Jak wygrywać każdy spór. Negocjacje w życiu codziennym

Wstrząsająca, ale i wciągająca powieść sensacyjna z wątkiem kryminalnym. Przekonaj się, czy można dwa razy wejść do tej samej rzeki. Sięgnij po "Kiedyś Cię odnajdę" Małgorzaty Rogali. "Kiedyś Cię odnajdę" to jedna z fascynujących powieści sensacyjnych. Weronika Nowacka jest młodą, ambitną i niezależną kobietą. Pracuje jako grafik komputerowy, a większość zleceń wykonuje w domu, w którym mieszka wraz ze swoją najlepszą przyjaciółką, Olgą Cichoń. Olga od wielu lat jest dla niej ogromnym wsparciem, to ona pomagała Weronice powoli stawać na nogi po traumatycznych przeżyciach sprzed 10 lat. Weronika miała zaledwie 19 lat, gdy jej matkę brutalnie zgwałcono i zamordowano we własnym mieszkaniu. Niestety, policji nie udało się złapać sprawcy owego brutalnego czynu i sprawa została umorzona. Teraz, gdy Weronika jest wreszcie szczęśliwa i spełniona zawodowo, nawet nie spodziewa się, że jej świat ponownie legnie w gruzach. Pewnej nocy Olga nie wraca na noc do domu. Rano Weronikę odwiedza policja i informuje dziewczynę, że jej przyjaciółka zginęła w podobnych okolicznościach, jak jej matka: została brutalnie zgwałcona i uduszona. Dochodzenie w sprawie gwałtu i morderstwa prowadzi Szymon Pawelec z wydziału zabójstw. Gdy jednak mijają tygodnie, a policja nadal nie ma żadnego tropu i jest bezradna z powodu braku dowodów, na dodatek pojawia się kolejna ofiara, zrozpaczona i zniecierpliwiona Weronika postanawia wziąć sprawy w swoje ręce. Nie chcąc dopuścić do kolejnego umorzenia sprawy, poszukuje sprawcy na własną rękę. Rozpoczyna prywatne dochodzenie, w którym głównym podejrzanym staje się jeden z byłych współpracowników Olgi. Czy ten trop okaże się właściwy? Czy samodzielne śledztwo nie będzie zbyt ryzykowne i niebezpieczne? Czy Weronice uda się dotrzeć do prawdy? Małgorzata Rogala to polska pisarka, autorka książek kryminalnych i obyczajowych. Debiutowała w 2012 roku powieścią obyczajową "To, co najważniejsze". Największą popularność wśród czytelników przyniósł jej cykl o dwójce policjantów: Agacie Górskiej i Sławku Tomczyku, który tworzą takie tytuły, jak "Zapłata", "Dobra matka", "Ważka", "Zastrzyk śmierci", "Grzech zaniechania" i "Punkt widzenia".

Jak skutecznie stawić czoło gniewnym ludziom. 10 strategii postępowania w domu, w pracy i na ulicy. W czasach, kiedy coraz częściej musimy mierzyć się z agresją i wrogością innych ludzi w miejscu pracy, na ulicy, w sieci, a nawet w rodzinach, praktyczne strategie radzenia sobie w takich sytuacjach mogą się okazać niezbędne. Psycholog Ryan Martin, nazywany „profesorem od gniewu”, uczy m.in., jak: - zachować spokój w obliczu konfrontacyjnej postawy innych, - zrozumieć perspektywę drugiej osoby, - docierać do tych, którzy nie chcą się komunikować, - ocenić, kiedy się wycofać, i wyznaczyć granice. Autor, polegając na najnowszych badaniach psychologicznych i własnej praktyce klinicznej oraz zaczerpniętych z życia przykładach, pokazuje, jak nawiązywać pozytywne interakcje z gniewnymi ludźmi, a zarazem chronić się przed ich toksycznym wpływem.

