Wojna o Picassa. Jak sztuka nowoczesna trafiła do Ameryki

Lata 90. w Polsce to jedna z najciekawszych dekad ubiegłego stulecia. Z jednej strony dziki kapitalizm i szybki awans społeczny, z drugiej zachłyśnięcie się zachodnim stylem życia i rosnące bezrobocie. Czy nasz sentyment do tej dekady jest uzasadniony? I czy na pewno pamiętamy, jak wyglądała naprawdę? Zbiór reportaży Michała Matysa i Piotra Lipińskiego z lat 90. jak soczewka skupia w sobie największe kurioza tego dziesięciolecia. Odkurzacze Rainbow i zachodnie teleturnieje. Sądowe teczki pękające od pocztowych potwierdzeń odbioru i kioski pełne erotycznych pisemek. Przebrani górale zachwalający towary w supermarketach i uzdrowiciele z gazetowych ogłoszeń. Niezliczone dziwności lat 90., bez których nie bylibyśmy Polską, jaką jesteśmy teraz Niepowtarzalny urok likwidacji to powrót do czasów, które choć bywały trudne, otworzyły nam drzwi na Zachód.

Leopold Tyrmand, prekursor jazzu w Polsce, odpowiada na pytanie: co to jest jazz! Książka ta nie ma charakteru ani formy podręcznika, leksykonu lub jakiegokolwiek vademecum w sprawach jazzu. Ma charakter eseju wypełnionego rozważaniami, zawierającego nieco informacji i dużo zupełnie osobistych impresji. Jest pochyleniem się nad problemem. Zagad?nienie rozlewa się szeroko, obejmuje obszar ogromny, omy?wa różne dziedziny współczesnej kultury, wiąże się niero?zerwalnie z codziennością — tak jak obyczaj i sztuka prze?nikają się we współczesności ze zjawiskiem trudnym i so?cjologicznie mało zbadanym, a zwanym na co dzień życiem rozrywkowym. Czy książka ta odpowie generalnie na pytanie: co to jest jazz? Chyba nie, chociaż jej ambicją jest zawarcie i przeka?zanie czytelnikowi pewnego kompendium. Powstaje jednak zagadnienie, czy w ogóle można na takie pytanie odpowie-dzieć.

„Gdy wojna raz przyjdzie do twojego domu, już nie chce z niego wyjść. Jest jak uciążliwy pasożyt, którego nie da się pozbyć. Zazwyczaj, gdy cichną działa i stygną lufy karabinów, nie zostawia nic z dawnego życia. Wojny trwają długo, ludzie uczą się z nimi żyć, mają złudną nadzieję, że momenty ciszy oznaczają lepsze jutro. Ono jednak nie nadchodzi, chwila spokoju to najczęściej tylko zapowiedź, że ich świat znowu się wywróci”. - Paweł Pieniążek Paweł Pieniążek, doświadczony reporter, dziennikarz i korespondent wojenny. Zjeździł Ukrainę, Afganistan, Górski Karabach. Przez kilka lat śledził losy jedenaściorga bohaterów złapanych w pułapkę konfliktu, który nie chce się zakończyć. Opowiedziana przez Pieniążka historia pokazuje przerażającą codzienność wojny widzianej oczami zwyczajnych ludzi. 11 bohaterów, 3 państwa, 3 miasta, 3 konflikty – jedna wojna. Wojna, która nie chce odejść „Wojny – jak sugeruje autor tego tomu – są czasem jak rośliny. Zapuszczają korzenie i pączkują. Wyrastają jednak z różnych nasion – ludzkiej chciwości, uprzedzeń, żądzy władzy, negatywnych emocji i złych idei. Zatruwają życia, a potem przejmują nad nimi władzę. Niemal zawsze zaskakują, bo nikt naprawdę nie jest na nie gotowy. Jak już raz wybuchną – lubią wracać. O tym wszystkim przeczytacie w znakomitym