Let's Talk About It

Trzy pasjonujące, mistrzowskie biografie historyczne rzucają nowe światło na władzę rosyjskich despotów i mentalność rosyjskiego narodu. Iwan Groźny. Krwawy twórca Carstwa Rosyjskiego Iwan IV – osierocony przez ojca i matkę, oddany pod opiekę wydzierających sobie władzę bojarów – od dzieciństwa uczy się przebiegłości i okrucieństwa. W 1547 roku koronuje się i ogłasza pierwszym carem Wszechrusi. Ma wtedy siedemnaście lat. Od razu staje się władcą despotycznym. Skłonność do przemocy i rozwiązłości łączy z chorobliwą wręcz pobożnością. Sadysta i mistyk zarazem, ma się za namiestnika Boga na ziemi i z góry rozgrzesza się z wszelkich występków, bo święcie wierzy, że zło czyni w tajnym porozumieniu ze Stwórcą. Wybujała podejrzliwość każe mu wszędzie dostrzegać szpiegów i zdrajców. Jego najwierniejsi dworzanie giną jeden po drugim okrutnie torturowani. Kocha przelewać krew, ale kocha też kobiety. Żeni się osiem razy, nie bacząc na dezaprobatę Kościoła. Jednocześnie jest wybitnym reformatorem. Gorliwie pracuje nad reorganizacją kraju i poszerzeniem jego granic w nieustannych walkach, ze zmiennym szczęściem, z Polakami, ze Szwedami, z Tatarami... I tak, rozdarty między wizjonerską błyskotliwością i przenikliwością umysłu a okrucieństwem, między dewocją a rozpustą, car Iwan Groźny pozostaje nieodgadnioną zagadką. Kim był naprawdę krwawy twórca carstwa rosyjskiego? Piotr Wielki. Geniusz i szaleństwo Kim naprawdę był twórca Imperium Rosyjskiego? Fascynującym geniuszem, który słaby i zacofany kraj przekształcił w mocarstwo? Czy przerażającym szaleńcem, który bez wahania przelewał krew poddanych i własną ręką zadał śmierć zbuntowanemu synowi? Nigdy nie zostało rozstrzygnięte, kto naprawdę był ojcem Piotra, bo ani fizycznie, ani psychicznie nie był podobny do cara Aleksego. Piotr I Wielki, koronowany na cara w 1689 roku, w 1721 roku przyjmuje tytuł Cesarza Wszechrusi. Obala dawne obyczaje z niewiarygodną zaciekłością, obcinając brody i głowy, narzucając swym rodakom europejskie stroje i poglądy. Przeprowadza radykalne reformy administracji, prawa, finansów, gospodarki. Tworzy regularną armię i flotę. Wojuje kosztem tysięcy ludzkich istnień z Turkami i Szwedami. Poświęca życie tysięcy, wznosząc na moczarach nową stolicę – Sankt Petersburg. Kładzie podwaliny pod nowoczesny przemysł, buduje drogi, zakłada szkoły, unowocześnia rolnictwo. A wszystko za cenę zniewolenia narodu, wydanego na łup skorumpowanej biurokracji. Władca niezmierzonego kraju umie posługiwać się kompasem, siekierą cieśli i katowskim toporem. Buduje statki i wyrywa zęby swoim poddanym. To olbrzym, który góruje wzrostem nad otoczeniem. Mocarz, który łamie w rękach podkowy. Prostak, który znajduje upodobanie w obżarstwie, pijaństwie, rozpuście i błazenadach, rozmiłowany jest w europejskiej cywilizacji i przemocą chce do niej wprowadzić Rosję. Gdyby nie świadectwa historyczne, można by sądzić, że car Piotr I Wielki jest mitycznym tworem ludowej wyobraźni, nie zaś autentyczną postacią z krwi i kości. Katarzyna Wielka. Nienasycona żądza życia i władzy Bezwzględna despotka i przyjaciółka filozofów, przebiegła w polityce i rozmiłowana w sztuce. Zwycięska cesarzowa i nienasycona kochanka. Semiramida i Messalina Północy. Caryca Rosji Katarzyna II zwana Wielką przez ponad 34 lata (1762-1796) rządzi twardą ręką, krwawo tłumi bunty, prowadzi zręczne gry polityczne i zwycięskie wojny. Unicestwienie potęgi tureckiej, przyłączenie Krymu, rozbiory Polski – zawsze w imię świętych interesów imperium. Mieni się liberalną, a postępuje jak autokratka: tortury i morderstwa są nieodłączną częścią jej polityki. Wzniosłe idee filozofów nie przeszkadzają jej umacniać poddaństwa, a mimo to dla swego ludu pozostaje ukochaną „mateczką”. Ostentacyjnie wspiera pisarzy i artystów, ale to tylko propaganda na użytek oświeconej Europy. W miłości jest wstydliwa w słowach, rozwiązła w czynach. Obdarzona krwistym i porywczym temperamentem, mężczyzn ma za narzędzia rozkoszy. Żelazną wolą, pracowitością i inteligencją osiąga wszystko, czego pragnęła. Poślubia nie tylko następcę rosyjskiego tronu, którego niebawem zamorduje – poślubia samą duszę rosyjskiego narodu. Niemka, w której żyłach nie płynie ani kropla krwi rosyjskiej, staje się ucieleśnieniem Rosji.

