Anna 1410. Piastówna na jagiellońskim tronie

Maria Rodziewiczówna, być może nieświadomie, samą siebie obsadzała często jako główną bohaterkę snutej opowieści. Zawsze był to silny charakter, kobieta ciężko pracująca, dobrze zdająca sobie sprawę, jak niewdzięcznie świat traktuje jej płeć. Pisarka zdecydowanie wyprzedzała w myśleniu o kobietach własną epokę, bo i sama tę epokę wyprzedzała działaniem i myśleniem. Nie była przy tym wcale pobłażliwa dla kobiet, widziała ich wady, ale potrafiła dostrzec zalety. Wyraźnie zmagała się ze zjawiskiem emancypacji, chyba nieco zazdroszcząc młodym kobietom, że potrafią wywalczyć więcej, niż było to możliwe za czasów jej młodości. Z drugiej strony lekceważyła te, które biernie odgrywały role, w jakich widział je świat. Żeby kobiety same się zastanowiły, jaki dla nich jest wstyd i hańba w tych obyczajach niby opiekuńczych, w tym ohydnym „nie wypada”! Nie wypada się uczyć, bo to ujma kobiecości, nie wypada samej jeździć i chodzić; nie wypada pannie obrać sobie fachu i opuścić dom rodzicielski; nie wypada ostrzyc warkoczy, zrzucić gorset, ubierać się niemodnie; nie wypada nie być naiwną, palić tytoniu, śpiewać wesołych kupletów i gwizdać; nie wypada być człowiekiem, mieć indywidualność, charakter! No a gdy przestrzega tych prawideł, jakaż nagroda? Dostanie męża. To ci dopiero szczyt wart takiego starania! W Kądzieli poznamy całą galerię postaci kobiecych. Pani Taida samodzielnie zarządza, i to z sukcesem, majątkiem ziemskim (jak sama Rodziewiczówna), na dodatek wychowując dwóch synów. Nie sprzeciwia się obyczajom, tylko ciężko pracując, wykuwa swoją ziemską drogę. Drugą główną bohaterką jest córka jej kuzynki, Stasia, która wbrew wszystkiemu chce zostać lekarzem, odrzucając wszelkie konwenanse. A jednak właśnie te dwie kobiety okazują się bratnimi duszami. Piękna opowieść o obowiązku, miłości, przyjaźni. Powyższy opis pochodzi od wydawcy.

Wstrząsająca, ale i wciągająca powieść sensacyjna z wątkiem kryminalnym. Przekonaj się, czy można dwa razy wejść do tej samej rzeki. Sięgnij po "Kiedyś Cię odnajdę" Małgorzaty Rogali. "Kiedyś Cię odnajdę" to jedna z fascynujących powieści sensacyjnych. Weronika Nowacka jest młodą, ambitną i niezależną kobietą. Pracuje jako grafik komputerowy, a większość zleceń wykonuje w domu, w którym mieszka wraz ze swoją najlepszą przyjaciółką, Olgą Cichoń. Olga od wielu lat jest dla niej ogromnym wsparciem, to ona pomagała Weronice powoli stawać na nogi po traumatycznych przeżyciach sprzed 10 lat. Weronika miała zaledwie 19 lat, gdy jej matkę brutalnie zgwałcono i zamordowano we własnym mieszkaniu. Niestety, policji nie udało się złapać sprawcy owego brutalnego czynu i sprawa została umorzona. Teraz, gdy Weronika jest wreszcie szczęśliwa i spełniona zawodowo, nawet nie spodziewa się, że jej świat ponownie legnie w gruzach. Pewnej nocy Olga nie wraca na noc do domu. Rano Weronikę odwiedza policja i informuje dziewczynę, że jej przyjaciółka zginęła w podobnych okolicznościach, jak jej matka: została brutalnie zgwałcona i uduszona. Dochodzenie w sprawie gwałtu i morderstwa prowadzi Szymon Pawelec z wydziału zabójstw. Gdy jednak mijają tygodnie, a policja nadal nie ma żadnego tropu i jest bezradna z powodu braku dowodów, na dodatek pojawia się kolejna ofiara, zrozpaczona i zniecierpliwiona Weronika postanawia wziąć sprawy w swoje ręce. Nie chcąc dopuścić do kolejnego umorzenia sprawy, poszukuje sprawcy na własną rękę. Rozpoczyna prywatne dochodzenie, w którym głównym podejrzanym staje się jeden z byłych współpracowników Olgi. Czy ten trop okaże się właściwy? Czy samodzielne śledztwo nie będzie zbyt ryzykowne i niebezpieczne? Czy Weronice uda się dotrzeć do prawdy? Małgorzata Rogala to polska pisarka, autorka książek kryminalnych i obyczajowych. Debiutowała w 2012 roku powieścią obyczajową "To, co najważniejsze". Największą popularność wśród czytelników przyniósł jej cykl o dwójce policjantów: Agacie Górskiej i Sławku Tomczyku, który tworzą takie tytuły, jak "Zapłata", "Dobra matka", "Ważka", "Zastrzyk śmierci", "Grzech zaniechania" i "Punkt widzenia".

