Ptaki i wilki. Tajna gra, która odwróciła losy II wojny światowej

Hitlerjugend – młodzi, ufni, wierni… Narodowy socjalizm miał być dla nich rajem. Okazało się, że zstępują do piekła. Alfons Heck miał dziesięć lat, gdy wyruszył na norymberski Reichsparteitag - doroczny uroczysty wiec narodowych socjalistów przypominający ogromną mszę ku czci Führera. Jako członek Jungvolku, młodszej sekcji Hitlerjugend, wraz z tysiącami zafascynowanych młodych ludzi słuchał przemowy swego najwyższego przywódcy, boga nowego ładu świata, Adolfa Hitlera: „Wy, moja młodzieży” – krzyczał i wydawało mi się, że wbija oczy prosto we mnie – „jesteście dla narodu najcenniejszą gwarancją wspaniałej przyszłości”. (...) Nie mieliśmy żadnych szans. Od tej chwili byłem duszą i ciałem oddany Adolfowi Hitlerowi. Uderzająco szczera relacja chłopca, którego pochłonęły idee narodowego socjalizmu. Maszerując razem z nim w szeregach Hitlerjugend, poznajemy ukrytą stronę nazizmu, o której niewiele się pisze. Bardzo nieliczni, zapaleni niegdyś członkowie organizacji młodych nazistów, publicznie opowiadali o tamtych latach i swojej fascynacji hitleryzmem. Niniejsza książka pokazuje, jak wyglądało ich życie w tamtych czasach kim byli, w co wierzyli i dlaczego dokonywali takich a nie innych wyborów.Powyższy opis pochodzi od wydawcy. Ferie 2024 - nie daj się zimowej nudzie

Poruszająca historia prostej, naiwnej dziewczyny, Toni, która z bardzo niejasnych powodów zostaje zatrzymana przez UB. Po absurdalnym oskarżeniu o bycie dywersantką, przyjdzie jej spędzić na Rakowieckiej pięć długich lat, podczas których walczyć będzie nie tylko o swoje życie, ale – przede wszystkim – o swoją godność. Bardzo realistyczne opisy więziennej rzeczywistości oraz zbrodniczych metod, jakimi