Inteligentna książka, która pozwoli Ci odnaleźć w sobie dobre cechy i odpowiednio je pielęgnować. Nie zmieniaj się na siłę, a sięgaj po to, co już masz. "Uważna, czuła i odważna. Jak pielęgnować w sobie dobro" to publikacja, mająca na celu pokazanie kobietom, że nawet jeśli z jakiegoś powodu są z siebie niezadowolone, nie powinny na siłę się zmieniać. Autorka chce po prostu, by każda z nich znalazła w sobie to, co w niej najlepsze i odpowiednio to pielęgnowała. Pozycja ta zachęci czytelniczki do tego, by przyjrzały się uważniej sobie, tak, by być może dostrzec tę lepszą wersję i doprowadzić do jej "aktywacji". Poznawanie siebie, swoich mocnych stron, przekonywanie się o tym, jak wielką ma się wartość, to niezwykła przygoda, do której zostaje zachęcona każda z osób, poświęcających się lekturze. Po drodze na pewno nie napotka nudy, monotonii i beznadziei, choć mogą zdarzyć się momenty, w których będzie jej trudno. Jeśli jednak wytrwa w swoim postanowieniu, ubogaci się, stając się zdecydowanie najdoskonalszą wersją samej siebie. Poszukiwania, jakie proponuje autorka książki, mogą spodobać się czytelniczkom mniej lub bardziej. W każdym razie na pewno każdej kobiecie przydadzą się chociażby po to, by poprawić poczucie własnej wartości.

Nie musisz być dla nich piękna, ale… …żyjemy w patriarchalnym społeczeństwie, które przedkłada atrakcyjność nad wszystko inne – bez wyjątku. A to oznacza, że… …życie jest łatwiejsze, gdy nosimy modne ciuchy, …życie jest łatwiejsze, gdy się golimy, …życie jest łatwiejsze, gdy malujemy rzęsy do pracy, …życie jest łatwiejsze, gdy czynimy widoczne „starania” o swój wygląd, …życie jest łatwiejsze, gdy odzwierciedlamy społeczną ideę piękna. Kropka. DOŚĆ! Florence Given, znana instagramerka, artystka, działaczka i pisarka, radzi, jak przeprowadzić rewolucję we własnym myśleniu, by odnaleźć swoje prawdziwe „ja”, radość, spełnienie i… miłość. Dzięki tej książce: uwierzysz, że nie musisz być piękna dla innych, pokochasz seks, znienawidzisz seksizm i nigdy nie będziesz udawała orgazmu, ochronisz swoją życiową energię, nie będziesz wytykała wad innych kobiet tylko po to, by poczuć się lepiej, przestaniesz o poranku przeglądać media społecznościowe – i wierzyć, że tak wygląda rzeczywistość.