Największa masowa egzekucja w historii niemieckich obozów koncentracyjnych. Dwa dni, 3 i 4 listopada 1943 roku. Ponad 42 tysiące zamordowanych w jednorazowej akcji likwidacyjnej, zaplanowanej w najdrobniejszych szczegółach, w niemieckich dokumentach opisanej pod kryptonimem Aktion Erntefest (akcja „Dożynki“). Krwawe dożynki. Szpalery nagich więźniów: mężczyzn, kobiet i dzieci. Prowadzonych całymi rodzinami na rozstrzelanie. Zmuszanych do układania się w dołach śmierci - jeden przy drugim, ciasno, na stygnących martwych ciałach. Każdy miał zginąć. Po kolei. Jedna kula - jedno życie. Głośna, wesoła muzyka, którą zbrodniarze zagłuszali strzały. I trzy kobiety, którym udało się wyjść z grobu... Ciała ofiar spalono dopiero kilka dni po zakończeniu akcji. Do wykonania tego zadania zmuszono pozostawionych przy życiu więźniów, których później też zgładzono. Książka Mariusza Nowika to rekonstrukcja tego nadal mało znanego ostatniego etapu akcji „Reinhard“.

Walka o prawa kobiet w Polsce trwa codziennie. Patriarchat doprowadził do skrajnego pozbawiania wolności kobiecej części społeczeństwa - sytuacja Polek przedstawia się pod tym względem o wiele gorzej niż w przypadku większości innych krajów w Europie. W momencie, kiedy ważą się losy polskich kobiet, warto sięgnąć po jedną z najważniejszych pozycji literackich polskiego feminizmu - "Świat bez kobiet. Płeć w polskim życiu publicznym" Agnieszki Graff. Nowe wydanie książki, której pierwsza wersja ukazała się 20 lat temu, wzbogacone jest o kilka nowych esejów autorki. Przewodnik po feminizmie, który cały czas jeszcze jest nam potrzebny, pojawia się w bardzo ważnym momencie dla Polek, walczących z coraz bardziej ograniczającym je rządem. W chwili, gdy aborcja jest już właściwie nielegalna, a religijny fanatyzm ma się bardzo dobrze, ten feministyczny podręcznik rozkłada działanie patriarchatu na czynniki pierwsze oraz pokazuje szkodliwość, niesprawiedliwość i nadużycia, jakie niesie za sobą. Poprzez opisanie sytuacji Polek od 1989 roku autorka pokazuje, jak istotny jest feminizm i ile jeszcze jest do zrobienia w kwestii praw kobiet.

Poszukujesz powieści, która nie tylko Cię ze sobą porwie, ale również na długo zapadnie w pamięć? Chcesz towarzyszyć bohaterom we wszystkim, co ich czeka, bez względu na okoliczności? W takim razie sięgnij po ten tytuł - "Furia tajfunu", za którym stoi Clive Cussler, spełni Twoje oczekiwania! Juan Carbillo oraz członkowie załogi "Oregona" dostają zlecenie - mają odnaleźć skradzione dzieła sztuki, których wartość wynosi pół miliarda dolarów. Te znajdują się w rękach przywódcy powstania komunistycznego na Filipinach. Rebeliant ten ukrywa się, a jednocześnie prowadzi poszukiwania chemicznego związku, który podany ludziom zamienia ich w superżołnierzy. Na tropie tej możliwej broni jest także południowoafrykański najemnik o niecnych zamiarach. Czy mając takich potencjalnych wrogów, Juan i jego towarzysze zdołają wypełnić zlecenie? Widmo możliwej apokalipsy nie napawa optymizmem, do tego nadciąga tajfun, który może wywrócić wszelkie podejmowane działania do góry nogami. Powieść rozpoczyna cykl "OREGON".

