Let's Talk About It

Pomimo rozwoju technologicznego i komunikatorów, dzięki którym możemy porozumiewać się z osobami z drugiego końca świata, jesteśmy samotni. Proste, powierzchowne komunikaty wyparły normalną rozmowę. "W ogóle mnie nie słuchasz! Czyli co nam umyka i dlaczego to takie ważne" autorstwa Kate Murphy to publikacja, w której pisarka dowodzi, że znajdujemy się w kryzysie komunikacyjnym doprowadzającym do pandemii samotności. Kate Murphy dokładnie zgłębia naukowe aspekty procesu słuchania. Skupia się na stronie psychologicznej, fizjologicznej oraz społecznej. Obecnie zewsząd słyszymy, by wyróżniać się z tłumu. Uczymy się, jakich słów używać, by inny byli zagłuszani. W efekcie prowadzi to do powstawania szumu, z którego ciężko wyłowić istotne informacje. Autorka za cel stawia sobie znalezienie przyczyny zatracenia umiejętności słuchania. Jej poszukiwania poparte są licznymi badaniami i wywiadami, między innymi z radiowcem, sprzedawcą mebli oraz księdzem spowiednikiem, którzy zawodowo zajmują się słuchaniem innych. Udowadnia, jak olbrzymie znaczenie ma poświęcenie komuś swojego czasu i uwagi. Kryzys komunikacyjny doprowadza do samotności oraz izolacji społecznej, która stwarza doskonałe warunki do rozwoju uzależnień i depresji.

Oto książka z podwójną okładką: pierwsza część odkrywa przed czytelnikiem niebo za dnia; druga skrywa tajemnice nieba nocą. Dzień i noc spotykają się w połowie. Co widzisz, kiedy patrzysz w niebo? Być może wygląda ono jak bezkresna pusta przestrzeń, ale w rzeczywistości dzieje się na nim znacznie więcej, niż mógłbyś przypuszczać. Od chmur poprzez gwiazdy aż po ptaki, samoloty i inne obiekty latające – na niebie jest mnóstwo ekscytujących rzeczy, które aż się proszą, aby im się przyjrzeć z bliska. Z tej książki dowiesz się między innymi, dlaczego właściwie niebo jest niebieskie, jak wytropić nocne stworzenia ponad naszymi głowami albo jak starożytni Egipcjanie tłumaczyli sobie zjawisko dnia i nocy. Przekonasz się, że… pająki mogą latać! Książka zawiera instrukcje prostych eksperymentów: jeśli chcesz „wyhodować” chmurę w słoiku, wykonać nieskomplikowane urządzenie do echolokacji – ta książka pokaże ci, jak zrobić to samodzielnie w domu w prosty sposób. Popatrz w górę i razem z tą książką wybierz się w fascynującą podniebną podróż!

Czasami nie potrzeba magii, by działy się cuda - wystarczy szczera chęć niesienia pomocy... Sięgnij koniecznie po "Zupełnie inny cud" i daj się porwać tej poruszającej opowieści świątecznej! Klimatyczny pałacyk już niedługo będzie gościł tegorocznych świątecznych przybyszy... W Leszczynach spotkają się najbliżsi Norberta Halla - mężczyzna jest pewny, że te Święta będą wyjątkowym czasem pełnych magii i wzruszeń. Pragnie, by jego bliscy na nowo zjednoczyli się podczas świątecznej uczty. W Wigilię okazuje się, że nie wszystkim jest jednak do śmiechu. Choć goście Norberta się uśmiechają, w sercu kryją nieleczone rany, bolesne wspomnienia i obawy, co czeka ich w nadchodzących miesiącach. Ula marzy o tym, by zajść w wyczekiwaną ciążę. Matylda nie może zapomnieć o miłości, którą utraciła, a Kostek zmaga się z poczuciem, że nie dla niego są szczęśliwe związki. Rozalia nie akceptuje kobiety, którą się stała, a Sonia zastanawia się, jak to jest być świętą... Choć siedzących przy stole ludzi wiele łączy, nie potrafią odnaleźć nici porozumienia. Czują się samotni, a przecież to czas Wigilii... Czy Norbertowi uda się na nowo zbliżyć do swojej rodziny? A może to niespodziewani przybysze odmienią losy pałacowych gości?

