Tatarka

“Niewinni w Norymberdze” to literackie świadectwo z procesu największych zbrodniarzy Trzeciej Rzeszy, obok którego trudno jest przejść obojętnie. Wiemy o procesach, które ciągną się latami. Niektóre dotyczą bardzo lokalnych spraw; są jednak takie, które, choć trwały długi czas, nie przyniosły oczekiwanego rozwiązania i rezultatów. Mało tego, procesy norymberskie, o których mowa, dotyczyły setek, jeśli nie tysięcy ludzi, którzy pośrednio lub bezpośrednio przyczynili się do zagłady sporej części ludzkości. Głośne procesy norymberskie, choć miały miejsce ponad pół wieku temu, do dziś stanowią najbardziej niewypowiedziany wyraz bólu i cierpienia niewinnych oraz okrucieństwa wojny. Seweryna Szmaglewska jako jedyna Polka zeznawała w nich przed wymiarem sprawiedliwości. Pociągnięto wtedy do odpowiedzialności 185 osób, w tym lekarzy, prawników, ministrów, wojskowych oraz przemysłowców. I pomimo dwunastu procesów nadal nie znamy pełnej prawdy na temat okrutnych poczynań tych, którzy przyczynili się do systemowej zagłady. "Niewinni w Norymberdze" to niepozostawiająca złudzeń książka, przybliżająca tematykę głośnych procesów. Seweryna Szmaglewska, podobnie jak w innych pozycjach ("Dymy nad Birkenau", "Czarne stopy" czy "Zapowiada się piękny dzień") bez najmniejszych ogródek daje prawdziwe świadectwo o tym, że piekło na ziemi niestety istnieje...

W małym miasteczku tylko na pozór niewiele się dzieje. Malownicza kamienica z mansardą skrywa pod swym dachem niejedną tajemnicę. Nieprzewidziane okoliczności sprawiają, że Lena zostaje jej nową lokatorką. Poznaje swoich sąsiadów, nietuzinkowe postaci, które sprawiają, że życie dziewczyny staje się jeszcze barwniejsze niż dotychczas. Wśród jej nowych przyjaciół jest Francesca, ekscentryczna Włoszka po przejściach, która prowadzi mały sklepik z cudeńkami. Lena zaczyna korespondować z tajemniczym Borysem, właścicielem mieszkania na strychu, który skrywa bolesną tajemnicę. Dzięki świątecznej wymianie pyszności, mieszkańcy kamienicy lepiej poznają siebie i swoje sekrety. „Cuda i cudeńka” to pełna ciepła opowieść o odzyskanych nadziejach, potrzebie bliskości, sile kobiecej przyjaźni i codziennej dobroci. A wszystko to przyprawione odrobiną wiary w cuda.

25 marca 1942 roku prawie tysiąc młodych niezamężnych dziewcząt wsiadło do pociągu, który miał je zawieźć do obozu Auschwitz. Były to słowackie Żydówki – przekonane, że przez kilka najbliższych miesięcy będą pracować w fabryce. Założyły na siebie najlepsze ubrania i z radością machały na pożegnanie zebranym na peronie bliskim. W rzeczywistości były przedmiotem transakcji pomiędzy słowackim rządem a Niemcami i jechały do niewolniczej pracy. Zaledwie kilku spośród nich udało się przeżyć. Pierwszy kobiecy transport do Auschwitz był przez długie lata zapomniany. Nie było w nim osób związanych z ruchem oporu ani jeńców wojennych. Były tylko bezbronne młode kobiety, przyzwyczajone do dobrych manier i wygodnego życia, które nagle znalazły się w piekle, w którym je bito, rozbierano do naga, golono, trzymano na wielogodzinnych apelach na mrozie, poddawano drakońskim karom i zaganiano do ciężkiej pracy, często prowadzącej do śmierci. Ta książka przypomina niezwykłą historię pierwszych 999 kobiet, które trafiły do Auschwitz, ich cierpienie, heroizm i wolę przetrwania.

