Od takich ludzi trzymaj się z daleka. Jak chronić siebie przed niestabilnymi ludźmi

"Zapowiada się piękny dzień" Seweryny Szmaglewskiej to kontynuacja poprzedniej, równie trudnej tematycznie książki "Dymy nad Birkenau". Autorka przedstawia tu sytuację więźniów w obozach koncentracyjnych Oświęcimia i Brzezinki podczas II wojny światowej. Tym razem na warsztat bierze opowieść o najważniejszym prawie człowieka - prawie do godnego życia. W lutym 1945 roku Niemcy wiedzieli już, że III Rzesza przegra wojnę, to było jasne. Trzymając się rozkazów, zaczęli palić dokumentację, burzyć kominy i zacierać po sobie ślady na tyle, na ile pozwalał im czas. W środku niezwykle mroźnej zimy nakazali więźniom, tym którzy jeszcze mieli siłę się poruszać, by wyruszyć w marsz śmierci, gonieni w stronę niemieckiej granicy. Schorowani i wycieńczeniu ludzie padali co kilka kilometrów, wielu nie budziło się po kilkugodzinnym odpoczynku. Więźniowie szli, w długim, choć z czasem skracającym się kordonie, bezwolni, trzymający się jedynie nadziei, że pod koniec marszu czeka wyzwolenie. Wielu po prostu się poddawało, nie dość, że obóz ich wykończył, to teraz wykończy ich marsz ku nieznanej lokalizacji, ten, który zdaje się nie mieć mety. Trzech mężczyzn postanawia się zbuntować. Jak? Nikt nie ma pojęcia, skąd wzięli na to siły. Udaje im się, a po latach chcą przekazać światu, jak ważne jest to, co przeżyli. Powojenna opowieść niesie za sobą chęć ocalenia od zapomnienia wojennych wydarzeń, ale też nadania sensu i zasadności wydarzeń związanych z marszem śmierci. Należy przede wszystkim wytłumaczyć ludziom, dlaczego mimo tego, że więźniowie znajdowali się już poza obozem, nadal ginęli z rąk nazistów, którzy pozostawiali ich w bezimiennych grobach. Walczący w procesach ze swymi oprawcami z początku czują trwogę, później miejsce tego uczucia zajmuje powinność. Publikacja jest zapisem walki, w której zakończenie wojny jest wyłącznie znakiem granicznym dla historyków, nie dla wymierzenia sprawiedliwości.

Czy dobro i uczciwość są w stanie pokonać bezwzględne zło? Niezwykła opowieść o zawiłości ludzkich losów na tle galicyjskiego Krakowa z przełomu wieków. "Obca. Apteka pod Złotym Moździerzem" to powieść osadzona w realiach XIX wieku, przenosząca czytelnika w czasie i przestrzeni coraz głębiej w świat dawnego Krakowa i zamieszkujących go ludzi. Kiedy w 1831 roku w Galicji pojawia się zabójcza epidemia cholery, na miejscową ludność pada blady strach. Z każdym kolejnym dniem ofiar jest coraz więcej, a nadzieja na poprawę beznadziejnej sytuacji nieustająco maleje. Gdy pomoc w dalszym ciągu nie nadchodzi, z jednej z wiosek ucieka ciężarna kobieta, aby rozpocząć życie z dala od zarazy i zawalczyć o dobro swojego dziecka. Jeszcze wtedy nie wie, że jej córka wywróci losy mieszkańców Krakowa do góry nogami. Po latach bramy miejskie przekracza Magda, córka ocalałej ze śmiercionośnej epidemii kobiety. Wychowana w klasztorze benedyktynek, wyrosła na błyskotliwą, ciekawską dziewczynę, która nie boi się sięgać po swoje. Magda, głodna wiedzy i możliwości, jakie otwiera przed nią dorosłe życie, powoli odkrywa swój cel. Największe spełnienie daje jej pomoc innym - tym, którzy narażeni na choroby, w zaufaniu poszukują opieki i otuchy. Ambitna młoda kobieta już wie, jak wprowadzić swoje plany w życie. Jej największym marzeniem jest otworzenie własnej apteki, co budzi wśród ludzi niemałe kontrowersje. Czy Magdzie uda się osiągnąć to, czego pragnie? Jaką cenę przyjdzie jej za to zapłacić? "Obca" autorstwa Lucyny Olejniczak jest pierwszą z książek z serii "Apteka pod Złotym Moździerzem", będącą prequelem znanej sagi "Kobiety z ulicy Grodzkiej". Książki ukazują się nakładem wydawnictwa Prószyński i S-ka.

