Wraz z upływem czasu...

Czy mężczyzna, który jest obok, to na pewno ten wymarzony? Dawid jest idealnym narzeczonym: przystojny, inteligentny i troskliwy. Nina czuje się z nim szczęśliwa, jednak jej serce wciąż bije szybciej na myśl o Adrianie, lekarzu, który ją intryguje. Aby uciec od wątpliwości, jakie pojawiają się podczas planowania wspólnego życia z Dawidem, kobieta postanawia skupić się na znalezieniu nowej pracy. Jednak gdy dowiaduje się o romansie młodszej siostry z żonatym mężczyzną, niepewność Niny wobec własnych uczuć pogłębia się. Czy Dawid na pewno jest tym jedynym? Jak nowa praca wpłynie na życie Niny? A może jej wątpliwości to typowe obawy każdej panny młodej i nie warto się nimi przejmować?

WYOBRAŹ SOBIE MIEJSCE, W KTÓRYM SPEŁNIAJ SIĘ MARZENIA, A NATURA JEST NA WYCIGNIĘCIE RĘKI. Życie na Mazurach często przypomina sielankę: długie leniwe poranki z kubkiem kawy albo słoneczne popołudnia spędzane na tarasie z widokiem na jezioro. Nic dziwnego, że to właśnie tutaj Alina wraz z mężem i synem odnalazła swoje miejsce na ziemi. Jednak niesprzyjająca pogoda i odcięcie od świata sprawiają, że mimo wsparcia bliskich i przyjaciół kobieta zaczyna wątpić w drogę, którą obrała. Gabi zabiera przyjaciółkę do Paryża, ale ekscytująca wyprawa przynosi zupełnie niezamierzony skutek. Przypadkowe spotkanie niespodziewanie komplikuje związek Gabi. Czy będzie potrafiła zmierzyć się z duchami przeszłości? Gdzie Alina ostatecznie znajdzie pocieszenie?

Wyznania Russeaux to jedna z tych bolesnych książek, w których — jak w Wielkim Testamencie Villona, jak w Listach panny de Lespinasse — mamy uczucie, iż kładziemy rękę wprost na bijącym, chorym sercu ludzkim uczucie tutaj tym bardziej przejmujące, iż serce to biło w człowieku, który jak mało kto inny zaważył na biegu myśli, uczuć i dziejów wielkiej epoki ludzkości… …Odkąd istnieje literatura, nikt nie obnażył w ten sposób swojego wnętrza. Mimo iż właśnie wpływ Russeau rozpętał istną orgię wystawiania na pokaz swojego ja, „objaśniania” samego siebie, istną ekshibicję najtajniejszych drgnień swej istoty, wypełniającą znaczną część literatury XIX wieku, nikt nie dorównał mu co do tego w bezwzględności, powiedzmy w bezwstydzie. Trzeba było tej chorobliwej, do ostatecznych granic wybujałej pychy, a zarazem tego jakiegoś żaru wewnętrznego, podnoszącego chwilami napięcie tonu Wyznań istotnie niemal do sakramentu spowiedzi, aby pisać w ten sposób o swoim życiu, z jakimś dziwnym przeświadczeniem, iż szczerość tych kart oczyszcza je z ich szpetoty, a zarazem z całą naiwnością i, można powiedzieć, samouctwem etycznym tego włóczęgi, samotnika i proroka, który wychował się i spędził młodość poza społeczeństwem, a zetknąwszy się z nim, nie wszedł w nie, ale je rozwalił…

Czwarty tom serii o czwórce prawdopodobnie ostatnich dzieci na Ziemi. Prześmieszna seria, pełna błaznujących dzieciaków i zwariowanych gadżetów. Max Brallier to bestsellerowy autor New York Timesa, twórca ponad trzydziestu książek i gier. Seria trafiła na listę bestsellerów „The New York Times” i „USA Today”; wydrukowano ponad dwa miliony egzemplarzy! Rekomendacja Jeffa Kinney’a, autora "Dziennika cwaniaczka": Przerażająco zabawna! Dostarcza dreszczyku emocji i jeszcze więcej śmiechu! W czwartej części dzielny i zwariowany bohater Jack Sullivan i jego przyjaciele znów walczą ze złem. Nieoczekiwanie, ich przeciwnikiem staje się… inny człowiek! Tym razem akcja rozgrywa się w środku zimy i wszędzie leży głęboki śnieg.

Istnieją miejsca, do których nie należy zaglądać, a także czyny, których nie wolno się dopuścić. I to za żadną cenę. W piątkowe popołudnie, kiedy wszyscy myśleli już o weekendzie, Konrad Łazar zastanawiał się nad czymś innym. Próbował zrozumieć, jak doszło do tego, że była kochanka wykrwawia się na jego oczach i, co ważniejsze, dlaczego nie udało mu się tego przewidzieć. Przecież na co dzień płacono mu za to, by zbierał informacje. By układał je w logiczne ciągi i przewidywał następstwa pewnych wydarzeń. W końcu był w tym naprawdę dobry. Tego się jednak nie spodziewał. Podobnie jak faktu, że odtąd nikt w jego otoczeniu nie będzie bezpieczny, a śmierć upomni się o wszystkich, na których mu zależy. Wkrótce Konrad wyruszy do miejsca, w którym wszystko się zaczęło, a które należy spalić do szczętu.