Jak wygrywać każdy spór. Negocjacje w życiu codziennym

„Praca to całe moje życie. To dzięki niej jeszcze nie zwariowałem. Nie mam czasu na życie osobiste, jeśli nie liczyć przelotnych romansów oraz przygód na jedną noc. Jednak taki układ całkiem mi pasuje. Mam zasady: żadnych uczuć, żadnych zobowiązań. Moje życie jest skomplikowane i nie zamierzam się nim z nikim dzielić. Zajmuję się ratowaniem ludzkiego życia i to jest mój priorytet. Jednak kiedy na

Maria Rodziewiczówna, być może nieświadomie, samą siebie obsadzała często jako główną bohaterkę snutej opowieści. Zawsze był to silny charakter, kobieta ciężko pracująca, dobrze zdająca sobie sprawę, jak niewdzięcznie świat traktuje jej płeć. Pisarka zdecydowanie wyprzedzała w myśleniu o kobietach własną epokę, bo i sama tę epokę wyprzedzała działaniem i myśleniem. Nie była przy tym wcale pobłażliwa dla kobiet, widziała ich wady, ale potrafiła dostrzec zalety. Wyraźnie zmagała się ze zjawiskiem emancypacji, chyba nieco zazdroszcząc młodym kobietom, że potrafią wywalczyć więcej, niż było to możliwe za czasów jej młodości. Z drugiej strony lekceważyła te, które biernie odgrywały role, w jakich widział je świat. Żeby kobiety same się zastanowiły, jaki dla nich jest wstyd i hańba w tych obyczajach niby opiekuńczych, w tym ohydnym „nie wypada”! Nie wypada się uczyć, bo to ujma kobiecości, nie wypada samej jeździć i chodzić; nie wypada pannie obrać sobie fachu i opuścić dom rodzicielski; nie wypada ostrzyc warkoczy, zrzucić gorset, ubierać się niemodnie; nie wypada nie być naiwną, palić tytoniu, śpiewać wesołych kupletów i gwizdać; nie wypada być człowiekiem, mieć indywidualność, charakter! No a gdy przestrzega tych prawideł, jakaż nagroda? Dostanie męża. To ci dopiero szczyt wart takiego starania! W Kądzieli poznamy całą galerię postaci kobiecych. Pani Taida samodzielnie zarządza, i to z sukcesem, majątkiem ziemskim (jak sama Rodziewiczówna), na dodatek wychowując dwóch synów. Nie sprzeciwia się obyczajom, tylko ciężko pracując, wykuwa swoją ziemską drogę. Drugą główną bohaterką jest córka jej kuzynki, Stasia, która wbrew wszystkiemu chce zostać lekarzem, odrzucając wszelkie konwenanse. A jednak właśnie te dwie kobiety okazują się bratnimi duszami. Piękna opowieść o obowiązku, miłości, przyjaźni. Powyższy opis pochodzi od wydawcy.

Zabawne i poparte naukowo wyjaśnienia różnic między kobietami a mężczyznami, które pomogą lepiej zrozumieć przeciwną płeć. Mężczyźni nie słuchają tego, co się do nich mówi, dlatego że są egoistami i egocentrykami. – Nie. Kobiety mają zawsze ostatnie słowo, dlatego że mówią więcej niż mężczyźni. – Nie. Mężczyźni nie pomagają w domu, dlatego że ich zdaniem kobiety radzą sobie z tym lepiej. – A to