Relacje międzyludzkie bywają skomplikowane. Dorośli, znacznie częściej niż by tego chcieli, mają problemy z wyrażaniem własnych uczuć, byciem szczerym oraz postępowaniem w należyty sposób. Trudno więc dziwić się, że takie same kłopoty towarzyszą nastolatkom, które na dodatek muszą zmagać się z wyjątkowo silną presją grupy rówieśników. W powieści pod tytułem "Opowiem ci bajkę” Małgorzaty Rogali czytelnik zostaje przeniesiony do świata, w którym główną rolę odgrywa młodzież. Co to oznacza? Sporo komplikacji, a nawet…morderstwo! Reforma szkolnictwa wymusza konieczność reorganizacji placówki, której musi stawić czoła dyrektor Biedrzycki. Postanawia, że postawi na sprawdzonych ludzi i prosi Weronikę Nowacką o to, by ponownie podjęła pracę w szkole. Podobne zapytanie kieruje do Zuzanny Słowik, która miałaby zapomnieć o urokach emerytury i uczyć języka polskiego. Gdy Edyta zatrudnia sympatycznego studenta, Antka, do opieki nad swoją kilkuletnią córką, Patrycją, nie przypuszcza jakie konsekwencje pociągnie za sobą ta decyzja. Chłopak przypada do gustu starszej siostrze Patrycji. Wydawać by się mogło, że nie ma w tym niczego złego. Ta jednak po pewnym czasie dzieli się z matką strasznym sekretem, a wkrótce po tym Antek ginie. Jasne jest, że został zamordowany, a policja rozpoczyna śledztwo, które ma na celu wyjaśnienie okoliczności tej zagadkowej śmierci. Kto stoi za tak przerażającą zbrodnią? Okazuje się, że zło dotarło nawet za szkolne mury! "Opowiem ci bajkę” to trzeci tom z serii książek poświęconych Weronice Nowackiej. Wcześniej ukazały się w nim również takie tytuły jak: "Kiedyś cię odnajdę” oraz "Nic o tobie nie wiem”.

Osoby delikatne nie mają w życiu lekko. Co zatem powiedzieć o tych, którzy są wysoko wrażliwi i posiadają nadmiernie rozwiniętą empatię? W książce zatytułowanej "Hiperempatia" autorstwa Anne Landry znajdziecie przydatne informacje, które pomogą Wam zrozumieć siebie lub osoby znajdujące się w Waszym najbliższym otoczeniu. Poradniki psychologiczne dotyczące wrażliwości, empatii oraz wysokiej reaktywności układu nerwowego rzucają nowe światło na problem określany niekiedy zachowaniem histerycznym, bądź irytującą nadwrażliwością. To, co dla jednych jest darem (wrażliwość i rozwinięta empatia często cechuje ludzi wybitnie uzdolnionych artystycznie), dla innych bywa istnym przekleństwem. Książka Anne Landry pomoże oswoić się z pojęciem hiperempatii, zgłębi biologiczne czynniki stojące za delikatnością tej osobowości oraz nauczy jak planować każdy dzień, by uniknąć niekorzystnego przebodźcowania. "Hiperempatia" to przede wszystkim poradnik przepełniony nadzieją. Pokazuje, że z wysoką wrażliwością również można czerpać z życia garściami. Czytelnicy na kartach tej książki znajdą pokrzepiające historie osób podobnych sobie, dowiedzą się, jak inni radzą sobie ze swoimi problemami oraz odnajdą tu ćwiczenia dzięki, którym ograniczą negatywny wpływ nadmiernej empatii na swoje zdrowie psychiczne i fizyczne.