Pary o innej orientacji seksualnej z coraz większą odwagą wychodzą naprzeciw społeczeństwu, licząc na akceptację i wyjście z cienia. Dzięki Markowi Gevisserowi dowiemy się, z jakimi trudnościami muszą się mierzyć, i wejdziemy w świat pełen uprzedzeń i trudności. "Różowa linia. Jak miłość i płeć dzielą świat" to poruszająca praca dziennikarska oparta na faktach, skupiająca na każdej stronie tysiące wylanych łez, zacięte konflikty, ale również nieopisane radości. Z poruszającą szczerością pokazuje rzeczywistość życia osób o innej orientacji seksualnej - gdy w jednym kraju mają pełną akceptację i równość praw obywatelskich, w innym zaostrza się przepisy i otwarcie pozwala się na akty przemocy wobec nich, dyskryminując i poniżając. Za tęczową okładką kryją się bezprecedensowe historie, takie jak pierwsze w kraju homoseksualne zaręczyny, transpłciowa kobieta, która musi sądownie walczyć o prawo do widywania własnego dziecka, ucieczka przed dyskryminacją i przemocą do zupełnie obcego kraju czy dwie lesbijki, które wspólnie chcą być uznawane za matki ich dziecka. Historii jest wiele więcej - a każda z nich jest głęboko poruszająca i skłania do zastanowienia się nad prawem do życia w zgodzie ze sobą i swoją orientacją.

Jak bardzo zagmatwane mogą być ścieżki ludzkiego umysłu? Jaką drogę trzeba pokonać, by się z nich wydostać? Czy to w ogóle jest możliwe? Wszystkiego dowiesz się, czytając książkę autorstwa polskiej pisarki Marty Knopik "Pani K.". Życie państwa K. codziennie wygląda tak samo. Pani K. budzi się każdego dnia rano o tej samej porze, a dokładnie o godzinie 3.33. Następnie pije kawę, a potem zajmuje się pracą przy komputerze. Zaczyna od przeglądnięcia zleceń, które ma do wykonania. Gdy dzwoni dzwonek do drzwi, jest to sygnał przerwy na śniadanie. Każdy dzień mija tak samo, aż w końcu wszystkie zlewają się w jedną wielką plamę. Życie Pani K. jest trochę jak życie robota, który każdego dnia ma do wykonania te same zadania. Świat państwa K. nie ma sensu, odkąd zostali zamknięci w niewielkim mieszkaniu, które znajduje się na dziesiątym piętrze. Nie dość, że nie mogą z niego wychodzić, to na dodatek nie mają kontaktu z innymi ludźmi, a żywność dostarczana jest im pod drzwi. Czy z tego świata można się wydostać? "Pani K." jest powieścią klaustrofobiczną i przerażającą, w której można odnaleźć cząstkę samego siebie. Czytając ją, można wczuć się w postać głównej bohaterki, która każdego dnia mierzy się ze strachem, samotnością, brakiem zrozumienia i odrzuceniem. Żyje, choć tak naprawdę niewiele jest w niej życia. Zdecydowanie jest to książka, która daje do myślenia. Czy bohaterka odkryje, dlaczego tkwi we własnym mieszkaniu, i czy w końcu odnajdzie drogę do wyjścia?

Samaa żyje w świecie, który za kilka stuleci może być naszym światem. To pustynia pozbawiona tlenu, pełna nieznośnego ciepła. Większość zwierząt i roślin wymarła na skutek tajemniczej katastrofy klimatycznej. Ludzkość zmuszona jest funkcjonować w opustoszałej przestrzeni, prowadzić koczowniczy tryb życia, a także żyć w strachu przed głodem i odwodnieniem. W tym wrogim człowiekowi środowisku ocaleni nauczyli się organizować swoją codzienność na nowo. Kobiety zajmują się domem, mężczyźni handlują lub polują… na drzewa. To pozostałość dawnego świata będąca ostatnim cennym dobrem – walutą wymiany żywności i tlenu, które można zdobyć w Mieście. Nikt nie wierzy, że to właśnie drzewa są sednem sprawy i nie powinny być wycinane. Zbyt wiele pokoleń przeminęło, by ktokolwiek o tym wiedział. Samaa nie zna innego świata. Marzy o dołączeniu do łowców, ale w jej społeczeństwie kobiety nie mogą wykonywać wielu czynności. Pomimo to dziewczyna zdobywa się na odwagę i pewnego dnia wyrusza w ślad za łowcami. Okazuje się, że pustynia ma niejedno oblicze, a wszystko, w co do tej pory wierzyła Samaa, jest kłamstwem. Poetycka i futurystyczna powieść autorstwa Marie Pavlenko pokazuje, że niektóre rozwiązania problemu globalnego ocieplenia są na wyciągnięcie ręki. Ale podobnie jak ludzie ze świata Samai, nie bierzemy ich pod uwagę. Marie Pavlenko proponuje nam kontemplacyjną historię, w której krok po kroku, razem z bohaterką, odkrywamy istotę natury – istotę życia.