"Opowieści wigilijne" autorstwa Marzeny Rogalskiej to magiczna podróż przez różne epoki i miejsca, gdzie miłość, nadzieja i tęsknota splatają się w niezwykłe opowieści wigilijne. Autorka przenosi czytelników do Lwowa w 1909 roku, gdzie spotkanie samotnego wdowca i chłopca poszukującego bezpiecznego schronienia staje się momentem, który na zawsze odmienia ich życie. W kolejnych opowieściach czytelnicy przenoszą się do Oran w 1945 roku, gdzie bliska rozmowa dwóch osieroconych ludzi, straconych w życiowych burzach, ukazuje wiarę w drugiego człowieka. Kraków w 1950 roku staje się świadkiem wyjątkowej Wigilii, która pomaga starszemu małżeństwu odkryć, co naprawdę ich łączy. Przeskok do Krakowa i Londynu w 1979 roku odsłania rozmowę dwojga przyjaciół, rozdzielonych przez los, ale zjednoczonych przez wyjątkowe więzi. Ostatnia opowieść przenosi nas do Krakowa w 2004 roku, gdzie niezwykły wigilijny wieczór staje się nowym początkiem. Marzena Rogalska w swoich opowieściach wigilijnych ukazuje nie tylko magię świąt, ale także uniwersalność ludzkich doświadczeń. Książka wypełniona jest niezachwianą wiarą, że nadzieja i miłość zawsze triumfują. Autorka rysuje barwne portrety postaci, które pozostają w sercach czytelników, przenosząc ich w świat pełen emocji, refleksji i magicznej atmosfery. "Opowieści wigilijne" to nie tylko lektura na świąteczny czas, ale również podróż przez ludzkie historie, które wzruszają, inspirują i pozostawiają niezapomniane wrażenia. Marzena Rogalska, poprzez swoje opowieści, ukazuje, że choć czas płynie, to wartości takie jak miłość i nadzieja są ponadczasowe i pozostają naszym niezmiennym towarzyszem.

Jak skutecznie stawić czoło gniewnym ludziom. 10 strategii postępowania w domu, w pracy i na ulicy. W czasach, kiedy coraz częściej musimy mierzyć się z agresją i wrogością innych ludzi w miejscu pracy, na ulicy, w sieci, a nawet w rodzinach, praktyczne strategie radzenia sobie w takich sytuacjach mogą się okazać niezbędne. Psycholog Ryan Martin, nazywany „profesorem od gniewu”, uczy m.in., jak: - zachować spokój w obliczu konfrontacyjnej postawy innych, - zrozumieć perspektywę drugiej osoby, - docierać do tych, którzy nie chcą się komunikować, - ocenić, kiedy się wycofać, i wyznaczyć granice. Autor, polegając na najnowszych badaniach psychologicznych i własnej praktyce klinicznej oraz zaczerpniętych z życia przykładach, pokazuje, jak nawiązywać pozytywne interakcje z gniewnymi ludźmi, a zarazem chronić się przed ich toksycznym wpływem.

