Jak wygrywać każdy spór. Negocjacje w życiu codziennym

Słowa w ogniu. Literaci w Warszawie 1939-1945 to wyjątkowa publikacja, która przenosi czytelników w czas mrocznych lat II wojny światowej, kiedy to Warszawa stała się miejscem nie tylko brutalnej rzeczywistości, ale także literackiej twórczości, która musiała stawić czoła totalitaryzmom. Książka przedstawia losy znanych i mniej znanych autorów, którzy w trudnych warunkach, w atmosferze strachu i niepewności, tworzyli dzieła, które przetrwały próbę czasu. Lidia Sadkowska-Mokkas, jako varsavianistka i doświadczona autorka, wnikliwie bada kontekst historyczny, społeczny i artystyczny, w jakim działała ta twórczość. Historia i literatura w jednym W książce można znaleźć opis codzienności warszawskich literatów, którzy z determinacją walczyli o przetrwanie nie tylko w sensie fizycznym, ale również artystycznym. Każdy rozdział to osobna historia, która ukazuje, jak twórczość literacka potrafi być aktem odwagi i buntu przeciwko opresji. Autorka w mistrzowski sposób łączy biografie pisarzy z ich dziełami, tworząc mozaikę emocji i doświadczeń, które pozwalają czytelnikowi lepiej zrozumieć, jak wojna wpłynęła na polski krajobraz literacki. Wzloty i upadki twórczości Od pierwszych dni września 1939 roku, kiedy to brutalna rzeczywistość zburzyła nadzieje na lepsze jutro, po lata okupacji, książka ukazuje, jak pisarze i poeci odnajdywali inspirację w niewoli. Czytelnik ma okazję zobaczyć, jak emocje, takie jak strach, nadzieja i bunt, przenikały do ich utworów. Wśród opisanych autorów znajdują się zarówno uznane osobistości, jak i młodsze pokolenie, które w chwilach kryzysu potrafiło stworzyć dzieła o niezwykłej sile przekazu. Warszawa jako tło wydarzeń Panorama Warszawy, zniszczonej, ale wciąż pełnej życia, staje się nie tylko tłem, ale również bohaterem tej opowieści. Miasto, które przypomina Herkulanum i Pompeje, zostaje w książce ukazane jako istota, która mimo zniszczeń, zachowuje swoją duszę i energię. Przez pryzmat literatury, czytelnik ma szansę poczuć atmosferę tamtych czasów, odnajdując w niej zarówno ból, jak i nadzieję. Dobrze skonstruowane opisy sprawiają, że każdy rozdział staje się miniaturowym dziełem sztuki, które angażuje wszystkie zmysły. Podsumowując, publikacja autorstwa Lidii Sadkowskiej-Mokkas to nie tylko biografie literatów, ale także głęboka analiza wpływu wojny na sztukę i kulturę. Książka ta stanowi znakomitą lekturę dla wszystkich, którzy pragną zrozumieć, jak literatura może być odpowiedzią na najtrudniejsze wyzwania. Zachęcamy do zapoznania się z tą niezwykłą opowieścią, która z pewnością wzbogaci wiedzę o polskiej literaturze i historii.

"Hatakumba w rysunkach" to zabawne i dające do myślenia spojrzenie na współczesną Polskę. Nie tylko słowa mogą wpływać na odbiorcę, lecz również odpowiednio użyte rysunki. Czy obraz lub rysunek może mieć taką samą siłę jak słowo? Jak odnaleźć się w dzisiejszym świecie i zrozumieć poczynania i decyzje polityczne? Henryk Sawka wykorzystując swoją wiedzę, obeznanie oraz ogromne poczucie humoru postarał się o to, aby zobrazować wszystko jak najdokładniej. "Hatakumba" to zbiór rysunków przedstawiających życie w Polsce w ostatnich miesiącach. Żyjemy w czasach kiedy zamiast mówić, coraz częściej wolimy przedstawiać swoje poglądy za pomocą ilustracji bądź memów. Henryk Sawka postanowił wykorzystać ten sposób wypowiedzi w swojej książce. Ukazuje ona życie, jakie otacza nas na co dzień i tematy, które dotyczą większości Polaków. Być może niejednego zmusi do zadumy, przemyśleń i swoją wieloznacznością wskaże paradoks lub sytuacje, które stają się bardzo wymowne. "Hatakumba w rysunkach" nie raz zaskakuje i sprawia, że odnajdujemy sens w bezsensie lub dostrzegamy absurd tam, gdzie z początku zupełnie go nie widzieliśmy. Nieważne jest nasze wykształcenie, płeć czy zawód. Ilustracje doskonale trafiają do każdego i dają szansę na uporządkowanie niektórych spraw i zastanowienie się wraz z autorem nad tym wszystkim, co dzieje się dookoła. Nie do wszystkiego musimy podchodzić z ogromną powagą, ponieważ samo życie staje się często niepoważne i wprawiające w śmiech. Henryk Sawka wie o tym doskonale i wykorzystując swoje ogromne poczucie humoru stara się sprawić, aby i na naszych twarzach oprócz zadumy i zastanowienia zagościł szeroki uśmiech. Henryk Sawka jest polskim rysownikiem i satyrykiem. Do tej pory wydał już, między innymi: "Boże, toś Polskę?!", "Wprost od Sawki", "Sawka większy niż życie", "The best of Sawka", "Sceny z życia małżeńskiego". Autor pisze również skecze i parodie różnych utworów literackich.

