Inkwizycja Michała Anioła

Leon XIII zostaje uwięziony przez masonerię w lochach Zamku Świętego Anioła. Pobożne rodziny zbierają datki na jego uwolnienie i planują akcje odbicia Jego Świątobliwości. Amadeusz jedzie do Rzymu poznać prawdę na własne oczy… Lochy Watykanu to powieść z wątkiem kryminalnym, ale przede wszystkim wspaniale ukazany satyryczny obraz europejskiego mieszczaństwa u schyłku XIX wieku. Z jednej strony religijność niepodlegająca żadnym wahaniom i pytaniom, z drugiej bunt, niezależność sądu, wolność myśli. Ukazując szaleństwo pewnych intelektualnych sądów, czy wręcz fanatyzmu, autor jednocześnie zmusza nas do zastanowienia się nad konsekwencjami całkowitej wolności, zaburzonym boskim porządkiem świata, wywołanym czynem bezinteresownym, sprzecznym z jakąkolwiek logiką. Lochy Watykanu to niewątpliwie najbardziej znana powieść André Gide’a, głównie za sprawą kontrowersji, jakie wywołała: oskarżano ją o herezję i niemoralność, a jej autora odsądzano od czci i wiary. A jednak 30 lat później autor otrzymał Nagrodę Nobla. Przeczytać trzeba koniecznie - książka należy do kanonu literatury, a na dodatek czyta się ją świetnie.

Mecenas”, „filantrop”, „magnetyczna osobowość”, „ludzie po prostu do niego lgnęli”. O Stanleyu Tolkinie w Nowym Jorku mówiło się wiele. Polak, który z powodzeniem prowadził kluby The Dom oraz Stanley’s Bar, gdzie gościła śmietanka nowojorskiej bohemy. Andy Warhol wyświetlał tam swoje filmy, The Velvet Underground grali swoje pierwsze performatywne koncerty, najwięksi jazzmani wdawali się w światopoglądowe dyskusje, a afroamerykańscy aktywiści planowali równościowe pikiety. Ale kim tak naprawdę był Tolkin, o którym polskie archiwa uparcie milczą? Jan Błaszczak niczym najlepszy detektyw prowadzi nas nowojorskimi ulicami Lower East Side i próbuje rozwiązać zagadkę Stanleya Tolkina. W śledztwie pomagają mu bitnikowskie poetki, organizatorzy punkowych koncertów z lat 70., artyści wizualni, międzynarodowej sławy kompozytorzy, księża z nowojorskich parafii, afroamerykańscy pisarze i potomkowie polskich emigrantów. A opowieść o Tolkinie jest też przewodnikiem po Nowym Jorku ostatniego półwiecza, gdzie od lat słodki zapach marihuany miesza się z rześkim powietrzem znad East River. Po mieście, którego mieszkańcy, jak niegdyś Stanley Tolkin, próbują realizować swój American dream.

Pragniesz w deszczowy dzień przenieść się na wyspę Korfu? A może jesteś miłośnikiem kryminałów ze szczyptą dowcipu? Sięgnij po książkę "Morderstwo na Korfu", wybierz się w podróż na grecki archipelag i wciągnij się wraz z Joanną w to niespodziewane śledztwo. To już druga powieść z serii komedii kryminalnej tego autora. To miały być cudowne wakacje w słonecznej Grecji! Joanna to popularna pisarka romansów. Postanawia wyruszyć na wakacje na wyspę Korfu. W głowie miała zachwycające widoki, zwiedzanie ulubionego miejsca cesarzowej Sissi, a do tego w planach zakończenie pracy nad nową powieścią. W harmonii sama ze sobą i ciszą, która miałaby ją otaczać. Niestety, szybko po przyjeździe jej plany zostają całkowicie zmienione, gdyż już pierwszego dnia autorka zostaje uwikłana w niecodzienną i przerażającą sytuację, która wielu z nas wydaje się niemożliwa. Joanna staje się świadkiem morderstwa właściciela "Villi Zeus". Momentalnie wychodzi na jaw, że dokonać zabójstwa mogła tylko osoba, która wraz z nią zamieszkała w tym pensjonacie. Jest on niewielki, znajduje się na wyspie Korfu, która otula piękną pogodą oraz wspaniałymi krajobrazami. Oprócz niej w hotelu zatrzymało się jeszcze jedenaście osób. Każda z nich na pozór jest sympatyczna. Która z nich okaże się zabójcą bez skrupułów?

