Porywający mówca. Jak brzmieć pewnie i przekonująco

Jest wojna. Jest cierpienie. Ale jest też magia i jest nadzieja. Kraków, Polska, rok 1939. Za sprawą magii w pewnym sklepie z zabawkami ożywa mała lalka o imieniu Karolina. Karolina zaprzyjaźnia się z Lalkarzem, właścicielem sklepu – miłym, złamanym przez życie człowiekiem. Kiedy okupacja niemiecka zasnuwa cieniem miasto, Karolina i Lalkarz postanawiają za pomocą czarów uratować przed straszliwym niebezpieczeństwem swoich żydowskich przyjaciół, bez względu na ryzyko. Ta ponadczasowa opowieść, w której baśń i elementy folkloru splatają się z historią, pokazuje, że nawet w najmroczniejszej sytuacji można odnaleźć nadzieję i przyjaźń.

To nie jest kolejna pozycja wydawnicza przeznaczona jedynie dla nastolatków. Książka "Gwiazdy i cienie" autorstwa Marie Lu może być interesującą lekturą dla przedstawicieli różnych pokoleń, a fabuła wciągnie z pewnością wielu czytelników. Penelope jest nastoletnią córką i jednocześnie oczkiem w głowie gangstera - Eliego Morrisona. Nic więc dziwnego, że pragnie spełniać prośby i marzenia swojej pociechy, która jest fanką słynnego Wintera Younga. Prywatny koncert w jego wykonaniu to jedyne życzenie, jakie Penelope ma na swoje 19. urodziny. Tak pojawia się szansa dla Panacea Group, agencji do spraw operacji specjalnych, która ma na celu przeniknąć do środowiska Morrisona. Wystarczy wykorzystać w tym celu sławnego artystę, którego ma ochraniać Sydney Cossette, najmłodsza agentka w zespole. Mimo to jest profesjonalistką, a niewątpliwy urok osobisty Younga wydaje się na nią nie działać. Czy jednak w toku prowadzonych działań uda jej się pozostać obojętną i niewzruszoną? Na szali jest przecież potencjalny sukces zawodowy i szansa stania się bohaterką całej agencji.

Jak rozmawiać z ludźmi, którzy zawsze mają rację? Żyjemy w epoce, w której każdy ma coś do powiedzenia, ale niewielu potrafi naprawdę słuchać. Z jednej strony wiemy, że jesteśmy manipulowani i zamykani w bańkach, których granice wyznaczają algorytmy. Z drugiej – powoli przestaje nam to przeszkadzać. Szymon Pękala, twórca kanałów Wojna idei oraz Szymon mówi, przekonuje, że nadal warto rozmawiać. Ale rozmowa to coś więcej niż „otwarcie się na dialog”. To sztuka, której można – a nawet trzeba – się nauczyć. I tutaj z pomocą przychodzi Szymon. Wojna Idei 2.0. Jak przekonać przekonanych to obowiązkowy przewodnik dla każdego, kto ma dość mówienia do ściany. W krótkich, praktycznych rozdziałach autor udowadnia, że nadal możemy porozumieć się z ludźmi, których mamy wokół siebie. Z sąsiadami z klatki, kolegami z pracy czy panią z warzywniaka. Co więcej – możliwe jest poruszenie tematów podatków, wojny czy zmian klimatycznych bez rozpętywania awantury przy świątecznym stole. Bo dopiero kiedy przestaniemy patrzeć na siebie jak na przeciwników na ringu, któreś z nas będzie mogło stwierdzić: „Cholera… w sumie racja”. Chcesz się dowiedzieć, jak zamiast okopywać się w swoich przekonaniach, zbudować most do porozumienia? Ta książka jest dla ciebie.

Miłośnicy Dzikiego Zachodu muszą poznać tę klasykę powieści. "Jeździec bez głowy" Thomasa Mayne'a Reida stał się inspiracją do wielu filmów i seriali. Poznaj oryginalną opowieść o tajemniczym jeźdźcu. Maurycy Gerald jest łowcą mustangów. Jego codzienność stanowią stepy oraz rozległe tereny Teksasu. Życie toczy się bez niespodzianek, aż któregoś razu Maurycy spotyka ją - piękną Luizę. Natychmiast pojawia się między nimi miłość. Dzieli ich jednak status społeczny, więc ta historia nie może obejść się bez przeszkód. Na drodze do szczęścia zakochanych staje kuzyn Luizy - również darzący kobietę głębszym uczuciem. Sytuację pogarsza też nagłe pojawienie się tajemniczego jeźdźca bez głowy. Z jednej strony miłość i namiętność, a z drugiej - nienawiść i zbrodnia. Mieszanka tych uczuć doprowadza do wielu niebezpiecznych wydarzeń. Dodatkowo pozostaje pytanie: kim jest jeździec bez głowy i dlaczego pojawił się w tych stronach? "Jeździec bez głowy" to XIX-wieczna powieść, pełna akcji i emocji. Barwne postacie sprawiają, że książkę czyta się szybko i przyjemnie. Lektura idealna dla fanów Dzikiego Zachodu i tajemnic.

