Ochroniarz

Ta niezwykła, ponadczasowa opowieść wciąga od pierwszych stron i zmusza do zastanowienia się, czy marzenia mogą być... niebezpieczne? Czy siła pragnień, do których często sami przed sobą się nie przyznajemy, może mieć dla naszego życia działanie niszczycielskie? A może to tylko pozory? "Hotel Aurora" to powieść obyczajowa osadzona w Sudetach, gdzie na tle pięknych gór i zapierających dech w piersiach widoków rozgrywają się sceny zarówno romantyczne, zabawne, ocierające się o komedię, jak i tragiczne czy przykre, sprawiające, że człowiek na moment zatrzymuje się i poddaje refleksji. Antonina na prośbę przyjaciółki udaje się w jej rodzinne strony i rozpoczyna pracę w nieco już podupadającym hotelu Aurora. W trakcie podróży na miejsce poznaje urzekającego pisarza, którego osobowość i podejście do życia bardzo szybko kradną jej serce. Romantycznie zaczynająca się historia kieruje Czytelnika do hotelu, gdzie mieszka i pracuje ojciec przyjaciółki Antoniny, Marian - ciężka choroba sprawia jednak, że coraz słabiej radzi ON sobie nie tylko z prowadzeniem firmy, ale i codziennym życiem. Książka stawia przed Czytelnikiem wiele trudnych pytań. Czy w starciu z brutalnym losem jesteśmy bezsilni? Czy warto walczyć, czy lepiej płynąć z prądem wydarzeń, nawet jeśli nie dzieją się one po naszej myśli? Czy jedna osoba może zmienić przyszłość, która wydaje się nieuchronna? Autorką "Hotelu Aurora" jest Emilia Teofila Nowak, która w doskonały sposób pokazuje starcie marzeń z rzeczywistością, pragnień z szarym życiem, i potrafi robić to tak, by dawać nadzieję na to, że - mimo przeciwności losu - w finalnym rozrachunku zwyciężą prawda i miłość. Pisarka jest również autorką inspirującej książki "Piromani".

"Dziedzictwo. Apteka pod Złotym Moździerzem. Tom 2" Lucyny Olejniczak to drugi tom czarującej sagi, którą otwiera powieść "Kobiety z ulicy Grodzkiej". Historia pędzi do przodu, a tym razem akcja toczy się w pierwszej połowie XIX wieku, zmierzając nieuchronnie w kierunku tragedii powstania styczniowego. Drugi tom sagi zaczyna się w roku 1849, kiedy główna bohaterka wysłuchuje złowieszczej przepowiedni na temat swojej przyszłości. Młoda doktorowa jest świeżo upieczoną żoną kochającego męża i właścicielką prywatnej apteki. Autorka bardzo plastycznie oddaje atmosferę pozytywistycznej Polski, władanej przez trzech zaborców, w której buzują pragnienia narodowowyzwoleńcze. Brak Polski na mapie Europy nie zniechęcił kolejnych pokoleń porozbiorowych do walki o niepodległość. Prywatne losy głównych bohaterów rozgrywają się na tle o wiele bardziej doniosłych wydarzeń o historycznej wadze dla obecnych i przyszłych pokoleń. Pozornie nieistotne decyzje rodzą skutki, które po dekadach wracają ze zdwojoną siłą, a na osobiste problemy nakładają się niepokojące wydarzenia w kraju. Wszystko wskazuje na to, że przepowiednia sprzed lat może się spełnić.

Juliet Cross pracuje w barze, do którego często przychodzi jej najlepsza przyjaciółka Vicky. Ich relacja jest dosyć skomplikowana, bo trudno, żeby taka nie była, kiedy psiapsiółka dziewczyny to księżniczka mafii. Ale Juliet zna zasady. Nie wolno pytać o żadne osobiste sprawy i pojawiać się w domu Vicky bez zapowiedzi. Juliet obserwuje z boku życie Vicky, które nie jest łatwe, zwłaszcza gdy dziewczyny pilnuje gburowaty, umięśniony i wytatuowany ochroniarz. Mimo to przyjaźń Juliet i Vicky kwitnie. Jednak pewnego dnia rozpętuje się piekło i nagle Juliet przestaje być tylko obserwatorką. Przestaje być też tylko przyjaciółką Vicky. Zostaje dostrzeżona przez mafię, szczególnie przez jej bossa starszego brata Vicky, który uważa, że Juliet wie coś, czego nie powinna. Być może kobieta zapłaci za to życiem.

Czasami złudzenie to za mało, żeby dać szansę miłości. Hela i Kuba nie są razem. Zrozumieli, że wyobrażenie, jakie o sobie mieli, jest dalekie od rzeczywistości. Właściwie nawet się nie znają. Jedyne, co ich łączy, to niesamowity seks. W jednej kwestii są zgodni – to nie wystarczy. Hela postanawia zamknąć ten rozdział swojego życia i zaczyna spotykać się z kimś innym. Jednak choć bardzo się stara, nie może zapomnieć o Solskim. Wszystkie jej myśli krążą wokół niego. Gdy po paru tygodniach Kuba