Prawnuczka Władysława Łokietka, wnuczka Kazimierza Wielkiego, kuzynka Jadwigi Andegaweńskiej. Piastówna, na którą czeka polska korona. Królowa, która ma tchnąć życie w jagiellońską dynastię. Czy może być światlejsza przyszłość? Anna jedzie do Krakowa, który oczekuje Pani Przyrodzonej z otwartymi sercami, ale ona już pierwszego dnia zamiast do komnat wawelskich trafia do klasztoru… Anna Cylejska jako druga żona Władysława Jagiełły staje się świadkiem jednych z najważniejszych wydarzeń w dziejach polskiej historii – konfliktu polsko-krzyżackiego, wydarzeń grunwaldzkich, chrztu Żmudzi, unii horodelskiej i jest bohaterką kolejnej mojej powieści.

Od początków swego istnienia Ameryka była prawdziwym tyglem kulturalnym. Przywożąc do Stanów Zjednoczonych swe nadzieje i marzenia, imigranci z całego świata dali tej ziemi niezwykle cenne podarunki: domowe przepisy, które zupełnie przeobraziły amerykańską kuchnię. Czym byłby Południowy Zachód bez pikantnych sosów z chili, Nowy Jork bez słynnych żydowskich delikatesów albo Luizjana bez kreolskich smaków gumbo i jambalayi? Dziś nie wyobrażamy już sobie Ameryki bez pizzy, pad thai, hummusu, hot dogów, sushi i strudla, a każde z tych dań zostało przywiezione przez imigrantów. Kultury smaków to kulinarna celebracja wielu grup etnicznych, które przyczyniły się do stworzenia amerykańskiej kultury jedzenia. Od przystawek, przez zupy i sałatki, aż do deserów, to książka kucharska pełna i znanych potraw, i zupełnie nowych aromatów, przygotowana przez najlepszych szefów kuchni wywodzących się ze wszystkich kontynentów.

Od kandydata na pracownika do sprawnego członka zespołu Ludzie to najważniejszy, ale i najmniej przewidywalny "zasób" firmy. Bo choć futurolodzy wieszczą, że ani się obejrzymy, gdy na większości stanowisk zastąpią nas roboty albo wbudowana w nasz biurkowy komputer sztuczna inteligencja, żyjemy nadal w rzeczywistości, w której sukces przedsiębiorstwa zależy przede wszystkim od jakości pracy zatrudnionych w nim osób. Marzeniem każdego specjalisty ds. HR, ale i wymaganiem, jakie się przed tym działem firmy stawia, jest wyłuskiwanie z rynku najlepszych, najzdolniejszych kandydatów na stanowiska, na które jest wakat. Nową osobę czeka krótkie przeszkolenie wdrażające w zadania, jakie zostaną jej powierzone i już ma zacząć efektywnie działać na rzecz swego pracodawcy, bez interwencji pracownika z działu HR. Zatrudnianie nowych pracowników to zaledwie czubek góry lodowej wyzwań, przed którymi staje dział HR. Jego najważniejszą rolą jest dbanie o to, by z grupy indywidualności, dla potrzeb zawodowych zgromadzonych w jednym biurze, stworzyć harmonijnie współpracujący ze sobą zespół, który w dodatku będzie działał na rzecz organizacji - zgodnie z jej strategią. W tym celu pracownicy HR muszą być w stanie zdiagnozować oczekiwania, jakie pracownik żywi wobec firmy, i zestawić je z oczekiwaniami przełożonych wobec podwładnych. Należy ustalić cele rozwojowe dla zespołu i dobrać do nich adekwatne szkolenia, których rezultat będzie dla działu HR mierzalny. Trzeba przyjrzeć się sposobom zarządzania praktykowanym przez menedżerów i być w stanie wspomóc ich ewentualną korektą w sytuacji, gdyby okazały się nie do końca adekwatne czy wręcz niszczące dla zespołu. Trzeba rozumieć kulturę własnej organizacji i znać wpływ tej kultury na procesy uczenia się pracowników. Rezultaty przede wszystkim!

Odkrywają, jak wyglądał wtedy świat, i spotykają zwierzęta, które wymarły bardzo dawno temu. Uczą się też, że dzielenie się z kimś tym, co się kocha, to jeden z najlepszych sposobów na zdobywanie nowych przyjaciół.

Zabawne i poparte naukowo wyjaśnienia różnic między kobietami a mężczyznami, które pomogą lepiej zrozumieć przeciwną płeć. Mężczyźni nie słuchają tego, co się do nich mówi, dlatego że są egoistami i egocentrykami. – Nie. Kobiety mają zawsze ostatnie słowo, dlatego że mówią więcej niż mężczyźni. – Nie. Mężczyźni nie pomagają w domu, dlatego że ich zdaniem kobiety radzą sobie z tym lepiej. – A to