Niebezpieczne zabawy

"Konwersja" Piotra Rogoży to wstrząsający thriller ukazujący z pełną mocą korporacyjne piekło i destrukcyjną moc Internetu. Trudno wyczuć tutaj granice między prawdą a fikcją literacką, a oszczędna w słowach proza autora uprawomocnia nawet najbardziej nieoczekiwane zwroty akcji. Adrian Klimke jest pracownikiem agencji artystycznej, który dokłada wszelkich starań, aby wypromować polsko-syryjską wokalistkę. Tymczasem dziennikarka Helena Różewicz natrafia na ślady spisku opracowanego przez polskich influencerów. Wszystko wskazuje na to, że jakiś wspólny mianownik łączy trenera uwodzenia z depresją, nieletniego streamera gier komputerowych oraz zmarłą modelkę z Instagrama. Treści, które publikują w mediach społecznościowych, zdają się nieść dodatkowy sens dla wybrańców, ale czy rzeczywiście tak jest? Tymczasem komuś szczególnie zależy na tym, aby to właśnie Helena ujawniła materiały kompromitujące jednego z polityków, a Adrian zaczyna widywać swoją byłą dziewczynę, która miała zginąć w wypadku samochodowym.

Druga wojna światowa była jednym z najgorszych i najbardziej wstydliwych dla ludzi momentów rozwoju cywilizacji. Fabryki śmierci, łagry, śmierć milionów żołnierzy, bez względu na to, po jakiej stronie walczyli, czy pierwsze użycie broni nuklearnej w historii ludzkości - to wszystko wydarzyło się w ciągu zaledwie sześciu lat. Na szczęście te mroczne i brutalne czasy są już historią, która interesuje wiele osób. Po sukcesie dwóch książek - "Tatuażysta z Auschwitz" oraz "Podróż Cilki" - Heather Morris kończy trylogię opowiadającą o ofiarach tamtych czasów powieścią "Trzy siostry", którą w Polsce w przekładzie Kai Gucio wydało wydawnictwo Marginesy. Cibi, Livi i Magda jako małe dziewczynki składają przysięgę zarówno sobie, jak i swojemu ojcu, że zawsze będą razem - bez względu na okoliczności oraz przeciwności losu, a ten, choć same bohaterki nie mogły jeszcze tego wiedzieć, będzie rzucał im pod nogi nie pojedyncze kłody, ale cały las. W trakcie ich okresu dojrzewania i wchodzenia w dorosłość rozpoczyna się wojna, która obejmuje również ich rodzinną Słowację. Wszystkie trzy trafiają do piekła na ziemi, którym była ziemia w pobliżu miasta Oświęcim. Obozowa rzeczywistość sprawia, że chociaż wcześniej zostały rozdzielone, odnajdują się ponownie w Auschwitz, gdzie przypomniawszy sobie o obietnicy złożonej przed laty, składają kolejną - że wszystkie trzy przeżyją. Heather Morris prowadzi czytelnika przez kolejne etapy ich życia - marsz śmierci, powrót do nowego, komunistycznego ładu oraz ucieczkę do Izraela. Jest to opowieść, która potrafi wywołać w czytelniku bardzo wiele skrajnych emocji - od śmiechu (który mimo bardzo ponurego tła też się tu pojawia), przez wściekłość, po dojmujący smutek.

Wyobraź sobie, że twój narzeczony odwołuje ślub tuż przed samą ceremonią, a zamiast celebrowania wspólnej przyszłości podczas podróży poślubnej, czeka cię samotna przeprawa przez śnieżycę w Kolorado. Los właśnie taką niespodziankę zgotował głównej bohaterce powieści pt. "Najlepsza pamiątka". Madeline - a właściwie Hazel, przeżywa właśnie swój najgorszy koszmar. Odwołane wesele, samotna podróż, utracona miłość i głęboka pustka w sercu - nie tak miał wyglądać scenariusz jej życia! Załamana kobieta postanawia sama udać się w "podróż poślubną" do Four Seasons Resort w Vail. Na miejscu okazuje się jednak, że perspektywa samotnych wakacji jest dla niej nie do zniesienia. Hazel po kilku smutnych dniach wymeldowuje się z ośrodka narciarskiego i planuje powrót do domu. Pech chciał, że ze względu na nadciągającą śnieżycę wszystkie loty zostały odwołane, co więcej - bohaterka nie może ponownie się zameldować, gdyż jej pokój został już zarezerwowany! Pozostaje jej koczowanie w lobby w nadziei, że wkrótce wszystko wróci do normy. To właśnie tam poznaje mężczyznę, z którym nawiązuje bliski kontakt. Nie zdradzają sobie swoich prawdziwych imion, ale obiecują, że za trzy miesiące spotkają się ponownie, aby zadecydować o dalszych losach ich znajomości. Czy "najpiękniejsza pamiątka" może przerodzić się w najprawdziwszą miłość? Vi Keeland znana jest Czytelnikom z powieści, takich jak: "Niegrzeczna miłość", "Kusząca pomyłka", "Tylko dla ciebie" czy "Bossman". Penelope Ward może poszczycić się tytułami, które docenione zostały przez "New York Times" czy "USA Today". Do najpopularniejszych należą "Gentleman numer dziewięć" oraz "Miłość online".