Maria Rodziewiczówna, być może nieświadomie, samą siebie obsadzała często jako główną bohaterkę snutej opowieści. Zawsze był to silny charakter, kobieta ciężko pracująca, dobrze zdająca sobie sprawę, jak niewdzięcznie świat traktuje jej płeć. Pisarka zdecydowanie wyprzedzała w myśleniu o kobietach własną epokę, bo i sama tę epokę wyprzedzała działaniem i myśleniem. Nie była przy tym wcale pobłażliwa dla kobiet, widziała ich wady, ale potrafiła dostrzec zalety. Wyraźnie zmagała się ze zjawiskiem emancypacji, chyba nieco zazdroszcząc młodym kobietom, że potrafią wywalczyć więcej, niż było to możliwe za czasów jej młodości. Z drugiej strony lekceważyła te, które biernie odgrywały role, w jakich widział je świat. Żeby kobiety same się zastanowiły, jaki dla nich jest wstyd i hańba w tych obyczajach niby opiekuńczych, w tym ohydnym „nie wypada”! Nie wypada się uczyć, bo to ujma kobiecości, nie wypada samej jeździć i chodzić; nie wypada pannie obrać sobie fachu i opuścić dom rodzicielski; nie wypada ostrzyc warkoczy, zrzucić gorset, ubierać się niemodnie; nie wypada nie być naiwną, palić tytoniu, śpiewać wesołych kupletów i gwizdać; nie wypada być człowiekiem, mieć indywidualność, charakter! No a gdy przestrzega tych prawideł, jakaż nagroda? Dostanie męża. To ci dopiero szczyt wart takiego starania! W Kądzieli poznamy całą galerię postaci kobiecych. Pani Taida samodzielnie zarządza, i to z sukcesem, majątkiem ziemskim (jak sama Rodziewiczówna), na dodatek wychowując dwóch synów. Nie sprzeciwia się obyczajom, tylko ciężko pracując, wykuwa swoją ziemską drogę. Drugą główną bohaterką jest córka jej kuzynki, Stasia, która wbrew wszystkiemu chce zostać lekarzem, odrzucając wszelkie konwenanse. A jednak właśnie te dwie kobiety okazują się bratnimi duszami. Piękna opowieść o obowiązku, miłości, przyjaźni. Powyższy opis pochodzi od wydawcy.