Relacje pomiędzy kobietami bywają trudne i burzliwe, a zwłaszcza wtedy, gdy dwie panie kochają tego samego mężczyznę. Wcale nie chodzi tu o żonę, narzeczoną i kochankę, lecz o matkę oraz wybrankę życiową mężczyzny. "Teściowa kontra synowa, czyli o trudnych relacjach między kobietami" autorstwa Iwony Golonko to książka, która obrazuje wzajemne kontakty teściowej oraz synowej, a także mężczyzny, który stoi pośrodku i doświadcza wszystkich starć zachodzących pomiędzy jego żoną i matką. Autorka zwraca uwagę na nietypowe sytuacje, a także na zwykłe błahostki, które prowadzą do poważniejszych problemów rzutujących na życie rodzinne. Wiele spraw Iwona Golonko obrazuje w humorystyczny sposób i z przymrużeniem oka. Uwypukla potrzeby każdego z uczestników tej problematycznej relacji, aby skupić się na aspekcie psychologicznym. Zachęca także, by wspólnie poszukiwać przyczyn konfliktu. Golonka przedstawia cechy kilkunastu postaci darzących się wzajemną niechęcią, wyróżniając najbardziej charakterystyczne typy teściowych, synowych oraz stojących pośrodku, często bezradnych mężczyzn.

W duszy bohaterów Dostojewskiego zawsze toczy się walka pomiędzy dobrem a złem, ale zenit osiąga ona właśnie w duszy głównego bohatera tej powieści, dziewiętnastoletniego Arkadiusza Wiersiłowa. Znajduje się on w okolicznościach, które czynią problem wyboru możliwym i nieuniknionym. Możliwość zawiera się w jego młodości, nieukończeniu procesu kształtowania osobowości. Nieuniknioność zawiera się w stanie już zaczętego rozpadu jego osobowości, moralnego i psychicznego. Pisarz pokazuje, jak formuje się ona przez chciwość, żądzę zysku i rozpustę. W dodatku młokos to młody chłopak, który kocha swego ojca, ale do końca nie potrafi odpowiedzieć na pytanie, czy jest on bohaterem, czy łajdakiem.

"Zapowiada się piękny dzień" Seweryny Szmaglewskiej to kontynuacja poprzedniej, równie trudnej tematycznie książki "Dymy nad Birkenau". Autorka przedstawia tu sytuację więźniów w obozach koncentracyjnych Oświęcimia i Brzezinki podczas II wojny światowej. Tym razem na warsztat bierze opowieść o najważniejszym prawie człowieka - prawie do godnego życia. W lutym 1945 roku Niemcy wiedzieli już, że III Rzesza przegra wojnę, to było jasne. Trzymając się rozkazów, zaczęli palić dokumentację, burzyć kominy i zacierać po sobie ślady na tyle, na ile pozwalał im czas. W środku niezwykle mroźnej zimy nakazali więźniom, tym którzy jeszcze mieli siłę się poruszać, by wyruszyć w marsz śmierci, gonieni w stronę niemieckiej granicy. Schorowani i wycieńczeniu ludzie padali co kilka kilometrów, wielu nie budziło się po kilkugodzinnym odpoczynku. Więźniowie szli, w długim, choć z czasem skracającym się kordonie, bezwolni, trzymający się jedynie nadziei, że pod koniec marszu czeka wyzwolenie. Wielu po prostu się poddawało, nie dość, że obóz ich wykończył, to teraz wykończy ich marsz ku nieznanej lokalizacji, ten, który zdaje się nie mieć mety. Trzech mężczyzn postanawia się zbuntować. Jak? Nikt nie ma pojęcia, skąd wzięli na to siły. Udaje im się, a po latach chcą przekazać światu, jak ważne jest to, co przeżyli. Powojenna opowieść niesie za sobą chęć ocalenia od zapomnienia wojennych wydarzeń, ale też nadania sensu i zasadności wydarzeń związanych z marszem śmierci. Należy przede wszystkim wytłumaczyć ludziom, dlaczego mimo tego, że więźniowie znajdowali się już poza obozem, nadal ginęli z rąk nazistów, którzy pozostawiali ich w bezimiennych grobach. Walczący w procesach ze swymi oprawcami z początku czują trwogę, później miejsce tego uczucia zajmuje powinność. Publikacja jest zapisem walki, w której zakończenie wojny jest wyłącznie znakiem granicznym dla historyków, nie dla wymierzenia sprawiedliwości.

Dwutomowa publikacja a w niej biogramy ok. 6340 jeńców obozu w Ostaszkowie, zamordowanych wiosną 1940 r. przez NKWD. W Księdze... omówiono tło historyczne, zasady funkcjonowania obozu, okoliczności zbrodni, założenia i metody opracowania Księgi... oraz historię powstania Polskiego Cmentarza Wojennego.