Ćwicz każdego dnia. 32 sposoby na kształtowanie nawyku trenowania

Brutalna zbrodnia i bezpośredni świadek tej tragedii - Emily, sześcioletnia i milcząca na ten temat córka ofiary. Czy detektyw Luca Jericho zdoła wydobyć z dziewczynki jakiekolwiek informacje, które pomogą namierzyć sprawcę? I co stało się tamtego wieczoru w na pozór zwykłym domu na przedmieściach? Fabuła powieści "Wdowa" autorstwa CJ Lyons skupia się na historii rodziny Leah Wright, która po latach wraca do Pensylwanii, aby wraz z mężem i z córką zwolnić i odnaleźć tak bardzo im wszystkim potrzebny spokój. Gdy pewnego zimowego wieczoru kobieta wraca ze zmiany ze szpitala, gdzie pracuje jako lekarz, już z oddali słyszy dźwięk syren i przeczuwa, że wydarzyło się coś złego. W domu odnajduje swoje dziecko, całkowicie przerażone i ukryte pod łóżkiem, oraz krew męża rozlewającą się po całej podłodze. Wezwany na miejsce detektyw Luca Jericho, widząc, do czego doszło w domu Wrightów, ma dziwne skojarzenia z niewyjaśnioną śmiercią jego narzeczonej. Zaintrygowany, a jednocześnie przerażony mężczyzna postanawia za wszelką cenę odkryć prawdę. Kluczem do sukcesu będzie jednak dotarcie do umysłu małej Emily, bo tylko ona wie, co tak naprawdę zaszło tamtego dnia. A morderca może cały czas znajdować się w pobliżu. Kto wie, może tylko czeka, aby zaatakować ponownie? CJ Lyons - amerykańska pisarka, z wykształcenia lekarz pediatra. Autorka kilkudziesięciu powieści kryminalnych i thrillerów psychologicznych. "Wdowa" to pierwsza jej książka przetłumaczona na język polski.

Czy masz odwagę, by być sobą? Tak nie wypada, a tak trzeba. Bo tak się przyjęło. Tak należy. Musisz iść w tę stronę, tam czekają pieniądze, a w tamtym kierunku nie idź ... owszem, tam może czekać nagroda, ale najpewniej spotka Cię porażka. Każda kobieta powinna być matką, a każdy mężczyzna musi spłodzić syna i posadzić drzewo. I tak dalej. I tym podobne. Bla, bla, bla. Frazesy, wyświechtane mądrości i kontrola społeczna. A gdzie w tym wszystkim autentyczność? Gdzie odwaga do tego, by zapytać samego lub samą siebie: kim jestem? Jakie mam zdolności, możliwości, marzenia? Kim chcę się stać? Jakim człowiekiem pragnę być? Gdzie szansa na prawdziwą samorealizację? Nic się nie martw! Twoja odwaga gdzieś tam jest, uśpiona, przyczajona. Czeka, aż zdecydujesz się ją obudzić i stanąć oko w oko z własnymi strachami. Które ... pamiętaj! ... oczy mają co prawda wielkie, ale... wiesz co? Potraktowane zgodnie ze wskazówkami, jakie znajdziesz w książce Katarzyny Czyż, mogą Ci naskoczyć. W porównaniu z Tobą bowiem strachy są takie malutkie. O!