Trzy pasjonujące, mistrzowskie biografie historyczne rzucają nowe światło na władzę rosyjskich despotów i mentalność rosyjskiego narodu. Iwan Groźny. Krwawy twórca Carstwa Rosyjskiego Iwan IV – osierocony przez ojca i matkę, oddany pod opiekę wydzierających sobie władzę bojarów – od dzieciństwa uczy się przebiegłości i okrucieństwa. W 1547 roku koronuje się i ogłasza pierwszym carem Wszechrusi. Ma wtedy siedemnaście lat. Od razu staje się władcą despotycznym. Skłonność do przemocy i rozwiązłości łączy z chorobliwą wręcz pobożnością. Sadysta i mistyk zarazem, ma się za namiestnika Boga na ziemi i z góry rozgrzesza się z wszelkich występków, bo święcie wierzy, że zło czyni w tajnym porozumieniu ze Stwórcą. Wybujała podejrzliwość każe mu wszędzie dostrzegać szpiegów i zdrajców. Jego najwierniejsi dworzanie giną jeden po drugim okrutnie torturowani. Kocha przelewać krew, ale kocha też kobiety. Żeni się osiem razy, nie bacząc na dezaprobatę Kościoła. Jednocześnie jest wybitnym reformatorem. Gorliwie pracuje nad reorganizacją kraju i poszerzeniem jego granic w nieustannych walkach, ze zmiennym szczęściem, z Polakami, ze Szwedami, z Tatarami... I tak, rozdarty między wizjonerską błyskotliwością i przenikliwością umysłu a okrucieństwem, między dewocją a rozpustą, car Iwan Groźny pozostaje nieodgadnioną zagadką. Kim był naprawdę krwawy twórca carstwa rosyjskiego? Piotr Wielki. Geniusz i szaleństwo Kim naprawdę był twórca Imperium Rosyjskiego? Fascynującym geniuszem, który słaby i zacofany kraj przekształcił w mocarstwo? Czy przerażającym szaleńcem, który bez wahania przelewał krew poddanych i własną ręką zadał śmierć zbuntowanemu synowi? Nigdy nie zostało rozstrzygnięte, kto naprawdę był ojcem Piotra, bo ani fizycznie, ani psychicznie nie był podobny do cara Aleksego. Piotr I Wielki, koronowany na cara w 1689 roku, w 1721 roku przyjmuje tytuł Cesarza Wszechrusi. Obala dawne obyczaje z niewiarygodną zaciekłością, obcinając brody i głowy, narzucając swym rodakom europejskie stroje i poglądy. Przeprowadza radykalne reformy administracji, prawa, finansów, gospodarki. Tworzy regularną armię i flotę. Wojuje kosztem tysięcy ludzkich istnień z Turkami i Szwedami. Poświęca życie tysięcy, wznosząc na moczarach nową stolicę – Sankt Petersburg. Kładzie podwaliny pod nowoczesny przemysł, buduje drogi, zakłada szkoły, unowocześnia rolnictwo. A wszystko za cenę zniewolenia narodu, wydanego na łup skorumpowanej biurokracji. Władca niezmierzonego kraju umie posługiwać się kompasem, siekierą cieśli i katowskim toporem. Buduje statki i wyrywa zęby swoim poddanym. To olbrzym, który góruje wzrostem nad otoczeniem. Mocarz, który łamie w rękach podkowy. Prostak, który znajduje upodobanie w obżarstwie, pijaństwie, rozpuście i błazenadach, rozmiłowany jest w europejskiej cywilizacji i przemocą chce do niej wprowadzić Rosję. Gdyby nie świadectwa historyczne, można by sądzić, że car Piotr I Wielki jest mitycznym tworem ludowej wyobraźni, nie zaś autentyczną postacią z krwi i kości. Katarzyna Wielka. Nienasycona żądza życia i władzy Bezwzględna despotka i przyjaciółka filozofów, przebiegła w polityce i rozmiłowana w sztuce. Zwycięska cesarzowa i nienasycona kochanka. Semiramida i Messalina Północy. Caryca Rosji Katarzyna II zwana Wielką przez ponad 34 lata (1762-1796) rządzi twardą ręką, krwawo tłumi bunty, prowadzi zręczne gry polityczne i zwycięskie wojny. Unicestwienie potęgi tureckiej, przyłączenie Krymu, rozbiory Polski – zawsze w imię świętych interesów imperium. Mieni się liberalną, a postępuje jak autokratka: tortury i morderstwa są nieodłączną częścią jej polityki. Wzniosłe idee filozofów nie przeszkadzają jej umacniać poddaństwa, a mimo to dla swego ludu pozostaje ukochaną „mateczką”. Ostentacyjnie wspiera pisarzy i artystów, ale to tylko propaganda na użytek oświeconej Europy. W miłości jest wstydliwa w słowach, rozwiązła w czynach. Obdarzona krwistym i porywczym temperamentem, mężczyzn ma za narzędzia rozkoszy. Żelazną wolą, pracowitością i inteligencją osiąga wszystko, czego pragnęła. Poślubia nie tylko następcę rosyjskiego tronu, którego niebawem zamorduje – poślubia samą duszę rosyjskiego narodu. Niemka, w której żyłach nie płynie ani kropla krwi rosyjskiej, staje się ucieleśnieniem Rosji.

Fascynująca wizja zupełnie nowego świata, pełnego chaosu i innowacyjnych rozwiązań, które niekoniecznie okażą się dobre Wydaje się, że to dzień jak każdy. Pobudka, przygotowania, wyjście z domu. Ale ten poranek jest inny. Przed drzwiami widzisz małe pudełko. Kryje się w nim odpowiedź na pytanie, ile lat będziesz żyć. Otworzysz je? Przed takim dylematem stają wszyscy ludzie. Wielu z nich zaczyna tracić zdrowy rozsądek. Skąd wzięły się pudełka? Kto je umieścił przed drzwiami? Czy to, co zawierają, jest prawdą? Każdy musi podjąć decyzję: chce wiedzieć, ile czasu mu zostało, czy nie? I co zrobić z tą wiedzą? Miara życia ukazuje zupełnie nową rzeczywistość, w której mimo przeciwności i trudnych wyborów wciąż jest miejsce na zrozumienie, dobro i ciepło względem drugiego człowieka. To opowieść o tych, których losy połączyły się ze sobą w wyjątkowy sposób, co przyniosło zarówno cierpienie, jak i wielką radość. Poruszająca, a zarazem przerażająca historia o rodzinie i przyjaźni, a także sile nadziei i przeznaczenia, które zachęcają, by żyć pełnią życia.