Życie potrafi zaskakiwać. Przekonuje się o tym Halina, bo choć szczęście o imieniu Ewunia jest słodkie, to rola matki ją przeraża, zaś nietypowe zachowanie partnera odbiera resztki nadziei… Ale od czego są przyjaciele?! Basia i ciotka Bogusława, którą dopadła miłość, postanawiają wspólnie zaopiekować się Haliną. Nadzieja, zdrada i tajemnice przeplatają się ze sobą, a kłamstwo jest jak bumerang, wystarczy rzucić i wróci. I chociaż czasami wydaje się, że trawa u sąsiada jest bardziej zielona, to może być podlana łzami, bo każdy skrywa sekrety. Nawet Rzepkowa. Nowe perypetie bohaterów znanych już z powieści Na koniec świata zostały okraszone jodłowaniem, wiarą i receptą, że wszystko ma swoją porę, a potknięcia i porażki to nie koniec świata.

Trudna historia Kanady i rdzennych mieszkańców. Historia o dzieciach, które odbierano rodzinom, by wysyłać je do szkół odzierających z kultury i tożsamości. Książka "Siedem opadłych piór. Rasizm, śmierć i brutalne prawdy o Kanadzie" przedstawia system, który doprowadził do tysięcy tragedii i niepotrzebnych śmierci. Książka "Siedem opadłych piór. Rasizm, śmierć i brutalne prawdy o Kanadzie" jest narodowym bestsellerem. Opowiada historię indiańskich nastolatków, którzy trafili do szkół średnich położonych setki kilometrów od ich domów. Desperackie próby powrotu zakończyły się tragicznie. Tanya Talaga przedstawia działanie neokolonialnego systemu, brutalne łamanie praw człowieka i niszczenie tożsamości mniejszości etnicznych, które ma miejsce we współczesnej Kanadzie. Bohaterowie książki ponieśli śmierć w latach 2000-2011 mimo zaleceń, które miały przeciwdziałać podobnym wydarzeniom po tragedii z roku 1966. Autorka opisuje luki systemowe i ogromne niedofinansowanie, które odbijają się na warunkach, w których funkcjonują kanadyjscy Indianie w szkołach z internatem. Dzięki narracji Talagi na każdej karcie książki czuć ogrom tragedii będącej ich codziennością.

PRZEŁOMOWA KSIĄŻKA O WYWIERANIU WPŁYWU NA LUDZI. WYBITNA NEUROBIOLOŻKA POSZŁA TU DALEJ NIŻ KLASYCY DALE CARNEGIE I ROBERT CIALDINI. „New York Times” Najlepsza książka popularnonaukowa 2017 roku! „Forbes”, „Times”, „Huffington Post”, Bloomberg, Stanford Business School. Jeśli chcesz kogoś przekonać, to nie powołuj się na fakty! Działaj na emocje! Jedna z najbardziej innowacyjnych i wpływowych badaczek neuronauki, profesorka psychologii Tali Sharot zabiera nas w fascynującą i zdumiewającą podróż, odkrywając tajniki funkcjonowania naszych mózgów, gdzie kryje się potęga wywierania wpływu – tego dobrego i tego złego. Wyjaśnia m.in. jak niewiarygodnie silny jest wpływ emocji na nasze poglądy, dlaczego dowody nas nie przekonują, czy powinniśmy straszyć ludzi, żeby coś zrobili, oraz jak zyskujemy moc, odpuszczając… I wreszcie: co ludzie tak naprawdę chcą wiedzieć. „Moim celem jest pokazać w tej książce błędy, które systematycznie popełniamy, kiedy próbujemy zmieniać czyjeś przekonania, a także – jak to się dzieje, że nam się to udaje”.