Porywający mówca. Jak brzmieć pewnie i przekonująco

Przybornik narzędziowy webmastera zmienia się bardzo szybko. Technologie, które parę lat temu były ciekawym eksperymentem, dziś są powszechnie stosowane. Responsywność stron internetowych stała się oczywistością. Modele Flexbox i Grid zrewolucjonizowały tworzenie układów stron internetowych. Zmieniły się używane formaty grafik, wzrosła też znacząco liczba narzędzi, które należałoby poznać. Naturalnie, wciąż można wskazać aspekty projektowania, które pozostały niezmienne - przejrzystość, funkcjonalność, estetykę, a także przestrzeganie standardów. To kolejne, rozbudowane i uaktualnione wydanie świetnego podręcznika projektowania i programowania stron internetowych, zawierające wiedzę niezbędną do rozpoczęcia samodzielnej pracy. Opisano tu zasady tworzenia witryn WWW oraz przedstawiono język HTML i techniki CSS. Sporo miejsca poświęcono multimediom: grafice, plikom dźwiękowym i wideo. Znalazł się tutaj także znakomity wstęp do języka JavaScript, łącznie z jego bibliotekami, nakładkami i skryptami DOM. Warto też zwrócić uwagę na opis przydatnych narzędzi, takich jak procesory CSS, wykrywanie funkcjonalności, powłoka, menedżer zadań i system kontroli Git ? nieodzownych każdemu, kto pisze nowoczesne witryny internetowe. Treść książki została uzupełniona licznymi przykładami, ćwiczeniami i bogatym materiałem dodatkowym. Najważniejsze zagadnienia: tworzenie stron za pomocą HTML i CSS, w tym modele CSS Flexbox i siatki korzystanie z JavaScriptu grafika: tworzenie, optymalizacja i możliwości formatu SVG tworzenie stron przeznaczonych zarówno na monitory, jak i na urządzenia mobilne projektowanie responsywne nowoczesne narzędzia projektanta stron WWW Dobry webmaster? Inżynier i artysta w jednym! O autorze Jennifer Robbins - od ponad ćwierćwiecza projektuje strony internetowe. W 1993 roku zaprojektowała pierwszą komercyjną witrynę internetową - Global Network Navigator (GNN) dla wydawnictwa O`Reilly. Jest założycielką i organizatorką Artifact Conference poświęconej kwestiom związanym z projektowaniem witryn internetowych dla urządzeń mobilnych. Występowała na licznych konferencjach, a także wykładała na Johnson & Wales University w Providence w stanie Rhode Island.

Masz problemy w komunikowaniu się z innymi ludźmi? Często zostajesz źle zrozumiany lub nie masz pojęcia, co inni chcą Ci przekazać? Sięgnij po lekturę zatytułowaną "Human hacking. Poznaj ludzki umysł i naucz się skutecznej komunikacji", której autorem jest Christopher Hadnagy, i zażegnaj te problemy. Każdy człowiek pragnie być szczęśliwy. Kluczem do szczęścia według wielu badań są relacje międzyludzkie. Aby były one poprawne, trzeba rozumieć nie tylko słowa, jakie pobratymcy nam przekazują, ale również ich mowę ciała. Książka pt. "Human hacking. Poznaj ludzki umysł i naucz się skutecznej komunikacji" uczy tego oraz pokazuje, w jaki sposób wykorzystywać świadomie mowę swojego ciała. Ludzie znają mnóstwo technik komunikacji, często jednak wykorzystują je nieumiejętnie lub - co gorsza - w złej wierze. Lektura ta pozwoli rozpoznać takie zachowania. Czytelnik, stosując się do porad i wskazówek zawartych w tej pozycji, zyskuje pewność siebie, co pozwala mu odnieść liczne korzyści. Po przeczytaniu już nigdy nie padniesz ofiarą osoby, która Tobą manipuluje, gdyż od razu ją zdemaskujesz.

Autobiografia Marii Szarapowej – jednej z najlepszych tenisistek świata W 2004 roku siedemnastoletnia Maria Szarapowa stała się międzynarodową sensacją. Wygrała Wimbledon, pokonując Serenę Williams. Później udowodniła, że nie był to jedynie łut szczęścia – wielokrotnie została liderką rankingu singlowego WTA, zwyciężyła również w Australian Open, US Open, French Open, w sumie

