Zygzakiem przez wojnę

Koreański bestseller! „Starsza pani z nożem” to osobliwa i intrygująca powieść o oczekiwaniach wobec seniorów i pewnej kobiecie, która nie zamierzała ich spełniać. Rógszpona to sześćdziesięciopięcioletnia kobieta, od ponad czterdziestu lat będąca bezwzględną płatną zabójczynią. Wykonując swoje obowiązki, posługuje się bogatym zestawem noży ukrytych w płaszczu, a jej umiejętności polegają na skutecznym likwidowaniu każdego „obiektu” szybkim i niezauważalnym dźgnięciem. W trakcie owocnej kariery z jej rąk zginęło wielu zdrajców, niewiernych małżonków czy wrogów wielkich korporacji. Fach kobiety wymaga od niej skuteczności i wysokiej sprawności fizycznej, jednak bohaterka „Starszej pani z nożem” zaczyna odczuwać przywary swojego wieku. Tym bardziej że u kresu kariery popełnia błąd. Kontuzja bohaterki „Starszej pani z nożem” prowadzi ją do nieoczekiwanie bliskiego kontaktu z lekarzem i jego rodziną. Rógszpona zdaje sobie sprawę z tego, że emocje są dla zabójcy niebezpieczne. Wie także, że ten ostatni rozdział w karierze może również oznaczać jej własny krwawy koniec. Seniorka jednak nie zamierza się poddawać i stara się odzyskać zaufanie Agencji, dla której tak długo pracowała. Powieść „Starsza pani z nożem” szybko stała się sensacją w Korei Południowej. Jest też pierwszą książką Gu Byeong-mo przetłumaczoną na język angielski. W Polsce ukazała się uwielbiana przez czytelników „Piekarnia czarodzieja” tej autorki.

Naomi musi odnaleźć pewną dziewczynkę, zanim ślady po niej na zawsze znikną... Jeśli lubisz historię o odważnych kobietach i tajemniczych śledztwach, "Poszukiwaczka dzieci" będzie dla Ciebie idealną propozycją! Kilka lat temu Madison zniknęła... Zaginęła podczas rodzinnej wycieczki i wydaje się, że porywacz zrobił wszystko, by nigdy nie została odnaleziona. Jedynie rodzina dziewczynki nadal wierzy w to, że Madison nadal żyje. Miejscowa policja nie chce się już dalej angażować w tę sprawę, co zmusza rodziców do poproszenia o pomoc pewną prywatną detektyw. Naomi Cottle bez wahania zgadza się podjąć poszukiwania Madison. Od początku śledztwo jest trudne - nie ma jakichkolwiek tropów czy wskazówek, które mogłyby doprowadzić do odkrycia tożsamości porywacza. Niewykluczone też, że kilka lat temu zdarzyła się jakaś tragedia, o której nadal nikt nie chce mówić. Dla Naomi sprawa jest niezwykle ważna - kobieta sama w dzieciństwie zaginęła i nadal pamięta, co wtedy czuła. Teraz zrobi wszystko, by prawda o małej Madison wyszła na jaw. Czy jest możliwe, aby sprawę Madison łączyło coś z brutalnymi zdarzeniami z młodości Naomi? Kobieta musi odkryć, co stało się z dziewczynką, zanim demony przeszłości ponownie ją zniszczą.

Ukraiński gambit należy do gatunku political fiction. Jest to thriller polityczny doskonale osadzony w realiach ukraińskich, które autor zna z autopsji. Akcja powieści obejmuje okres między listopadem 2013 r. a lutym 2014 r. i w znacznej części rozgrywa się na kijowskim Majdanie Niezależności. Zręcznie poprowadzona intryga ujawnia kulisy gry, której stawką jest europejska

"Stracone miliony" to piękna, niezwykle intymna historia dwóch braci o różnych charakterach, a zarazem znakomite studium pełnej niepokojów Ameryki z początków XX wieku. Stany Zjednoczone blisko 100 lat temu - kraj strajków oraz walki o równouprawnienie i wolność wypowiedzi. Bracia Dolan - Gig oraz Rye - wiodą tułacze życie. Obaj chwytają się dorywczych prac, żyją z dnia na dzień, zwykle śpiąc pod gołym niebem. Wieczna wędrówka prowadzi ich do miasta Spokane, gdzie dochodzi do licznych incydentów służb porządkowych ze związkami zawodowymi. Buntowniczy charakter Giga oraz jego idealistyczna, romantyczna natura skłania go do zaangażowania się w lokalne działania. Bierze udział w nielegalnych spotkaniach związkowców, czym przykuwa uwagę policji. Nastoletni Rye, młodszy z braci Dolanów, jest przeciwieństwem Giga. Nie są mu bliskie wzniosłe idee, nie interesują go też ruchy społeczne. Do szczęścia niewiele mu potrzeba, wystarczy, że ma gdzie spać i co zjeść. Powieść "Stracone miliony" przedstawia fikcyjną historię na tle autentycznych wydarzeń, jakie miały miejsce w Spokane. To znakomite źródło wiedzy o Ameryce XX wieku. W powieści znalazło się miejsce dla autentycznych środowisk (ruch Robotników Przemysłowych Świata) oraz postaci (Elizabeth Gurley Flynn).

