Mój bodyguard

Seryjna morderczyni. Sadystka. Szalona kobieta. Wampirzyca. Wilkołak. Wszystkie te epitety i określenia przypisywane są Elżbiecie Batory. Słynęła nie tylko z wyrafinowanego okrucieństwa, lecz także z nieprzeciętnej inteligencji i urody. Zwana „Panią na Czachticach” lub „Wampirzycą z Transylwanii”, przeszła do historii jako jedna z najokrutniejszych kobiet Europy. Do dzisiaj krążą opowieści o księżnej owładniętej obsesją wiecznej młodości, dla osiągnięcia której kąpała się we krwi młodych dziewic. Czy rzeczywiście jest odpowiedzialna za ponad sześćset zabójstw, które się jej przypisuje? A może krewna króla Polski Stefana Batorego była ofiarą intrygi uknutej przez jej krewnych do spółki z żądnymi władzy Habsburgami? Prawda wydaje się równie intrygująca jak legenda, która ciągnie się za „Krwawą Hrabiną”.

Książka "Bittersweet" K.A. Figaro to, zgodnie z tytułem, słodko-gorzka historia relacji damsko-męskich. Wkrocz do świata jej bohaterów i pozwól ponieść się emocjom, które targają postaciami wykreowanymi na kartach powieści. Głównymi bohaterami są postacie znane z powieści "Pieprz i sól": Gaja, Kostek oraz Mikołaj. W "Bittersweet" czytelnik ma okazję śledzić ich dalsze losy, niejednokrotnie stając się świadkiem wielkich ludzkich dramatów. Gaja, dowiedziawszy się, że mężczyzna któremu zaufała, dopuścił się niegodziwości i uczestniczył w nagraniu kompromitującego ją filmiku, przeżywa ogromny zawód miłosny. Ma poczucie, że została zdradzona oraz w nikczemny sposób wykorzystana. Pod wpływem złości i frustracji decyduje się zakończyć tę znajomość. Wówczas w jej życiu ponownie pojawia się Mikołaj i namawia ją na wspólny romantyczny wyjazd. Jak potoczą się dalsze losy Gai i miłosnego trójkąta? Który z mężczyzn zyska jej zaufanie? Czytelnik znajdzie odpowiedzi na te pytania na kartach powieści. "Bittersweet" to wciągająca lektura na samotne wieczory lub deszczowe weekendy. Będzie stanowić gratkę dla wszystkich fanów romansów z lekkim dreszczykiem emocji.

W Benevolence nie było wielu mężczyzn, którzy mogliby mu dorównać. Lincoln Reed, komendant straży pożarnej, był nieludzko odważny. Potrafił zachować zimną krew w każdej, nawet najdramatyczniejszej sytuacji. Był bohaterem: kiedyś postanowił, że nim będzie, i został do tej roli świetnie wyszkolony. Wiele osób zawdzięczało mu życie. Jakby tego było mało, Lincoln był umięśnionym przystojniakiem i nigdy nie miał najmniejszych problemów z zaciągnięciem wybranej kobiety do łóżka. Chyba że była to Mackenzie O'Neil, atrakcyjna pani doktor z blizną na twarzy... Mackenzie O'Neil rozpoczęła karierę medyczną od latania na pole bitwy i wyciągania stamtąd rannych żołnierzy. Była chirurgiem traumatologiem, przyzwyczaiła się do codziennego balansowania na cienkiej linii oddzielającej życie od śmierci. W Benevolence zatrudniła się w pogotowiu lotniczym, pracowała jako lekarka i równocześnie starała się dojść do równowagi. Potrzebna jej była kuracja. Normalne życie. Więcej snu. Trochę jogi i zajęć w ogródku. Na pewno nie potrzebowała kolejnych emocjonalnych pożarów. Ani miłosnych rozterek z powodu przystojnego strażaka, którego poznała podczas akcji ratowniczej. W niewielkim Benevolence tliły się małe i większe namiętności. Nawet między sąsiadami. A przedziwnym zbiegiem okoliczności Mack i Linc mieszkali obok siebie. On od początku wiedział, że są dla siebie stworzeni, że między nimi może zapłonąć uczucie. Ona nie miała o tym pojęcia. Po wszystkim, co przeszła, nie była gotowa na poważniejszy związek. Odrobina niezobowiązującego seksu, owszem ? ale nic więcej. Cienie przeszłości w każdej chwili mogły odnaleźć drogę do jej duszy i... powrócić. I zniszczyć wszystko. Jak kochać i nie spłonąć? o autorze: Lucy Score wychowała się w Pensylwanii, gdzie wiodła spokojne, wiejskie życie wśród rozbudzających wyobraźnię książek. Dziś jest autorką bestsellerów Amazona i Wall Street Journal. Pisze współczesne komedie romantyczne, które dotychczas przetłumaczono na kilkanaście języków. Jak przyznała w jednym z wywiadów: pełnoetatową pisarką została w 2015 roku, wcześniej zajmowała się planowaniem imprez czy roznoszeniem gazet. - Mam ścisłą rutynę, która pomaga mi w pisaniu. Barykaduję się w biurze, wyciągam słuchawki, ustawiam playlistę do pisania i minutnik na dwadzieścia pięć minut. Nie wolno mi robić nic poza pisaniem przez ten czas, chyba że dom się zapali... Powtarzam tę czynność, dopóki nie osiągnę dziennego limitu słów. Albo dopóki pan Lucy (mąż) nie wyrwie mi klawiatury z rąk - śmieje się. Lucy Score uwielbia gotowanie (jest w tym naprawdę dobra!), spływy kajakowe i ogniska z przyjaciółmi. Nie stroni też od Netflixa, a jej ulubionymi programami są te historyczne i naukowe. Często ogląda również powtórki dokumentalnego serialu Cops, który przedstawia pracę służb mundurowych. A jeśli ma chwilę oddechu, to z kubkiem kawy w ręce czyta kolejną książkę o miłości i szczęściu.

