Ćwicz każdego dnia. 32 sposoby na kształtowanie nawyku trenowania

"Najlepszy przyjaciel. Historia psio-ludzka" to książeczka pomaga lepiej zrozumieć najmłodszym czytelnikom świat czworonożnych istot i niezwykłych relacji, jakie zawiązują się między psem a człowiekiem. Psy towarzyszą nam na co dzień: mijamy je podczas ich spacerów z właścicielami, oglądamy je w filmach i serialach, a niektórzy z nas mieszkają z czworonogami i opiekują się nimi od wielu lat.Relacja, jaka tworzy się pomiędzy człowiekiem z psem, jest z pewnością niezwykła. To wielka przyjaźń i oddanie, masa wspomnień, śmiechu i miłości, ale także obowiązków i nierzadko zmartwień czy nerwów. Pies to nie zabawka, a kolejny członek rodziny. Właśnie tak staramy się przedstawić to dzieciom, które dopiero poznają świat i otaczające je zwierzątka. W książce zawarte zostały odpowiedzi na pytania, które często padają z ust dzieci. Do tego pojawia się trochę teorii i faktów na temat czworonożnych przyjaciół, ale także wiele ciekawostek, opis drogi ewolucji, przybliżenie ras i zawodów wykonywanych przez psy! "Najlepszy przyjaciel. Historia psio-ludzka" przedstawia piękną, wzruszającą historię o miłości człowieka do psa, a także odwrotnie - psa do człowieka. Tak skonstruowana książka pozwala dziecku w odpowiedni sposób poznać i zrozumieć świat czworonogów oraz nasze relacje z nimi. To wspaniałe edukacyjne przesłanie, które uczy i wzrusza. To, co dobrze znane i zrozumiałe, nie wydaje się już straszne lub obce.

Wszyscy przez to przechodzimy – zapętleni w ciągłych wątpliwościach „co, jeśli?”. Niezdolni do podjęcia decyzji, sparaliżowani przez strach, że dokonamy złego wyboru. Nikt nie chce żyć, bez przerwy się zamartwiając i nie mogąc zdecydować na konkretne działanie w obawie przed konsekwencjami. Jednak wydaje się, że trudno tego uniknąć, że taka jest nasza natura i nie można tego zmienić. Ale czy na pewno? Anne Bogel

25 marca 1942 roku prawie tysiąc młodych niezamężnych dziewcząt wsiadło do pociągu, który miał je zawieźć do obozu Auschwitz. Były to słowackie Żydówki – przekonane, że przez kilka najbliższych miesięcy będą pracować w fabryce. Założyły na siebie najlepsze ubrania i z radością machały na pożegnanie zebranym na peronie bliskim. W rzeczywistości były przedmiotem transakcji pomiędzy słowackim rządem a Niemcami i jechały do niewolniczej pracy. Zaledwie kilku spośród nich udało się przeżyć. Pierwszy kobiecy transport do Auschwitz był przez długie lata zapomniany. Nie było w nim osób związanych z ruchem oporu ani jeńców wojennych. Były tylko bezbronne młode kobiety, przyzwyczajone do dobrych manier i wygodnego życia, które nagle znalazły się w piekle, w którym je bito, rozbierano do naga, golono, trzymano na wielogodzinnych apelach na mrozie, poddawano drakońskim karom i zaganiano do ciężkiej pracy, często prowadzącej do śmierci. Ta książka przypomina niezwykłą historię pierwszych 999 kobiet, które trafiły do Auschwitz, ich cierpienie, heroizm i wolę przetrwania.

W życiu często musimy mierzyć się z rozmaitymi przeciwnościami losu. To zupełnie naturalne i choć wymaga od nas dużej siły ducha, zaangażowania i determinacji, potrafi zaowocować sukcesami, które zapewnią wyjątkową satysfakcję. Sięgnij po książkę "Pokonać chorobę", której autorem jest David Fajgenbaum, i przekonaj się, czy można wygrać walkę toczoną z przeciwnikiem, którego nie znamy. David odnosił liczne sukcesy na uczelni, gdzie studiował medycynę, a także spełniał się jako uzdolniony sportowiec. Imponował innym siłą fizyczną oraz potencjałem umysłu. Wydawać by się mogło, że jest niezniszczalny i takim mianem określali go również inni. Wszystko zmieniło się w chwili, gdy zaczęło doskwierać mu dziwne i chroniczne zmęczenie. Ku przerażeniu mężczyzny nie był to przejściowy problem, lecz objaw niezwykle rzadkiego schorzenia prowadzącego do śmierci, którego nikt nie potrafił zdiagnozować. David postanowił, że zajmie się tym sam i postawił sobie za cel odnalezienie skutecznego leku, by ocalić nie tylko siebie, ale i innych chorych.