reportażu Pawła Pieniążka o Afgańczykach, Ukraińcach i Ormianach. To historie przede wszystkim o doli człowieka. O utracie bliskich i miejsca na Ziemi, o przesiedleniach i pragnieniu odrobiny normalności. Być może najgorsze w życiu bohaterów tej książki jest to, że wojna zapuszcza korzenie w ludzkich głowach. Że pozostaje w nich na zawsze – a przez to staje się czymś „normalnym”. - Artur Domosławski „Wojna nadciąga. Ludzie to czują. Pytają, czy będzie, i nie mogą uwierzyć w żadną odpowiedź. Czekają na nią tam, gdzie dotąd byli bezpieczni: we własnych domach. Pieniążek jest z nimi w Afganistanie, Ukrainie i Górskim Karabachu. Składa wielką historię ze zwykłej codzienności. Daje swoim bohaterom czas: na zawahanie, pocałowanie drzwi, pożegnanie z dawnym życiem. Wie, że z wojną łatwo się nie rozstaną”. - Anna Goc „Jasne, wiele razy słyszeliśmy wytarty frazes, że jakąś książkę „czyta się jak dobry thriller” – na ogół to nie była prawda. Ale z Wojną w moim domu tak właśnie jest. Pieniążek spędził dekadę w rejonach objętych konfliktem. Autor zbliżył się do tego zapewne najstraszniejszego wynalazku ludzkości. Opisał wojnę, ale też wszystko, co dzieje się zaraz obok niej, w tym to, co mnie samego najbardziej w niej intryguje: jej koniec, godzinę zero, te momenty, które na ogół nie mają swoich kronikarzy – gdy już nie ma „tych”, a jeszcze nie ma „tamtych”, gdy znika państwo i zostaje jedynie człowiek ze swoją naturą. Bo tak, korespondent wojenny relacjonuje fakty. Niektórzy zmieniają fakty w wiedzę, a nieliczni ową wiedzę w mądrość. Pieniążkowi udało się zrobić to wszystko i jeszcze więcej: mądrość zmienił na końcu w literaturę. Przeczytajcie jego reportaż. A samemu autorowi, korespondentowi wojennemu, po tej książce życzę, aby pewnego dnia nie miał już nic do roboty i musiał znaleźć sobie inne zajęcie. Dychnij sie synek”. - Zbigniew Rokita

Ponadczasowa opowieść o odrodzeniu Królestwa Polskiego. XII wiek. Czas krucjat, pańszczyzny i bratobójczych walk. Książę Henryk Sandomierski, syn Bolesława Krzywoustego, wyrusza w niebezpieczną podróż przez Europę. Zostawia za sobą rozbitą na dzielnice Polskę targaną konfliktami między pomniejszymi i chorobliwie ambitnymi władcami. Odwiedza przepełnione cichym dostojeństwem klasztory i tętniące życiem zamki. Trafia do Rzymu, do Palermo, a stamtąd do Ziemi Świętej, gdzie wraz templariuszami walczy z ramię w ramię Saracenami. Przez lata towarzyszy mu wizja korony i tego, co symbolizuje – Polski zjednoczonej, silnej, rządzonej żelazną, ale sprawiedliwą ręką jednego władcy. Kiedy książę wraca do Sandomierza, ma już plan działania i mimo trudności stara się wcielać go w życie. Czy posiada jednak wystarczającą charyzmę? Czy ten nasz polski Hamlet, melancholik i marzyciel potrafi zdobyć się na okrucieństwo i bezwzględność? Na akty barbarzyństwa? Ile zdoła poświęcić ze swojego idealizmu, żeby scentralizować władzę? Iwaszkiewicz pisał Czerwone tarcze jako remedium na beznadzieję sytuacji politycznej panującej w Europie w latach trzydziestych XX w., przygnębiony obowiązkami dyplomatycznymi na placówce w Kopenhadze.

