Alles in Ordnung? Listy do Lagerkommandanta

Zupełnie nowe wydanie wspomnień Jarosława Iwaszkiewicza, pozbawione zmian wprowadzonych przez cenzurę. Wspomnienia pisarza tworzą wyjątkowy ciąg zdarzeń, z którym powinien zapoznać się każdy fan twórczości artysty. W "Książce moich wspomnień" wybitny twórca zabiera nas w podróż do czasów swojego dzieciństwa. Młodość spędzona w okolicach Kresów ukształtowała młodego poetę, urodzonego w 1894 roku. W książce znajdziemy barwne opisy życia codziennego oraz towarzyskiego pisarza, rozgrywające się w środowisku ówczesnej zubożałej szlachty. Autor we wspomnieniach wraca do dramatycznego okresu lat wojny, który odcisnął się piętnem na całej jego twórczości. Powieść ukazuje również malownicze portrety wybitnych twórców takich jak Julian Tuwim, Jan Lechoń czy Karol Szymanowski, którzy należeli do grona przyjaciół autora. Okres odzyskiwania niepodległości i niezwykłe wydarzenia temu towarzyszące, zostały okraszone fascynującymi anegdotami z życia artystycznego II Rzeczpospolitej. Książka prezentuje dystans pisarza do siebie oraz otaczającego go świata. Znajdziemy tutaj autoironiczne obserwacje ukazujące ambicje artysty oraz towarzyszące temu kulisy powstawania wielu utworów. Iwaszkiewicz jest mistrzem stylu i słowa, który w niezwykły sposób operuje językiem. Wspomnienia doskonale ukazują atmosferę okresu międzywojennego, stając się porywającą lekturą, która wciąga czytelników już od pierwszych stron.

Czy czarownice istnieją tylko w bajkach? Nina była o tym przekonana aż do chwili, gdy dowiedziała się od babci, że nie jest zwykłą nastolatką. Posiada bowiem moce, które potrafią zmusić ludzi do uległości. Już jako dorosła kobieta bardzo się pilnuje, żeby ich nie nadużywać i choć niekiedy wydaje się to bardzo kuszące, wciąż pamięta przestrogi babci, że jeśli nie zachowa umiaru, może nie zaznać w życiu prawdziwych przyjaźni i miłości. Od najmłodszych lat odwiedzają ją w snach Anioł i Mroczny. Jakież jest jej zaskoczenie, kiedy pewnego dnia spotyka tego pierwszego w autobusie… Czy sny się spełniają, a miłość można sobie wyśnić? A jeśli niedługo przyjdzie czas na Mrocznego…?

Leon XIII zostaje uwięziony przez masonerię w lochach Zamku Świętego Anioła. Pobożne rodziny zbierają datki na jego uwolnienie i planują akcje odbicia Jego Świątobliwości. Amadeusz jedzie do Rzymu poznać prawdę na własne oczy… Lochy Watykanu to powieść z wątkiem kryminalnym, ale przede wszystkim wspaniale ukazany satyryczny obraz europejskiego mieszczaństwa u schyłku XIX wieku. Z jednej strony religijność niepodlegająca żadnym wahaniom i pytaniom, z drugiej bunt, niezależność sądu, wolność myśli. Ukazując szaleństwo pewnych intelektualnych sądów, czy wręcz fanatyzmu, autor jednocześnie zmusza nas do zastanowienia się nad konsekwencjami całkowitej wolności, zaburzonym boskim porządkiem świata, wywołanym czynem bezinteresownym, sprzecznym z jakąkolwiek logiką. Lochy Watykanu to niewątpliwie najbardziej znana powieść André Gide’a, głównie za sprawą kontrowersji, jakie wywołała: oskarżano ją o herezję i niemoralność, a jej autora odsądzano od czci i wiary. A jednak 30 lat później autor otrzymał Nagrodę Nobla. Przeczytać trzeba koniecznie - książka należy do kanonu literatury, a na dodatek czyta się ją świetnie.