Pomimo rozwoju technologicznego i komunikatorów, dzięki którym możemy porozumiewać się z osobami z drugiego końca świata, jesteśmy samotni. Proste, powierzchowne komunikaty wyparły normalną rozmowę. "W ogóle mnie nie słuchasz! Czyli co nam umyka i dlaczego to takie ważne" autorstwa Kate Murphy to publikacja, w której pisarka dowodzi, że znajdujemy się w kryzysie komunikacyjnym doprowadzającym do pandemii samotności. Kate Murphy dokładnie zgłębia naukowe aspekty procesu słuchania. Skupia się na stronie psychologicznej, fizjologicznej oraz społecznej. Obecnie zewsząd słyszymy, by wyróżniać się z tłumu. Uczymy się, jakich słów używać, by inny byli zagłuszani. W efekcie prowadzi to do powstawania szumu, z którego ciężko wyłowić istotne informacje. Autorka za cel stawia sobie znalezienie przyczyny zatracenia umiejętności słuchania. Jej poszukiwania poparte są licznymi badaniami i wywiadami, między innymi z radiowcem, sprzedawcą mebli oraz księdzem spowiednikiem, którzy zawodowo zajmują się słuchaniem innych. Udowadnia, jak olbrzymie znaczenie ma poświęcenie komuś swojego czasu i uwagi. Kryzys komunikacyjny doprowadza do samotności oraz izolacji społecznej, która stwarza doskonałe warunki do rozwoju uzależnień i depresji.

"Ratowałam od zagłady. Wspomnienia Irene Gut-Opdyke" to opowieść o siedemnastoletniej uczennicy szkoły pielęgniarskiej w Radomiu. Wybuch wojny zmusił młodą dziewczynę do rezygnacji z wielu ważnych dla niej wówczas spraw. Stała się bohaterką, jednak przez cały czas trwania wojny, los jej nie oszczędzał. Irenę spotkało wiele cierpienia i poniżeń. Jednak te wszystkie przykre doświadczenia sprawiły, że dziewczyna znalazła w sobie potężną siłę, która pozwoliła jej przetrwać i nieść ratunek innym. Irene zaangażowała się w konspirację. Swoje niemieckie w brzmieniu nazwisko wykorzystała, by ratować Żydów. Na każdym kroku ryzykując własnym życiem - pomagała ludziom w uciecze z getta. Ukrywała ich w lesie oraz w piwnicy majora SS, u którego pracowała w roli gosposi. Nie kierowała się nienawiścią, lecz miłością. Jej czyny są najwyraźniejszym przykładem potwierdzającym tezę, że zło można pokonać, czyniąc dobro. Po wojnie Irene wyjechała do USA. Przez wiele lat milczała na temat tych dramatycznych wydarzeń. Do spisania wspomnień skłoniły ją teorie, które zaprzeczały istnieniu Holocaustu i obozów koncentracyjnych. Książka ze wspomnieniami Irene Gut-Opdyke to niezwykle wstrząsające świadectwo heroizmu młodej, polskiej dziewczyny. Jej działania były największym buntem wobec zła, jakiego doświadczył świat i krzywdy innych ludzi. Publikacja książki odbiła się szerokim echem, a na jej podstawie w Nowym Jorku powstała sztuka teatralna.

"Zapowiada się piękny dzień" Seweryny Szmaglewskiej to kontynuacja poprzedniej, równie trudnej tematycznie książki "Dymy nad Birkenau". Autorka przedstawia tu sytuację więźniów w obozach koncentracyjnych Oświęcimia i Brzezinki podczas II wojny światowej. Tym razem na warsztat bierze opowieść o najważniejszym prawie człowieka - prawie do godnego życia. W lutym 1945 roku Niemcy wiedzieli już, że III Rzesza przegra wojnę, to było jasne. Trzymając się rozkazów, zaczęli palić dokumentację, burzyć kominy i zacierać po sobie ślady na tyle, na ile pozwalał im czas. W środku niezwykle mroźnej zimy nakazali więźniom, tym którzy jeszcze mieli siłę się poruszać, by wyruszyć w marsz śmierci, gonieni w stronę niemieckiej granicy. Schorowani i wycieńczeniu ludzie padali co kilka kilometrów, wielu nie budziło się po kilkugodzinnym odpoczynku. Więźniowie szli, w długim, choć z czasem skracającym się kordonie, bezwolni, trzymający się jedynie nadziei, że pod koniec marszu czeka wyzwolenie. Wielu po prostu się poddawało, nie dość, że obóz ich wykończył, to teraz wykończy ich marsz ku nieznanej lokalizacji, ten, który zdaje się nie mieć mety. Trzech mężczyzn postanawia się zbuntować. Jak? Nikt nie ma pojęcia, skąd wzięli na to siły. Udaje im się, a po latach chcą przekazać światu, jak ważne jest to, co przeżyli. Powojenna opowieść niesie za sobą chęć ocalenia od zapomnienia wojennych wydarzeń, ale też nadania sensu i zasadności wydarzeń związanych z marszem śmierci. Należy przede wszystkim wytłumaczyć ludziom, dlaczego mimo tego, że więźniowie znajdowali się już poza obozem, nadal ginęli z rąk nazistów, którzy pozostawiali ich w bezimiennych grobach. Walczący w procesach ze swymi oprawcami z początku czują trwogę, później miejsce tego uczucia zajmuje powinność. Publikacja jest zapisem walki, w której zakończenie wojny jest wyłącznie znakiem granicznym dla historyków, nie dla wymierzenia sprawiedliwości.