"Odkrycie grobowca Tutanchamona. Opowieść odkrywcy" to książka, która przenosi nas w sam środek jednego z najbardziej spektakularnych wydarzeń w historii archeologii. To nie tylko relacja z wielkich poszukiwań, ale przede wszystkim świadectwo pasji, determinacji i niezwykłej przygody, która na zawsze zmieniła nasze postrzeganie starożytnego Egiptu i jego tajemnic. Przygotuj się na fascynującą podróż w czasie, prowadzoną przez człowieka, który spełnił marzenie każdego egiptologa - odnalazł niesplądrowany grobowiec faraona. Tajemnice Doliny Królów i Droga do Odkrycia Howard Carter poświęcił sześć lat życia na poszukiwania w rozpalonej słońcem Dolinie Królów. Ten legendarny archeolog nie poddawał się, mimo że każdy kolejny rok przynosił rozczarowanie, a rok 1922 miał być tym ostatnim. Jego upór i niezachwiana wiara w sens poszukiwań zostały jednak nagrodzone 26 listopada, kiedy to światu objawiło się największe archeologiczne znalezisko XX wieku - niemal nietknięty grobowiec młodego faraona Tutanchamona. Ta książka to unikalna szansa, by stanąć ramię w ramię z Carterem i jego zespołem, doświadczyć dreszczu emocji towarzyszącego odsłanianiu kolejnych stopni schodów, ujrzeniu nienaruszonych pieczęci i wreszcie - otwarciu komory grobowej. Czy czujesz już tę ekscytację? Skarby Faraona i Opowieść o Starożytnym Egipcie Mimo że Tutanchamon nie był jednym z najpotężniejszych władców, jego grobowiec okazał się prawdziwą kapsułą czasu, obfitującą w artefakty, które do dziś są bezcennym źródłem wiedzy o starożytnym Egipcie. Howard Carter i Arthur C. Mace, współautorzy tej niezwykłej relacji, nie tylko opisują moment odkrycia grobowca, ale również zanurzają nas w kontekst historyczny. Dowiesz się o rodzinnych powiązaniach młodego faraona, skomplikowanej sytuacji politycznej jego krótkiego panowania oraz wydarzeniach po jego śmierci. Książka przedstawia także fascynującą historię nowożytnych badań w Dolinie Królów, ukazując zarówno heroiczne wysiłki archeologów, jak i mroczną działalność rabusiów grobów. W książce znajdziesz dokładny opis kluczowych momentów: odsłonięcie pierwszego stopnia schodów prowadzących do grobowca, znalezienie nienaruszonych odcisków pieczęci na drzwiach, chwila otwarcia komory grobowej, skarbca i kolejnych pomieszczeń, szczegółowa eksploracja każdego znaleziska. Dzięki setkom unikatowych zdjęć, dokumentujących każdy etap eksploracji, poczujesz się, jakbyś sam uczestniczył w tych przełomowych pracach. Czytelnicy zgodnie podkreślają, że "Odkrycie grobowca Tutanchamona" to znacznie więcej niż suchy raport archeologiczny. Jest ceniona za niezwykle przystępny język i narrację, która sprawia, że lektura staje się prawdziwą przygodą, niemal detektywistyczną opowieścią. Wielu odbiorców docenia również szczegółowość opisów i autentyczność emocji, które przekazują autorzy. Książka jest postrzegana jako inspirujące świadectwo ludzkiej dociekliwości i zdolności do odkrywania zapomnianych światów, a jej historyczna wartość i zdolność do wciągnięcia czytelnika w świat starożytnego Egiptu są często wspominane jako jej największe zalety. Klątwa, Tajemnice i Niewypowiedziane Odkrycia Grobowca A co z legendarną klątwą Tutanchamona? Ta historia, wplatająca się w karty książki, dodaje jej jeszcze większego kolorytu, choć to jedynie jeden z wielu fascynujących wątków. Czy wiedziałeś, że pierwsi, którzy zetknęli się z bezcennymi artefaktami, mieli paść ofiarą pradawnej mocy? Choć minęło już ponad sto lat od wielkiego triumfu Cartera, tajemnice Dolina Królów nadal czekają na odkrycie. Najnowsze badania, wykorzystujące zaawansowane technologie, sugerują, że za ścianami grobowca Tutanchamona mogą znajdować się kolejne, niezbadane komory. Czy jedna z nich kryje miejsce pochówku legendarnej królowej Nefretete, macochy Tutanchamona? Ta perspektywa budzi dreszcz emocji i pokazuje, że historia starożytnego Egiptu wciąż ma nam wiele do zaoferowania. Sięgnij po tę książkę, by odkryć niezwykłą historię, poczuć dreszcz emocji towarzyszący wielkim odkryciom i przekonać się, ile sekretów skrywa jeszcze Dolina Królów! Pozwól sobie na podróż, która poszerzy Twoją wiedzę i zainspiruje do spojrzenia na przeszłość z nowej perspektywy.