Dwie jedenastolatki, Alice i Roonie, po tym, jak za niegrzeczne zachowanie zostały wyproszone z urodzin koleżanki, skręcają w inną niż zwykle uliczkę. Przed jednym z domów widzą pozostawiony samotnie wózek z dzieckiem. Małe niewinne dziewczynki sądzą, że postąpiły słusznie, uratowały to dziecko – skoro ktoś je zostawił bez opieki, znaczy, że go nie chce. Prawda? Gdy kilka dni później

„Stoi na stacji lokomotywa, Ciężka, ogromna i pot z niej spływa…” Chyba wszyscy znamy ten wiersz. A co wiemy o jego autorze? Poznajcie Juliana Tuwima – chłopca, który uwielbiał jaszczurki i eksperymenty, ale najbardziej kochał słowa. I tak jak dzieci często budują najdziwniejsze maszyny ze śrubek, sprężynek lub klocków, tak Julek bawił się wyrazami, tworząc z nich niecodzienne konstrukcje. A że czasami niedorzeczne i może trochę… bzdurne? W tym tkwi największa radość! Michał Rusinek w pełnej humoru historii o małym Julku i dorosłym Julianie – Panu Słowiku – pokazuje, że warto robić to, co się kocha. Bo przecież z takiego „bzdurzenia”, jak poeta nazywał pisanie wierszy, mogą powstać piękne rzeczy.

Pewnego dnia mężczyźni zmienią się w słowiki. Będziemy jeszcze miały nasz kraj kobiet. Tetka, Kazia i Lubosza. Trzy dziewczynki, które widziały, jak świat urządzony przez mężczyzn obchodzi się z kruchymi, niepokornymi, odmiennymi – i poprzysięgły sobie, że nie będą takie jak ich matki. Gdy dorastają, biorą więc los we własne ręce. Tymi rękami – kapłanki, zielarki i wieszczki – budują nowy kraj w odosobnionej, zielonej dolinie, z dala od wojen i spraw wielkiego świata. Wkrótce okaże się jednak, że aby budować, trzeba czasem coś poświęcić. Że trzeba iść na ustępstwa. Że można stracić coś, czego nigdy nie chciało się tracić. Prawdziwy raj zawsze ma w sobie coś gorzkiego, okupionego wysiłkiem, przemijającego. Oto opowieść, która zapewnia wytchnienie i schronienie, lecz nie udaje, że możliwe jest na dobre odgrodzić się od świata. Daje za to nadzieję, że świat ten można zmieniać, budując w nim wymarzony dom. Wbrew wszystkiemu.

Jakie tajemnice skrywa słynny obraz Hansa Memlinga? Książka "Sąd Ostateczny" autorstwa Mirosława M. Bujko w nieoczywisty sposób przedstawia historię tego wielkiego arcydzieła. W hali gdańskiego dworca głównego pewnego dnia pojawia się wspaniały obraz wraz z kilkoma niewyróżniającymi się niczym osobami, które próbują zainteresować nim przechodniów. Płótno robi ogromne wrażenie, jednak jeszcze ciekawsza jest jego historia. Mirosław M. Bujko w swojej książce stara się odtworzyć losy słynnego "Sądu Ostatecznego" Memlinga. W tym celu wplata do powieści historycznej ekscytujący wątek kryminalno-sensacyjny i tworzy prawdziwą mieszankę wybuchową, która przypadnie do gustu nie tylko miłośnikom sztuki! Historię obrazu śledzimy wraz z księdzem Michałem i amerykańskim aktorem, Ianem, którzy wspólnie starają się rozwiązać zagadkę związaną z tajemniczym, niderlandzkim dziełem. Jak bardzo będą musieli się zagłębić w minione wieki, aby znaleźć odpowiedzi, których szukają? Mirosław M. Bujko to polski pisarz, publicysta i eseista, a także krytyk muzyczny i literacki. Jego debiutancka powieść - "Księga uczynków, czyli Małgorzata i Mistrz" - została wydana w 2003 roku. Jest również autorem napisanej wspólnie z Waldemarem Dziakiem książki "Pająk z góry Katsuragi" (2009) i trylogii, w skład której wchodzą: "Złoty pociąg" (2006), "Czerwony Byk" (2007) i "Wyspy Szerszenia" (2008). W 2021 roku ukazał się jego "Sąd Ostateczny".