Jak wygrywać każdy spór. Negocjacje w życiu codziennym

Doktor Battista jest o krok od przełomowego odkrycia. Niestety jego błyskotliwy asystent może zostać deportowany, co wstrzymałoby badania. Naukowiec obmyśla plan, w którym kluczową rolę ma odegrać jego córka Kate. Anne Tyler stawia pytanie, czy współczesna, niezależna kobieta jest w stanie poświęcić się dla mężczyzny. Odpowiedź jest oryginalna i zabawna - jak sama Kate.

NIEWIELU SPOTKAŁO SZCZĘŚCIE. MOŻE DLATEGO, ŻE NIEWIELU WIE, CZEGO SZUKAĆ. Czym jest szczęście? Od czego zależy – od naszych genów czy uśmiechu losu? Od czynników zewnętrznych czy od naszych starań? Czy to stan, który może trwać, czy tylko ulotne chwile? Jak znaleźć szczęście i jak je utrzymać? Na te pytania próbuje odpowiedzieć Frédéric Lenoir – francuski pisarz, filozof i religioznawca, który potrafi mówić prosto i pięknie o sensie i celu życia. Zaprasza nas w podróż w towarzystwie mędrców Wschodu i Zachodu. To inspirująca wędrówka: tu filozofia splata się z codziennością i najnowszymi odkryciami neurobiologii. Zgłębiamy różne aspekty szczęścia. Dowiadujemy się, co oznaczało dla różnych filozofów i co może oznaczać dla nas. Nie będziemy trzymać się utartych szlaków: przestrzegać porządku chronologicznego pojawiania się myślicieli czy narodzin koncepcji. Spotkamy Sokratesa, Jezusa i Kanta. Przejdziemy się po ogrodzie przyjemności z Epikurem. Usłyszymy mądry śmiech Montaigne’a i mistrza taoizmu Zhuangzi. Uspokoi nas uśmiech Buddy. Zasmakujemy radości Spinozy. To wyjątkowa książka: oferuje nam przystępne historyczne filozoficzne spojrzenie, a jednoczenie zaproszenie do łagodnego i radosnego wejrzenia w siebie, byśmy na końcu tej drogi mogli wybrać nasz własny przewodnik po szczęściu. By nauczyć się lepiej żyć. I byśmy nigdy nie pomyśleli jak francuski poeta Jacques Prévert: „Rozpoznałem szczęście po dudnieniu jego oddalających się kroków”.

Książka Warszawskie dzieci ’44 pozwala spojrzeć z zupełnie nowej perspektywy na udział najmłodszych mieszkańców miasta w Powstaniu Warszawskim. To nie opowieść o bohaterskich walkach małych żołnierzy ani dyskusja o tym, czy wolno było im dać broń do ręki albo wysłać z butelką zapalającą na barykady. Po raz pierwszy ukazuje, jak dzieci uczyły się żyć w zupełnie nowej dla nich powstańczej rzeczywistości. Jak szybko musiały dorosnąć, by „wielka przygoda” nie zakończyła się śmiercią. Jak radziły sobie z przerażeniem, bólem, cierpieniem oraz koszmarnymi doświadczeniami, których były uczestnikami bądź świadkami. A także jak z traumą wyniesioną z powstańczej Warszawy musiały zmagać się do końca życia. Skłania do refleksji, jak doświadczenie Powstania Warszawskiego były przekazywane kolejnym pokoleniom. Spojrzenie na to wydarzenie oczami dziecka, poznanie jego emocji i dramatów odsłania prawdę o walce pozbawionej heroizmu oraz cenie, którą przyszło za nią zapłacić, by móc żyć dalej. O tym wszystkim dowiemy się, poznając wspomnienia m.in.: Beaty Tyszkiewicz, Krystyny Zachwatowicz-Wajdy, Magdaleny Zawadzkiej, Jarosława Abramowa-Newerlego, Jacka Fedorowicza, Krzysztofa Zanussiego, syna komendanta Armii Krajowej – Adama Komorowskiego, i syna „warszawskiej Niobe” – Mścisława Lurie.

Takiej Marii Skłodowskiej nie znaliście. Przyszła noblistka dorasta w czasach, gdy wielu naukowców wierzy jeszcze w hipnozę i spirytyzm. Ona sama też zostanie wystawiona na próbę. Genialna dziewczyna chciałaby pokonać czas i zajrzeć w przeszłość, by spełnić swoje największe marzenie: znów zobaczyć matkę. To wplącze szesnastoletnią Marię w mroczną aferę związaną z tajemniczym wynalazcą badającym lustra... A wszystko to w pełnej kontrastów Warszawie z czasów "Lalki", gdzie widać obok siebie piękno i niesprawiedliwość, bogactwo i nędzę, carskie wojska i polskich patriotów, obłąkanych ezoteryków i zrewoltowanych studentów, bandytów i pięknoduchów. Kiedy dorośnie, Skłodowska wprowadzi świat w nowoczesność. Kończąc gimnazjum, w 1883 roku, znalazłaby wspólny język z dzisiejszymi nastolatkami: zamknięta w sobie, nienawidząca szkolnego terroru, zmęczona oczekiwaniami rodziny, żyjąca pod ciągłą presją. Przecież jest genialna, więc zawsze powinna być najlepsza, pierwsza, wyjątkowa! Fotograficzna pamięć przydaje się w nauce, jednak szczęścia nie daje. Nie pomaga przezwyciężyć żałoby, zwalczyć kompleksy, znów wierzyć, szczerze kochać. Genialne zdolności nie zapewnią Marii nawet studiów, ponieważ w tych czasach uniwersytety w Imperium Rosyjskim są przeznaczone tylko dla mężczyzn. Czasem Maria podłożyłaby pod ten świat bombę albo rozbiłaby go jak lustro...