W sercu XIX-wiecznych Chin, gdzie tradycja splata się z przeznaczeniem, rozkwita niezwykła opowieść o więzi, która potrafi przetrwać próbę czasu i przeciwności losu. "Kwiat Śniegu i sekretny wachlarz" to poruszająca powieść obyczajowa, która zabiera nas w podróż do świata, w którym kobieca przyjaźń staje się najcenniejszym skarbem, a tajemny język jest jedynym sposobem na wyrażenie najgłębszych uczuć. To historia, która w subtelny sposób ukazuje siłę ducha i niezłomność kobiet, zmagających się z surowymi realiami epoki, ale jednocześnie odnajdujących wsparcie i miłość w siostrzanej relacji. Czy jesteś gotowy, aby poznać świat, w którym lojalność i zrozumienie tworzą azyl dla serc? Książka przenosi nas do odległej prowincji, gdzie siedmioletnia Lily zostaje połączona z Śnieżnym Kwiatem niezwykłą więzią laotong – duchowego siostrzeństwa, które miało trwać całe życie. Ta wyjątkowa relacja, uświęcona przesyłanym jedwabnym wachlarzem z wierszem zapisanym w nu shu – sekretnym języku kobiet, stała się dla nich bezpieczną przystanią w świecie pełnym ograniczeń. Ich korespondencja, haftowana na chusteczkach i malowana na wachlarzach, to intymny dziennik wzajemnego zaufania, dzielenia się marzeniami, lękami i doświadczeniami dojrzewania. Czy potrafimy wyobrazić sobie, jak wielką siłę daje taka bliskość w obliczu patriarchalnej rzeczywistości? Kobieca przyjaźń w obliczu tradycji i wyzwań Lisa See z niezwykłą wrażliwością opisuje wspólne przeżycia Lily i Śnieżnego Kwiatu. Razem mierzą się z bolesnym rytuałem krępowania stóp, który definiował status kobiet w tamtych czasach. Przechodzą przez zaaranżowane małżeństwa, doświadczają samotności i macierzyństwa, a ich wzajemna więź staje się dla nich źródłem niezachwianego wsparcia i poczucia przynależności. To właśnie ta kobieca przyjaźń podtrzymuje je na duchu, dając im siłę do przetrwania w świecie, który często wydawał się dla nich okrutny. Czytelnicy bardzo cenią sobie autentyczność, z jaką autorka przedstawia codzienne życie i wewnętrzne zmagania bohaterek, zwracając uwagę na to, jak sugestywnie oddany jest historyczny kontekst XIX-wiecznych Chin. Wielu odbiorców docenia również płynny i wciągający styl pisania Lisy See, który sprawia, że historia staje się niezwykle przystępna i angażująca, pomimo poruszania trudnych tematów. Książka jest ceniona za głęboką analizę relacji międzyludzkich oraz za to, jak trafnie ukazuje uniwersalne prawdy o poświęceniu, wybaczeniu i miłości. Bohaterki, z ich złożonymi charakterami i realistycznymi dylematami, stają się bliskie sercu czytelnika, a ich losy wzbudzają prawdziwe emocje. Jednak nawet najsilniejsza więź może zostać wystawiona na próbę, a jedno nieporozumienie, jedna niewypowiedziana myśl, może doprowadzić do rozdźwięku, który rozdzieli bratnie dusze. Jak wielką cenę trzeba zapłacić za ciszę i niedomówienia? Głos kobiet – historia Lily i Śnieżnego Kwiatu Ta książka o kobietach to coś więcej niż tylko opowieść o minionej epoce. To uniwersalne przesłanie o znaczeniu wsparcia, empatii i poszukiwaniu własnego głosu w świecie, który często próbuje go stłumić. "Kwiat Śniegu i