Pokochał muzykę Lalo od pierwszych szarpnięć strun gitary. Przysiągł sobie, że nie pozwoli, by dorobek artysty, który odmienił jego życie, uległ zapomnieniu. "To dla Pani ta cisza" to przepełniona dźwiękami opowieść o poszukiwaniu sensu życia i prawdziwej miłości. Odkrywa przed czytelnikami piękno kreolskiej muzyki, która rozpala zmysły do czerwoności. Dziennikarz i znawca muzyki kreolskiej, To?o Azpilcueta prowadzi smutny żywot, gdyż czuje się niedoceniony przez innych. Wszystkie zmienia się po wysłuchaniu pełnego pasji występu młodego gitarzysty, Lalo Molfino. To?o za punkt honoru obiera sobie odnalezienie genialnego wirtuoza, który niespodziewanie rozpłynął się w powietrzu. Dociera do najskrytszych zaułków Limy, gdzie oparcie się magicznym rytmom gitary jest niemożliwe. Wstrząsająca prawda o losie młodego artysty wzbudza w To?o pragnienie odbycia podróży, po której już nic nie będzie takie samo. Czy zdobędzie wszystkie potrzebne informacje o życiu gitarzysty? Czy uda mu się wydać książkę?

Ta książka to opowieść o wielopokoleniowej rodzinie, która radzi sobie ze skutkami zbrodni. Jeden z największych i najbardziej docenianych bestsellerów ostatnich lat! Akcja "Przerwy" rozgrywa się w mieszanej społeczności, którą tworzą rdzenni Kanadyjczycy i potomkowie osadników. Powieść rozpoczyna zawiadomienie policji o możliwym przestępstwie przez młodą matkę i Metyskę Stellę, kiedy spoglądając wieczorem przez okno, widzi, że ktoś ma kłopoty na przerwie. Tytułowa przerwa jest jałowym polem znajdującym się obok jej domu. Gdy na miejsce przyjeżdża policja, ludzie związani z tym zdarzeniem po kolei opowiadają o przebiegu tej nocy, która okaże się brzemienna w skutki. Każdy członek tej społeczności zmaga się ze swoimi własnymi problemami. Pracownica socjalna Lou musi pogodzić się z tym, że odszedł od niej partner. Artystka Cheryl przeżywa przedwczesną śmierć swojej siostry. Samotna matka Paulina stara się zaufać nowemu mężczyźnie w jej życiu. Bezdomna nastolatka Phoenix ucieka z domu poprawczego. A policjant i Metys Scott ma poczucie, że utknął pomiędzy dwoma różnymi światami. Losy tych wszystkich ludzi tworzą opowieść o życiu lokalnej społeczności, a także o skutkach traumy. Ta książka to opis niezwykłej wytrwałości kobiet oraz siły rodzinnej miłości.

Lata 90. w Polsce to jedna z najciekawszych dekad ubiegłego stulecia. Z jednej strony dziki kapitalizm i szybki awans społeczny, z drugiej zachłyśnięcie się zachodnim stylem życia i rosnące bezrobocie. Czy nasz sentyment do tej dekady jest uzasadniony? I czy na pewno pamiętamy, jak wyglądała naprawdę? Zbiór reportaży Michała Matysa i Piotra Lipińskiego z lat 90. jak soczewka skupia w sobie największe kurioza tego dziesięciolecia. Odkurzacze Rainbow i zachodnie teleturnieje. Sądowe teczki pękające od pocztowych potwierdzeń odbioru i kioski pełne erotycznych pisemek. Przebrani górale zachwalający towary w supermarketach i uzdrowiciele z gazetowych ogłoszeń. Niezliczone dziwności lat 90., bez których nie bylibyśmy Polską, jaką jesteśmy teraz Niepowtarzalny urok likwidacji to powrót do czasów, które choć bywały trudne, otworzyły nam drzwi na Zachód.