W sercu odradzającej się po latach zaborów Warszawy, gdzie historia splata się z osobistymi dramatami, rozgrywa się niezwykła opowieść o poszukiwaniu tożsamości, walce z przeszłością i pragnieniu prawdziwego porozumienia. "Obce miasto" Ewy Salwin to porywająca powieść obyczajowa, która zabierze Cię w podróż do stolicy początku XX wieku, ukazując złożone losy jej mieszkańców na tle dynamicznych przemian społecznych i politycznych. Poznajemy Aleksieja Jusupowa, intrygującego wykładowcę historii sztuki, syna carskiego urzędnika i wrażliwej Polki. Aleksiej, urodzony w Warszawie, zmaga się z głęboko zakorzenionymi demonami przeszłości, które nieustannie wpływają na jego teraźniejszość. Czy można uciec od dziedzictwa swoich przodków? Czy sztuka, będąca dla niego całym światem, może być także narzędziem politycznych rozgrywek i symbolicznych aktów zemsty? Pytania te stają się szczególnie palące w kontekście zburzenia Soboru Aleksandra Newskiego, wydarzenia, które dla wielu warszawiaków jest nie tylko usunięciem prawosławnej świątyni, ale i symboliczny wyrównaniem rachunku krzywd za lata niewoli. Życie osobiste Aleksieja również stoi na krawędzi. Jego małżeństwo chyli się ku upadkowi, a relacja z niepełnosprawnym ojcem, któremu podporządkował całe swoje życie, jest źródłem ciągłych napięć. Ojciec, wciąż traktujący syna jak małe dziecko, nie pozwala mu na pełną dojrzałość i samodzielność. Jak znaleźć równowagę między lojalnością wobec rodziny a potrzebą własnej wolności i spełnienia? Codzienne życie i Obce miasto w nowej odsłonie Tuż obok dramatycznych zawirowań w życiu Jusupowów, za kuchenną ścianą, toczy się zupełnie inne, na pozór spokojniejsze życie. Marta i Włas, służący w domu Aleksieja, powoli budują swój własny świat w nowej, niepodległej Warszawie. Ich historia to dowód na to, że nadzieja i determinacja potrafią kwitnąć nawet w cieniu cudzych problemów. Włas, mimo trwałej utraty zdolności mowy, zachowuje niezwykłe pogodne spojrzenie na świat i z godnością stara się zrozumieć skomplikowany świat tych, którym służy. Ich perspektywa rzuca nowe światło na kontrastujące ze sobą rzeczywistości, dając czytelnikowi pełniejszy obraz epoki. Złożoność ludzkich relacji: Książka mistrzowsko ukazuje zawiłe więzi rodzinne, małżeńskie i społeczne, podkreślając ich wpływ na kształtowanie się tożsamości bohaterów. Historyczne tło: Ewa Salwin z niezwykłą dbałością o detale odtwarza atmosferę powojennej Warszawy, wplatając w fabułę autentyczne wydarzenia, co pozwala poczuć ducha tamtych czasów. Wielowymiarowi bohaterowie: Postacie są głęboko psychologicznie zarysowane, z ich wadami i zaletami, rozterkami i marzeniami, co sprawia, że łatwo jest się z nimi utożsamić i kibicować im w ich zmaganiach. Przesłanie o przebaczeniu i zrozumieniu: Powieść prowokuje do refleksji nad tym, jak radzimy sobie z historią, osobistymi traumami i trudnymi wyborami, oferując perspektywę na pojednanie z przeszłością. Głos czytelników i ponadczasowość powieści obyczajowej Wielu odbiorców docenia płynny i wciągający styl pisania Ewy Salwin, który sprawia, że trudno oderwać się od lektury. Czytelnicy zwracają uwagę na autentyczność przedstawionych realiów i umiejętność autorki w budowaniu atmosfery, która przenosi w czasie. Cenią sobie również subtelne ukazanie emocji i głębię psychologiczną postaci, co czyni ich niezwykle wiarygodnymi. Książka jest często polecana za swoją przemyślaną fabułę i zdolność do wywoływania głębokich refleksji nad naturą ludzkiego doświadczenia, historii oraz poszukiwania własnego miejsca w świecie. To opowieść, która pozostaje w pamięci długo po jej zakończeniu, skłaniając do przemyśleń o roli przeszłości w kształtowaniu teraźniejszości. Jeśli szukasz powieści, która poruszy Twoje serce, zmusi do refleksji i przeniesie Cię w fascynujący świat dawnej Warszawy, to "Obce miasto" jest tytułem, po który musisz sięgnąć. Daj się porwać tej niezwykłej historii i przekonaj się, jak splatają się ze sobą losy ludzi i burzliwa historia miasta!

Nowoczesny mówca MÓWI do ludzi, a NIE WYGŁASZA przemówienia. Jest otwarty, życzliwy i autentyczny. Jego celem jest podzielenie się wiedzą, zainspirowanie innych, a nie zdobycie uznania i wzbudzenie podziwu... niezależnie od tego, czy zwraca się do audytorium bezpośrednio, czy za pośrednictwem kamery, czy ma jednego odbiorcę, czy kilka tysięcy. Czy mówienie do ludzi jest trudne? Raczej nie. Wystarczy stanąć prosto, wziąć głęboki wdech, wyprowadzić głos, artykułować wyraźnie. A jednak... Jeśli kiedykolwiek zdarzyło Ci się zabrać głos w debacie, przemawiać na konferencji, odpowiadać na pytania dociekliwych dziennikarzy czy chociażby zdawać egzamin ustny, to wiesz, że mówienie bywa trudne. Oddech staje się płytki, głos niknie, jest słaby, monotonny, zamiera w gardle, a mówca brzmi niepewnie i nudno. Może być i tak, że mówi bardzo szybko i nerwowo i nagle jego głos wchodzi na wysoki rejestr, przez co nieprzyjemnie piszczy. Wtedy nawet najlepiej przygotowane merytorycznie wystąpienie nie dociera do odbiorcy. Nad głosem i sposobem mówienia warto pracować w każdym wieku i przy każdej okazji. Ta książka powstała, by Ci w tym pomóc. Znajdziesz tu 87 ćwiczeń służących wzmocnieniu głosu i poprawieniu dykcji, a także uczących ekspresyjnego sposobu wyrażania siebie i swoich przekonań. Skoro sztuka mówienia jest zbiorem reguł i zasad, których należy przestrzegać, by mowa była zrozumiała i perswazyjna, to znaczy, że każdy może tę umiejętność opanować. Może się nauczyć brzmieć pewnie i przekonująco, a przy tym być autentycznym, pozostawać sobą.

