999 kobiet, które trafiły do Auschwitz, ich cierpienie, heroizm i wolę przetrwania.

Projekt, jakiego jeszcze nie było! Jeżeli lubicie historie oparte na autentycznych wydarzeniach, to seria „Ja, Kobieta” z pewnością was zachwyci. Karolina Wilczyńska przedstawia prawdziwe historie kobiet, które opowiedziały jej o swoim życiu. W tych zwierzeniach nie zabraknie emocji. Znajdziecie w nich wzruszenia, dramaty i trudne wybory, ale także miłość, szczęście i kobiecą siłę. Klara, trzydziestoletnia malarka, niespodziewanie wyprowadza się z luksusowego domu rodziców i postanawia zamieszkać w swojej pracowni. Co popchnęło ją do tej decyzji i do kogo pisze wieczorami maile, których nie wysyła? Czy uda jej się zrealizować projekt nowej serii obrazów? Kim jest Łucja, której portret namaluje jako pierwszy, i jaką historię opowie malarce? „Ja, Kobieta” to portrety kobiet, które żyją wśród nas. Może bohaterką kolejnej części będziesz właśnie ty?

Ada od kilku lat jest w szczęśliwym związku z Jackiem. Mężczyzna jednak otrzymuje zawodową propozycję, o której marzył od dawna i wyjeżdża. Czy związek na odległość ma szansę przetrwać? Chociaż decydują, że podejmą walkę, z czasem tęsknota doskwiera im coraz bardziej. Pewnego dnia na drodze Ady pojawia się Hubert - psycholog. Dziewczyna widzi w nim tylko przyjaciela. Dlaczego jednak nie mówi mu o Jacku? Piękna powieść o sile miłości, która, gdy tylko może, zwycięża wszystko.

Niesamowicie skrupulatny portret niedwuznacznej postaci. Czy obiecujący pięściarz rzeczywiście był tylko przestępcą, który przegrał swoją karierę i zmarł przedwczesną śmiercią? "Dawid Cygan Kostecki. Uliczny fighter" to książka, która przedstawia niezwykle kontrowersyjną postacią, jaką był tytułowy pięściarz. Bohater publikacji miał na swoim koncie mistrzowskie pasy, a przed sobą marzenia o jeszcze większych osiągnięciach w świecie boksu. Nic jednak nie poszło po jego myśli i w efekcie musiał walczyć z pogłębiającą się depresją. Choć zależało mu na ukochanej kobiecie, trafił do więzienia, oskarżony o współudział w zorganizowanej grupie przestępczej. Właśnie dlatego, że nic w jego życiu nie było jednoznaczne i proste, jego historia, opowiedziana w tej książce, zawiera pełno sekretów, niejasności oraz nagłych zwrotów akcji. Autor w swojej pracy posiłkował się rozmowami przeprowadzonymi z osobami znającymi boksera, a także mnóstwem artykułów prasowych, które wnikliwie przeanalizował. Przejrzał również całą stertę dokumentów z prokuratury. Dzięki swojej dociekliwości zdołał dotrzeć do faktów, które dotąd nie ujrzały światła dziennego. Dotyczyły one natomiast nie tylko samej kariery sportowej pięściarza, ale i kontrowersyjnych związków z przestępczym półświatkiem. Czytelnik dowie się także, czy wszelkie niejasności, związane z okolicznościami śmierci Kosteckiego, mogą jeszcze zostać rozwikłane.

Poruszający romans o drugiej szansie Ranczer z Wyoming znajduje miłość tam, gdzie się jej najmniej spodziewał. Micah Torrance ma ręce pełne roboty. Nie dość, że zarządza wielkim ranczem w Wyoming, to jeszcze samotnie wychowuje małoletnią córkę – a Janey potrafi zaleźć za skórę. Ten kowboj nie ma w zwyczaju prosić o pomoc, lecz gdy na ranczu zjawia się piękna Karina, nie jest w stanie się jej oprzeć i proponuje jej pracę opiekunki. Uroczy uśmiech opiekunki i świetne podejście do Janey sprawiają, że Micah pragnie zaufać Karinie. Sam najlepiej jednak wie, że miłość tylko rodzi cierpienie. Doskonała łyżwiarka Karina Carter potrzebuje oddechu i czasu, żeby dojść do siebie po kontuzji. Opiekę nad Janey traktuje jako tymczasowe zajęcie, dopóki nie będzie mogła wrócić na lód. Przynajmniej tak sobie wmawia. Im dłużej jednak przebywa w towarzystwie szefa, tym bardziej czuje się z nim związana. Rozmyśla nawet o wspólnej przyszłości i rodzinie. Gdyby tylko zdołała go przekonać, że chce zostać i spędzić z nim życie, jej szczęście nie znałoby granic.

Nękany przez zleceniodawców, zaszczuty przez inkwizytorów, największy egzegeta chrześcijaństwa szykuje ostateczną wersję nagrobka Juliusza II, która może go zaprowadzić na stos… Rzym, jesień 1542 roku. Michał Anioł ma już sześćdziesiąt siedem lat, musi się jednak wywiązać ze zobowiązania i dokończyć nagrobek Juliusza II, ambitne dzieło rozpoczęte cztery dekady wcześniej. Guidobaldo II, dziedzic rodu della Rovere, nie zamierza słuchać kolejnych wymówek artysty. Tymczasem Michał Anioł trafia pod lupę inkwizycji: jego przyjaźń z urodziwą markizą Vittorią Colonną wzbudza zainteresowanie. Co gorsza, kardynał Gian Pietro Carafa, naczelnik Świętego Oficjum, rozkazał śledzić markizę. Wszystko po to, by poznać miejsce spotkań sekty Spiritualich, której przewodzi Reginald Pole, a która w mieście, gdzie kupczenie odpustami jest powszechną praktyką, głosi powrót do ewangelicznej czystości. To właśnie Rzym, pogrążający się w grzechu, gwałcony przez lancknechtów, będzie okrutną i wspaniałą sceną, na której splotą się losy Mojry, młodej złodziejki zmuszonej do szpiegowania Spiritualich, Vittoria Corsiniego, dowódcy gwardii Świętego Oficjum, Vittorii Colonny, markizy Pescary, oraz samego Michała Anioła Buonarrotiego, jednego z najwybitniejszych artystów nie tylko swojej epoki. Kruche człowieczeństwo toskańskiego geniusza, który przekształcił bunt w sztukę, kładąc na szali nie tylko swoją karierę, ale i życie. Strukul ponownie odmalowuje renesans jako epokę największych intryg w historii. „Vanity Fair”