"Hatakumba w rysunkach" to zabawne i dające do myślenia spojrzenie na współczesną Polskę. Nie tylko słowa mogą wpływać na odbiorcę, lecz również odpowiednio użyte rysunki. Czy obraz lub rysunek może mieć taką samą siłę jak słowo? Jak odnaleźć się w dzisiejszym świecie i zrozumieć poczynania i decyzje polityczne? Henryk Sawka wykorzystując swoją wiedzę, obeznanie oraz ogromne poczucie humoru postarał się o to, aby zobrazować wszystko jak najdokładniej. "Hatakumba" to zbiór rysunków przedstawiających życie w Polsce w ostatnich miesiącach. Żyjemy w czasach kiedy zamiast mówić, coraz częściej wolimy przedstawiać swoje poglądy za pomocą ilustracji bądź memów. Henryk Sawka postanowił wykorzystać ten sposób wypowiedzi w swojej książce. Ukazuje ona życie, jakie otacza nas na co dzień i tematy, które dotyczą większości Polaków. Być może niejednego zmusi do zadumy, przemyśleń i swoją wieloznacznością wskaże paradoks lub sytuacje, które stają się bardzo wymowne. "Hatakumba w rysunkach" nie raz zaskakuje i sprawia, że odnajdujemy sens w bezsensie lub dostrzegamy absurd tam, gdzie z początku zupełnie go nie widzieliśmy. Nieważne jest nasze wykształcenie, płeć czy zawód. Ilustracje doskonale trafiają do każdego i dają szansę na uporządkowanie niektórych spraw i zastanowienie się wraz z autorem nad tym wszystkim, co dzieje się dookoła. Nie do wszystkiego musimy podchodzić z ogromną powagą, ponieważ samo życie staje się często niepoważne i wprawiające w śmiech. Henryk Sawka wie o tym doskonale i wykorzystując swoje ogromne poczucie humoru stara się sprawić, aby i na naszych twarzach oprócz zadumy i zastanowienia zagościł szeroki uśmiech. Henryk Sawka jest polskim rysownikiem i satyrykiem. Do tej pory wydał już, między innymi: "Boże, toś Polskę?!", "Wprost od Sawki", "Sawka większy niż życie", "The best of Sawka", "Sceny z życia małżeńskiego". Autor pisze również skecze i parodie różnych utworów literackich.

Zabawna historia miłosna, która wciągnie Cię od pierwszej strony. Czy bezwzględna rywalizacja w ogóle wchodzi w grę, gdy do głosu dochodzą uczucia? "Potyczki w raju" to powieść będąca lekką i przyjemną w odbiorze komedią romantyczną. Henley Evans jest kierowniczką działu marketingu, całkowicie poświęcającą się pracy. Raczej nie przewiduje chwili dla siebie, nie poświęca uwagi także rodzinie i nie rozgląda się za mężczyznami. W przekonaniu, że postępuje słusznie, utwierdza ją perspektywa błyskawicznego awansu. Niestety, tym samym stanowiskiem interesuje się też Graeme Crawford-Collins, kierownik działu social mediów, pracujący zdalnie. Henley nigdy nie spotkała się z nim twarzą w twarz, a jednak od dłuższego czasu prowadzi z nim wojnę poprzez wiadomości elektroniczne. Nie znosi go, jak podejrzewa, z wzajemnością. Traf chce, że Henley i Graeme mają się wybrać na wspólną delegację, co związane jest z najnowszym pomysłem bohaterki. Gdy kobieta poznaje swojego wroga osobiście, odkrywa, że jest zupełnie inny, niż podejrzewała. W dodatku okazuje się całkiem przystojny, czego w ogóle nie zakładała. Czy to możliwe, by pod jego wpływem zmieniła swoje nastawienie do życia i świata? A może niespodziewanie zatęskni za radością, na którą do tej pory nigdy nie miała czasu? Bo po co aż tak angażować się w pracę, jeśli nie ma się żadnego wyższego celu? I co, jeśli Henly nagle zacznie dostrzegać, jak bardzo przez to wszystko jest samotna? Autorką powieści "Potyczki w raju" jest Angie Hockman.