Chcesz się dowiedzieć więcej o tym, co działo się podczas ośmioletnich rządów PIS? Przyjrzeć się bliżej aferom i forsowanym przez partię Jarosława Kaczyńskiego zmianom, które przyczyniły się do tego, że w październiku 2023 roku Polacy poszli do urn tak tłumnie, że padł rekord frekwencji? Przyjrzyj się analizie sytuacji politycznej i poczynań władzy w reportażu Adama Sokołwskiego “Reżim. Doniesienia z putinowskiej Polski”. Sokołowski pokazuje czytelnikom, jak od 2015 roku Polska zaczęła stopniowo, ale zdecydowanie zmierzać w kierunku dyktatury. Jak blisko było, by pójść w ślady Węgier pod rządami Orbana lub Turcji Erdogana. Autor stara się unaocznić czytelnikom, jak myląca była partyjna narracja, w której zagrożeń dla suwerenności dopatrywano się w “lewackiej” Unii Europejskiej. Pisze o wojnie informacyjnej, destabilizacji i upolitycznieniu niezawisłego systemu sprawiedliwości i udowadnia, że takie działania były w interesie Rosji. W reportażu “Reżim. Doniesienia z putinowskiej Polski” Sokołowski pokazuje romansowanie PIS z dyktaturą, marzenia o państwie policyjnym i exitpolu. To wszystko było przykryte “troską o obywatela” w postaci programów+, dodatkowych emerytur i bonów turystycznych. Autor merytorycznie analizuje fakty, tropi absurdy i w ten sposób zmusza czytelnika do refleksji nad tym, komu właściwie te wszystkie destabilizujące działania były na rękę.

Rosja Putina to niezwykła książka autorstwa Anny Politkowskiej, znanej dziennikarki, która stała się symbolem odwagi i niezłomności w dążeniu do prawdy. W swojej pracy, Politkowska porusza niezwykle aktualne i dramatyczne tematy dotyczące współczesnej Rosji, oferując czytelnikom wnikliwy portret kraju w kryzysie. Wnikliwy portret Rosji Autorka doskonale przedstawia realia życia obywateli, ukazując zarówno ich zmagania, jak i nadzieje w obliczu despotycznego reżimu. Rosja Putina nie jest jedynie opisem wydarzeń politycznych, ale także głębokim spojrzeniem na ludzkie tragedie, które nabierają szczególnego znaczenia w kontekście obecnych wydarzeń. Politkowska w sposób bezkompromisowy potępia działania władzy, ukazując brutalność i korupcję, które przenikają wszystkie warstwy społeczne. Przejmujące świadectwo dziennikarki W książce można znaleźć szereg wstrząsających relacji, które rzucają światło na sytuację w kraju. Politkowska opisuje m.in. tragedie rodzin, które tracą swoich bliskich w wyniku wojny, a także opisuje trudności, z jakimi borykają się żołnierze, często pozbawieni podstawowych środków do życia. Dzięki jej odwadze i determinacji, czytelnicy mają szansę poznać prawdziwe oblicze Rosji, a także zrozumieć mechanizmy, które stoją za działaniami władz. Dlaczego warto sięgnąć po tę książkę? „Rosja Putina” to nie tylko ważny dokument historyczny, ale także lektura, która skłania do refleksji nad wartościami demokratycznymi i wolnością słowa. Politkowska, poprzez swoje pióro, staje się głosem tych, którzy zostali zepchnięci na margines społeczny. Jej prace są nie tylko świadectwem czasów, w których żyła, ale także lekcją dla współczesnego społeczeństwa, które powinno pamiętać o przeszłości, aby nie powtórzyć tych samych błędów. Nieprzypadkowo ta publikacja cieszy się uznaniem wśród krytyków oraz czytelników na całym świecie. Sięgając po tę książkę, zyskujesz nie tylko wgląd w trudne realia życia w Rosji, ale także obraz niezłomnej walki o prawdę i sprawiedliwość. To lektura, która na długo pozostanie w pamięci i skłoni do przemyśleń.

Książka "Lalki z getta" autorstwa Evy Weaver jest poruszającą serce wizją wojny z perspektywy dziecka i jego prześladowcy. Dzieło to stanowi wnikliwe studium ludzkiej odwagi, a także siły przebaczenia. Żydowski chłopiec o imieniu Mika wraz z początkiem wojny dziedziczy po dziadku płaszcz. Pozornie zwykły element garderoby skrywa w sobie cenny skarb. W jego licznych kieszeniach ukryta jest bogata kolekcja pacynek. Urocze lalki przynajmniej na chwilę pozwalają dziecku zapomnieć o okrutnych i brutalnych obrazach wojny. Niemiecki żołnierz odkrywa talent chłopca i zmusza go do podwójnego życia, które stanie się walką o przetrwanie i honor. Błyskotliwy Mika odnajduje jednak inne zastosowania lalkarskiego talentu i sekretnych kieszeni płaszcza. Eva Weaver ukazuje również drugie oblicze wojny, widzianej z perspektywy Maxa - niemieckiego żołnierza, który ostatecznie trafia do syberyjskiego gułagu. Jedna z pacynek staje się łącznikiem pomiędzy żydowskim chłopcem a hitlerowskim oprawcą. Przekazywana z pokolenia na pokolenie laleczka jest symbolem okrucieństwa i trudnego dziedzictwa wojny.