"Euforia" to opowieść o ostatnim roku życia Sylvii Plath (1961–1962), ekspresyjny portret błyskotliwego umysłu zmagającego się z otaczającym go światem, najdroższymi osobami oraz z samym sobą. To także zaskakująco współczesna historia kobiety walczącej o skrawek własnego terytorium w świecie pozornie zakładającym równość płci. Sylvia jest w ciąży z drugim dzieckiem, natchniona obietnicą nowej przygody, u progu której stanęła z mężem Tedem Hughesem: wizją remontu starej posiadłości i stworzenia w niej własnego królestwa – rodziny. Zanim pojawiły się dzieci, jako dwoje intelektualistów szli szturmem przez życie, czerpiąc z niego pełnymi garściami. Teraz Ted z łatwością znika i zasiada do pisania, podczas gdy Sylvia czuje się jak samica oblegana przez swoje młode – przytłoczona rolą matki, niespełniona jako artystka. Kiedy nadchodzi pierwsze wspólne lato w Devon, jabłonie uginają się pod nadmiarem owoców, a róże kwitną w bujnych kępach, lecz ich słodki zapach mąci nuta rozkładu… W 2021 roku powieść została nagrodzona Augustpriset, najważniejszą szwedzką nagrodą literacką. Krytycy zwracali uwagę na językowy aspekt książki, odzwierciedlający stan ducha bohaterki, a także znakomicie oddaną atmosferę wewnętrznej walki, gdy potrzeba artystycznego rozwoju konkuruje z przyziemnością, z instynktem macierzyńskim, z niezrozumieniem i zazdrością. ELIN CULLHED Szwedzka pisarka urodzona w 1983 roku. Zadebiutowała uznaną przez krytykę powieścią dla młodzieży "Gudarna" (Bogowie). Euforia to pierwsza jej książka adresowana do dorosłego czytelnika. Cullhed zafascynowała się życiem i twórczością Sylvii Plath, znalazłszy się w podobnej sytuacji życiowej: została żoną pisarza oraz matką walczącą o przestrzeń i czas dla swojej własnej twórczości.

Niezwykła książka przygotowana z okazji 60 urodzin Diega Maradony i oddana w Argentynie do druku tuż przed przedwczesną śmiercią. Książka w hołdzie dla Diega Armando Maradony. Podróż przez wspomnienia ponad 70 osób, które spotkały go na różnych etapach jego kariery, od występów w drużynie Cebollitas po lata spędzone w kolejnych klubach i w reprezentacji, najpierw jako piłkarz, a następnie trener. O Maradonie opowiadają między innymi: César Luis Menotti, Claudio Caniggia, Javier Mascherano, Carlos Valderrama, Nery Pumpido, Ubaldo Fillol, Careca, Alemäo, Gianfranco Zola, Bernd Schuster, Davor Šuker i wielu innych. Wstęp napisał Fernando Signorini, słynny trener przygotowania fizycznego Maradony w latach jego gry w Barcelonie, Napoli i w reprezentacji Argentyny.

Genialne połączenie powieści kryminalnej i obyczajowej! W dniu swoich czterdziestych urodzin Dicte Svendsen, świeżo rozwiedziona dziennikarka, wraz z dwoma przyjaciółkami świętuje w jednej z kawiarni nad rzeką Århus. Spotkanie kończy się dramatycznie, kiedy dostrzegają w rzece ciało noworodka. Jak się tam znalazło? Gdzie jest jego matka? Kobiety postanawiają same poszukać wyjaśniania tej ponurej zbrodni. Od tego momentu już nic nie będzie takie samo. Okazuje się, że zwyczajne życie, na pozór

„Praca to całe moje życie. To dzięki niej jeszcze nie zwariowałem. Nie mam czasu na życie osobiste, jeśli nie liczyć przelotnych romansów oraz przygód na jedną noc. Jednak taki układ całkiem mi pasuje. Mam zasady: żadnych uczuć, żadnych zobowiązań. Moje życie jest skomplikowane i nie zamierzam się nim z nikim dzielić. Zajmuję się ratowaniem ludzkiego życia i to jest mój priorytet. Jednak kiedy na