„Siedem” to intrygujący thriller, który wciąga czytelnika w mroczny świat rywalizujących pisarzy. Siedmioro autorów, zaproszonych na odległą wyspę, ma za zadanie stworzyć dzieło, które odmieni ich życie. Już pierwszej nocy dochodzi do tragicznego zdarzenia – jedna osoba ginie, a ich ambitny projekt zamienia się w walkę o przetrwanie. W miarę jak książka się rozwija, napięcie rośnie, a każdy z pisarzy staje się podejrzanym. Mroczna fabuła Wydarzenia na wyspie mają niepokojący przebieg. Kolejne ofiary giną w sposób, który zdaje się nawiązywać do morderstw z ich własnych powieści. W tej nieprzewidywalnej grze, granice między fikcją a rzeczywistością zaczynają się zacierać. Każdy z bohaterów skrywa tajemnice, które mogą prowadzić do ich zguby lub uratować ich życie. Czy uda się im odkryć prawdę, zanim zakończą swoją opowieść w tragiczny sposób? Niezapomniane postacie Bohaterowie są zróżnicowani, każdy z nich ma unikalny styl pisania oraz osobowość. Ich interakcje pełne są napięcia i emocji, co sprawia, że czytelnik z zapartym tchem śledzi rozwój wydarzeń. W miarę jak napięcie rośnie, zawirowania między zaufaniem a podejrzeniem stają się coraz bardziej intensywne. Kto jest przyjacielem, a kto wrogiem? Każda strona przynosi nowe pytania i zaskakujące odpowiedzi. Styl pisania i atmosfera „Siedem” wyróżnia się nie tylko intrygującą fabułą, ale także umiejętnością budowania atmosfery. Opisy wyspy, mrocznych korytarzy i nieprzyjemnych dźwięków sprawiają, że czytelnik czuje się jakby był częścią tej opowieści. Każdy element otoczenia wzmacnia napięcie i przyczynia się do niepokoju, który towarzyszy postaciom. Mroczny thriller pełen intryg i tajemnic. Wciągająca fabuła, która łączy fikcję z rzeczywistością. Różnorodne postacie, z którymi łatwo się utożsamiać. Intensywna atmosfera, która trzyma w napięciu do ostatniej strony. Niech ta opowieść stanie się twoim przewodnikiem w mrocznym świecie, gdzie każdy może być zarówno sprawcą, jak i ofiarą. Jeżeli cenisz sobie dobrze skonstruowane thrillery, które angażują na wielu poziomach, ta książka na pewno przypadnie Ci do gustu. Zatop się w „Siedem” i przekonaj się, jak cienka jest granica między fikcją a rzeczywistością.

Show biznes, zbrodnia i śnieg skrzypiący pod butami Podczas przyjęcia, na którym świętowano sukces reality show „Nowe życie”, został zamordowany reżyser programu. Wszystko wskazuje na to, że zabójcą jest ktoś z uczestników imprezy. Do rozwiązania sprawy przydzielona zostaje Agata Górska, która mimo problemów ze zdrowiem robi wszystko, żeby spełnić oczekiwanie przełożonego – sprawca ma być ujęty przed świętami! Tymczasem Sławek Tomczyk wyjeżdża na szkolenie do Budapesztu. Jednak gdy dowiaduje się o uprowadzeniu swojej siostry, błyskawicznie wraca do Polski. Rozpoczyna się wyścig z czasem. Czy to możliwe, żeby zniknięcie Kingi i sprawa, nad którą pracuje Agata, były ze sobą powiązane?

Bestsellerowa autorka powieści obyczajowych Czasami, żeby ruszyć naprzód, najpierw trzeba zmierzyć się z cieniami przeszłości. Alexa spełnia się w pracy prokuratorki i przygotowuje się do procesu o wysoką stawkę, gdy nagle zaczyna dostawać listy z pogróżkami. Są zaadresowane do jej pięknej córki Savannah, którą Alexa samotnie wychowuje od czasu rozwodu. Alexa jest pewna, że za listami stoi seryjny morderca Luke Quentin - i że są one zbyt niebezpieczne, by je zignorować. Alexa musi dokonać trudnego wyboru i wysłać córkę do miejsca, do którego przysięgała sobie, że nigdy nie wróci i w którym jej małżeństwo zakończyło się złamanym sercem. Savannah stopniowo zbliża się do ojca, którego prawie nie zna i odnajduje prawdziwy dom w miejscu, z którego jedenaście lat temu uciekła jej matka. Gdy tajemnice zostaną ujawnione, a stare rany zagojone, matka i córka, po czasie spędzonym w dwóch różnych światach, ponownie się spotkają - wzmocnione wyzwaniami, którym musiały stawić czoła i zmienione przez sekrety, które odkryły. "Światła Południa" to przejmująca i pełna czułości opowieść o wewnętrznej sile, odwadze i przebaczeniu, które pozwala uzdrowić relacje w rozbitej przed laty rodzinie.

