Mój ukochany syn

Książka "Bittersweet" K.A. Figaro to, zgodnie z tytułem, słodko-gorzka historia relacji damsko-męskich. Wkrocz do świata jej bohaterów i pozwól ponieść się emocjom, które targają postaciami wykreowanymi na kartach powieści. Głównymi bohaterami są postacie znane z powieści "Pieprz i sól": Gaja, Kostek oraz Mikołaj. W "Bittersweet" czytelnik ma okazję śledzić ich dalsze losy, niejednokrotnie stając się świadkiem wielkich ludzkich dramatów. Gaja, dowiedziawszy się, że mężczyzna któremu zaufała, dopuścił się niegodziwości i uczestniczył w nagraniu kompromitującego ją filmiku, przeżywa ogromny zawód miłosny. Ma poczucie, że została zdradzona oraz w nikczemny sposób wykorzystana. Pod wpływem złości i frustracji decyduje się zakończyć tę znajomość. Wówczas w jej życiu ponownie pojawia się Mikołaj i namawia ją na wspólny romantyczny wyjazd. Jak potoczą się dalsze losy Gai i miłosnego trójkąta? Który z mężczyzn zyska jej zaufanie? Czytelnik znajdzie odpowiedzi na te pytania na kartach powieści. "Bittersweet" to wciągająca lektura na samotne wieczory lub deszczowe weekendy. Będzie stanowić gratkę dla wszystkich fanów romansów z lekkim dreszczykiem emocji.

Tytułowe trio to Thora, August i Hugo - cynik, realistka i romantyk. „To się musi źle skończyć”, jak powiedział jeden z nich. Kim byli zanim się poznali? A kim by się stali, gdyby ich drogi się nie połączyły? Gdzieś pomiędzy dzieciństwem a dorosłością odkrywają i budują swoją tożsamość – społeczną, indywidualną i seksualną. Uczą się świata i siebie nawzajem. Są w relacji, którą trudno zdefiniować nawet im samym. Jest tam przyjaźń, radość i intymność, ale też dezorientacja i strach. Przyszło im żyć w czasach wszechobecnego kapitalizmu i konsumpcjonizmu - jedni próbują z tym walczyć, drudzy tylko krzyczą lewicowe hasła piastując ciepłe posadki i dziedzicząc pieniądze rodziców. Ale czy można mieć się dobrze, gdy świat zmierza ku zagładzie? Czy to rozsądne nie mieć wygórowanych ambicji? I czy każdy musi chcieć zmienić świat? Ta pokoleniowa powieść jest głęboko osadzona w naszych czasach, w naszych lękach, w naszych rozterkach i w naszej niepewności tego, na czym polega istnienie. Bo kiedy ma się dwadzieścia lat, to gardzi się zasadami, granice nie istnieją, a indywidualizm jest religią. Trio to niezwykle świeża powieść o młodych dorosłych, próbujących odnaleźć w swoje miejsce w społeczeństwie i świecie pełnym sprzeczności. Historia niezdefiniowanych relacji, poszukiwaniu własnej tożsamościci, życiu na marginesie kontekstów. To też gorzki komentarz do wizji pozornego raju, jakim są w powszechnym przekonaniu bogate kraje skandynawskie.

W tej książce Remigiusz Mróz daje się poznać od dotychczas skrzętnie skrywanej strony. Opisuje swoją pisarską drogę i trzyma czytelnika w napięciu niczym w jednym ze swoich najlepszych kryminałów. Odkrywa kulisy własnego warsztatu, a ostatecznie udowadnia, że każdy z nas nosi w sobie przynajmniej jedną nienapisaną książkę. Wszystko to robi na chłodno, ale także z przymrużeniem oka - dzięki czemu pozycja ta tonie tylko wyczerpujące kompendium pisarskie dla wszystkich, którzy myślą o stworzeniu

Przejmujące rozmowy lekarza z rodzicami chorych dzieci Nikt nie chce tej książki przeczytać. Nikt nie chce być bohaterem tych opowieści. Nikt nie chce słuchać o tym, jak wygląda życie śmiertelnie chorego dziecka. Nikt nie chce uwierzyć, że decyzja o urodzeniu takiego dziecka wcale nie jest tą najtrudniejszą. I nikt nie chce wyobrażać sobie podejmowania tej, ani kolejnej – kiedy i w jaki sposób pozwolić swemu dziecku odejść. Jak wygląda życie śmiertelnie chorego dziecka? Co czują rodzice, którzy spełniają ostatnie marzenia swoich pociech? Dlaczego łatwiej jest pozwolić odejść niż patrzeć na życie, które bez maszyn nie ma szans? Ile odwagi trzeba mieć, by podjąć taką decyzję? To jednak książka nie tylko o życiu między domem a szpitalem, o znieczulicy systemu, ale również o dobrych ludziach, którzy są obok. To książka o bohaterach.

