Pierwsze kroki. Jak staliśmy się ludźmi

Nowe wydanie fascynującej książki o Jarosławie Iwaszkiewiczu, napisanej przez jego prawnuczkę. Przejmująca opowieść, miejscami tragiczna, miejscami zabawna, pełna nieznanych anegdot, która obala kilka mitów. Ludwika Włodek poruszyła wątki dotąd przez biografów marginalizowane. Opowiedziała losy całej rodziny – aż do dzisiaj. Pokazała Iwaszkiewicza uwikłanego w sprawy żony, córek i wnuków. Rozdartego pomiędzy ukraińską przeszłością i warszawską codziennością. Zaangażowanego w sprawy publiczne i domowe. Myślącego o dalekich podróżach i tęskniącego do kochanków. Dotąd nikt z taką odwagą, a jednocześnie delikatnością nie opisał stosunków panujących na Stawisku, w domu, w którym Anna i Jarosław spędzili większość swojego długiego życia i w którym, jako mała dziewczynka, mieszkała także autorka. Rozmawiała z rodziną, a także z przyjaciółmi pisarza i jego bliskich. Czytała ich nieopublikowane listy, wspomnienia i pamiętniki. Tak powstała przejmująca opowieść: miejscami tragiczna, miejscami zabawna, pełna anegdot i obalająca wiele mitów. Na zdjęciu okładkowym są Anna i Jarosław w latach 30. na przylądku Skagen. Tam, na samym skrawku Półwyspu Jutlandzkiego, ścierają się dwa morza: Północne i Bałtyckie. Ich fale podchodzą do brzegu pod innym kątem, zderzają i rozbijają o siebie.

Wybitne osiągnięcie Knuda Rasmussena, dzięki któremu zyskał status bohatera narodowego. Piąta Ekspedycja Thule (1921–1924): najdłuższa i najważniejsza podróż, jaką Rasmussen oraz dwójka Inuitów odbyli psimi zaprzęgami. Przejechali dystans 18 000 km od Zatoki Hudsona, przez Przejście Północno-Zachodnie, Alaskę, aż po Czukotkę znajdującą się po zachodniej stronie Cieśniny Beringa. Podczas podróży Rasmussen odwiedzał wszystkie społeczności inuickie zamieszkujące wzdłuż północnych wybrzeży Ameryki oraz w głębi lądu, spisując ich mity i wierzenia oraz zbierając eksponaty etnograficzne dla Muzeum Narodowego w Kopenhadze. Dzięki świetnej znajomości języka, a także wiedzy o zwyczajach Inuitów z Grenlandii, zyskał zaufanie rozmówców, zwłaszcza szamanów – najbardziej szanowanych członków plemion. Wielka podróż psim zaprzęgiem – od prawie stu lat bestseller w Danii – to fascynująca opowieść o zachwycie innością kulturową i jej głębokim zrozumieniu. Arktyka Rasmussena to nie lodowa pustynia ziejąca pustką i śmiercią, ale przestrzeń kipiąca życiem, posiadająca własną historię i kulturę, którym należy się szacunek.

Jeśli lubisz czarny humor i powieści kryminalne, to koniecznie musisz sięgnąć po książkę "Złap mnie, jeśli umiesz". Co łączy tajemniczą śmierć kustosza, nawiedzony dworek i uroczą świnkę o imieniu Dolores? Na Podlasiu znajduje się niewielka miejscowość, w której stoi opuszczony dworek. Przez wielu uważany jest za nawiedzony, a to przekonanie zostało wzmocnione przez tragedię, do której doszło w jego progach. To właśnie tam zostały znalezione zwłoki kustosza lokalnego muzeum. Co ON tam robił? Dlaczego znalazł się w opuszczonym dworku? Policja, szukając odpowiedzi, dochodzi do wniosku, że był ofiarą nieszczęśliwego wypadku. Innego zdania jest Róża Krull. Znana i ceniona autorka powieści kryminalnych na wieść o tajemniczej śmierci postanowiła zakręcić się w pobliżu miejsca tragedii. Przeczucie mówi jej, że to dopiero początek historii, która może stać się inspiracją dla powstania prawdziwego bestsellera. I niech ktoś w końcu złapie Dolores. Właściwie to czemu mała świnka beztrosko biega po terenie nawiedzonego dworku?

„Mam nadzieję, że każdy przeczyta tę książkę. Jest to rzecz, którą wszyscy powinniśmy zrozumieć”. –Erin Burnett, CNN „Doskonały przewodnik w podróży po czeluściach króliczej nory, jaką jest QAnon. Na końcu widać nawet tlące się światełko”. –Cullen Hoback, reżyser serialu dokumentalnego Q:Nadchodzi burza Jego przesłanie może się wydawać niedorzeczne, jednak dla dziesiątek tysięcy ludzi jest wyjaśnieniem wszystkiego. Czym jest QAnon, skąd się wziął? 5 października 2017 roku prezydent Trump w towarzystwie oficjeli wojskowych zebranych w sali bankietowej Białego Domu poczynił dwuznaczną uwagę. Stwierdził, że czuć w powietrzu „ciszę przed burzą”, po czym odmówił rozwinięcia swojej myśli. Krótko potem słowa prezydenta zaczął objaśniać tajemniczy, przedstawiający się jako Q Clearance Patriot i twierdzący, że jest członkiem wojskowych służb wywiadowczych, użytkownik owianego złą sławą forum dyskusyjnego 4chan. Nie minęło dużo czasu, a niestworzona historia Q osiągnęła poziom złowieszczych intryg.Czy którekolwiek z przewidywań Q się spełniły? Nie. Czy powstrzymało to ludzi przed propagowaniem spiskowej mitologii w coraz szerszych kręgach? Ani trochę. Dlaczego? Kim byli ci pochłonięci bez reszty słuchacze? Dlaczego QAnon przyciąga coraz więcej osób? Mike Rothschild, dziennikarz specjalizujący się w teoriach spiskowych, przez kilka lat gromadził historie takich ludzi. Po odbyciu licznych rozmów z wyznawcami QAnonu, apostatami i jego ofiarami, a także psychologami, socjologami i naukowcami, dysponuje wnikliwą wiedzą, która pozwala mu wyjaśnić fenomen ruchu i jego atrakcyjności dla swoich zwolenników. W swojej książce Q. Teoria spiskowa, która zmieniła świat przedstawia pełen obraz sytuacji: od teorii spiskowych, na których gruncie wyrósł QAnon, oraz podchwycenie jego przesłania przez Donalda Trumpa i skrajnie prawicowe media, przez rodzinne tragedie, gdy bliskie osoby uzależniają się od przybierającej na brutalności retoryki Q, po szturm na amerykański Kapitol. Jego żarliwy reportaż daje jasno do zrozumienia, że najwyższa pora dociec, czym tak naprawdę jest QAnon, ponieważ QAnon ze swoją bezlitośnie ciemną teorią wszystkiego nie powiedział jeszcze ostatniego słowa.

Genialne połączenie powieści kryminalnej i obyczajowej! W dniu swoich czterdziestych urodzin Dicte Svendsen, świeżo rozwiedziona dziennikarka, wraz z dwoma przyjaciółkami świętuje w jednej z kawiarni nad rzeką Århus. Spotkanie kończy się dramatycznie, kiedy dostrzegają w rzece ciało noworodka. Jak się tam znalazło? Gdzie jest jego matka? Kobiety postanawiają same poszukać wyjaśniania tej ponurej zbrodni. Od tego momentu już nic nie będzie takie samo. Okazuje się, że zwyczajne życie, na pozór