Amerykański spisek

Opracowanie poświęcone organizacji i działalności naczelnych władz wojskowych na uchodźstwie w latach 1939–1946. Autor gruntownie omawia wyzwania polityczne i wojskowe na ziemi francuskiej, Wyspach Brytyjskich i po zakończeniu II wojny światowej. Rozpatrywany okres obfituje w wiele doniosłych osiągnięć – ale też działań kontrowersyjnych oraz rozczarowań posunięciami i decyzjami sojuszników...

NIEBEZPIECZNY THRILLER PSYCHOLOGICZNY TERAZ POCZUJESZ, CZYM JEST STRACH PRZED LATANIEM Jest jedyna, śmiercionośna broń, której nie wykryje żadna kontrola. Każdy może ją wnieść na pokład. KAŻDY! Nocny lot Buenos Aires-Berlin. Na pokładzie 600 pasażerów. Wśród nich: Jeden psychiatra, który panicznie boi się latać. Jedna pacjentka, którą przed laty wyleczył ze zbrodniczych

Dwa tomy bestsellerowej serii thrillerów psychologicznych z młodą policjantką z mroczną przeszłością, Lacey Flint – teraz w pakiecie! Mrok Lacey Flint powraca, by zmierzyć się z NIMI… Oni kryją się w cieniu. Obserwują ją... Lacey Flint ratuje niemowlę wrzucone do Tamizy. Któż byłby zdolny do takiej zbrodni? Nadinspektor Mark Joesbury obawiał się nowego zagrożenia terrorystycznego. Monitorując strony dark webu, zauważył zwiększoną aktywność grupy ekstremistów - nienawidzących kobiet mężczyzn zwanych incelami. Zespół Joesbury`ego próbuje namierzyć ich przywódców, ale dark web chroni anonimowość zbrodniarzy. Policjanci odkrywają, że porwanie niemowlęcia było zaledwie pierwszym z całej serii brutalnych ataków, których celem jest sterroryzowanie kobiet. Co gorsza, okazuje się, że dla inceli uosobienie wszystkiego, czego nienawidzą, stanowi… Lacey Flint. Ulubione rzeczy Wyjątkowa powieść: wielowarstwowa, finezyjna, a zarazem tak mocna i szokująca, jak cios w twarz. LEE CHILD Lacey Flint, młoda londyńska policjantka z ponurą, głęboko skrywaną przeszłością, jest zafascynowana postaciami seryjnych morderców, zwłaszcza Kuby Rozpruwacza.Ale nigdy jeszcze nie prowadziła sprawy zabójstwa, nie widziała z bliska zwłok. Aż do wieczoru, kiedy na jej samochód osuwa się straszliwie poraniona kobieta i umiera na jej rękach... Lacey uczestniczy w śledztwie, ale wie, że jest obserwowana. Nieoczekiwanie dostaje przerażający list, przypominający jej przeszłość, którą – jak sądziła – na zawsze pogrzebała. A potem następują kolejne zabójstwa, które są wierną repliką bestialskich zbrodni Kuby Rozpruwacza sprzed stu lat… Lacey zostaje wciągnięta w wyrafinowaną grę z genialnym seryjnym mordercą, który terroryzuje Londyn. A wszystkie tropy prowadzą do niej... Co łączy policjantkę z zabójcą? A najważniejsze: kim naprawdę jest Lacey Flint… SHARON BOLTON to brytyjska autorka kryminałów i thrillerów psychologicznych (m. in.: Nieznajoma żona, Blizna, Rozpad, Pakt, Mistrz ceremonii, Truciciel) sprzedanych w ponad milionie egzemplarzy, tłumaczonych na 20 języków i wyróżnianych najważniejszymi międzynarodowymi nagrodami. Największą sławę przyniosła jej seria z Lacey Flint: Ulubione rzeczy, Karuzela samobójczyń, Zagubieni, Mroczne przypływy Tamizy, Mrok.

Pierwsza od czerech lat powieść Zośki Papużanki, uznanej za jedną z ciekawszych polskich pisarek. Mężczyzna wynajmuje mieszkanie, rozstawia sprzęt i zaczyna przez okno podglądać i fotografować mieszkańców sąsiedniego bloku. Nie wychodzi, zakupy robi przez internet, nie kontaktuje się z nikim. Kiedyś mieszkał naprzeciwko, a teraz aparatem poluje na żonę, którą porzucił kilka lat wcześniej. Jak się poznali? Dlaczego rozstali? Kim jest mężczyzna? Czy zjawia się dlatego, że chce wrócić? A może chce jej i sobie coś udowodnić? Wyraźnie widać w nim ślady choroby psychicznej, potrzebę odizolowania się, a jednocześnie konieczność dominacji. Pragnie być zbrodniarzem doskonałym, choć nie popełnia żadnej zbrodni. Wszystko ma przemyślane i zorganizowane. Ale czy panuje nad rzeczywistością? To książka o obsesji, o wielopłaszczyznowości ludzkiego myślenia. O fascynującym problemie linearnej koncepcji czasu. O pamięci funkcjonującej w osobowości zaburzonej. I wreszcie bohater najważniejszy – fotografia. Amatorskie próby utrwalenia świata, by nad nim zapanować. Wiele miejsca w tej powieści poświęcono różnorodnym, starym i najnowszym, technikom fotograficznym, a autorka starała się wejść w osobowość autora zdjęć, jednocześnie zaburzoną i genialną.