Historia II wojny światowej zawiera w sobie opowieści, których nigdy nie usłyszymy, jednak jest też kilka takich, o których możemy i powinniśmy się dowiedzieć. Jedną z nich jest ta, którą znajdziesz w książce "Kobiety pistolety. Maria Kowalska w rozmowie z Wiktorem Krajewskim". Opowiada ona o kobietach, które trafiły do obozu koncentracyjnego. Miały utracić tam wolę walki, ale nigdy do tego nie doszło. "Myszka", bo taki pseudonim miała Maria Kowalska, była sanitariuszką z pułku "Baszta". Już jako siedemnastolatka wstąpiła do konspiracji z myślą o pomocy rannym. Powstanie warszawskie samo w sobie było dla niej wielkim przeżyciem, ale najgorsze miało dopiero nadejść - wraz z kilkudziesięcioma innymi kobietami trafiła do jednego z największych obozów koncentracyjnych, czyli Stutthofu. Uczestniczki powstania były jedynymi Polkami, które miały status jeńców wojennych, a ich przybycie w mundurach i z opaskami powstańczymi sprawiło, że wielu więźniów obozu pokładało w nich nadzieję - inni czuli niechęć. Kobiety nie zatraciły woli, choć wiedziały, co na nie czeka. Sprzeciwiały się obozowym normom i przyszywaniu numerów, za to śpiewały okupacyjne pieśni. Jest to książka pokazująca, jak przyjaźń i solidarność dała szansę na przetrwanie piekła, którym były obozy. Autorami tej książki spisanej w formie rozmowy są Maria Kowalska we własnej osobie oraz Wiktor Krajewski. Jest to poruszająca opowieść, której szczegółowość sprawi, że poczujesz ból, ale też dumę bohaterek tego okresu.

Niepublikowana w Rosji biografia autora „Archipelagu Gułag”! Kim był Aleksander Sołżenicyn? Sumieniem narodu, symbolem walki z radzieckim totalitaryzmem… ale przede wszystkim człowiekiem z misją, który w swoich utworach pragnął ukazać prawdę na temat rewolucji 1917 r., powstania ZSRR i okrucieństw komunizmu. Jedni widzieli w nim proroka, inni - dysydenta mogącego zaszkodzić całemu narodowi. Kim jednak był naprawdę? Boris Sokołow, autor tej niesamowitej biografii, miał jeden cel: przedstawić nie plotki i opinie, ale rzeczywisty wkład Sołżenicyna w sferę literacką i społeczno-polityczną Rosji. Co znajdziecie w jego książce? Przed Wami, drodzy czytelnicy, przesłuchanie, uwięzienie i zesłanie. Próba samobójcza pierwszej żony pisarza. Nagroda Nobla, której nie można odebrać bez ryzyka wydalenia z kraju. Dramatyczna historia publikacji słynnych dzieł - "Oddziału chorych na raka" i "Archipelagu Gułag". Prześladowania, wyrzucenie z ojczyzny i pozbawienie obywatelstwa. I wreszcie wielki powrót, nagrody i "namaszczenie" ze strony Władimira Putina. "Prorok i dysydent" nie jest zwyczajną biografią. To intrygująca opowieść, która nie pomija żadnych niewygodnych faktów, a przy tym oddaje sprawiedliwość Sołżenicynowi jako demaskatorowi komunistycznego systemu zniewolenia i terroru. Boris Sokołow (ur. 1957) - rosyjski historyk, literaturoznawca i tłumacz. Autor setek artykułów naukowych i książek. Wśród jego dzieł znajdują się dobrze przyjęte prace o Bułhakowie, Jesieninie i Gogolu, w tym słynny leksykon twórczości pierwszego z nich. Publikowano go dotychczas w Estonii, Łotwie, Polsce, Japonii, Wielkiej Brytanii i na Litwie. Do września 2008 r. był kierownikiem Katedry Antropologii Społecznej na Rosyjskim Społecznym Uniwersytecie Państwowym - został zwolniony po skrytykowaniu w mediach ataku Władimira Putina na Gruzję. Obecnie jest niezależnym badaczem i publicystą. Jego teksty niezmiennie wywołują kontrowersje wśród Rosjan.