Punkty przecięcia to wciągająca powieść kryminalna autorstwa Pauliny Cedlerskiej, która przenosi czytelników w mroczny świat tajemnic i niebezpieczeństw. Akcja rozgrywa się w malowniczej, ale jednocześnie przerażającej scenerii nad Mierzeją Wiślaną, gdzie pozornie spokojne życie lokalnej społeczności zostaje brutalnie zakłócone przez falę morderstw. Historia zaczyna się od tragicznego wydarzenia – Matylda przyjeżdża do Piasków na krótki urlop, z którego nigdy nie wraca. Jej odnalezione na plaży okaleczone ciało staje się początkiem koszmaru, którego nikt się nie spodziewał. Mroczne tajemnice W miarę postępu fabuły ujawniają się przerażające szczegóły dotyczące zbrodni. Zabójca, który brutalnie zgwałcił i okaleczył swoją ofiarę, nie poprzestaje na jednym czynach. Kolejne kobiety giną w identyczny sposób, co wprowadza chaos i panikę wśród mieszkańców. Senną społeczność opanowuje strach, a każdy może okazać się potencjalnym mordercą. Czytelnicy będą musieli stawić czoła nie tylko zbrodni, ale także lękom skrytym w sercach bohaterów. Bohaterowie i ich zmagania Luiza, jedna z głównych postaci, dotychczas uważała Piaski za bezpieczną przystań. W obliczu kolejnych morderstw jej świat ulega destrukcji. Traumatyczne wspomnienia prowadzą ją do warmińskiego sierocińca, a w miarę jak zagłębia się w przeszłość, nie dostrzega, że niebezpieczeństwo zbliża się do niej z każdą chwilą. Cedlerska z mistrzowską precyzją portretuje psychologię postaci, ich lęki i motywacje, co sprawia, że czytelnik czuje się z nimi związany. Każda z postaci ma swoją historię, a ich drogi w pewnym momencie zaczynają się przecinać w zaskakujący sposób. Styl i atmosfera Powieść utrzymana jest w mrocznym, niepokojącym klimacie, który potęguje intensywność emocji. Zastosowane opisy przyrody, takie jak jesienne mgły, tworzą atmosferę tajemnicy i zagrożenia. Każda strona wciąga czytelnika w wir wydarzeń, a napięcie rośnie z każdą przeczytaną linijką. W miarę odkrywania kolejnych wątków, trudno oderwać się od lektury, a pytanie o to, kto jest mordercą, towarzyszy nam przez cały czas. „Punkty przecięcia” to nie tylko historia o zbrodni, ale także opowieść o strachu, zaufaniu i odwadze w obliczu zagrożenia. Ta książka to doskonały wybór dla miłośników kryminałów, którzy cenią sobie dobrze skonstruowaną fabułę i głębokie portrety psychologiczne. Jeśli szukasz lektury, która poruszy Twoje emocje i pozwoli na chwilę zapomnieć o rzeczywistości, warto sięgnąć po tę powieść. Przekonaj się sam, co kryją mroczne tajemnice Piasków!

Portret przenikliwej, a zarazem niezwykle interesującej postaci. Poznaj wszechstronnego artystę i dowiedz się, co go ukształtowało. "Ten Bryll ma styl. Opowieść o Erneście Bryllu" to książka biograficzna, ukazująca niebanalnego bohatera, jakim jest tytułowy Ernest Bryll. Warto sięgnąć po tę pozycję, jeśli chce się dokładniej przyjrzeć jego życiu oraz twórczości. Ernest Bryll jest polskim poetą i pisarzem. Zajmuje się również tworzeniem tekstów piosenek, dziennikarstwem oraz tłumaczeniami. Pozostaje także związany z branżą filmową, gdzie dał się poznać jako krytyk. Ma za sobą również karierę dyplomatyczną. Urodził się pierwszego marca 1935 roku w Warszawie. Pierwszy napisany przez niego tomik wierszy został opublikowany w 1958 roku. Pisanie tekstów piosenek Bryll rozpoczął w 1965 roku, a posłużyły one takim artystom, jak: 2 plus 1, Pakt, Myslovitz, Skaldowie, Michał Bajor, Halina Frąckowiak, Marek Grechuta, Halina Kunicka, Czesław Niemen, Jerzy Połomski, czy Józef Sojka. Został również pracownikiem Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej. Wśród jego utworów prozatorskich warto wymienić: "Studium", "Gorzko, Gorzko?", "Drugi niedzielny autobus" czy "Betlejem". W przypadku poezji można wspomnieć o: "Autoportrecie z bykiem", "Twarzy nie odsłoniętej" czy "Piołunie piołunowym".

Na podstawie wybranych przykładów, na przestrzeni stuleci, Autor wykazuje, że wielu przegranych bitew można było uniknąć, gdyby nie rażące niekompetencje wodzów – królów, hetmanów, generałów. Uważa, że szacunek należy się wszystkim, którzy kładli swoje życie na szali w walce dla Ojczyzny. Stawia jednak tezę, że naszą narrację zdominowało uwielbienie dla walczących, nieważne, że pokonanych, bezrefleksyjne czczenie wojennych klęsk.