Oflag IV C Colditz najsłynniejszy specjalny obóz jeniecki II wojny światowej. W tym posępnym zamku na urwistej skale Niemcy więzili alianckich oficerów uznawanych za szczególnie ważnych oraz tych, którzy zasłynęli ucieczkami z innych obozów. Oto wyjątkowa opowieść o Colditz widzianym niemieckimi oczami. Jej autor był członkiem obozowego personelu przez większość wojny. Z czasem awansował do funkcji oficera bezpieczeństwa i zastępcy komendanta. Na kartach książki przewija się cała plejada niezwykle barwnych postaci, gdyż do Colditz trafiali wyłącznie ludzie o bogatej historii ucieczek lub istotnym znaczeniu politycznym. W murach zamku przesiadywali zatem najbardziej zawzięci i błyskotliwi alianccy oficerowie, którzy wpadli w niemieckie ręce. Przez całą wojnę ani na chwilę nie porzucali prób wyrwania się na wolność. Ich codzienny oręż stanowiły podkopy, blefowanie, przebieranki, wręczanie łapówek wartownikom, podrabianie dokumentów i cała gama najprzemyślniejszych sztuczek mających wywieść Niemców w pole. Z kolei Eggers i jego ludzie nie ustawali w wysiłkach, aby niestrudzonych uciekinierów powstrzymać. Reinhold Eggers (1890-1974) były nauczyciel, żołnierz I wojny światowej. Po wybuchu II wojny światowej tłumacz w oflagu IV A, a następnie oficer i szef bezpieczeństwa oflagu IV C w zamku Colditz. Po wojnie, aresztowany przez Sowietów na 10 lat pracy przymusowej. Pierwsze wydanie jego książki o Colditz ukazało się w 1961 roku.

Co roku w różnych miastach Stanów Zjednoczonych ludzie znikają bez śladu. Julia, którą znaleziono nagą i oskalpowaną, gdy błąkała się po ulicach Nowego Jorku, twierdzi, że wydostała się z piekła i widziała samego diabła. Tymczasem w kościele św. Edwarda ołtarz spływa ludzką krwią ... Prowadzący śledztwo młoda policjantka Annabel O’Donnel i były ekspert profilujący Joshua

Henia wciąż tkwi w przedsionku właściwego życia. Takie przynajmniej odnosi wrażenie. Jest prawie spełniona: ma pracę, męża, rodzinę i przyjaciółkę – czyli zestaw prawie idealny. Dlaczego więc wciąż prześladuje ją to „prawie”? Dlaczego targają nią niepokój i poczucie, że powinno być jakoś lepiej? Dlaczego czuje się tylko „prawie” na swoim miejscu? Jej matka martwi się o ojca, który martwi się o babcię, która niczym się nie martwi. Przyjaciółka próbuje ją zaangażować w związkową misję ratunkową, a matka się zakochuje nie wiadomo w kim. Henia chce wszystkim pomóc, bo nie za bardzo wie, jak pomóc samej sobie. Często czuje się zagubiona, niepewna, wymyśla czarne scenariusze i nie wie o sobie wielu rzeczy. Oprócz jednej: lubi piwo i tego akurat jest pewna. Tylko do czego jej ta wiedza potrzebna? Czarny humor, lekka i przyjemna opowieść o dylematach współczesnej kobiety w średnim wieku. Niepewność siebie, zbyt wiele możliwości, za mało odwagi, wygórowane oczekiwania otoczenia i poczucie, że życie przecieka przez palce. Znacie to?

W ostatnich dniach walk powstańczych w pięknej willi na warszawskim Żoliborzu zostają zamordowani Maria i Juliusz Bońkowscy, którzy oczekują na wieści od swojej dzielnej córki Hanki, biorącej udział w powstaniu. Osierocają nie tylko Hankę, ale także młodszą córkę, Julię. To właśnie ona poniesie brzemię tamtych wydarzeń. Po wojnie, gdy na jaw wychodzi śmierć rodziców, a starsza siostra uznawana jest za zaginioną, Julia trafia do sierocińca. Nie przyjmuje jednak do wiadomości pogłosek o śmierci Hanki, na którą wciąż czeka. Poszukiwanie śladów zaginionej siostry, tropienie najmniejszej chociaż informacji o powstańczej łączniczce, staje się życiową misją Julii i jej córki – Marianny. Można nawet odnieść wrażenie, że kobiety balansują na granicy szaleństwa i opętania. Prawda, której z takim uporem szukają, staje się dla nich i dla ich bliskich śmiertelnie niebezpieczna. Przeszłość skrywa bowiem mroczne tajemnice. Choć tak naprawdę główna akcja fabularna dzieje się na przestrzeni lat powojennych, to życie tych dwóch kobiet naznaczone jest wydarzeniami z sześćdziesięciu trzech dni Powstania Warszawskiego. To powieść o tym, jak cienka i łatwo przekraczalna jest granica pomiędzy złem a dobrem, miłością a nienawiścią. To także opowieść o tym, jak najmniejsza chwila może odcisnąć bolesne i nieusuwalne piętno na życiu człowieka, czyli jak historia wraca echem we współczesności i kształtuje przyszłość. Polecam. Leszek Koźmiński