Jeżeli lubisz czytać thrillery psychologiczne, to ta książka jest właśnie dla Ciebie. Pełna zaskakujących zwrotów akcji wciąga czytelnika już od pierwszej strony. Bohaterką powieści "Mroczne wyznania" jest Selena Murphy. Akcja powieści rozpoczyna się, gdy kobieta wraca pociągiem z pracy do domu. W pociągu zajmuje miejsce obok sympatycznie wyglądającej kobiety. Kiedy pociąg zatrzymuje się po kilku chwilach jazdy, kobiety wdają się w pogawędkę, aby uprzyjemnić sobie czas. Selena zdaje sobie sprawę, że prawdopodobnie już nigdy się nie spotkają, dlatego decyduje się podzielić swoimi sekretami z drugą kobietą. Opowiada jej o swoim życiu oraz o tym, że podejrzewa swojego męża o zdradę z nianią ich dzieci. Druga kobieta, Martha, opowiada jej natomiast o romansie, który sama ma ze swoim pracodawcą. Kobiety rozmyślają o tym, jak cudownie by było, gdyby ich problemy rozpłynęły się w powietrzu. Gdy pociąg rusza i kobiety docierają do celu podróży, ich drogi się rozchodzą. Kilka dni później opiekunka dzieci Seleny znika bez śladu, a życie głównej bohaterki dosłownie wywraca się do góry nogami. Jakie konsekwencje będzie mieć przeprowadzona w pociągu rozmowa z obcą osobą?

"Z pamiętnika babci" to wspaniała propozycja na czytankę do poduszki i nie tylko! Piękna, pełna humoru i wzruszeń historia dla dzieci w wieku przedszkolnym. Mała Lissy wybiera się na przyjęcie urodzinowe do babci. W domu babci czeka na nią nie tylko pyszne ciasto, ale i rząd stojących na półce, zapisanych równym pismem zeszytów. Zeszyty pełne są niesamowitych przygód, które jednak zawsze dobrze się kończą. Lissy nie ma pojęcia, kim jest ich młoda bohaterka, jednak z miejsca czuje do niej ogromną sympatię i z całej siły trzyma za nią kciuki. "Z pamiętnika babci" to króciutka, ale przebogata książka. Nie dość, że mamy tu wciągającą opowieść, to jeszcze mnóstwo wzruszeń i radości. Książka przepięknie opowiada o relacji babci i wnuczki oraz o tym, że warto pielęgnować rodzinne tradycje. Wydawnictwo KROPKA zadbało, by polski przekład w niczym nie ustępował wydaniu oryginalnemu. Historię pióra Ellen DeLange zdobią fantastyczne ilustracje autorstwa Ilarii Zanellato.

Podobno najdłuższe zarejestrowane echo rozbrzmiewało siedemdziesiąt pięć sekund, ale zapewniam cię, że tym razem potrwa to o wiele dłużej. Ogłuszający huk stłumił wszystkie dźwięki i pogrążył otaczający mnie świat w ciszy, pozwalając, by echo zniszczeń przetrwało znacznie dłużej, niż było to zamierzone. To echo będzie podążać za mną wszędzie, niszcząc mnie i niszcząc ciebie. Chcesz odpowiedzi? Ja też.

Kolejny z serii kryminałów, które traktują o najmroczniejszych zakamarkach duszy człowieka. Co będzie, gdy nienawiść osiągnie swoje apogeum? "Mock. Golem" to dziewiąty już tom serii kryminałów o Eberhardzie Mocku. Jest rok 1920, a w Breslau dzieje się coraz gorzej. Miasto nawiedza niespodziewanie prawdziwa sekta "mesjaszy". Choć z pozoru jej członkowie nie wydają się groźni, umiejętnie podsycają wśród mieszkańców antysemickie nastroje. Za tym wszystkim kryje się coś znacznie poważniejszego - coś, co może zaważyć na losach całego miasta. Tymczasem Eberhard Mock ma poważny problem. Wciąż nie może się podźwignąć z alkoholizmu, choć trzeba przyznać, nie składa broni i wciąż walczy. Jego myśli wciąż krążą wokół tajemniczego zniknięcia Rosemarie, aby zrozumieć, co się faktycznie stało, musiałby rozwikłać pewną niezwykle mroczną zagadkę. Jest za to przekonany, że jeśli tylko dotrze do dziewczynki, uda mu się natychmiast przestać pić. Aby osiągnąć cel, jest w stanie wiele poświęcić. Właśnie dlatego bez wahania podejmuje się zadania, które okazuje się bardzo niebezpieczne. Czy bohaterowi uda się zdemaskować mroczne tajemnice skrywane przez ludzki umysł?