"Hatakumba w rysunkach" to zabawne i dające do myślenia spojrzenie na współczesną Polskę. Nie tylko słowa mogą wpływać na odbiorcę, lecz również odpowiednio użyte rysunki. Czy obraz lub rysunek może mieć taką samą siłę jak słowo? Jak odnaleźć się w dzisiejszym świecie i zrozumieć poczynania i decyzje polityczne? Henryk Sawka wykorzystując swoją wiedzę, obeznanie oraz ogromne poczucie humoru postarał się o to, aby zobrazować wszystko jak najdokładniej. "Hatakumba" to zbiór rysunków przedstawiających życie w Polsce w ostatnich miesiącach. Żyjemy w czasach kiedy zamiast mówić, coraz częściej wolimy przedstawiać swoje poglądy za pomocą ilustracji bądź memów. Henryk Sawka postanowił wykorzystać ten sposób wypowiedzi w swojej książce. Ukazuje ona życie, jakie otacza nas na co dzień i tematy, które dotyczą większości Polaków. Być może niejednego zmusi do zadumy, przemyśleń i swoją wieloznacznością wskaże paradoks lub sytuacje, które stają się bardzo wymowne. "Hatakumba w rysunkach" nie raz zaskakuje i sprawia, że odnajdujemy sens w bezsensie lub dostrzegamy absurd tam, gdzie z początku zupełnie go nie widzieliśmy. Nieważne jest nasze wykształcenie, płeć czy zawód. Ilustracje doskonale trafiają do każdego i dają szansę na uporządkowanie niektórych spraw i zastanowienie się wraz z autorem nad tym wszystkim, co dzieje się dookoła. Nie do wszystkiego musimy podchodzić z ogromną powagą, ponieważ samo życie staje się często niepoważne i wprawiające w śmiech. Henryk Sawka wie o tym doskonale i wykorzystując swoje ogromne poczucie humoru stara się sprawić, aby i na naszych twarzach oprócz zadumy i zastanowienia zagościł szeroki uśmiech. Henryk Sawka jest polskim rysownikiem i satyrykiem. Do tej pory wydał już, między innymi: "Boże, toś Polskę?!", "Wprost od Sawki", "Sawka większy niż życie", "The best of Sawka", "Sceny z życia małżeńskiego". Autor pisze również skecze i parodie różnych utworów literackich.

Z poradnika krok po kroku dowiesz się: jak wpaść na nowy pomysł, jak go dobrze opisać za pomocą dostępnych technik wizualnych, jak nim rozplanować pracę, jak go rozwinąć i dalej nad nim pracować, jak wprowadzić go w życie. Książka powstała na bazie doświadczeń międzynarodowych konsultantów, naukowców, studentów MBA i menedżerów. W każdej z pięciu kluczowych części poświęconych kreowaniu pomysłów, przedstawiono diagramy w formie

Wszyscy przez to przechodzimy – zapętleni w ciągłych wątpliwościach „co, jeśli?”. Niezdolni do podjęcia decyzji, sparaliżowani przez strach, że dokonamy złego wyboru. Nikt nie chce żyć, bez przerwy się zamartwiając i nie mogąc zdecydować na konkretne działanie w obawie przed konsekwencjami. Jednak wydaje się, że trudno tego uniknąć, że taka jest nasza natura i nie można tego zmienić. Ale czy na pewno? Anne Bogel

Pomimo rozwoju technologicznego i komunikatorów, dzięki którym możemy porozumiewać się z osobami z drugiego końca świata, jesteśmy samotni. Proste, powierzchowne komunikaty wyparły normalną rozmowę. "W ogóle mnie nie słuchasz! Czyli co nam umyka i dlaczego to takie ważne" autorstwa Kate Murphy to publikacja, w której pisarka dowodzi, że znajdujemy się w kryzysie komunikacyjnym doprowadzającym do pandemii samotności. Kate Murphy dokładnie zgłębia naukowe aspekty procesu słuchania. Skupia się na stronie psychologicznej, fizjologicznej oraz społecznej. Obecnie zewsząd słyszymy, by wyróżniać się z tłumu. Uczymy się, jakich słów używać, by inny byli zagłuszani. W efekcie prowadzi to do powstawania szumu, z którego ciężko wyłowić istotne informacje. Autorka za cel stawia sobie znalezienie przyczyny zatracenia umiejętności słuchania. Jej poszukiwania poparte są licznymi badaniami i wywiadami, między innymi z radiowcem, sprzedawcą mebli oraz księdzem spowiednikiem, którzy zawodowo zajmują się słuchaniem innych. Udowadnia, jak olbrzymie znaczenie ma poświęcenie komuś swojego czasu i uwagi. Kryzys komunikacyjny doprowadza do samotności oraz izolacji społecznej, która stwarza doskonałe warunki do rozwoju uzależnień i depresji.