"Światło innych gwiazd" to poruszająca opowieść o trudnych relacjach córki z ojcem pióra Eriki Swyler. Mała Nedda marzy o tym, by zostać astronautką. Jej marzenia się spełniają, a w międzyczasie będzie jedną z pierwszych osób, które będą mogły obserwować plusy i minusy podróży w czasie. Poznajemy tu historię Neddy, która jest zapatrzona w swojego ojca, zawodowo zajmującego się badaniami w centrum lotów kosmicznych. I chociaż mężczyzna nie zauważa, jak wielkie wrażenie robi na swojej córce, to dziewczynka przyrzeka sobie, że zostanie astronautką, by mu zaimponować. Kiedy Nedda ma jedenaście lat, obserwuje tajemniczy wynalazek ojca, który umożliwia podróż w czasie, jednocześnie skazując ją na wiele lat życia w niesamowitym chaosie. By wyplątać się z tego, co się zdarzyło, a nie powinno oraz przywrócić bieg temu, co być miało, Nedda pierwszy raz dogaduje się z matką, z którą nie potrafiła wcześniej nawiązać poprawnych relacji. Wiele lat później Nedda osiąga swój cel - wyrusza w pierwszy lot w kosmos. Napotykając problemy, przypomina sobie wszystkie dobre rady ojca. Jednocześnie musi stawić czoła swoim lękom. Najtrudniejsze będzie udowadnianie, głównie sobie, że jest kimś więcej niż tylko kopią słynnego ojca. Nedda zrozumie, jak silne poświęcenie musi składać każda kobieta, która chce osiągnąć sukces. Zada sobie też wiele pytań odnośnie zasadności rozwoju niektórych gałęzi cywilizacji. Najważniejsze, że nauczy się wiele o swojej wartości, znosząc ciążące jej na duszy ograniczenia.

W przeddzień ślubu, Frances zaprząta sobie głowę czymś o wiele ważniejszym niż kwiaty i ustawieniem stołów. Dwie rodziny amerykańskich rozbójników zamieszkały w Londynie, a ich zacięta rywalizacja przenosi się do najwyższych kręgów towarzyskich. Na prośbę brata Frances zaprosiła jedną z rodzin na swój ślub. Tymczasem jej matka wyszła z podobnym zaproszeniem dla członka drugiej rodziny. Przyszła panna młoda zaczyna obawiać się rozgłosu… z zupełnie niewłaściwych powodów. W dniu ślubu zostaje odkryte ciało jednego z niedoszłych uczestników wydarzenia. Co gorsza, brat Frances zostaje schwytany na miejscu zbrodni. Panna młoda wie, że zamiast podróży poślubnej czekają na nią naprawdę niebezpiecznie dni. Bo sekrety skrywały nie tylko dwie zwaśnione rodziny, ale także jej własna. Dianne Freeman kolejny raz udowadnia, że osadzając swoich bohaterów w historycznych realiach epoki, nie ma sobie równych!

W głowie niemal każdego z nas pojawiają się pytania: „Kim jestem?”, „Jaki jest cel mojego życia?”, „Dokąd zmierzam?”, „Co chcę w życiu osiągnąć?”. Chcemy wiedzieć, czy jesteśmy introwertykami czy ekstrawertykami, w jaki sposób podejmujemy decyzje, jakie są nasze mocne i słabe strony, jak pozostać sobą i nie dać się manipulować innym. Potęga osobowości pomoże ci odkryć swój niepowtarzalny potencjał i prawdziwą tożsamość. Dzięki poradnikowi dowiesz się m.in.: jak zdiagnozować swoje wrodzone mocne i słabe strony jak odnaleźć ukryte talenty i wydobyć je na światło dzienne w jaki sposób zarządzać swoimi cyklami energii i je usprawniać jak pozwolić sobie i innym być sobą. Potęga osobowości została napisana przez gospodarzy popularnego podcastu Personality Hacker, Joela Marka Witta i Antonię Dodge, którzy pomagają tysiącom osób odkryć swój niepowtarzalny typ osobowości i wykorzystać zdobytą wiedzę do poprawy wielu aspektów życia.