Podeszła bliżej. Masyw skalny rzucał zaostrzony cień na postać skuloną na ziemi.Niech to nie będzie dziecko, pomyślała i jej prośba została wysłuchana.To było ciało matki.Ktoś odciął jej głowę. Rzym: na peryferiach miasta policja znajduje zwłoki kobiety z odciętą głową. Jej sześcioletni syn zniknął. Do akcji wkracza policjantka przebywająca na urlopie zdrowotnym, a pomaga jej Dante – „mężczyzna z silosu”, oryginał opętany manią prześladowczą, ale obdarzony niespotykaną zdolnością dedukcji. Jest ekspertem w sprawach porwań i wykorzystywania nieletnich, ponieważ jako dziecko sam został uprowadzony i przetrzymywany wiele lat w odosobnieniu przez „Ojca”. Wszystko wskazuje na to, że potwór właśnie powrócił. Najlepszy thriller, jaki pojawił się na półkach w tym roku. Dramatyczny bieg w kierunku wyjścia bezpieczeństwa, które nie istnieje.„Corriere della Sera” Całkowicie elektryzująca.Jeffrey Deaver Dazieri zgrabnie połączył brutalny kryminał policyjny i thriller z mocnym akcentem politycznym, zapewnił wciągającą fabułę, gdzie wszystko rozgrywa się cały czas na wysokich obrotach, w hollywoodzkim tempie i z hollywoodzkim rozmachem. Fanów na pewno ucieszy wieść, że finał obiecuje ciąg dalszy przygód Dantego i Colomby.„Magazyn Literacki Książki” Psychodeliczna, niesamowicie oryginalna, pochłaniająca lektura. Jonathan Kellerman Nie bądźcie zaskoczeni, jeśliMężczyzna z silosustanie się następnym wielkim wydarzeniem w międzynarodowej prozie kryminalnej. „Booklist"

W latach 1976–1983 wojskowa junta zamordowała w Argentynie około trzydziestu tysięcy osób. Młodzi ludzie, zaangażowani w opór wobec dyktatury czy po prostu z racji swych poglądów dla niej niewygodni, ginęli bez śladu – zrzucano ich z samolotów do rzeki, porywano z ulicy i wywożono samochodami bez numerów rejestracyjnych w nieznane miejsca kaźni. Narodzone w więzieniach dzieci zabierano matkom i oddawano do adopcji ich oprawcom. Niewyobrażalne tortury, jakim poddawani są przeciwnicy dyktatury, oglądamy z perspektywy bezimiennego narratora, ceniącego sobie dyscyplinę, porządek i hierarchię młodego wojskowego, któremu – podobnie jak jego towarzyszom w zbrodni – łatwo przychodzi uprzedmiotowienie katowanych wrogów. Łatwo im również przychodzi odcięcie się od masakry, jaką przeprowadzają na szeroką skalę, za pomocą formalnego, urzędniczego języka. Kohan wnikając w okrutną, perfidną, wyrachowaną część ludzkiej natury, zmusza nas do oglądania scen, na które wolelibyśmy nie patrzeć. Najokrutniejszej przemocy doświadczają w Dwa razy czerwiec kobiety, ale też one stawiają jej największy opór, podczas gdy większość społeczeństwa tkwi w letargu. Terror rządów junty Kohan zderza ze zbiorową gorączką wywołaną mistrzostwami świata w piłce nożnej, z oglądania meczów, czyniąc metaforę ucieczki od odpowiedzialności. Martin Kohan (ur. 1967) - jeden z najważniejszych współczesnych pisarzy argentyńskich, przewrotny kontynuator tradycji Jorge Luisa Borgesa i Ricarda Piglii, autor jedenastu powieści, trzech tomów opowiadań i wielu esejów, w których rozlicza się z historią Argentyny. W 2007 roku uhonorowany prestiżową Premio Herralde za powieść "Ciencias morales", w której - podobnie jak w książce "Dwa razy czerwiec" - zastanawia się, co sprawia, że społeczeństwo potrafi zaakceptować usankcjonowaną przez państwo przemoc, a nawet w niej uczestniczyć. "Tę książkę chciałoby się po przeczytaniu jak najszybciej zapomnieć albo zakrzyczeć. Ale Martin Kohan nie daje zapomnieć o "dwóch czerwcach" ani nie daje ich zakrzyczeć, bo jego bezlitosne studium społecznej uległości, studium oschłe do bólu, intrygujące każdym zdaniem i każdą padająca w powieści liczbą jest właśnie o zapomnieniu i krzyku. O kibicowskim krzyku społeczności rozkochanej w piłce nożnej, która swoim krzykiem zagłusza krzyki torturowanych ofiar. O katach, którzy wierzą, że wszystko pójdzie w zapomnienie. I o nas, czytelnikach, którzy stajemy się świadkami, ale chcemy o naszym świadectwie zapomnieć albo je zakrzyczeć. Carlos Marrodan Casas