Sięgnij po "Panie Czarowne" i poznaj historie współczesnych kobiet - potomkiń dawnych czarownic! Jakub Ćwiek opowiada o sile wolności i niezależności w sposób, który zaczaruje każdego czytelnika... W XVII wieku Głuchołazy nie były bezpiecznym miejscem dla kobiet. Wiele z nich posądzono o czary i powieszono. Za pomoc w chorobach, rozmowy z tymi, którzy odeszli, i miłość do natury straciły swoje życie. Niektóre z kobiet - te, które wiedziały znacznie więcej, niż można przypuszczać przetrwały, a ich potomkinie do czasów współczesnych strzegą dawnych tajemnic. Wydaje się, że w XXI wieku nikt nie wierzy już w dawne zaklęcia i opowieści. Czy jest możliwe, że przodkowie tych, którzy przyczynili się do śmierci dawnych czarownic, ponownie obrócą się przeciwko kobietom? W Głuchołazach mieszkają one - Panie Czarowne. Te, które pomimo starań dawnych łowców czarownic, nadal żyją i nadal kultywują pamięć o tym, co najważniejsze. Wciąż są nierozerwalnie związane z Głuchołazami i wierzą, że to jest ich miejsce na ziemi. Panie Czarowne muszą ponownie zmierzyć się z swoim przeznaczeniem. Co tym razem szykują dla nich mieszkańcy Głuchołazów...?

"George Sand i język wolności" to pasjonująca opowieść o niezwykłej kobiecie, która mimo życia w trudnych czasach nie porzuciła swoich marzeń i była w stanie osiągnąć więcej, niż zarzucały jej ograniczenia epoki. Beate Rygiert stworzyła pozycję, dzięki której można bliżej poznać historię Aurore Dudevant i dowiedzieć się, dlaczego jest ona znana jako George Sand. Aurore Dudevant w 1831 roku dokonała prawdziwej rewolucji - zarówno w życiu prywatnym, jak i społecznym. Porzuciła dotychczasowe małżeństwo z baronem, wyrzekła się arystokratycznego środowiska i stała się gotowa, by realizować własne marzenia. W męskim stroju udała się do redakcji słynnego dziennika "Le Figaro" i rozpoczęła warsztat swojego języka pisarskiego. Było to zajęcie nie do pomyślenia w przypadku kobiety. Niedługo później wraz ze swoim kochankiem wydała pierwszą książkę, a po zakończeniu związku zapragnęła opublikować własne dzieło. Jako kobieta nie miała na to szans pod własnym nazwiskiem - właśnie dlatego historia zna jej postać jako George Sand. "George Sand i język wolności" jest opowieścią o kobiecie, która przewyższała swoją epokę i nie godziła się z jej ograniczeniami. Stawiała czoła przeciwnościom losu, nie porzuciła nigdy walki o wolność i własne szczęście. Była niezwykłą pisarką, która stała się towarzyszką Fryderyka Chopina. Autorka książki Beate Rygiert wspaniale przedstawiła jej wizerunek, a swoją opowieść oparła na autentycznych źródłach.