Często powtarza się, że nikt z nas tak naprawdę nie zna samego siebie. O tym, jak zareagujemy w trudnych sytuacjach, przekonujemy się dopiero wtedy, gdy się w nich znajdujemy. Z książki "O jedno cię proszę", którą napisała Laura Dave, dowiesz się, jak trudne może to być wyzwanie! Nic nie zapowiadało nagłego zniknięcia Owena. Jego żona, Hannah, z przerażeniem odkrywa pozostawioną przez niego torbę ze sporą ilością gotówki oraz wiadomość, w której mężczyzna prosi ją o to, by zaopiekowała się jego nastoletnią córką z poprzedniego małżeństwa. Kobiety nie darzą się sympatią, jednak łączy je wspólny cel, którym jest odnalezienie Owena. Nie pomaga im fakt, że znalazł się na celowniku FBI, ale wykazują się imponującą odwagą i uporem. Wkrótce trafiają na informacje z przeszłości, które raz na zawsze odmienią ich życie. Co grozi mężczyźnie i czy uda im się sprowadzić go do domu?

W latach 1976–1983 wojskowa junta zamordowała w Argentynie około trzydziestu tysięcy osób. Młodzi ludzie, zaangażowani w opór wobec dyktatury czy po prostu z racji swych poglądów dla niej niewygodni, ginęli bez śladu – zrzucano ich z samolotów do rzeki, porywano z ulicy i wywożono samochodami bez numerów rejestracyjnych w nieznane miejsca kaźni. Narodzone w więzieniach dzieci zabierano matkom i oddawano do adopcji ich oprawcom. Niewyobrażalne tortury, jakim poddawani są przeciwnicy dyktatury, oglądamy z perspektywy bezimiennego narratora, ceniącego sobie dyscyplinę, porządek i hierarchię młodego wojskowego, któremu – podobnie jak jego towarzyszom w zbrodni – łatwo przychodzi uprzedmiotowienie katowanych wrogów. Łatwo im również przychodzi odcięcie się od masakry, jaką przeprowadzają na szeroką skalę, za pomocą formalnego, urzędniczego języka. Kohan wnikając w okrutną, perfidną, wyrachowaną część ludzkiej natury, zmusza nas do oglądania scen, na które wolelibyśmy nie patrzeć. Najokrutniejszej przemocy doświadczają w Dwa razy czerwiec kobiety, ale też one stawiają jej największy opór, podczas gdy większość społeczeństwa tkwi w letargu. Terror rządów junty Kohan zderza ze zbiorową gorączką wywołaną mistrzostwami świata w piłce nożnej, z oglądania meczów, czyniąc metaforę ucieczki od odpowiedzialności. Martin Kohan (ur. 1967) - jeden z najważniejszych współczesnych pisarzy argentyńskich, przewrotny kontynuator tradycji Jorge Luisa Borgesa i Ricarda Piglii, autor jedenastu powieści, trzech tomów opowiadań i wielu esejów, w których rozlicza się z historią Argentyny. W 2007 roku uhonorowany prestiżową Premio Herralde za powieść "Ciencias morales", w której - podobnie jak w książce "Dwa razy czerwiec" - zastanawia się, co sprawia, że społeczeństwo potrafi zaakceptować usankcjonowaną przez państwo przemoc, a nawet w niej uczestniczyć. "Tę książkę chciałoby się po przeczytaniu jak najszybciej zapomnieć albo zakrzyczeć. Ale Martin Kohan nie daje zapomnieć o "dwóch czerwcach" ani nie daje ich zakrzyczeć, bo jego bezlitosne studium społecznej uległości, studium oschłe do bólu, intrygujące każdym zdaniem i każdą padająca w powieści liczbą jest właśnie o zapomnieniu i krzyku. O kibicowskim krzyku społeczności rozkochanej w piłce nożnej, która swoim krzykiem zagłusza krzyki torturowanych ofiar. O katach, którzy wierzą, że wszystko pójdzie w zapomnienie. I o nas, czytelnikach, którzy stajemy się świadkami, ale chcemy o naszym świadectwie zapomnieć albo je zakrzyczeć. Carlos Marrodan Casas