Magdalena Nieczaj, córka rzeźnika, odnosi prawdziwy sukces na scenie w „Złotej Masce”, pojawiają się propozycje kinowe. Ale ciężka to kariera, a na dodatek przychodzi kryzys przełomu lat 30. XX wieku. Warszawskie lokale pustoszeją, brakuje pieniędzy. Ludzie zamykają się w domach, a artyści biedują. I wtedy odnajduje ją on. Młody, przystojny, bogaty ziemianin ze wspaniałego pałacu. Tylko że to nie scenariusz do bajki, a wspaniała, gorzka powieść znającego życie przedwojennego pisarza, który przenikliwie opisuje psychologiczne meandry mezaliansu, pustotę i powierzchowność arystokracji, pychę i próżność, a z drugiej strony pozostający ciągle ideałem marzeń sposób życia, maniery i szeroki gest. Kontynuacja opowieści o życiu Magdy Nieczajówny (pierwszą część poznaliśmy w Złotej Masce) w przedwojennej rzeczywistości mazowieckiego majątku. Warto przeczytać choćby i po to, by uprzytomnić sobie, że nasze wyobrażenia o ich życiu w tamtych czasach warte są konfrontacji.

Poruszająca opowieść o potędze miłości! Hania i Arkadiusz są małżeństwem od 20 lat. Arkadiusz myśli o zakończeniu kariery wojskowej. Chce wyjechać na kilkumiesięczną misję do Afganistanu. Pieniądze, które zarobi pozwolą im na spokojne życie bez kredytu. Ma wrócić w listopadzie. Hania pogodziła się z decyzją o misji, aczkolwiek boi się o męża. Kiedy on jest na misji, Hania zajmuje się doglądaniem ostatnich remontów w domu, projektowaniem ogrodu oraz swoją pracą zawodową. Codziennie kontaktuje się z mężem, drżąc o jego bezpieczeństwo. Święta zbliżają się wielkimi krokami. Wkrótce w mediach pojawia się wiadomość o wybuchu bomby w bazie wojskowej. Jak potoczą się losy szczęśliwego dotąd małżeństwa? I czy faktycznie świąteczny czas jest pełen cudów?

Inteligencja kontra brutalność. Sławomir Wolski to na pozór idealny mąż i ojciec. W rzeczywistości – potwór w ludzkiej skórze. Jego ofiary? Młode i ufne dziewczyny. Jego metoda? Uwodzenie, a potem... czysta rozkosz zabijania. Gdy w lesie pod Skarżyskiem odkryte zostają zmasakrowane zwłoki młodej dziewczyny, komisarz Agnieszka Polkowska czuje, że to dopiero początek mrocznej układanki, którą zostawił dla niej morderca. Kto będzie w tej grze ofiarą, a kto przynętą? Co zrobi Polkowska, gdy życiu jej od lat niewidzianej córki zacznie zagrażać niebezpieczeństwo? I jakie demony przeszłości łączą zabójcę i policjantkę? „Szadź” to thriller psychologiczny, w którym Igor Brejdygant mistrzowsko prowadzi czytelnika przez labirynt ludzkich obsesji, strachu i zemsty. W serialowej wersji Playera, której powstały już cztery sezony, w dwójkę bohaterów wcielają się: Aleksandra Popławska i Maciej Stuhr.

Portret przenikliwej, a zarazem niezwykle interesującej postaci. Poznaj wszechstronnego artystę i dowiedz się, co go ukształtowało. "Ten Bryll ma styl. Opowieść o Erneście Bryllu" to książka biograficzna, ukazująca niebanalnego bohatera, jakim jest tytułowy Ernest Bryll. Warto sięgnąć po tę pozycję, jeśli chce się dokładniej przyjrzeć jego życiu oraz twórczości. Ernest Bryll jest polskim poetą i pisarzem. Zajmuje się również tworzeniem tekstów piosenek, dziennikarstwem oraz tłumaczeniami. Pozostaje także związany z branżą filmową, gdzie dał się poznać jako krytyk. Ma za sobą również karierę dyplomatyczną. Urodził się pierwszego marca 1935 roku w Warszawie. Pierwszy napisany przez niego tomik wierszy został opublikowany w 1958 roku. Pisanie tekstów piosenek Bryll rozpoczął w 1965 roku, a posłużyły one takim artystom, jak: 2 plus 1, Pakt, Myslovitz, Skaldowie, Michał Bajor, Halina Frąckowiak, Marek Grechuta, Halina Kunicka, Czesław Niemen, Jerzy Połomski, czy Józef Sojka. Został również pracownikiem Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej. Wśród jego utworów prozatorskich warto wymienić: "Studium", "Gorzko, Gorzko?", "Drugi niedzielny autobus" czy "Betlejem". W przypadku poezji można wspomnieć o: "Autoportrecie z bykiem", "Twarzy nie odsłoniętej" czy "Piołunie piołunowym".