KSIĄŻKA UHONOROWANA NAGRODĄ CONRADA NOMINACJA DO LITERACKIEJ NAGRODY NIKE I MIEJSCE W KONKURSIE ZNAK LITERANOVA NA NAJLEPSZĄ POWIEŚĆ Historia czterech kobiet, jednego witrażu we Lwowie i całej Ukrainy Wydawnictwo Znak przekaże dochód ze sprzedaży książki na pomoc humanitarną dla Ukrainy „Żanna Słoniowska pisze pięknie, z empatią i wrażliwością. To nowy, ważny głos w polskiej literaturze”. Olga Tokarczuk POWIEŚĆ O UKRAINIE I LOSACH CZTERECH KOBIET W lwowskiej kamienicy z niespotykanym witrażem mieszkają cztery kobiety – prababka, babka, wnuczka i prawnuczka. Żyją w mieście, w którym brakuje mężczyzn, bo porwała lub pokaleczyła ich historia. Kobiety toczą własne wojny i rewolucje. Prababka ma rytuał zamykania drzwi. Najpierw pierwsze, ciemne, drewniane – dwa obroty klucza i łańcuch. Potem kolejne, białe, zamykane równie gorliwie. Po tym, co przeżyła w Rosji wie, że nigdzie nie może czuć się bezpiecznie. Kiedy pewnego dnia 1988 roku do mieszkania przynoszą zawinięte w niebiesko-żółtą flagę ciało jej wnuczki, prababka przestaje blokować drzwi. Najgorsze już się stało. Ale to nie koniec historii tej rodziny. I nie koniec walki o niezależność. Dom z witrażem to poruszająca opowieść o kobietach, miłości i budzeniu się do wolności. „Słoniowska potrafi fascynująco opowiadać, potrafi też wniknąć w rzeczywistość ukraińską. To zaskakujące odkrycie literackie”. Justyna Sobolewska, „Polityka” „Ta historia mogła się zdarzyć tylko w Ukrainie. Ale mogła się też zdarzyć wszędzie, bo krew na niebiesko-żółtej fladze to tylko początek bardzo intymnej opowieści o czterech pokoleniach kobiet”. Zofia Fabjanowska-Micyk, „Zwierciadło” „Słoniowska pisze subtelnie i pięknie – każdy wyraz wyczarowuje obrazy, podobnie jak tytułowy witraż, który rzuca kolorowe światła. Od nas zależy, czy je dostrzeżemy”. Sylwia Chutnik „Niewiele powieści potrafi tak poruszyć serce i umysł”. „The Wall Street Journal” „Żanna Słoniowska olśniewa umiejętnością łączenia nie tylko epok, ale także sztuki i miłości, intymności i polityki”. „Le Figaro” „Imponująca powieść, która w subtelny sposób pokazuje wpływ historii na życie jednostki”. „Deutschlandfunk” Żanna Słoniowska (ur. w 1978 roku we Lwowie) – Ukrainka o polskich korzeniach, pisarka, dziennikarka, tłumaczka. Mieszka w Krakowie. Jej debiutancka książka Dom z witrażem ukazała się po raz pierwszy w 2015 roku, a jej wydanie było nagrodą w konkursie wydawnictwa Znak na najlepszą powieść. Autorka otrzymała także Nagrodę Conrada za najlepszy debiut roku, oraz była nominowana do Literackiej Nagrody „Nike”. Książka została wydana w Wielkiej Brytanii, Francji, Niemczech, Rosji i Ukrainie, niebawem ukaże się w Hiszpanii. W 2019 roku Słoniowska opublikowała kolejną powieść – Wyspę. Obecnie pracuje nad następną książką, której akcja będzie toczyć się w Ukrainie.

Przeczytaj książkę Wojciecha Lady pt. "Mali Tułacze. Poruszająca opowieść o najmniejszych polskich uchodźcach wobec piekła II Wojny Światowej" z Wydawnictwa Prószyński i S-Ka. Poznaj historię tysięcy polskich dzieci zmuszonych do tułaczki po świecie. Wojenna zawierucha nie oszczędza nikogo. I choć konflikty zbrojne to "sprawy dorosłych", w ich wyniku cierpią również dzieci z każdej grupy wiekowej. Dlatego w publikacji tej natrafisz nie tylko na losy świadomych już nastolatków. Znajdziesz tu także opowieści o niedawno urodzonych maluchach, jak i o kilkulatkach wrzuconych w brutalną rzeczywistość. Dowiesz się, że niektóre z tych dzieci przychodziły na świat w wagonach. W zaplombowanych transportach jadących gdzieś w głąb Azji. Wojciech Lada w książce "Mali tułacze" przenosi czytelnika do roku 1940. Wtedy to dla kilkudziesięciu tysięcy polskich dzieci rozpoczęła się podróż. Żadne z nich wtedy jeszcze nie wiedziało, że potrwa ona aż osiem lat. W tym czasie mali bezbronni ludzie chorowali i umierali z głodu. Inni dorastali, przemierzając prawie wszystkie strefy klimatyczne naszego globu. I ocierając się o niemal wszystkie znane nam kultury. Ze zmrożonej Syberii dzieci przenoszono na stepy Azji, gdzie rodziła się ludzka cywilizacja. Stamtąd trafiały do Persji, której krajobrazy przywodziły na myśl scenerie znane z baśni tysiąca i jednej nocy. Kolejne miejsca na szlaku to Afryka, Indie, Nowa Zelandia czy Meksyk. Niektóre miały więcej szczęścia. Tysiącom polskich dzieci udało się bowiem uciec z Rosji razem z armią generała Władysława Andersa. Dorośli już "Mali tułacze" z reportażu Wojciecha Lady opisują ten czas jako najpiękniejsze lata życia. Jednak nawet dobiegając dziewięćdziesiątki płaczą, przywołując wspomnienia. Jedna z bohaterek książki podsumowuje tę wieloletnią podróż słodko-gorzkimi słowami. "Przeszłam piekło, ale widziałam rzeczy piękne".