Rodzinne sekrety, opowieści o odważnych rycerzach i niepokornych księżniczkach oraz dawno zapomniane skarby... To wszystko znajdziesz w "Jesteś opowieścią" - nastrojowej historii Agnieszki, która postanawia rozwikłać zagadkę tajemniczego kufra! W dzieciństwie Agnieszka kochała słuchać opowieści snutych przez prababcię Krysię. Kobieta zobaczyła w swojej prawnuczce kandydatkę do tego, by strzec rodzinnych sekretów - po jej śmierci to Agnieszka ma przekazywać dalej pamięć o tajemnicach rodowych rodziny. Pozostali jej członkowie wątpią w dawne legendy Krysi i uważają je jedynie za nieszkodliwe wymysły. Agnieszka zawsze się od nich różniła - zamiast żyć codziennością, młoda kobieta postanawia przyjrzeć się bliżej staremu kufrowi. To w nim według opowieści Krysi ma tkwić sekrety rodzinne, o których snuła legendy. Nowe wyzwanie staje się dla Agnieszki okazją, by zapomnieć o zawodzie miłosnym - kobieta postanawia zrobić wszystko, by dowiedzieć się, kim właściwie byli jej przodkowie i sprawdzić, czy w niezwykłych legendach tkwi ziarno prawdy. Poszukiwania prowadzą ją do miejsc, o których dawno zapomniano i pasjonujących historii, które nieomal na zawsze przepadły w odmętach historii. Nadszedł czas próby... Czy Agnieszka okaże się godna miana Strażniczki Pamięci?

Dwóch przyjaciół z Warszawy, Powstańców z Pułku "Sikora" NSZ, trafia do Brygady Świętokrzyskiej NSZ. Piotr i Marek to "Warszawskie Rodaki" - ostrzy w boju, ale też szarmanccy dla kobiet na swój specyficzny sposób. W 1945 roku maszerując przez front trafiają do Czechosłowacji, po drodze przeżywając kilka przygód. Do najważniejszej z nich należy poznanie pięknej Anny, z Batalionu AK "Parasol". Zakochują się obaj i zaczynają rywalizować o jej względy. Jak potoczą się losy bohaterów? Dokąd rzuci ich nurt wydarzeń? I jaki wpływ na to wszystko będzie miał niemiecki oficer oraz tajemnicza Rosjanka? "Zygzakiem przez wojnę" to szpiegowska powieść historyczna okraszona dużą dawką humoru.

"Czarne Miasto" może okazać się jednym z najważniejszych debiutów tego roku. Niesamowita powieść o losach śląskiej rodziny utrzymana w konwencji realizmu magicznego. Gdzieś, pośród ulic Czarnego Miasta, zagubione jest mieszkanie Wandy. Jest ogromne, ale choć całkowicie wypełniają je meble i wspomnienia, kobieta nie czuje się tu ani dobrze, ani w pełni bezpiecznie. Jej mąż, Zdzisiek, zginął przed laty w kopalni. Było to tego strasznego dnia zaćmienia. Ludzie, którzy szukali schronienia w naprędce budowanych korytarzach, ginęli pod zwałami czarnego gruzu. Wanda nadal nie może otrząsnąć się po tej tragedii. Jej córki próbują żyć normalnie, lecz wyjazd do Białego Miasta okazał się nie do końca skutecznym lekarstwem. Nadal dręczą je wspomnienia. Nadal wraca do nich koszmar sprzed lat. "Czarne Miasto" Marty Knopik trudno sklasyfikować. Zresztą nie wydaje się to sprawą absolutnie konieczną, choć warto pokusić się o jakieś porównania dla wygody przyszłego czytelnika. To książka zupełnie inna od tych, które wypełniają większość księgarnianych półek. Balansuje na pograniczu tego, co realne i tego, co realności się wymyka. Utkana jest z czarów, wspomnień, ulotnych przeżyć i tajemnic zaklętych często w na pozór zwyczajnych przedmiotach. Możemy tu więc mówić o realizmie magicznym, jak w przypadku "Stu lat samotności" Marqueza czy jednej z najwspanialszych powieści Olgi Tokarczuk, "Prawiek i inne czasy". Marta Knopik stworzyła jednak opowieść unikatową i w pełni własną. "Czarne Miasto" czyta się znakomicie i z prawdziwą przyjemnością błądzić można po meandrach tej wielowarstwowej prozy.