Krótki kurs szpiegowania

Błyskotliwy thriller o więzach krwi i walce o przetrwanie Koniec wakacji, Courtlandowie przyjeżdżają w Góry Skaliste. Dla ich córki, osiemnastoletniej Caitlin, góry mają być ostatecznym sprawdzianem biegowym. Jej rodzice liczą na to, że wspólny urlop pomoże im posklejać związek. Pierwszego ranka Caitlin i jej młodszy brat Sean idą pobiegać. Kilka godzin później z telefonu Seana dzwoni szeryf. Chłopak leży w szpitalu, ma pogruchotaną nogę, ale już odzyskał przytomność, jego życiu nic nie grozi.

Afera związana z nielegalnym użyciem Pegasusa wybuchła w Polsce ponad dwa lata temu. Od tego czasu macki inwigilacji sięgały coraz dalej na świecie i wreszcie zaczęły przeważać głosy, że sprawę trzeba dogłębnie wyjaśnić. Ciekawym głosem w dyskusji stała się książka "Wielka inwigilacja. Kto, jak i dlaczego nieustannie nas szpieguje?". To był grudzień 2021 roku, kiedy Polacy dowiedzieli się z pierwszych doniesień prasowych o nielegalnej inwigilacji Pegasusem. Autor książki wykracza poza tą sprawę i traktuje kwestię szpiegostwa społeczności jako trampolinę do zadawania kolejnych, ważnych pytań. Na kartach publikacji kreślony jest obraz "wielkiej inwigilacji", która już dawno opuściła specjalistyczne laboratoria śledcze i trafiła bezpośrednio pod nasze strzechy. Czy można się przed tym ustrzec? Odpowiedź nie jest do końca optymistyczna, a związane jest to z ogromnym postępem cywilizacji cyfrowej na świecie. Całość pracy podzielona jest na bloki tematyczne. Mamy tutaj zatem rozdziały dotyczące inwigilacji prowadzonej zgodnie z prawem, której przeciwstawiona jest sprawa nielegalnego szpiegowania zlecanego przez czarne charaktery naszej rzeczywistości. Okazuje się, że takie działania prowadzą dzisiaj w zasadzie wszyscy: wielkie korporacje, politycy, służby specjalne, policja... Autor wskazuje na błędy, jakie popełniamy w toku codziennej rutyny obcowania z internetem oraz telefonami komórkowymi, podpowiada także metody radzenia sobie z tym stanem rzeczy. Czy jednak społeczeństwa są jeszcze w stanie posłuchać głosu rozsądku?

W obronie syna" to nie tylko trzymająca w napięciu powieść kryminalna. To również wzruszająca historia człowieka, który staje w obliczu dramatycznego kryzysu we własnej rodzinie. Andy Barber jest szanowanym obywatelem, szczęśliwym mężem i ojcem. Pełni funkcję prokuratora w stanie Massachusetts. Jest nieustępliwy na sali sądowej, a przy tym to znakomity śledczy, który zawsze dąży do poznania prawdy. Ma szczęśliwą, żyjącą spokojnie rodzinę: żonę Laurie i syna imieniem Jacob. Nic nie zapowiada katastrofy - nawet wówczas, gdy jeden z kolegów Jacoba zostaje zamordowany. To właśnie Andy Barber kieruje śledztwem, które ma ustalić, kto dopuścił się tej zbrodni. W pewnym momencie podejrzanym staje się jego własny syn, Jacob. William Landay, podobnie jak główny bohater powieści, był prokuratorem i pracował w prokuraturze okręgowej w Massachusetts. Zna więc od podszewki wszystkie strony tego jakże trudnego zawodu - potrafił dzięki temu stworzyć bohatera niezwykle przekonującego zarówno na sali sądowej, jak i w pracy śledczego. Andy Barber to nie tylko obrońca prawa i porządku. To również mąż i ojciec: człowiek, który dla rodziny zrobiłby wszystko. Co więc dzieje się, kiedy jego ideały stają wobec siebie w jaskrawej sprzeczności? Ten moralny konflikt staje się motorem napędowym zapierającej dech w piersiach powieści. Czyta się ją niczym rasowy thriller, bo też jest to w gruncie rzeczy literatura kryminalna. Ale nie można "W obronie syna" sprowadzać jedynie do roli powieści rozrywkowej. To znakomity portret psychologiczny człowieka, którego życie staje nagle w obliczu przerażającego kryzysu. To opowieść o miłości, lojalności, o walce, która zdaje się beznadziejna. A wszystko to napisane jest tak, że od lektury nie sposób się oderwać. "W obronie syna" czytać będziecie z wypiekami na twarzy! Ta powieść weszła cichaczem na półki księgarń i oczarowała czytelników. William Landay otrzymał za nią prestiżową nagrodę dla twórców literatury kryminalnej, John Creasey Dagger. Powieść utrzymywała się na liście bestsellerów "New York Timesa" przez 35 tygodni. W samych Stanach Zjednoczonych nakład przekroczył 2 miliony egzemplarzy. Niebawem ukazać ma się serial na podstawie "W obronie syna" - rolę główną zagra w nim sam Chris Evans.