W latach 1976–1983 wojskowa junta zamordowała w Argentynie około trzydziestu tysięcy osób. Młodzi ludzie, zaangażowani w opór wobec dyktatury czy po prostu z racji swych poglądów dla niej niewygodni, ginęli bez śladu – zrzucano ich z samolotów do rzeki, porywano z ulicy i wywożono samochodami bez numerów rejestracyjnych w nieznane miejsca kaźni. Narodzone w więzieniach dzieci zabierano matkom i oddawano do adopcji ich oprawcom. Niewyobrażalne tortury, jakim poddawani są przeciwnicy dyktatury, oglądamy z perspektywy bezimiennego narratora, ceniącego sobie dyscyplinę, porządek i hierarchię młodego wojskowego, któremu – podobnie jak jego towarzyszom w zbrodni – łatwo przychodzi uprzedmiotowienie katowanych wrogów. Łatwo im również przychodzi odcięcie się od masakry, jaką przeprowadzają na szeroką skalę, za pomocą formalnego, urzędniczego języka. Kohan wnikając w okrutną, perfidną, wyrachowaną część ludzkiej natury, zmusza nas do oglądania scen, na które wolelibyśmy nie patrzeć. Najokrutniejszej przemocy doświadczają w Dwa razy czerwiec kobiety, ale też one stawiają jej największy opór, podczas gdy większość społeczeństwa tkwi w letargu. Terror rządów junty Kohan zderza ze zbiorową gorączką wywołaną mistrzostwami świata w piłce nożnej, z oglądania meczów, czyniąc metaforę ucieczki od odpowiedzialności. Martin Kohan (ur. 1967) - jeden z najważniejszych współczesnych pisarzy argentyńskich, przewrotny kontynuator tradycji Jorge Luisa Borgesa i Ricarda Piglii, autor jedenastu powieści, trzech tomów opowiadań i wielu esejów, w których rozlicza się z historią Argentyny. W 2007 roku uhonorowany prestiżową Premio Herralde za powieść "Ciencias morales", w której - podobnie jak w książce "Dwa razy czerwiec" - zastanawia się, co sprawia, że społeczeństwo potrafi zaakceptować usankcjonowaną przez państwo przemoc, a nawet w niej uczestniczyć. "Tę książkę chciałoby się po przeczytaniu jak najszybciej zapomnieć albo zakrzyczeć. Ale Martin Kohan nie daje zapomnieć o "dwóch czerwcach" ani nie daje ich zakrzyczeć, bo jego bezlitosne studium społecznej uległości, studium oschłe do bólu, intrygujące każdym zdaniem i każdą padająca w powieści liczbą jest właśnie o zapomnieniu i krzyku. O kibicowskim krzyku społeczności rozkochanej w piłce nożnej, która swoim krzykiem zagłusza krzyki torturowanych ofiar. O katach, którzy wierzą, że wszystko pójdzie w zapomnienie. I o nas, czytelnikach, którzy stajemy się świadkami, ale chcemy o naszym świadectwie zapomnieć albo je zakrzyczeć. Carlos Marrodan Casas

Jeśli zastanawiasz się, na czym polega życie i jaki jest jego sens, to "Pełnia szczęścia" udzieli wszelkich niezbędnych odpowiedzi. Będzie także przestrogą przed utratą właściwej drogi. Niektórzy ludzie nieustannie przyciągają do siebie pecha. Bywają to duże nieszczęścia, a czasem są to jedynie małe i nieistotne wydarzenia, które potrafią zirytować, jeśli zaczną się nawarstwiać. Madzia Kociołek jest zwyczajną dziewczyną. Nie rzuca się w oczy, nie osiąga wielkich sukcesów i nie wyróżnia się niczym specjalnym. Jedyną rzeczą, która ją wyraźnie charakteryzuje, jest właśnie pech - z tych niewielkich, ale budzących frustrację. Jedzenie spadające na ubranie, oczko w rajstopach, pomyłka fryzjera czy uciekający autobus to niechciane przygody, które spotykają ją każdego dnia. A to tylko nieliczne sytuacje z jej codziennego życia, którego powoli zaczyna mieć dość. Pewnego dnia Madzia postanawia, że coś musi się zmienić. Jest gotowa zrobić wszystko, aby zaznać pełni szczęścia i pozbyć się ciążącego nad nią fatum. Tylko gdzie zaczyna się granica wszystkiego i czy dobrze jest ją przekraczać?