Skok w króliczą norę

Wieczny mąż, podobnie jak inne utwory Dostojewskiego, zbudowany jest na charakterystycznych dla prozy rosyjskiego pisarza „przeklętych problemach”. Wiarołomstwo, żądza zemsty, topienie własnych lęków i rozpaczy w alkoholu, psychologiczny sadyzm i masochizm – oto, co dręczy jego bohaterów. Dostojewski ukazuje ich w całym wewnętrznym skomplikowaniu, jako jednostki głęboko nieszczęśliwe, napiętnowane poczuciem klęski i winy. Późną nocą mieszkanie Wielczaninowa niespodziewanie odwiedza Trusocki, znajomy gospodarza sprzed lat. Po śmierci swej żony Natalii Trusocki dowiedział się o jej dawnym romansie z Wielczaninowem. Jedną z konsekwencji tego związku było dziecko…

W głębinach Morza Karaibskiego, atomowy okręt podwodny w tajemniczych okolicznościach zostaje nagle zmuszony do przerwania swojej misji. Na jaw zaczynają wychodzić niezwykłe fakty, a ich tropem śledczy, John Clay, dociera do niewielkiej grupy biologów morskich, która niepostrzeżenie znalazła się o krok od historycznego odkrycia. Z pomocą potężnego systemu komputerowego, Alison Shaw i jej zespół

Kobiety są siłą. Udowadniają to nie tylko w Europie, ale także w tak trudnych krajach do życia, jak Iran. To w nim kobiety rozgrywają nierówną walkę o swoje prawa oraz wolność. W Iranie kobiety zaczynają mówić o krzywdzie, która je spotyka na każdym kroku, nie brakuje im również sił, aby protestować. Właśnie to jest pokazane we wzruszającej książce "Piekło kobiet Iranu". W książce tej nie brakuje dramatycznych scen, podczas czytania których łzy cisną się do oczu. W trakcie lektury czasami można odczuć spore niedowierzanie. Trudno sobie wyobrazić dramaty, które przeżywała Jina Amini i pozostałe Iranki. Dla Europejek, które żyją w wolnych krajach, to abstrakcja. Jeszcze kilka lat temu nie do pomyślenia były protesty Iranek, które zrywały ze swoich głów hidżaby i je paliły i które publicznie ścinały włosy. Kobiety nie poddają się i walczą, dopóki nie zabraknie im sił, pomimo kar nakładanych na nie, a także wspierających je mężczyzn. Warto poczytać o historii tego niezwykłego narodu, który próbuje żyć normalnie.

Małgorzata ceni sobie w życiu porządek. Całkowicie poświęca się pracy na uczelni, relaks traktując jak stratę czasu. Stara się realizować swój plan kariery, nakreślony lata temu. Nie może jednak wiedzieć, że życie przygotowało dla niej zupełnie inny scenariusz. Nagle, w spokojny i przewidywalny świat Małgorzaty z impetem wkraczają szalone i lekkomyślne decyzje jej córki, a matka wyjawia skrywany latami sekret rodzinny, który wywraca wszystko do góry nogami. Na dodatek siostra wyrusza w podróż do

John Malone – znakomity popularyzator nauki – w barwny i przystępny sposób przedstawia najbardziej przekonujące ze znanych dzisiaj wyjaśnień niewytłumaczalnych zjawisk i zdarzeń, tych znanych od starożytności i tych odkrytych ostatnio. Ile lat ma Wszechświat? Jak to możliwe, że jest młodszy niż jego najstarsze gwiazdy? Jak zaczęło się życie na Ziemi? Czy spadło z kosmosu w kawałku skały? Czy wnętrze Ziemi jest puste? Czy czarne dziury niszczą wszystko, co do nich wpada? Czy też są przejściem do innego wszechświata? Co ma wspólnego zachowanie kotów z trzęsieniami ziemi? Jakie są przyczyny epok lodowcowych i czy właśnie ma nastąpić kolejna? Czy dinozaury były ciepłokrwiste? I czy to może wyjaśnić wiele tajemnic dotyczących ewolucji? Jak uczymy się mówić? Jak ptaki znajdują drogę, migrując przez 10 000 kilometrów? Czy kolory istnieją naprawdę, czy tylko tkwią w naszych głowach? Jaki będzie koniec Wszechświata? Uczeni uważali zawsze, że ich zadaniem jest zrozumienie świata i odkrywanie jego tajemnic. W XIX wieku nawet wśród nich zapanowało przekonanie, że odkryto już wszystko, co było do odkrycia. I nagle pierwsze pięć lat następnego stulecia zadało kłam temu twierdzeniu: ludzie wznieśli się nad Ziemię w napędzanej silnikiem maszynie latającej, a Einstein otworzył drzwi do niewidzialnego Wszechświata. Mimo nadzwyczajnego postępu nauki w ostatnich stu latach wiele ważnych pytań wciąż pozostaje bez odpowiedzi. John Malone w swojej książce nie stawia kropki nad „i”, bo po prostu nauka do dziś nie rozwiązała tych zagadek.