Hau. Psy, pieski i bestie w baśniach, mitach i wierzeniach

Pełna namiętności powieść z elementami thrillera psychologicznego Pięć lat temu Dorota i Przemek przeżyli tragedię, która odmieniła ich życie. Dzisiaj małżonków łączą jedynie wzajemny żal, pusty dom i dogasająca miłość, po której zostały tylko smutne wspomnienia... Kiedy na horyzoncie pojawia się Sandra, fascynująca studentka polonistyki, profesor traci dla niej głowę. Dziewczyna przypomina mu biblijną Salome - i tak jak ona rozpala zmysły. Tymczasem Dorota próbuje odzyskać miłość męża... Przemek - rozdarty między powinnością a namiętnością - staje przed wyborem, którego konsekwencje zaważą na całym jego życiu. To nie jest banalny romans, lecz... Zbrodnia, której nie można wybaczyć. Kara, którą należy wymierzyć. Zemsta, która kiełkuje latami.

Pierwsza od czerech lat powieść Zośki Papużanki, uznanej za jedną z ciekawszych polskich pisarek. Mężczyzna wynajmuje mieszkanie, rozstawia sprzęt i zaczyna przez okno podglądać i fotografować mieszkańców sąsiedniego bloku. Nie wychodzi, zakupy robi przez internet, nie kontaktuje się z nikim. Kiedyś mieszkał naprzeciwko, a teraz aparatem poluje na żonę, którą porzucił kilka lat wcześniej. Jak się poznali? Dlaczego rozstali? Kim jest mężczyzna? Czy zjawia się dlatego, że chce wrócić? A może chce jej i sobie coś udowodnić? Wyraźnie widać w nim ślady choroby psychicznej, potrzebę odizolowania się, a jednocześnie konieczność dominacji. Pragnie być zbrodniarzem doskonałym, choć nie popełnia żadnej zbrodni. Wszystko ma przemyślane i zorganizowane. Ale czy panuje nad rzeczywistością? To książka o obsesji, o wielopłaszczyznowości ludzkiego myślenia. O fascynującym problemie linearnej koncepcji czasu. O pamięci funkcjonującej w osobowości zaburzonej. I wreszcie bohater najważniejszy – fotografia. Amatorskie próby utrwalenia świata, by nad nim zapanować. Wiele miejsca w tej powieści poświęcono różnorodnym, starym i najnowszym, technikom fotograficznym, a autorka starała się wejść w osobowość autora zdjęć, jednocześnie zaburzoną i genialną.

Edyta Świętek ponownie zabiera czytelników w podróż po dawnej Polsce i opowiada o uniwersalnych wartościach, czym poruszy nawet najtwardsze serce... Oto "Przeklęci" - poruszająca opowieść o brutalnych konfliktach, szczerych uczuciach i słodkich kłamstwach... Bohaterowie znani ze "Zniewolonych" próbują radzić sobie w nowych okrutnych realiach. Powstanie styczniowe zmieniło życie wielu mieszkańców Polski nie do poznania. Wojciech obawia się, że wkrótce zostanie pochwycony i robi wszystko, by uniknąć kary. Do drzwi Cecylii puka mężczyzna, który pragnie ją poślubić. Wdowa nie chce jednak o tym słyszeć i stanowczo go odprawia. Gertruda tymczasem jest pewna, że jej dziecko zasługuje na coś lepszego i utrudnia Gustawowi ponowne staranie się o Eulalię. Maksymiliana dręczą wspomnienia z przeszłości. Mężczyzna wspomina osoby, które odebrały życie jego bliskim. Czy znajdzie w sobie siłę, by im wybaczyć? Czy szczere uczucia wystarczą, by liczne przeszkody odeszły w cień? Niektórzy bohaterowie mają wrażenie, jakby byli przeklęci - czy uda im się sprawić, by los tym razem się do nich uśmiechnął?

