Niedługie życie

Gdy w 1939 roku Hitler zaatakował Holandię, Edith van Hessen była uczennicą znanego holenderskiego gimnazjum. Była także Żydówką. W tym samym miesiącu, w którym zaczęła ukrywać się Anne Frank, Edith wysłano do odważnej protestanckiej rodziny, gdzie zamieszkała pod przybranym nazwiskiem i przeżyła, udając nie-Żydówkę. Jedną trzecią ukrywających się holenderskich Żydów Niemcy odkryli i zamordowali; w ten sposób zginęła większość członków rodziny Edith. Jej pamiętnik powstał w oparciu o zapiski z dzienników, które prowadziła jako nastolatka w okupowanej Holandii, listów z okresu wojny i wspomnień dorosłej ocalałej. Historia Edith, w której autorka relacjonuje wydarzenia z czasów wojny i opowiada o tym, co wtedy czuła, jest afirmacją życia, miłości i wyjątkowej odwagi.

Pollyanna Whittier, osierocona jedenastolatka, trafia do miasteczka Beldingsville na wschodzie Stanów Zjednoczonych pod opiekę ciotki, panny Polly Harrington. Kobieta za swoją powinność uważa wychowanie dziewczynki, córki ukochanej siostry. Pogodna i zarażająca optymizmem Pollyanna odmienia oblicze miasteczka. Uczy jego mieszkańców, jak w każdej sytuacji – bez względu na to, jak przykrej – dostrzec coś, z czego można się cieszyć. Urokowi dziewczynki ulegają nawet pani Snow, wiecznie niezadowolona kobieta przykuta do łóżka przez chorobę, oraz uważany powszechnie za gbura i skąpca największy bogacz w miasteczku pan John Pendleton. Wkrótce wszyscy biorą udział w zabawie w powody do radości – wszyscy z wyjątkiem surowej ciotki. Jaka historia kryje się za oziębłością panny Polly? Jaką rolę odegrali w jej życiu pan Pendleton i lokalny doktor? Czy tragedia, która dotknie Pollyannę – i która pozbawi ją umiejętności znajdowania powodów do radości w każdych okolicznościach – poruszy czułą strunę w sercu ciotki? Napisana ponad sto lat temu przez Eleanor H. Porter powieść należy do klasyki światowej literatury dziecięcej.

Wuhan - miasto, które w powszechnej świadomości postrzegane jest jako miejsce narodzin nowego groźnego koronawirusa, który w ciągu zaledwie kilku miesięcy opanował cały glob. Czy można było zapobiec pandemii? Odpowiedzi na to pytanie poszukuje Michael Lewis w książce "Przeczucie. Opowieść o czasach pandemii". Michael Lewis zastanawia się, czy można było zapobiec rozprzestrzenieniu się SARS-CoV-2, podejmując odpowiednie działania w momencie, kiedy poza Chiny zaczęły wyciekać pierwsze informacje o pojawieniu się niebezpiecznego patogenu. Autor docieka, kto ponosi winę za rozwój epidemii i czy na początkowym etapie jej rozwoju nie popełniono zbyt wielu błędów, bagatelizując zagrożenie. Książka "Przeczucie. Opowieść o czasach pandemii" to oskarżenie skierowane pod adresem amerykańskich władz centralnych, całej administracji rządowej i samego prezydenta Donalda Trumpa, który - zdaniem Lewisa - zlekceważył przestrogi ze strony świata nauki i medycyny.

