Monarchowie mórz. Niezwykła opowieść o pięciuset milionach lat ewolucji głowonogów

Jedyna w swoim rodzaju biografia Tadeusza Kantora, doskonałego artysty i niezwykłej indywidualności w świecie teatru. Przyjrzyj się uważniej jego sylwetce nakreślonej przez Krzysztofa Pleśniarowicza. Tadeusz Kantor był niewątpliwie postacią jedyną w swoim rodzaju, niezwykłą i wartą zauważenia oraz zapamiętania. To w końcu autor słynnego teatru Cricot 2, człowiek o niebanalnej estetyce, który zawsze był wolny, bo nie pozwolił się zniewolić ani wcisnąć w sztywne ramy. Bunt stanowił jego drugie imię. Nigdy się nie poddawał, a pokora nie wpisywała się w jego wizję artystyczną. Był wiecznym indywidualistą, a zarazem Europejczykiem, który nie godził się na żadne podziały. Jego teatr musiał żyć i zawierać w sobie rzeczywistość utkaną z uczuć i gestów. Awangarda, którą kreował, daleka była od humoru i lekkości, a zawierała w sobie powagę i specyficzny rodzaj nostalgii. Autor biografii, Krzysztof Pleśniarowicz, skupia się na tym, skąd wzięła się wyjątkowa wyobraźnia Kantora. Przybliża więc korzenie artysty, mówi o jego rodzinie, a także edukacji. Mowa tutaj o tym, jakie znaczenie w życiu Kantora mieli ojciec oraz matka. Nie brakuje również wzmianek na temat odnośnie problemów związanym z teatrem tworzonym przez artystę, jak również innych kłopotów, jakie miał sam Kantor. Pleśniarowicz cały czas starał się wyjaśnić, w jaki sposób artysta odpowiadał swoją sztuką na zastaną rzeczywistość. Krzysztof Pleśniarowicz jest polskim teatrologiem, a zarazem literaturoznawcą i kulturoznawcą. Przez pewien czas był dyrektorem Ośrodka Dokumentacji Sztuki Tadeusza Kantora "Cricoteka". W 1998 roku został wyróżniony nagrodą dla "Teatralnej Książki Roku", którą przyznaje się w ramach Nagrody im. Stanisława Ignacego Witkiewicza.

Tatrzański Park Narodowy – jest w nim zaledwie 250 kilometrów szlaków, mimo to każdego roku odwiedzają go miliony turystów. Mateusz Waligóra, podróżnik, dziennikarz i fotograf, przemierzył pustynie Gobi i Salar de Uyuni, norweski płaskowyż Hardangervidda, zdobył samotnie biegun południowy, przejechał na rowerze najdłuższe pasmo górskie na świecie – Andy, wędrował wzdłuż Wisły i polskiego wybrzeża Bałtyku, a teraz postanowił przejść wszystkie szlaki w polskich Tatrach. Dlaczego? By się dowiedzieć, czy nieprzebrane rzesze turystów szkodzą przyrodzie, jak się miewają tatrzańskie zwierzęta, kto po Tatrach wędruje, a wreszcie przekonać się, czy Tatry są dla niego tym, czym były kiedyś, czy nadal je kocha, czy nadal go zachwycają tak jak wtedy, gdy dopiero je odkrywał. Tatry to oczywiście nie tylko natura, ale też ludzie – ci spotykani na szlakach, lecz przede wszystkim tacy, którzy niemal przez całe życie są z Tatrami związani, mieszkający w Zakopanem, u podnóża gór i w samym ich sercu. Dlatego Mateusz zaprosił do współpracy dziennikarza Darka Jaronia, który rozmawiał z ochroniarzami przyrody, przyrodnikami, przewodnikami tatrzańskimi, ludźmi prowadzącymi schroniska, meteorologami, wśród jego rozmówców jest też poetka, lutnik i… pani baca. Zapraszamy w fascynującą podróż, podczas której dowiemy się, skąd wziął się pod Giewontem biały miś, jak wygląda dusza skrzypiec, jak robi się sery, dlaczego Dolina Chochołowska przypomina tartak, czy Tatry były kiedyś naprawdę dzikie i puste, co zrobić, gdy spotkamy niedźwiedzia, i o wielu, wielu innych fascynujących sprawach. Spójrzmy na Tatry oczami Mateusza i porównajmy wrażenia, bo przecież każdy nosi w sercu własny obraz tych najbardziej fascynujących polskich gór.

Relacje międzyludzkie bywają skomplikowane. Dorośli, znacznie częściej niż by tego chcieli, mają problemy z wyrażaniem własnych uczuć, byciem szczerym oraz postępowaniem w należyty sposób. Trudno więc dziwić się, że takie same kłopoty towarzyszą nastolatkom, które na dodatek muszą zmagać się z wyjątkowo silną presją grupy rówieśników. W powieści pod tytułem "Opowiem ci bajkę” Małgorzaty Rogali czytelnik zostaje przeniesiony do świata, w którym główną rolę odgrywa młodzież. Co to oznacza? Sporo komplikacji, a nawet…morderstwo! Reforma szkolnictwa wymusza konieczność reorganizacji placówki, której musi stawić czoła dyrektor Biedrzycki. Postanawia, że postawi na sprawdzonych ludzi i prosi Weronikę Nowacką o to, by ponownie podjęła pracę w szkole. Podobne zapytanie kieruje do Zuzanny Słowik, która miałaby zapomnieć o urokach emerytury i uczyć języka polskiego. Gdy Edyta zatrudnia sympatycznego studenta, Antka, do opieki nad swoją kilkuletnią córką, Patrycją, nie przypuszcza jakie konsekwencje pociągnie za sobą ta decyzja. Chłopak przypada do gustu starszej siostrze Patrycji. Wydawać by się mogło, że nie ma w tym niczego złego. Ta jednak po pewnym czasie dzieli się z matką strasznym sekretem, a wkrótce po tym Antek ginie. Jasne jest, że został zamordowany, a policja rozpoczyna śledztwo, które ma na celu wyjaśnienie okoliczności tej zagadkowej śmierci. Kto stoi za tak przerażającą zbrodnią? Okazuje się, że zło dotarło nawet za szkolne mury! "Opowiem ci bajkę” to trzeci tom z serii książek poświęconych Weronice Nowackiej. Wcześniej ukazały się w nim również takie tytuły jak: "Kiedyś cię odnajdę” oraz "Nic o tobie nie wiem”.