sekretny wachlarz" to literacka podróż, która inspiruje do refleksji nad własnymi relacjami i siłą, jaką czerpiemy z bliskości z drugim człowiekiem. To także świadectwo wytrwałości i zdolności kobiet do tworzenia własnej przestrzeni niezależności i zrozumienia, nawet w najbardziej restrykcyjnych warunkach. Autorce udało się stworzyć dzieło, które porusza, uczy i pozostaje w pamięci na długo po przeczytaniu. Poznaj historię, która ukazuje, jak niezwykła siła drzemie w kobiecej solidarności i jak cenna jest każda forma komunikacji w świecie pełnym ograniczeń. Zanurz się w malowniczy, choć wymagający świat XIX-wiecznych Chin, i daj się porwać emocjom, które towarzyszą losom Lily i Śnieżnego Kwiatu. Ta powieść to hołd dla niezłomnego ducha kobiet i przypomnienie o bezcennej wartości prawdziwej przyjaźni. Sięgnij po tę książkę i przekonaj się sam, jak głęboko może rezonować z tobą historia dwóch dusz, związanych nicią losu silniejszą niż czas!

"Niebo bez ptaków" Danuty Brzosko-Mędryk to już klasyka literatury obozowej i jedno z najważniejszych świadectw dotyczących Majdanka. Relacja kobiety, która przeżyła piekło na ziemi, staje się nie tylko źródłem wiedzy historycznej, ale również ostrzeżeniem dla przyszłych pokoleń. Danuta Brzosko-Mędryk miała dwadzieścia dwa lata, kiedy trafiła na Majdanek za działalność konspiracyjną. Na samym początku była sprzątaczką, a później pielęgniarką w obozowym szpitalu. Bardzo szybko zaczęła ryzykować własnym życiem, aby przekazywać notatki o obozowej rzeczywistości na zewnątrz. Były one dostarczane robotnikom, którzy posyłali je dalej. Dzięki temu w przypadku tej książki mamy do czynienia z dokumentem pisanym w dużej mierze na żywo, wypełnionym szczegółami, które z czasem mogłyby się zagubić w zakamarkach pamięci. Świat okupacji z całą swoją bezwzględnością jest tutaj widziany oczami młodej, niewinnej osoby, która miała to nieszczęście, że trafiła do miejsca nieliczącego się z ludzkim życiem.

Ta książka stawia na głowie wszystko, co do tej pory myśleliśmy o ludzkiej inteligencji. Jak twierdzi Justin Gregg, nasze wyjątkowe umiejętności, takie jak myślenie przyczynowo skutkowe czy posługiwanie się językiem, nie sprawiają, że jesteśmy istotami lepiej przystosowanymi ewolucyjnie ani nie czynią nas szczęśliwszymi od innych gatunków. Inteligencja pozwoliła nam rozszczepić atom, ale oddaliśmy tę wiedzę na usługi wojny, a nasze próby ujarzmienia natury doprowadziły do groźnych zmian klimatycznych. Pod względem preferencji seksualnych jesteśmy różnorodni – jak wiele innych gatunków – ale tylko my wynaleźliśmy homofobię. Autor stawia tezę, że istnieje powód natury ewolucyjnej, dla którego inteligencja typu ludzkiego nie rozpowszechniła się w królestwie zwierząt. Okazuje się, że inne gatunki nie potrzebują jej, by osiągnąć sukces. I – co ważne – ich sukces ewolucyjny nie pociąga za sobą zniszczenia planety i ich samych. Co jest z nami nie tak? Inteligencja to nasza chluba czy przekleństwo? Prawda jest dziwniejsza i ciekawsza, niż myślimy. „Prowokująca i dowcipna książka, która godzi w nasze ludzkie samozadowolenie”. The New York Times