Już od dwóch tysięcy lat ludzie medytują, zarówno na Wschodzie, jak i na Zachodzie. Korzyści z medytacji potwierdzają obecnie liczne badania naukowe. Świecka i przystępna praktyka uważności stosowana jest w gabinetach lekarskich, w szkole, w firmach i w domach. Zapewnia pogodę ducha, siłę i jasność umysłu, pomaga także stawiać opór chorobom naszej epoki: egoizmowi, materializmowi, cyfrowemu rozproszeniu. W książce Trzy minuty medytacji, wywodzącej się z audycji radiowej o tym samym tytule, emitowanej na falach stacji France Culture, Christophe André proponuje czterdzieści ćwiczeń medytacyjnych. Zaprasza do nawiązania przyjaźni z samym sobą i ze światem oraz na fascynujący trening umysłu. Jeśli jesteś debiutantem, ćwiczenia te, przedstawione przez jednego z pionierów laickiej medytacji we Francji, zachęcą cię, by pójść dalej. Jeśli już medytujesz, mogą być sposobem na wprowadzenie do codziennej praktyki nowych elementów.

"Ratowałam od zagłady. Wspomnienia Irene Gut-Opdyke" to opowieść o siedemnastoletniej uczennicy szkoły pielęgniarskiej w Radomiu. Wybuch wojny zmusił młodą dziewczynę do rezygnacji z wielu ważnych dla niej wówczas spraw. Stała się bohaterką, jednak przez cały czas trwania wojny, los jej nie oszczędzał. Irenę spotkało wiele cierpienia i poniżeń. Jednak te wszystkie przykre doświadczenia sprawiły, że dziewczyna znalazła w sobie potężną siłę, która pozwoliła jej przetrwać i nieść ratunek innym. Irene zaangażowała się w konspirację. Swoje niemieckie w brzmieniu nazwisko wykorzystała, by ratować Żydów. Na każdym kroku ryzykując własnym życiem - pomagała ludziom w uciecze z getta. Ukrywała ich w lesie oraz w piwnicy majora SS, u którego pracowała w roli gosposi. Nie kierowała się nienawiścią, lecz miłością. Jej czyny są najwyraźniejszym przykładem potwierdzającym tezę, że zło można pokonać, czyniąc dobro. Po wojnie Irene wyjechała do USA. Przez wiele lat milczała na temat tych dramatycznych wydarzeń. Do spisania wspomnień skłoniły ją teorie, które zaprzeczały istnieniu Holocaustu i obozów koncentracyjnych. Książka ze wspomnieniami Irene Gut-Opdyke to niezwykle wstrząsające świadectwo heroizmu młodej, polskiej dziewczyny. Jej działania były największym buntem wobec zła, jakiego doświadczył świat i krzywdy innych ludzi. Publikacja książki odbiła się szerokim echem, a na jej podstawie w Nowym Jorku powstała sztuka teatralna.

Kiedy Zachar nie może zasnąć, myśli o tym jak inni śpią, i obserwuje domy po drugiej stronie ulicy. Światła w różnych oknach często zapalają się i gasną. Chłopiec wyobraża sobie, że widzi latarnie morskie. Zachar nie śpi, tak jak i jego tata, który jest architektem i pracuje do późna w nocy. Tata wymyśla sprawdzoną metodę pomagającą zasnąć synowi. To liczenie. Ale co będą liczyć? Czy Zacharowi w końcu uda się zasnąć? Wzruszająca metafora latarni stworzona przez ukraińsko-białoruski duet pisarzy zyskuje współcześnie dodatkowe znaczenie i poruszy każdego czytelnika. Opowieść pięknie zilustrowała ukraińska artystka Oksana Draczkowska. Książka idealna do wspólnego czytania przed snem

"Mali wredni wikingowie" to błyskotliwy powrót twórczyni Koszmarnego Karolka! Życie wikinga jest bardzo trudne. Nic, tylko morskie wyprawy, napady i grabieże. A w dodatku jeszcze te wszystkie trolle, które trzeba tropić... Prawidziwy wiking jest wielki, silny i zły, a przynajmniej tak myślą wszyscy poza tą niewielką, ale bardzo zabawną gromadką, którą za chwilę Wam przedstawimy. Przed Wami bliźniaki Fanga i Trach. Nie straszne im żadne niebezpieczne przygody, ani (co trzeba przyznać) wszystkie zakazy, nakazy i dobre rady dorosłych. Flejka nie lubi się ani kąpać, ani czesać. Uważa, że jedna kąpiel w roku w zupełności wystarcza. Goldi wygląda na kogoś, kto absolutnie nie powinien należeć do paczki. To typ lizusowatej pannicy, ale przecież nikt inny nie potrafi lepiej wytropić śpiącego wśród skał trolla. A oto bohater, którego opiewać będą wszystkie sagi! Zakręcone Gacie ma już na swoim koncie morskiego smoka i najlepiej zna się na wszelkiego typu zbrojnych napadach. Teraz wszyscy razem muszą stawić czoła prawdziwemu wyzwaniu! "Mali wredni wikingowie" to książka zarówno dla młodszych, jak i starszych dzieci. Opowieść Franceski Simon tryska wprost łobuzerstwem i czarnym humorem. Tutaj nie ma czasu na nudę! Wartka akcja, błyskotliwe dialogi, powiedzonka, które z miejsca zapadają w pamięć i oni: jedyni w swoim rodzaju, do bólu zabawni i niepokonani... Oto ekipa spod ciemnej, północnej gwiazdy, która zaprasza Was w swoje szeregi!