Każda gwiazda rocka ma do opowiedzenia ciekawą historię, jednak nie wszystkie są tak wciągające, jak opowieść zawarta w autobiografii pt. "Lenny Kravitz. Let Love Rule". Muzyk ten swoje inspiracje zaczerpnął z własnego, często trudnego i skomplikowanego życia, które zapewniło jednak, że jest w pełni wyjątkowym artystą. Jak sam o sobie pisze, jest on nie do końca ani czarny, ani biały, nie jest ani żydem, ani chrześcijaninem, a jego muzyczne inspiracje pochodzą zarówno z grup popowych, jak i rockowych. Wszystko to sprawiło, że nie czuł się nigdy znudzony życiem, które wypełnił muzyką, co zwróciło się w postaci spokoju, równowagi, ale też przygód. Książka ta opisuje historię Lenny'ego Kravitza w różnych miejscach i w różnym czasie ? od Upper East Side na Manhattanie, przez Baldwin i Beverly Hills w Los Angeles, kończąc na międzynarodowych podróżach. W tych wspominkach przejawiają się różne postacie, a w tym te, które odcisnęły na muzyku największe piętno. Poznamy jego stosunki z matką, która była znaną aktorką, jego ojcem, jak i Lisą Bonet, która stała się w pewnym czasie jego muzą. Lenny Kravitz nie jest pisarzem, jednak słowa, które zamieścił w swojej autobiografii, czyta się nie tylko z wielkim zainteresowaniem, ale też przyjemnością. Jego wielka ambicja czekała wiele lat, zanim mogła znaleźć ujście w muzyce, którą wreszcie uważał za swoją. Doprowadziło to go do bycia gwiazdą rocka, która teraz dzieli się swoją drogą.

Boże Narodzenie, Gwiazdka, Wigilia – już od samego brzmienia tych słów spływa na nas ukojenie. Chcemy, by tych parę dni w roku było naprawdę cudownych. Potrzebujemy tego, niezależnie od naszych przekonań religijnych. Biały stół, opłatek, prezenty – także pisarze chętnie sięgają po te motywy dodając do znanych symboli swoją wyobraźnię, by świąteczne dni stały się jeszcze piękniejsze.

Cofnijmy się w wiek XVI - do Francji pod rządami Walezjuszów, gdzie na placu de la Greve ciężko pracuje kat i lecą głowy nieposłusznych poddanych. Zabici w noc Świętego Bartłomieja hugenoci zalegają paryskie ulice. Katolicy świętują. Protestanci zamierają w strachu. Ale Walezjusze nie mają synów, najbliższy pretendent do tronu to szwagier - tylko że to hugenot i Bourbon... W takich czasach rodzi się w dalekiej , nieco sennej i prowincjonalnej Gujennie Michał de Montaigne, który stanie się najwybitniejszym umysłem epoki. W wieży perigordzkiego zamku wbrew ówczesnym opowie się za człowiekiem, za jego prawem do szczęścia, a stanie naprzeciw zabobonom, ksenofobii, rasizmowi, podda krytyce religijny fanatyzm wojen religijnych i opowie, jak kształcić dzieci... A historię jego opisze nam Józef Hen - w wysublimowanej i poruszającej biografii, pełnej zachwycających myśli i zdań tego renesansowego racjonalisty...

Wiele czynności może mieć wpływ na przyrodę i nie brakuje w tym wszystkim zaskakujących powiązań! Właśnie to ukazuje ta książka dla dzieci, która w ciekawy sposób przedstawia wiele intrygujących zjawisk. Warto się o tym przekonać podczas czytania "Dlaczego orangutany nie lubią pasty do zębów?". Codziennie człowiek robi różne rzeczy. Nie zdaje sobie też sprawy z tego, jak jego działalność odbija się na samej naturze. Często również to, co pozornie wydaje się nie mieć żadnego związku ze sobą, łączy się bardziej, niż można by przypuszczać. Czy rowerzysta jeżdżący po Warszawie może ocalić niedźwiedzie polarne? W jaki sposób filmik z Internetu podróżuje po dnie morskim? Czy złota rybka czułaby się lepiej w rzece? Jaki kawałek świata znajdzie się w konsoli do gier? Dlaczego według pomidorów jest lepiej, kiedy nie spuszczamy wody w toalecie? No i co sprawia, że orangutany tak bardzo nie lubią pasty do zębów? Więcej odpowiedzi na podobne pytania znaleźć można w tej fascynującej książce! Początkowo mogą one wydawać się zwariowane, lecz w trakcie czytania dojdzie się do wniosku, że tak naprawdę mają sens. Jest to z pewnością pouczająca i ciekawa pozycja zarówno dla dzieci, jak i dla dorosłych. Dzięki niej można uświadomić sobie, jak małe i codzienne czynności wpływają na przyrodę blisko nas, a nawet po drugiej stronie kuli ziemskiej. Zawartość podana jest bez zbędnego moralizatorstwa i pesymizmu, za to sprawia mnóstwo radości.