Policjanci. W boju

Bez lukru, bez cenzury, bez kompromisów. Na pierwszej linii frontu w walce z COVID-19. Jedni nazywają ich bohaterami, inni wypraszają ze sklepów. Oto szczere i bardzo osobiste relacje pracowników służby zdrowia, zmuszonych się odnaleźć i wykonywać swoją pracę w przerażającej i pełnej sprzeczności rzeczywistości pandemicznej. Taka odpowiedzialność nie ciążyła na nich nigdy dotąd. Agnieszka Sztyler-Turovsky, finalistka konkursu „Grand Press” dla twórców reportaży, porozmawiała z lekarzami, pielęgn

Dwóch zdobywców Nagrody Pulitzera, opowiada historię Marie, nastolatki oskarżonej o fałszywe zeznania na temat gwałtu. Jedenastego sierpnia 2008 roku osiemnastoletnia Marie zgłosiła się na policję. Zamaskowany mężczyzna włamał się do jej mieszkania w pobliżu Seattle, w stanie Washington, i zgwałcił ją. W ciągu kolejnych dni przesłuchań, zarówno funkcjonariusze jak i bliscy Marie podchodzili do

"Dziecko Księżyca" to pełna wstrząsających obrazów próba dotarcia do korzeni zemsty. Piotr Kalwasik niczym z pozoru nie wyróżnia się na tle otoczenia. Jest zwyczajnym dzieciakiem, który letnie wakacje spędza na koloniach nad morzem. Idzie do dobrego liceum, później się żeni i zostaje pisarzem. Ale od czasu do czasu zdejmuje z twarzy maskę szarego człowieka, stając się mścicielem. Mściciel nie zna litości. Jest wcielonym okrucieństwem i gdy morduje, robi to tak, aby ofiara czuła, że umiera. Niech więc umiera trucicielka psów! Niech umiera złośliwa matematyczka! Niech krzyczy z bólu facet, który odbił mu dziewczynę! "Dziecko Księżyca" to opowieść, która mogła wydarzyć się naprawdę. Czy się wydarzyła? Ostatecznie tego autor nam nie zdradza, ale bez wątpienia chciałby, żebyśmy tak myśleli. A jeśli to stuprocentowa fikcja, odmalowana została z ogromnym realizmem. Sielski nastrój wakacyjnych kolonii, dekadencka atmosfera Warszawy schyłku PRL i początku lat 90., a w końcu wejście w rozbuchane, nowe tysiąclecie. Wszystko to tętni życiem, muzyką, zapachami i smakami tamtych lat. "Dziecko Księżyca" to prawdziwy wehikuł czasu i już przez to samo jedynie książkę tę warto przeczytać. No ale jest to przede wszystkim opowieść o zemście i mścicielu, którego każdy z nas nosi w sobie. Ilu ludzi weszło nam w drogę? Ilu zdołało nas skrzywdzić? Lub może nie nas, może kogoś innego? Ilu chcielibyśmy dla przykładu ukarać? Bohater powieści Piotra Ibrahima Kalwasa wprowadza te pragnienia w życie. Jest karzącą ręką tam, gdzie sprawiedliwość prawników i kodeksów nie zdołałaby sięgnąć. Morderstwa, których dokonuje, planowane są z ogromną pieczołowitością. Cały ten proces Kalwas opisuje nam z dbałością o najmniejsze nawet detale, niczym Forsyth w "Dniu Szakala". I to kolejny powód, by po tę książkę sięgnąć. Jest to również opowieść o dojrzewaniu, o kolejnych przeobrażeniach, jakie na przestrzeni dekad przechodzi człowiek. Łaknące przygód dziecko, drżący przed nauczycielem nastolatek, mężczyzna wchodzący w dorosłość, aż w końcu człowiek dojrzały... Kalwas zna wszystkie blaski i cienie tej nieustającej transformacji. A zatem mamy i powód trzeci.

Czy szalona miłość w czasach zarazy potrafi uratować to, co w życiu najcenniejsze? Znana z "Perskiej kobiecości" Joanna, po kolejnym nagłym wyjeździe z Bali, gdzie planowała wspólną przyszłość z Richardem, zmuszona jest do życia z nieustannie gnębiącym ją mężem. Nagły wybuch pandemii i związane z tym ograniczenia znacznie pogarszają jej sytuację. Ponadto długi brak kontaktu z Richardem powoduje, że ogarnia ją zwątpienie co do stałości jego uczuć. Czy wielka miłość okaże się tylko ułudą? Główne bohaterki perskiej sagi muszą stawiać czoło nowej rzeczywistości, a jedna z nich traci w pandemii najbliższą osobę. Jak sobie z tym poradzi? Joanna na jednym z sekretnych przyjęć poznaje czarującego mężczyznę, dużo młodszego od siebie. Ogarnięta zupełnie nowymi dla niej uczuciami i namiętnościami rzuca się w jego ramiona, aby przeżyć euforyczny romans. Laila Shukri w kolejnej pełnej namiętności i miłości powieści stawia przed czytelnikiem fundamentalne pytania dotyczące wartości i sensu życia. Laila Shukri - ukrywająca się pod pseudonimem pisarka jest znawczynią Bliskiego Wschodu, Polką mieszkającą w krajach arabskich i podróżującą po całym świecie. Obecnie przebywa w Zjednoczonych Emiratach Arabskich, ale już planuje kolejną podróż. Niezależnie od tego, czy zatrzyma się na dłużej w pustynnej oazie czy w ociekającym luksusem hotelu, udaje jej się dotrzeć do najgłębszych sekretów świata arabskiego. Po całym dniu uwielbia zasiąść na tarasie i napić się campari. Debiutowała w 2014 roku, od tego czasu każda z jej książek podbija listy bestsellerów