Zanurz się w poruszającą i niezwykle autentyczną opowieść o poszukiwaniu siebie w obliczu wyzwań, jakie niesie ze sobą choroba dwubiegunowa. "Mniej więcej Maddy" Lisy Genovy to powieść obyczajowa, która z wrażliwością i głębokim zrozumieniem ukazuje wewnętrzny świat młodej kobiety, Maddy Banks, zmagającej się z diagnozą i próbującej odnaleźć swoje miejsce w świecie. To historia, która wciąga od pierwszej strony, zmuszając do refleksji nad tym, co naprawdę oznacza "normalność" i jak wiele siły drzemie w każdym z nas. Maddy Banks to z pozoru zwyczajna studentka pierwszego roku na Uniwersytecie Nowego Jorku, przytłoczona nauką, życiem w metropolii i niedawnym rozstaniem. Jednak jej poczucie inności, które towarzyszyło jej od zawsze w idealnej rodzinie z Connecticut, zaczyna przybierać niepokojące rozmiary. Po dewastującym załamaniu i rozpoczęciu leczenia antydepresantami, Maddy doświadcza gwałtownej, przerażającej manii, która prowadzi do diagnozy choroby dwubiegunowej. Autorka, Lisa Genova, znana z poruszania trudnych tematów neurologicznych z niezwykłą empatią i naukową precyzją, po raz kolejny udowadnia swój talent. W "Mniej więcej Maddy" zabiera nas w podróż przez skomplikowane stany emocjonalne bohaterki - od euforii po głęboką depresję, od poczucia bycia "za dużo" po "za mało". Maddy walczy o odnalezienie swojej tożsamości, o kontrolę nad chorobą, która wpływa na jej relacje z bliskimi i marzenia. W poszukiwaniu autentyczności i sposobu na wyrażenie siebie, Maddy odrzuca tradycyjnie pojmowane "normalne" życie na rzecz kariery komika stand-upowego. Wyzwania i poszukiwanie tożsamości Maddy Książka Lisy Genovy to nie tylko studium choroby, ale przede wszystkim opowieść o ludzkiej sile i determinacji. Maddy uczy się, jak radzić sobie z wahaniami nastroju, stygmatyzacją i oczekiwaniami społeczeństwa. Jej droga jest pełna wzlotów i upadków, ale każda próba, każdy błąd, przybliża ją do akceptacji siebie i zrozumienia, że jej wartość nie zależy od diagnozy. Głębokie studium psychologiczne: Poznaj złożoność życia z chorobą dwubiegunową z perspektywy osoby, która jej doświadcza. Poszukiwanie autentyczności: Śledź Maddy w jej dążeniu do bycia sobą, nawet jeśli oznacza to odrzucenie utartych ścieżek. Siła relacji: Zobacz, jak choroba wpływa na więzi rodzinne i przyjacielskie, i jak wsparcie bliskich staje się kluczowe. Inspirująca przemiana: Odkryj, jak Maddy znajduje siłę w humorze i sztuce stand-upu, by przetwarzać swoje doświadczenia. Odbiór czytelników i przesłanie powieści Czytelnicy doceniają "Mniej więcej Maddy" za przystępny język i styl Lisy Genovy, który sprawia, że skomplikowane zagadnienia zdrowia psychicznego stają się zrozumiałe i ludzkie. Wielu odbiorców podkreśla, że książka pozwala im wejść w buty bohaterki, poczuć jej wzloty i upadki, co prowadzi do głębszego zrozumienia i empatii wobec osób zmagających się z chorobą dwubiegunową. Powieść jest ceniona za realistyczne ukazanie wpływu choroby na życie codzienne, relacje i poczucie tożsamości, a także za to, że nie unika trudnych aspektów, jednocześnie oferując nadzieję i inspirację. To historia, która zostaje w pamięci na długo po przewróceniu ostatniej strony, skłaniając do refleksji nad akceptacją, siłą ducha i znaczeniem bycia "mniej więcej" sobą. "Mniej więcej Maddy" to poruszająca powieść obyczajowa, która nie tylko edukuje, ale przede wszystkim dotyka serca, ukazując, że nawet w najtrudniejszych chwilach można odnaleźć swoją drogę i sens. To lektura obowiązkowa dla każdego, kto szuka historii pełnej emocji, autentyczności i nadziei. Sięgnij po tę książkę i pozwól sobie na poruszającą lekturę, która poszerzy Twoje horyzonty i pozostawi w Tobie trwały ślad. Przekonaj się, jak wiele może nauczyć historia dziewczyny, która odnalazła swoją siłę w byciu "mniej więcej" sobą!

Świeżo upieczona agentka specjalna Emma Makepeace tuż po zakończeniu szkolenia otrzymuje poważne zadanie. Chcąc służyć ojczyźnie i udowodnić swoją wartość, bez wahania rzuca się na głęboką wodę: musi przejść przez miasto niezauważona, prowadząc ze sobą Michaela, niechętnego do współpracy syna rosyjskich dysydentów. Jednak korzystanie z autobusów, samochodów i pociągów jest wykluczone. Na piechotę, bez telefonów i kart kredytowych, które zdradziłyby ich lokalizację, mają dwanaście godzin, żeby przed świtem dotrzeć do celu. Zadanie wymaga więcej niż tylko wiedzy i sprytu agentki, szczególnie gdy jej przełożony nagle znika w tajemniczych okolicznościach i nie zostaje nikt, komu mogłaby zaufać. Emma zdaje sobie sprawę, że jeśli popełni najmniejszy błąd, ona i Michael zginą…

Gdy nie wiesz, gdzie szukać pomocy. Gdy wydaje ci się, że na świecie nie ma już światła. Gdy wszyscy wokół nie widzą rozwiązania… okazuje się, że jest w Tobie siła, która umożliwia pozornie niemożliwe. Nastoletnia Edyta ma wrażenie, że nie ma dla niej miejsca na świecie. Wyobcowana, z silną depresją, po ciężkim wypadku ma mroczne myśli. A jednak, z biegiem czasu, odnajduje sens i swoje miejsce w życiu. Znajduje przyjaciół, odkrywa, że rodzina jest siłą, choć nie zawsze oczywistą. I że ludzka wola, metodyczne dążenie do celu potrafią pokonać największe przeszkody. A szczęście – tak ulotne, czasami pozornie nieosiągalne – okazuje się znajdować na wyciągnięcie ręki. Bo szczęście jest w nas, bez względu na okoliczności. Agnieszka Lis po doskonale przyjętych „Pozorach” oraz „Guzikach”, kolejny raz udowadnia, że po mistrzowsku potrafi zaglądać do wnętrza ludzkiej duszy.