Szukasz książki, która zapewni Ci dreszczyk emocji i sprawi, że nie będziesz w stanie się od niej oderwać? Jeżeli tak, to koniecznie sięgnij po książkę "Najsłabsze ogniwo" napisaną przez znakomitego pisarza Roberta Małeckiego. Akcja książki rozgrywa się w niewielkiej, spokojnej, niewyróżniającej się niczym szczególnym podtoruńskiej wsi. Jest kapryśne lato 2019 roku. Robert Małecki w swojej książce "Najsłabsze ogniwo" zabiera nas w podróż, która nie raz wywoła ścisk żołądka i dreszcz niepewności. Głównym bohaterem książki jest Piotr Warot, który jest znanym pisarzem powieści obyczajowych. Piotr przeżywa koszmarne wakacje, zdecydowanie najgorsze w swoim życiu. W niewyjaśnionych okolicznościach znikają bliskie mu osoby - jego brat ze swoją dziewczyną. Na początku policjanci bagatelizują sprawę, twierdząc, że Aleks i Alina z pewnością zorganizowali sobie romantyczny wyjazd, odcinając się od świata. Kiedy jednak przez długi czas żadne z nich nie daje znaku życia, Piotr jest pewny, że wydarzyło się coś złego. Co się z nimi stało? I dlaczego nastoletni syn sąsiadów ucieka z domu w tym samym czasie? Poznanie prawdy wymaga zanurzenia się w pajęczynie kłamstw, którymi jest karmiony Piotr. Również przez swoich najbliższych. W solidnym - wydawałoby się - niezniszczalnym łańcuchu tajemnic i kłamstw Piotrowi ciężko znaleźć najsłabsze ogniwo... Jeżeli spodoba Ci się ten thriller, koniecznie sięgnij po inne książki Roberta Małeckiego, takie jak "Koszmary zasną ostatnie", "Najgorsze dopiero nadejdzie" lub też "Zdrada".

Niektórzy są przekonani, że nieustannie prześladuje ich pech. Mniejsze i większe nieszczęścia, niefortunne serie zdarzeń i zadziwiająca zdolność do pakowania się w tarapaty to ich codzienność. Przeczytaj książkę pod tytułem "Dotyk ocalenia. Zniewolenie", którą napisała Gabriela Smusz i sprawdź, czy można odmienić swój los na lepsze! Lea dźwiga na barkach ciężar ogromnej straty. Jej rodzice zginęli w wypadku samochodowym, z którego jako jedyna ocalała. Kilka lat później, gdy ból stał się bardziej znośny, los po raz kolejny wystawia ją na próbę. Dziewczyna wchodzi na jezdnię, nie zachowując odpowiedniej ostrożności i znajduje się tuż przed maską samochodu, za kierownicą którego siedzi wyjątkowo przystojny chłopak. To Damon - pewny siebie, arogancki syn jednego z wyjątkowo zamożnych mężczyzn z okolicy. Od tej pory ich drogi zaczynają przecinać się coraz częściej. Lea nie potrafi o nim zapomnieć. Doskonale zdaje sobie też sprawę z tego, że to on jest osobą, która może jej pomóc stawić czoła niebezpieczeństwu, które na nią czyha.

Uwaga: zawiera treści, których nie znajdziesz w wersji papierowej! Hołownia i Prokop w elektryzującej, spontanicznej rozmowie. Zderzenie dwóch odmiennych spojrzeń na religię, kulturę i świat mediów. Jezus jako marketingowiec, pożytki płynące z noszenia habitu, różnica między Bogiem a idolem, urok pieniędzy i problemy z wolną wolą – to tylko niektóre wątki tej zaskakującej konfrontacji. Ponad 120 000 sprzedanych egzemplarzy książki w wersji papierowej. „Prowadząc te rozmowy, robimy po prostu to samo co taksówkarz wiozący pasażera na lotnisko, fryzjer zakręcający klientce loki, babcie gderające w kolejce do laryngologa czy kumple spotykający się po robocie przy piwie. Przedstawiamy nasz punkt widzenia. Dyskutujemy. Spieramy się. Mówimy, co nam się wydaje. Wywalamy na stół to, co nam prywatnie w duszy gra. Tyle, że zamiast o najnowszym serialu, biuście Dody czy bieżącym kursie franka szwajcarskiego częściej gadamy o rzeczach, które mimo wszystko wydają nam się ważniejsze” – Marcin Prokop. „Po tych rozmowach boję się bardziej niż kiedykolwiek, że stosowną lekcję kontemplacji dadzą mi kiedyś aniołowie. Ja będę chciał toczyć z nimi teologiczne dysputy, oni – pogrążeni w słuchaniu Morrisseya – zacytują mi trzydziesty drugi rozdział Mądrości Syracha: – Przemów, starcze, tobie to bowiem przystoi, jednak z dokładnym wyczuciem, abyś nie przeszkadzał muzyce. A kiedy jej słuchają, nie rozwódź się mową ani nie okazuj swej mądrości w niestosownym czasie” – Szymon Hołownia.

Seryjna morderczyni. Sadystka. Szalona kobieta. Wampirzyca. Wilkołak. Wszystkie te epitety i określenia przypisywane są Elżbiecie Batory. Słynęła nie tylko z wyrafinowanego okrucieństwa, lecz także z nieprzeciętnej inteligencji i urody. Zwana „Panią na Czachticach” lub „Wampirzycą z Transylwanii”, przeszła do historii jako jedna z najokrutniejszych kobiet Europy. Do dzisiaj krążą opowieści o księżnej owładniętej obsesją wiecznej młodości, dla osiągnięcia której kąpała się we krwi młodych dziewic. Czy rzeczywiście jest odpowiedzialna za ponad sześćset zabójstw, które się jej przypisuje? A może krewna króla Polski Stefana Batorego była ofiarą intrygi uknutej przez jej krewnych do spółki z żądnymi władzy Habsburgami? Prawda wydaje się równie intrygująca jak legenda, która ciągnie się za „Krwawą Hrabiną”.