Największy kryzys uchodźczy od czasów II wojny światowej Ulet – piętnastoletni Somalijczyk dostał się wreszcie na łódź z innymi uchodźcami. Był sam – bez rodziny i przyjaciół. Podróżujący z nim Somalijczycy wiedzieli, że w Libii był więziony, torturowany i głodzony. To nieprawdopodobne, że udało mu się dotrzeć do Europy. Gdy łódź zbliżała się do wybrzeży Włoch, Ulet obserwował ruch fal i majaczącą na horyzoncie ziemię. Wtedy stracił przytomność. Mimo półgodzinnej reanimacji nie udało się go uratować – zmarł na obrzęk płuc. Gdyby zmarł w Libii, nikt by o tym nie usłyszał. W 2015 roku państwa członkowskie Unii Europejskie otrzymały ponad dwukrotnie więcej wniosków o azyl, niż rok wcześniej. Najwięcej imigrantów przybywało z Syrii, Afganistanu i Iraku – krajów pogrążonych w wieloletnim kryzysie. Konwencja Genewska mówi, że uchodźcami są osoby zmuszone opuścić kraj pochodzenia. Definicja ta nie obejmuje osób stanowiących wśród uchodźców większość: tych, którzy nie mogą korzystać z ochrony międzynarodowej, którzy utknęli w Jemenie, Sudanie Południowym, Demokratycznej Republice Konga. To uchodźcy zapomniani, ponieważ nie są oni uchodźcami. Są przesiedleńcami wewnętrznymi. W tym poruszającym reportażu, Agus Morales przygląda się im wszystkim. Podąża z imigrantami, którzy przekraczają granicę meksykańsko-amerykańską, żyje w obozach w Jordanii, pływa z uciekinierami barką po Morzu Śródziemnym. Próbuje ich zrozumieć, powiedzieć kim są, skąd przychodzą i dlaczego. I odkrywa to, co jest najbardziej przerażające – że to ludzie tacy jak ty, o tym samym wyglądzie, marzeniach i uczuciach. Każdy z nas mógłby zostać uchodźcą.

Louisa „Lu” Brant, nowa prokuratorka okręgowa, ma ogromne ambicje. Kiedy dostaje kontrowersyjną sprawę, w którą zamieszany jest cierpiący na zaburzenia psychiczne włóczęga, pragnie uniknąć pułapek, jakie na nią czyhają i zapewnić sobie polityczny sukces. Jednak w trakcie przygotowań do procesu, natrafia na wątki dotyczące własnej rodziny: oskarżonym jest dawny znajomy jej brata, AJ. Kiedy Lu miała dziesięć lat, AJ ocalił przyjaciela kosztem życia innego człowieka. Ława przysięgłych oczyściła wte

Nawiązywanie bliskich relacji z innymi ludźmi bywa ekscytujące i ryzykowne zarazem. Igranie z uczuciami i emocjami może obrócić się przeciwko nam w najmniej spodziewanym momencie. Sięgnij po książkę "Sam w dolinie", którą napisała Hanna Greń, i sprawdź, czy miłość od szaleńczej nienawiści rzeczywiście dzieli tylko krok! Szymon Kliś nie mógł narzekać na brak powodzenia u przedstawicielek płci pięknej. Skwapliwie to wykorzystywał, wdając się w kolejne, mniej lub bardziej trwałe romanse i wzbudzając tym samym zainteresowanie otoczenia. Plotki przybierają na sile, gdy mężczyzna zostaje znaleziony martwy, a wkrótce potem wychodzi na jaw, że podano mu truciznę. Okoliczni mieszkańcy są przekonani, że zamordowała go jedna z byłych kochanek, a policja zdaje się podzielać ich przypuszczenia. W toku śledztwa pojawiają się pierwsi podejrzani, jednak sprawy nieoczekiwanie się komplikują, gdy miastem wstrząsa następna zbrodnia. Kto tak naprawdę jest winny?