"Dziękuję! Jak dobrze mieć sąsiadów. Książka o wspólnocie i o tym, żeby nie oceniać po pozorach" autorstwa Rocio Bonilli to publikacja przede wszystkim o przyjaźni, empatii oraz wzajemnej życzliwości. Zwraca również uwagę na to, by wystrzegać się oceniania innych po pozorach. Gdy sąsiedzi się nie znają, mogą jedynie przypuszczać i snuć teorie na swój temat. Poważny mężczyzna w garniturze pewnie nie przepada za dziećmi i nie chciałby rozmawiać z mamą dziesięciu kurcząt. I raczej nikt nie marzy o tym, by przyjaźnić się z ogrem. Czy tak jest rzeczywiście? Pewnego razu dochodzi do awarii, która staje się początkiem niespodziewanych zdarzeń. Wszyscy sąsiedzi mają doskonałą okazję, by przekonać się, że fantastyczna przygoda nie zawsze zaczyna się tak, jak mogliby sobie wyobrazić. Wydarzenie to stanowi początek wspólnej, przepełnionej przyjaźnią drogi. Publikacja ta to świetna pozycja na współczesne, zabiegane czasy, w których zaniedbuje się wszelkie relacje. Bonilla ukazuje historię zwierzęcych bohaterów, którzy mieszkają obok siebie, lecz prawie nic o sobie nie wiedzą. Wszystko się zmienia się na lepsze, gdy zostają zmuszeni poznać się bliżej.

"Szpulki losów" to trzecia odsłona niezwykłej serii "Siostry Jutrzenki". Czytając ten tom, po raz kolejny wyruszamy w przeszłość poznać dzieje rodziny Śmiałowskich, a także doświadczyć ich obecnych losów. Ta powieść przyciąga, wzrusza, emocjonuje - z pewnością warto się z nią zapoznać! Dwór w Przytulisku jest wyjątkowym miejscem. Od pokoleń stanowi własność zamieszkującej go szlacheckiej rodziny Śmiałowskich. Wszystko, co wydarzyło się w nim przez lata, tworzy barwną historię, która kontynuowana jest w tym tomie. Przeszłość przeplata się tu z teraźniejszością, tworząc wspaniały obraz życia Śmiałowskich na przestrzeni wieków. Dzięki temu okazuje się, że to, co wcześniej mogło wydawać się nieistotne, obecnie nabiera sensu i przynosi odpowiedzi na wiele pytań. Miłosne perypetie i zmiany nie ominęły dworu w Przytulisku i rodziny Śmiałowskich. Niektórym ten czas pełen zawirowań przyniesie szczęście, innym nie. Różnych perturbacji doświadczy także Michalina. Gdy tylko przyjdzie czas spokoju, to właśnie wtedy do rąk kobiety trafią trzy wyjątkowe rodzinne pamiątki: srebrny wisior, guzik od kurtki Napoleona i tajemniczy zwitek lnianej przędzy. Uważane są one za talizmany, lecz Michalina nie podziela wierzeń w ich magiczną moc i jest do nich nastawiona sceptycznie. Zgodnie z rodzinną tradycją, chowając przy tym własne opinie, Michalina przekazuje dalej dwa pierwsze przedmioty, a ostatni zostawia sobie. Nie przeczuwa, że już wkrótce czeka ją prawdziwe wyzwanie i zostanie poddana najtrudniejszej życiowej próbie. Jedyną szansę na ratunek dla siebie i swojego dziecka dostrzeże w sekrecie lnianych nitek. Przekonaj się, czy Michalinie uda się przezwyciężyć wszelkie dramaty, które ją spotkają. "Szpulki losów" przeniosą Cię prosto do dworu w Przytulisku. A jeśli jest to Twoja pierwsza przygoda z rodziną Śmiałowskich, to sięgnij też po dwa poprzednie tomy serii: "Nić Arachny" i "Słowiański amulet".

"Piękne dni mojej młodości" Any Novac to, obok pamiętników Anne Frank czy Rutki Laskier, jedno z najważniejszych świadectw dotyczących Holokaustu. Napisany przez nastoletnią dziewczynę pamiętnik cudem przetrwał zawieruchę wojenną, stając się dziś nieocenionym źródłem wiedzy historycznej i wzruszeń. Ana Novac urodziła się w Rumunii w 1929 roku, a po latach rozpoczęła naukę na Węgrzech w szkole żydowskiej. Miała dziesięć lat, kiedy wybuchła druga wojna światowa, i piętnaście, kiedy Niemcy zabrali się za tak zwane ostateczne rozwiązanie kwestii żydowskiej na terenie Węgier. Egzekucje i transporty do najbliższych obozów śmierci nie miały końca, a w Budapeszcie do dzisiaj znajduje się mnóstwo pomników upamiętniających budapeszteńskich Żydów wymordowanych w tych dniach. W 1944 piętnastoletnia dziewczyna trafiła do obozu Auschwitz, a był to dopiero początek drogi, na której znalazł się również okryty złą sławą obóz w Płaszowie i szereg innych obozów, przez które przeszła czekając na wyzwolenie. Jej pamiętniki powstawały na przypadkowych skrawkach papieru i dzięki znalezionemu ołówkowi. Stanowią wstrząsający obraz Zagłady widzianej oczami wrażliwej dziewczyny, tym cenniejszy, że pisany na bieżąco. Ana Novac była jedyną osobą w rodzinie, której udało się przeżyć.