Przepięknie ilustrowana Amberkowa ogródkowo-przyrodnicza nowość dla miłośników Najpiękniejszego ogródka Borsuka. Sekret małego nasionka poza piękną formą i ciepłą, zabawną opowieścią niesie bogate treści edukacyjne. Kiedyś Dziadek powiedział Mamie, a potem Mama mi to powtórzyła: w nasionkach tkwi ogromna siła. Każde małe nasionko wielki sekret ma: każdej roślinie nowe życie da. Nasionka są niesamowite! Przekonasz się podczas wspólnej rodzinnej pracy w ogrodzie, do której zaprasza nas wesoła mała ogrodniczka. W tej radosnej przygodzie poznasz każdy etap zakładania i pielęgnowania ogródka: od wiosennego siania do jesiennych zbiorów. Spotkasz też cichych i hałaśliwych, bzyczących i brzęczących, przyjaznych i szkodliwych jego mieszkańców. Chcesz odkryć nieznany świat roślin i owadów? I zostać detektywem tropiącym i śledzącym nasionka? To ruszaj z małą ogrodniczką!

W latach 1976–1983 wojskowa junta zamordowała w Argentynie około trzydziestu tysięcy osób. Młodzi ludzie, zaangażowani w opór wobec dyktatury czy po prostu z racji swych poglądów dla niej niewygodni, ginęli bez śladu – zrzucano ich z samolotów do rzeki, porywano z ulicy i wywożono samochodami bez numerów rejestracyjnych w nieznane miejsca kaźni. Narodzone w więzieniach dzieci zabierano matkom i oddawano do adopcji ich oprawcom. Niewyobrażalne tortury, jakim poddawani są przeciwnicy dyktatury, oglądamy z perspektywy bezimiennego narratora, ceniącego sobie dyscyplinę, porządek i hierarchię młodego wojskowego, któremu – podobnie jak jego towarzyszom w zbrodni – łatwo przychodzi uprzedmiotowienie katowanych wrogów. Łatwo im również przychodzi odcięcie się od masakry, jaką przeprowadzają na szeroką skalę, za pomocą formalnego, urzędniczego języka. Kohan wnikając w okrutną, perfidną, wyrachowaną część ludzkiej natury, zmusza nas do oglądania scen, na które wolelibyśmy nie patrzeć. Najokrutniejszej przemocy doświadczają w Dwa razy czerwiec kobiety, ale też one stawiają jej największy opór, podczas gdy większość społeczeństwa tkwi w letargu. Terror rządów junty Kohan zderza ze zbiorową gorączką wywołaną mistrzostwami świata w piłce nożnej, z oglądania meczów, czyniąc metaforę ucieczki od odpowiedzialności. Martin Kohan (ur. 1967) - jeden z najważniejszych współczesnych pisarzy argentyńskich, przewrotny kontynuator tradycji Jorge Luisa Borgesa i Ricarda Piglii, autor jedenastu powieści, trzech tomów opowiadań i wielu esejów, w których rozlicza się z historią Argentyny. W 2007 roku uhonorowany prestiżową Premio Herralde za powieść "Ciencias morales", w której - podobnie jak w książce "Dwa razy czerwiec" - zastanawia się, co sprawia, że społeczeństwo potrafi zaakceptować usankcjonowaną przez państwo przemoc, a nawet w niej uczestniczyć. "Tę książkę chciałoby się po przeczytaniu jak najszybciej zapomnieć albo zakrzyczeć. Ale Martin Kohan nie daje zapomnieć o "dwóch czerwcach" ani nie daje ich zakrzyczeć, bo jego bezlitosne studium społecznej uległości, studium oschłe do bólu, intrygujące każdym zdaniem i każdą padająca w powieści liczbą jest właśnie o zapomnieniu i krzyku. O kibicowskim krzyku społeczności rozkochanej w piłce nożnej, która swoim krzykiem zagłusza krzyki torturowanych ofiar. O katach, którzy wierzą, że wszystko pójdzie w zapomnienie. I o nas, czytelnikach, którzy stajemy się świadkami, ale chcemy o naszym świadectwie zapomnieć albo je zakrzyczeć. Carlos Marrodan Casas