We śnie wszystko jest możliwe. Jedzmy dobrze, śpijmy dobrze i miejmy słodkie sny! Rodzinne miasto Penny słynęło z lokalnych produktów związanych ze snami i bogaciło się na ich sprzedaży. Ludzie chodzili tam w szlafrokach i piżamach, bez butów, w samych skarpetach, gotowi zasnąć w każdym momencie. Praca w Galerii Snów DallerGuta była czymś bardzo pożądanym przez młodych z miasteczka, także przez Penny. Kusiły ją nie tylko pensja i nagrody w postaci darmowych snów, ale też sam zaszczyt pracy u boku sławnego DallerGuta. Kiedy udaje jej się pomyślnie przejść rozmowę kwalifikacyjną i zaintrygować swoimi spostrzeżeniami przyszłego szefa, jest szczęśliwa. Dzięki pracy w Galerii Snów dowie się, że snom jest czasem bliżej do rzeczywistości, niż jej się wydawało. Będzie rozmyślać o tym, dlaczego ludzie śpią i śnią. Okaże się, że sen po przebudzeniu wcale nie musi się skończyć. Już pierwszego dnia ktoś jednak kradnie butelkę z bardzo kosztowną zawartością… Czy Penny uda się dociec, dlaczego ludzie śpią i śnią? Czy złodziej zostanie ukaranych za swoją zuchwałość? Ta urocza historia pozostanie pod powiekami czytelnika na długo. Jest to nie tylko bajkowa opowieść o perypetiach Penny w świecie sennych marzeń, ale także odprężająca lektura dla czytelników zmęczonych realiami codzienności. W Korei Południowej książka była bestsellerem i doczekała się sequela. Lee Miye studiowała inżynierię materiałową na Uniwersytecie Narodowym w Pusan i pracowała jako inżynier półprzewodników. Swoją pierwszą powieść, Galerię Snów DallerGuta, wydała dzięki entuzjazmowi czytelników, którzy wsparli ją na zasadzie crowdfundingu. Lee miewa niezapomniane sny.

Świat mafii, więzienie i dwie silne kobiety. Znana dziennikarka telewizyjna Anna dostaje propozycję napisania książki wspólnie z osadzoną w areszcie Inką, która od lat związana jest ze światem przestępczym – w 2001 roku wystawiła na śmierć ministra Jacka Dębskiego. W trakcie widzeń Anna odkrywa, że osadzona nie jest jej zupełnie obca. Poznając kolejne fakty z życia Inki, dziennikarka stopniowo zaczyna tracić profesjonalizm i reporterski instynkt, co wkrótce doprowadzi do niespodziewanych wydarzeń. Monika Sławecka przez ostatnie miesiące przekopała tony akt sądowych i rozmawiała z ludźmi, którzy spotkali na swojej drodze Inkę. Wszystko po to, żeby odtworzyć portret kobiety, dla której uroda i piękne ciało były niezawodną bronią.

Historia II wojny światowej zawiera w sobie opowieści, których nigdy nie usłyszymy, jednak jest też kilka takich, o których możemy i powinniśmy się dowiedzieć. Jedną z nich jest ta, którą znajdziesz w książce "Kobiety pistolety. Maria Kowalska w rozmowie z Wiktorem Krajewskim". Opowiada ona o kobietach, które trafiły do obozu koncentracyjnego. Miały utracić tam wolę walki, ale nigdy do tego nie doszło. "Myszka", bo taki pseudonim miała Maria Kowalska, była sanitariuszką z pułku "Baszta". Już jako siedemnastolatka wstąpiła do konspiracji z myślą o pomocy rannym. Powstanie warszawskie samo w sobie było dla niej wielkim przeżyciem, ale najgorsze miało dopiero nadejść - wraz z kilkudziesięcioma innymi kobietami trafiła do jednego z największych obozów koncentracyjnych, czyli Stutthofu. Uczestniczki powstania były jedynymi Polkami, które miały status jeńców wojennych, a ich przybycie w mundurach i z opaskami powstańczymi sprawiło, że wielu więźniów obozu pokładało w nich nadzieję - inni czuli niechęć. Kobiety nie zatraciły woli, choć wiedziały, co na nie czeka. Sprzeciwiały się obozowym normom i przyszywaniu numerów, za to śpiewały okupacyjne pieśni. Jest to książka pokazująca, jak przyjaźń i solidarność dała szansę na przetrwanie piekła, którym były obozy. Autorami tej książki spisanej w formie rozmowy są Maria Kowalska we własnej osobie oraz Wiktor Krajewski. Jest to poruszająca opowieść, której szczegółowość sprawi, że poczujesz ból, ale też dumę bohaterek tego okresu.